The Place beyond the Pines (2012)

Hé, dit was een groot bioscoop-succes of zo?

Helemaal onder mijn radar gevlogen op de één of andere manier.

Drama waarbij het verhaal niet echt origineel is, maar de uitwerking veel goed maakt, met name het camerawerk met uitermate intense kleuren (a la Betty Blue en Twin Peaks) geeft de film z'n charme, daarnaast ondanks de speelduur van bijna twee-en-een-half uur zakt de film geen moment in.

Soundtrack van Mike Patton aangevuld met o.a. Suicide en Arvo Part.

'k had hier eigenlijk wel wat anders verwacht. Het was eigenlijk niet één verhaal, maar eerder drie in één film. 'k vond eigenlijk het eerste verhaal het boeiendst en meeslependst van de drie. Misschien omdat die ook het meest uitgewerkt was. Er gebeurde eigenlijk ook het meeste in dat deel.

De cast deed het zeker niet slecht en wisten allen wel te overtuigen.

Het was zeker geen slechte film, maar ze hebben misschien een beetje te veel hooi op hun vork genomen.

M'n verwachtingen waren misschien te groot en 'k had ook een iets ander soort film verwacht, maar desondanks heb 'k het me niet beklaagd.

Wouw!!!!!!! Ik heb deze film drie keer in de bioscoop gezien omdat ik hem zo goed vond, en elke keer werd ik weer geraakt. Ik vind zowel de grote verhaallijnen als de kleine subtiele toevoegingen heel mooi, alles klopt. Geweldig geacteerd, goede muziek, schitterende cinematografie... en omdat ik nog regelmatig met zo veel plezier aan deze film terug denk kan ik niet anders dan 5 sterren geven.

Uitstekend gemaakt drieluik. De eerste omslag was even wennen, ik kan me voorstellen dat niet iedereen daar in mee kan gaan. Ik had er ook even moeite mee. Totdat mijn aandacht weer gegrepen werd, wat vooral lukt in het derde deel.

Ik ken geen film met dezelfde aanpak, in die zin is het wel een ambitieus project zeker voor een tweede film. Ik ben benieuwd naar het volgende project van Derek Cianfrance.

Moeilijk om een cijfer aan vast te knopen. Goede scénes worden afgewisseld door matig tot slechte scénes. Het verhaal is niet erg bijzonder, de sfeer is 'grauw'...

Toch heeft het iets. Ryan Gosling zat goed in zijn rol en Bradley Cooper kan het wat mij betreft nooit fout doen, één van de meest veelbelovende acteurs van dit moment. Het is best knap hoe ze steeds van hoofdpersoon verwisselen maar gigantisch bijzonder vond ik dat niet. Er zaten vooral een aantal hele mooie shots in de film, met name die tijdens het rijden op de brommer en vanuit de politieauto's.

Ik geef hem 3* maar ik weet amper waarom. Had net zo goed een 2* of een 3,5* kunnen zijn.

Aparte film, daarom juist interessant.

Ik ben wel een beetje klaar met die stoïcijnse blik van Gosling.

Meer een drama dan een misdaad, prima drieluik,

maar kon me niet meer dan gemiddeld boeien.

Te oppervlakkige personages ondanks een speelduur van 140min.

Voldoende: *3.0

Een goede misdaad/drama film...

Spannend verhaal...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Bekende acteur Ryan Gosling speelt

zeer goed...

Prima camerabeweging...

Uitstekende film over een bankovervaller die het geld binnenhaalt voor zijn baby-zoontje. Een goed verhaal dat ook goed in elkaar zit en verdeeld is in drie hoofdstukken met ook ieder hun eigen hoofdpersonage. Deze verschuiving van focus is ook meteen het grootste probleem van de film. Het tweede gedeelte is het sterkst en het laatste wat voorspelbaar. Een sfeervolle soundtrack en sterk acteerwerk van de gehele cast. Ruim 3.5 sterren.

Uiterst sfeervolle film, met een interessant uitgangspunt. De film is eigenlijk op te delen in drie stukken. Het eerste deel begint uitstekend. Mooi kleurgebruik, interessante personages en prima soundtrack, welke sowieso positief opviel. Erg fijne setting ook. Gosling doet zijn bekende kunstje en dat doet hij prima. Na verloop van tijd verplaatst de film wat meer en switcht deze ook wat betreft maincharacter. Cooper's personage treedt wat meer op de voorgrond en dat is interessant. Tevens laat hij hier zien meer te kunnen dan wat foute rollen als in The Hangover. Eva Mendes kan overigens ook meer dan alleen mooi zijn, dat bewijst ze hier wel.

Het derde deel van de film is echter een stuk minder. Behalve dat de voorspelbaarheid op de loer ligt zijn de personages ook een stuk minder interessant, ondanks dat Dane DeHaan weer een prima rol neerzet, zij het eentje die we al vaker hebben gezien.

De verwachtingen lagen hoog, erg hoog. The Place beyond the Pines weet die grotendeels wel in te lossen, ook al viel het slot wat tegen.

3,5*

Een pak menselijke gevoelens zouden hier kunnen tot uiting komen, maar niets komt echt tot leven.

Het begint al met de irreële relatie Luke/ex-vriendin en gaat zo maar door via het wankele politie-apparaat (ook al overdreven en vaag) naar de zoon/zoon-relatie om zeer flauwtjes het slot af te haspelen.

Gosling en Cooper doen wat ze kunnen maar het onevenwichtig geheel blijft matig.

Vond ik wel een aardige film.

De gebeurtenissen in het verleden die gevolgen hebben in de toekomst vond ik goed bedacht als scenario.

Het eerste hoofdstuk met Luke was het betere, daarna zwakt het wat af en kent het een einde wat me redelijk tegen viel.

Goed geacteerd, jammer dat Ray Liotta geen grotere rol had.

3,5 sterren

Ryan Gosling én Bradley Cooper samen in een film, dat schept verwachtingen. En beide voldoen in ruime mate aan deze verwachtingen. Vooral het eerste gedeelte met Gosling vond ik aangrijpend en erg sterk. Hij is en blijft toch 1 van de beste acteurs van dit moment en dat laat hij ook hier weer zien. Meeslepend zoals hij z'n rollen neerzet.

Het kwam dan ook als een onaangename verrassing toen hij op de helft van de film kwam te overlijden. Ondanks het feit dat ook Bradley Cooper een prima rol neerzet haalt dit gedeelte het niet bij het 1e deel. Dat haalt het gemiddelde wel wat omlaag. Het word soms iets te ongeloofwaardig, al die toevalligheden.

Maar desalniettemin een goede film en zeker waard om een keer aan te zetten.

3,5*
7/10 (IMDB)

Goed eerste deel, maar Gosling die eigenlijk helemaal geen psycho-uitsraling heeft wordt toch wel erg vaak gevraagd voor dit soort rollen- onderkoeld en met gewelddadige uitbarstingen. Motorscenes springen er uit, erg goed en realistisch gefilmd.

Helaas na de dood van Luke wordt het een stuk minder. Wat volgt is een te lang uitgesponnen tweede deel over berouw en zonde. En je zag het natuurlijk al aankomen dat de zoons elkaar tegenkomen en dat de zoon van Luke wraak zoekt. Cooper is niet bepaald een favoriet maar doet het niet slecht.

De film duurt te lang en wordt na verloop van tijd erg zwaar en dit gaat te ver door. Het drama krijgt dan te veel de overhand. De cast is prima, al speelt Gosling wel een voorspelbare rol voor hem.

Aardig drama welke opzicht best sterk begon, maar na circa halverwege het verhaal wel steeds minder werd.

Het verhaal zit best aardig in elkaar en hetzelfde geldt ook voor de uitvoering, maar het verhaal wordt op een gegeven moment te langdradig en weet vanaf dan ook niet meer echt te boeien. Je hunkert dan ook naar het einde. Op het einde hoopte ik eigenlijk nog op een goede en spannende ontknoping, maar eerlijk gezegd viel die best tegen en was hij ook povertjes. Het begin met Ryan Gosling (geweldige intro trouwens) als de stoere Luke (een rol die Ryan Gosling al eens vaker heeft gespeeld) was best sterk en was ook zelfs een beetje spectaculair (m.b.t. de motor gedeeltes). Als Luke daarna na circa 45 minuten in aanraking komt met de jonge politieagent Avery (gespeeld door Bradley Cooper), krijgt het verhaal opeens een wending welke opzicht best leuk gevonden was. Echter na de wending waar Avery centraal komt te staan, wordt het opeens behoorlijk langdradig en ook wat flauw (zeker dat gedoe rond het corrupte politiekorps). Ook komt er daarna nog een wending waarbij beide zonen van Luke en Avery centraal staan, die nauwelijks wist te boeien en ook behoorlijk voorspelbaar en clichématig was. Dat resulteert dan eindelijk tot het matige einde.

Visueel zag het er overigens allemaal wel aardig uit (inclusief Eva Mendes en Rose Byrne, de laatste heeft echter maar een klein rolletje) en de cast doet het goed tot verdienstelijk en met name dan natuurlijk Ryan Gosling en Bradley Cooper. Ray Liotta heeft overigens ook een kleine rol in deze film en dat was echt weer een rol die hem op het lijf geschreven is.

Al met al is dit best een aardige film om eens gezien te hebben, maar meer helaas ook niet. Daarvoor is deze film gewoon te langdradig en het einde ook tegenvallend.

Sfeervolle film met een aantal interessante verhaallijnen. De film kakt wat in nadat Luke dood wordt geschoten en het verhaal over "The Hero" begint. Wanneer Jason zijn vaders' zonnebril vind, doet de sterke muziek zijn intrede weer, en loopt alles lekker richting het einde. Zoals gezegd, sfeervol (beeld, kleur, geluid, details), geloofwaardige acteerprestaties en zeker de moeite waard om te kijken. 4*

Op zich een aardig verhaal maar wel een hele lange zit.

Ik kreeg het gevoel te kijken naar een soort miniserie.

Het laatste stuk sleept zich een beetje voort. Het begin en middenstuk vond ik nog wel interressant Daarom was ik nieuwsgierig naar het einde. Ben geen fan van Bradley Cooper en Ryan Gosling met zijn eeuwige dommige blik en dito grijns, dus dat was een beetje doorbijten.

Absoluut geen must-see en qua sfeer heb ik wel betere films gezien. Een kan-er-mee-doortje dus.

Een beetje geforceerd twee-en-een-half luik. Deel 1 met Gosling als motorcyclist/bankrover en deel 2,5 Cooper als carriere makende ex-cop, waarnaast kroost nog tot een morele afsluiting moet leiden. Goed is het acteerwerk, met name van Cooper die bewijst dat ie ook klein kan spelen. Eva Mendes is gewéldig. Sterrol evenwel, zij het een kleine voor Cooper's zoon die zo'n zeldzame klootzak speelt, dat je 'm meteen in een tehuis zou willen stoppen. Cliché wordt onderhand het een plaatsje geven van corruptie binnen de politie in het verhaal. Laat het me zo zeggen: zie je de kop van Ray Liotta (fantastische acteur overigens), dan weet je al dat je met een crook van het zuiverste water te doen gaat krijgen. Moet Liotta onderhand ook gaan vervelen deze typecasting... Goed dat de moraliteit er ook weer niet duimendik bovenop ligt richting het eind, behalve dan dat het verleden can catch up with you in unexpected ways.

Dalende lijn. Iets met hooi en vork. Drie voor de prijs van één, maar de derde is een blok aan het been van de rest. Het scenario laat het daar behoorlijk afweten. Een lompe timejump richting een segment dat ook nergens soepel, zelfs wankel voelt en vooral krampachtig probeert de cirkel rond te krijgen. Wat ook niet helpt is dat die Cohen, het zoontje van Cross, er een potje van staat te maken. Wat een dwaas. In de eerste delen, waar de overgang wel lukt, is het script beter te behappen en heeft Cianfrance er ook meer grip op. Jammer dat gaandeweg de zwangere ambiance steeds meer plaats moet maken voor de druk van het verhaal.

Typisch toch dat gezeur over het feit dat Gosling maar de helft van de film mee doet, had hij de rol van Cross moeten nemen. Het verhaal wil nu eenmaal dat hij halverwege het loodje legt.
Ik heb er van genoten, van het begin tot het eind en natuurlijk had ik liever gezien dat het af en toe net iets anders liep, maar ja, het was nou eenmaal niet mijn script. Echt een aanrader.

Ja, deze regisseur voelt het aan. Een groots, meeslepend epos met de boodschap dat gebeurtenissen uit het verleden grote impact voor (letterlijk) latere generaties kunnen hebben. Dat gaat bijna nooit goed. Cianfrance zet hoog in, maar in tegenstelling tot de mening van velen hier betaalt het zich m.i. dus wel uit. Zelfs het flauwe einde is hem vergeven.

Dat is vooral op het conto van de regisseur te schrijven, die weet waar hij de accenten moet leggen. Als Cross zijn zoon uit de cel moet halen en hem vermanend toespreekt, zien we niet het gezicht van Cooper. Goed gekozen, want dat lijkt me nou precies een emotie die niet op het lijf van Cooper geschreven is. Ook opvallend dat wanneer Gosling voor het eerst in zijn acteercarriere uit zijn vel lijkt te springen, tijdens de bankovervallen, hij een masker opheeft. Voorts is de casting uitstekend te noemen, met name de rol van corrupte macho die Liotta op zich neemt en het zoontje van de prominente pa. Wat betreft die laatste; je ziet zelden naardere ventjes van die leeftijd.

One moment can change your life

Spijtig genoeg had ik hier een stuk meer van verwacht. Ik vond hier te weinig diepgang inzitten, vond het allemaal net wat te makkelijk gevonden, en eveneens vond ik ook dat er teveel toevalligheden in het verhaal zaten. Wat bijvoorbeeld erg gemakkelijk ging waren de bankovervallen en hoe slecht de politie georganiseerd was. De dood van het personage van Gosling vond ik wel compleet onverwacht en een bepaalde impact hebben, maar het was vervolgens met name alles wat zich na zijn dood afspeelde, wat me veel minder boeide.

De twee zonen die samen komen voelt als een geforceerde vindingrijkheid aan die veel te aangezet aanvoelt. ook het feest in het huis waar de twee in gevecht komen, en de aanleiding hiervan voelt stompzinnig en te makkelijk gevonden aan.

Ik mistte hier een soort vuurwerk, omdat er te weinig energie in het script gestoken leek te zijn. Dan kan er nog zo sterk geacteerd worden (dit moet ik wel toegeven), en mooie shots en cameravoeringen gehanteerd worden, het geheel verdiend hier in mijn ogen nog geen voldoende mee. Jammer, want ik had hier veel meer van verwacht.

2,0*

Moeilijk om iets over deze film te schrijven zonder te spoileren, dus het grootste gedeelte gaat tussen spoiler tags. Ik raad een ieder die de film wil gaan zien ook aan de reviews niet te lezen, omdat het naar mijn mening de ervaring al gauw gedeeltelijk kan verpesten.

Zoals gezegd eigenlijk 3 films in 1. Het eerste deel is veruit het beste. Een heerlijk stuk van rond de 50 minuten met een geweldige Ryan Gosling, hele goede sfeer en muziek, en een aantal geweldige motorscenes. Ik schrok dan ook behoorlijk toen ik de enorme plas bloed onder Luke’s lichaam vandaan zag komen en baalde daar logischerwijs ook wel even van. Ge-wel-dige achtervolging daarvoor trouwens.
Dan begint het tweede deel van 40-45 minuten, als ik me goed herinner. Goed, even wennen natuurlijk, maar na zo’n 20 minuten zit je daar helemaal in, en ook dit stuk is sterk, hoewel niet zo goed als het eerste stuk. Ben niet de grootste fan van Bradley Cooper in een serieuze rol, maar hij speelt heel behoorlijk.
Helaas is het laatste deel wel wat minder. Ineens is het 15 jaar later, waar ik al geen fan van ben, maar het helpt ook niet als je personages er nog bijna exact even oud uitzien. Jammer. Groot minpunt daarnaast vond ik Coopers zoon, met een vreselijk irritante manier van praten die op mij totaal niet geloofwaardig overkwam. In dit deel voelde alles helaas nogal geforceerd aan en het einde is daarnaast ook een beetje jammer.

Overall absoluut een mooie, bij vlagen spannende film met een geweldige soundtrack en sterk acteerwerk. Het 3-part concept is daarnaast verfrissend en uniek en in mijn ogen redelijk geslaagd.

Opmerkelijk hoe de verhaalstructuur van The Plance Beyond the Pines is. Het is eigenlijk een soort van drieluik, waarvan ik het tweede gedeelte met Bradley Cooper het meest interessant vond. Zijn geweten speelt op na een politie-optreden en de corruptie die daarna opsteekt binnen het corps. Hij werkt zich ongewild in de nesten en je bent benieuwd hoe dat verder gaat lopen. Beetje jammer dat dat opeens afgekapt wordt en vervolgens een ietwat vergezocht stuk eraan geplakt wordt. Tsja verder kan ik er niet zo veel over zeggen, anders ga ik spoileren. Vond het verder toch een prima en solide film.

“He's my son and I should be around him. I wasn't around my Dad and look at the fuckin' way I turned out.”

Ik heb een haat- en liefdesverhouding met de films van Cianfrance. Aan de ene kant zijn het prachtige en sfeervolle films over de donkere kant van het menselijke bestaan. Generatieconflicten, relatieproblemen of foute beslissingen met desastreuze gevolgen, voor vrolijkheid is geen plaats. Maar aan de andere kant neemt Cianfrance soms ook te veel hooi op zijn vork, zijn z'n films te lang en komen ze soms te gekunsteld over. En de pacing van zijn films is soms een ramp.

The Place Beyond the Pines heeft al deze sterke en zwakke punten, maar is wel de eerste echte voltreffer. Je krijgt drie verhalen ineen met zeker het eerste gedeelte dat ontzettend sterk is. Gosling en Mendes zijn geweldig en ook Cooper, Ali en Mendelsohn zijn sterk. De spanning en prachtige beelden (de cinematografie is sowieso schitterend) doen de rest. Het tweede gedeelte met Cooper is ook goed, maar in het derde gedeelte overspeeld Cianfrance zijn hand. Ik snap de intentie en het is ook zeker niet slecht gedaan, maar het heeft niet de sfeer en onderhuidse spanning van de eerste twee delen. Maar over het geheel genomen is The Place Beyond the Pines een ijzersterke film over vaders en zonen, fatale beslissingen en generatieconflicten. Een vrolijke Cianfrance film dus...

Een niet zo gekende film voor mij, maar omwille van de goede kritieken hem toch maar een kans gegeven. De film heeft me alvast geboeid en bestaat uit zoals hier al aangehaald uit drie delen. Vooral het eerste gedeelte over Luke, de chemie met Romina en zijn jonge zoon zijn het meest interessant. Luke loopt er al biologische vaser voor spek en bonen bij wanneer Romina haar eigen weg inslaat en een stabiele relatie opbouwt met haar nieuwe vriend. Luke, opvliegend, maar vol goede bedoelingen tav zijn zoon, kan dit moeilijk verdragen. Haar liefde kan hij niet meer terugwinnen, maar haar financieel ondersteunen kan hij wel. Hij vindt er niets beters op dan banken te overvallen. Uiteraard loopt dit eens fout af, definitief zo blijkt.

Vooral ook de achterliggende boodschap maakt voor mij dit een (net) bovengemiddelde film. Welke invloed ontstaat er wanneer een kind zonder zijn biologische vader opgroeit? Nu niet dat je automatisch het slechte pad moet opgaan, maar wanneer je vader zelfs (goedbedoeld en beschermend) wordt doodgezwegen, dan heeft dit heus een effect op je ontwikkeling als kind. Ook knap was de reflectie van Avery nadat hij Luke dood schoot. Hij werd opgevoerd als held - wel wat overdreven voorgesteld, alsof dit wereldschokkends of zo uitzonderlijk was - maar voelde zich erg comfortabel in de situatie. Hij als jonge vader die bovendien een ander jong kind vaderloos maakte. ook deel twee vond ik nog vrij behoorlijk behoudens de zijsprong over corruptie.

Deel 3 vond ik wat overbodig en die sprong in de tijd haalt je echt uit de film. Het niveau van "deel 1 of 2" wordt niet meer gehaald. Voor de rest fijne soundtrack, goede acteerprestaties van Gosling, Cooper en Mendes. Zeker de moeite waard dus, nipt 4,0* al had een sterke 3,5* ook gekund.

Aparte maar bijzondere film die meerdere generaties beslaat. Verhaal is leuk opgezet en de aanwezigheid van Gosling en Mendez doet de film goed. Opvallend de relatief korte bijrol van Ray Liotta, die toch ook wat goede films heeft gedragen.

Vind het geen top film uit het drama genre, het begin en einde zijn wat te open, en scenes zijn vaak net wat te terloops. Maar verder prima film die nergens verveelt.

Goede film met een opmerkelijke vertelstijl. Het eerste deel is zeker het beste en de 2 volgende delen zijn aan elkaar gewaagd. Daarbij is het ook toevallig hoe het verleden toch weer opgerakeld wordt in de derde akte. Een beetje te toevallig allemaal, maar vooral het einde voelt niet af.

Verder had ik ook nergens het gevoel dat ik dit "verhaaltje" nooit eerder gezien heb. Ok, het is op een speciale manier verteld maar je weet vanaf de dood van Gosling dat de baby als hij groot is, wilt weten wat er met zijn vader gebeurd is en eventueel zelfs wraak wilt nemen. Op zich is het goed dat we hier eigenlijk de 2 kanten van het verhaal kennen. Het laat je meeleven met beide partijen, maar toch wordt de film nooit sentimenteel. Ik vind dat eigenlijk wat jammer, want ik zie wel eens graag een film die écht weet te ontroeren. Deze film had dat misschien gekund, maar nergens krijg je zo een emotioneel moment. De film zet je wel wat aan het nadenken over de moraal maar ik denk eigenlijk niet dat de film erg lang gaat blijven hangen.

De acting in deze film is natuurlijk heel goed met op kop Ryan Gosling en Ben Mendelsohn. Bradley Cooper doet het ook prima al kan ik niet zeggen dat ik een megafan ben. Zijn zoon is echt een opgeblazen kwal. Wat een vreselijke etter.

Gosling droeg deze film. Hij was ook 1 van de redenen dat ik deze film ging kijken. Staat zelfs op de cover haha en dan speelt hij er zo kort in? Hoe dan? zijn dood was echt een domper voor mij en had daarna meteen al geen zin meer om verder te kijken. Toch gedaan en tja wel een oke film. Niets meer niets minder.

Een film in de lijn van Blue Valentine, maar net iets minder. Het acteerwerk is ook hier wel goed, maar uitwerking van de personages is toch iets minder. De film is vooral knap van sfeer en de overgang van personages als een estafetteloop om de leiding over te nemen is wel goed gedaan. Het geheel is goed geregisseerd en draagt duidelijk de stempel van Derek Cianfrance. Maar het geheel is wat wisselend en niet overal even boeiend.