Chronicle (2012)

Fantastische film. Het hele superhelden verhaal er omheen is lang niet hetgene waar de film daadwerkelijk om draait, de hoofdlijnen zitten hem toch echt in het tienerdrama dat voor de verandering echt goed wordt weergegeven. Door het found footage principe te gebruiken wordt het mooi duidelijk wat een buitenstaander eigenlijk is, om de omslag naar het punt waarop hij via telekinese de camera bedient als regisseur extra sterk te maken. Eerst is hij de cameraman, de objectieve observant die geen controle over zijn leven heeft, met het punt waarop het derde persoonsstandpunt kan innemen vindt hij voor het eerste de mogelijkheid om de leiding in zijn eigen miserabele leven te nemen. De camerastandpunten in deze film zijn dan ook allen stuk voor stuk fantastisch gekozen en getuigen van echt talent bij Josh Trank om met zo'n vreemd gegeven alsnog zo'n mooi product te kunnen neerzetten.

Ik lees hier veel kritiek op het acteerwerk, maar ik deel deze meningen compleet niet. Andrew, Matt en Steven zijn precies zoals de mensen op de middelbare school ook zouden zijn. Soms oppervlakkig, soms moeilijk uit de woorden komend, soms nep, maar in essentie is het heel duidelijk om te zien dat er achter ieder van hen een verhaal zit dat zich niet alleen in gesproken taal hoeft te uiten. De oppervlakkige manier hoe iemand als Matt quotes van Jung en Schopenhauer eruit gooit om zijn eigen misantropie te uiten worden door sommigen gezien als interessant doenerij die nergens slaagt, maar dat is dan ook precies het punt van het gebruik: Matt is niet interessant in het dagelijkse leven, of wordt in ieder geval niet zo gezien, en maskeert de pijn van het niet erkent worden door zichzelf op een superieure positie te plaatsen met het quoten van intellectuelen om zo slimmer over te komen dan de rest. Dat hij hierin alsnog niet slaagt is een onderdeel van de tragedie en ik weet zeker dat er genoeg mensen zijn (ikzelf in ieder geval ook) die deze act herkennen van hun eigen jeugd. Andrew is vanzelfsprekend het meest interessante personage met zijn verschrikkelijke leven en ik voelde dan ook gedurende de hele film mee naar het helaas onvermijdelijk tragische einde. Steve leek de meest oppervlakkige persoon, maar genoot ook gedurende het hele gebeuren mijn sympathie vanwege het feit dat zijn populariteit hem geen gemeen personage maakt, helemaal het moment waarop hij Andrew vertelt dat hij hem ook echt herkent en Andrew daarmee erkent als een persoon, maakte hem uitzonderlijk sympathiek.

Vanzelfsprekend dat het esthetische vlak het meeste in het oog springt en ook in dat opzicht slaagt Chronicle goed. Beter dan het gros van de superheldenfilms met honderden miljoenen budgetten mag ik wel zeggen, ik heb weinig momenten het idee gehad dat iets overduidelijk nep was. Samen met Trolljegeren was dit in ieder geval wel de film waarbij het duidelijk was dat productiekosten niet kunstmatig hoog gehouden hoeven worden met achterlijk dure acteurs, om iets moois neer te zetten.

Chronicle vermaakte, was blij vlagen zelfs grappig, maar heeft het hart zo duidelijk op de goede plaats zitten met de karakterontwikkeling en het natuurlijke acteerwerk, dat ik toch echt niet anders kan zeggen dan dat ik ongelooflijk verbaasd ben over hoe goed deze film eigenlijk is. Absoluut niet perfect, maar voor een found footage film ongelooflijk artistiek verantwoord gefilmd, overdonderende special effects die geen moment onrealistisch over komen en een stel personages waar als kijker iets voor ga voelen. Fantastisch!

Superhelden en found footage: niet meteen een combinatie waarvoor ik naar de bioscoop ren en dat deed ik dus ook niet. Niettemin heb ik hier sinds de release enorm veel goeds over gehoord en werd ik toch nieuwsgierig (opmerkelijk genoeg lees ik nu vooral negatieve tot gematigd positieve berichten; heb ik de mini-hype gedroomd?). En het bleek meer dan een meevaller. Dit is gewoon een goede film.

Echt found footage blijkt het niet te zijn. Niemand beweerd immers dit gevonden te hebben en er worden meerdere camera's gebruikt. Het idee is meer dat we naar de momenten kijken terwijl ze opgenomen worden. Het nu ervan wordt her en der wel eens betwijfeld, maar ik vond het een cruciale vondst. Alle deze handheldfilms hebben het voordeel dat het meer lijkt alsof het werkelijk gebeurt, maar dit genre heeft er extra baat bij, omdat het zo de magie van superkrachten terugvindt. Scènes waarin helden hun krachten ontdekken hebben we de laatste jaren te vaak gezien, maar door de natuurlijke stijl van Chronicle voelt het weer eens fris aan. Al helpt de keuze om realistische tieners te maken van de personages ook. Erg leuk dat er flink de tijd voor genomen wordt om de jongens maar wat aan te laten modderen met hun krachten. Het heeft iets geloofwaardigs. De drie acteurs hebben ook een fijne chemie.

Verder een goede opbouw van de aftakeling van Andrew. De donkere kant zit eigenlijk al in de hele film, maar fluctueert continu op een aannemelijke manier. Die vader had misschien iets minder extreem gemogen, maar echt misplaatst is het ook niet. Ik vond Dane DeHaan erg goed in de hoofdrol, een personage dat even hatelijk als meelijwekkend was. Geen originele creatie per se, want Akira en Carrie liggen om de hoek, maar wel goed uitgevoerd.

Enigszins jammer is een wat onzinnige ontwikkeling later in de film. Andrew heeft medicijnen voor zijn zieke moeder nodig en besluit een tankstation te overvallen. Waarom niet gewoon de apotheker, of iets groters? De daarop volgende climax is misschien iets te conventioneel qua plot, al komt Trank er nog wel mee weg doordat het er allemaal erg spectaculair uitziet en de handheld er hier toch ook weer iets bijzonders van maakt.

Fijn filmpje in ieder geval. Met iets meer originaliteit richting het einde had het zomaar de beste film van het genre kunnen zijn. Wel benieuwd wat Trank nog meer gaat leveren. Hij heeft veel potentie.
4*

Redelijk aparte film met veel special effects. Gaat niet over superhelden, maar over gewone jongeren die in bezit raken van superkrachten en ermee leren omgaan. Flink verschil. In het begin halen ze grapjes uit, daarna wordt de film een stuk donkerder wanneer een geplaagde en getormenteerde Andrew de krachten die hij bezit gaat misbruiken. . De vraag dringt zich onvermijdelijk op hoe u zelf zou omgaan met dergelijke gave. Ik had weinig informatie vooraf dus was ik in sommige scènes toch flink verrast. Handheld camera past heel goed bij het thema. De bovennatuurlijke actie zorgt voor voldoende spektakel en een meer dan bevredigend filmmoment.

Grappig dat hier veel verschillende waarderingen voor staan, maar dat de laatste negen redelijk tot zeer positief zijn. Maak daar maar tien van, want ook ik vond dit een originele en goed uitgewerkte film met zowel geloofwaardige personages als goede FX. Als de regisseur hiervan 26 jaar oud was toen hij deze film maakte mogen we nog veel moois van hem verwachten. "I am an apex predator!"

Ongelooflijk dat de film hier zo'n laag gemiddelde heeft en voor zover ik weet ook vrij onbekend is.
Het is fantastisch gemaakt en bovenal bijzonder vermakelijk om te kijken.
Sowieso hou ik altijd wel van dit soort films met een handheldcamera. Ze zorgen voor een eigen sfeer en een realisme dat fijn is om naar te kijken, zeker in dit thema. Cloverfield vond ik al behoorlijk leuk, want rampen en actie werkt op deze manier gewoon erg goed, maar dit is nog wel een paar stapjes beter en leuker.

Het heeft een fijne rustige opbouw, met scènes die lekker strak gesneden zijn waardoor een trucje nooit tot vervelens toe doorgaat. Vooral die scène dat ze eerst proberen te vliegen en het volgende shot ineens full-on door de wolken razen is echt heel vet gedaan, je krijgt op dat soort momenten echt een wow-gevoel.

In het midden zakt het even in, de film focust zich dan wat rommelig op wat bijzaken, maar dat wordt naar het einde toe helemaal goedgemaakt met een geweldige finale. Ik overdrijf niet, sommige dingen behoren oprecht tot het vetste wat ik gezien heb in dit genre. Vooral bewakingscamerabeelden doen het heel goed bij mij, vind dat een fantastische toevoeging.

Ben erg onder de indruk, en vind de film nogal onderschat. Het heeft een 'kleine' uitstraling, maar heeft tegelijkertijd actie die in een blockbuster zeker niet misstaat.

4,5*

Goeie film waarin drie vrienden een vreemde ontdekking doen waardoor ze telekinetische krachten krijgen. Een originele draai aan de superheldenfilms wat goed uitpakt hier. Vooral ook omdat alles zo realistisch mogelijk wordt neergezet dmv cameragebruik, geen muziek en goeie special effects. Vooral ook vermakelijk om te zien hoe de drie vrienden hun nieuwe krachten gebruiken op het begin.

Het is makkelijk om deze film met andere films te vergelijken.

Maar als je dat niet doet, en je kijkt naar de personages,

dan is deze film zeker grotendeels een drama-film,

alleen dan in een ander jasje. Het jasje stond em wel... *3,5

Kon me niet boeien deze film,ondanks dat ik n grote sf fan ben,wat overdreven geacteerd,schreewerig(vliegscene)gemiddelde film.

Het concept is erg leuk verzonnen, maar overall valt het toch ietwat tegen en had er zeker meer in gezeten.

Het eerste half uur is wel het leukst. Je leert de jongens een beetje kennen, ze ontdekken hun krachten en proberen die uit, waarbij je jezelf ook tegelijk afvraagt wat je zou doen, als je soortgelijke krachten bij jezelf zou ontdekken. Het idee om dit alles met een handheld camera te filmen is niet verkeerd. Je zit er als kijker veel meer bovenop en wordt er tegelijkertijd ook meer bij betrokken. De CGI is in orde en zorgt voor een paar aardige momenten. De vlieg scènes waren wel leuk om te zien, zeker het moment waarbij er ineens een vliegtuig tussen hen opduikt.

Het grootste probleem van Chronicle zit hem echter in de personages. Het acteerwerk is niet al te sterk, maar daarnaast gaat vooral de ontwikkeling van Andrew veel te snel. Van een gepeste nerd wordt hij binnen een kwartier een compleet gestoord iemand, die dood en verderf zaait. Dat is nogal ongeloofwaardig en te snel afgewerkt. Als de regisseur hier wat meer tijd aan had besteed, had dit waarschijnlijk beter gewerkt. Het einde is dan weer wel spectaculair en door alle actie verveelt het allemaal niet, maar indruk maken doet het nooit, terwijl die potentie wel aanwezig was.

Onderhoudend, maar lang niet zo goed als gehoopt.

2,5*

Aanvankelijk een originele leuke film met een frisse, jonge cast maar zodra de term apex predator is gevallen ontspoort het verhaal en verslapte mijn aandacht.

Jaren terug een keer in het vliegtuig gezien en ik was toen wel positief verrast. Het leukste aan de film is wanneer de boys gaan spelen met hun krachten en daarin ontdekken steeds verder te kunnen gaan. Het found footage gebeuren werkt hierbij en het is heel vermakelijk om naar de drie te kijken. Als er andere personages bijkomen, zoals het bijverhaal met die Casey of gewoon dat hele gedoe op dat feest, is het een stuk minder boeiend. Het hele spektakel op het einde is tof, maar draaft wel een beetje door. Ik vond found footage hier wat minder passend.

Tof concept en door de korte speelduur houdt het goed stand.

Verhoging van een *3 naar een *3.5, omdat ik in een goede bui ben.

Vandaag was ik persoonlijk even aan het rondsnuffelen wat het aanbod van ‘Film 1’ op dit moment was en tot mijn verbazing stonden hier ook een paar titels tussen die ik graag wou herzien. Dit natuurlijk om mijn statistieken op een mooi even aantal te brengen. Toen ik ‘Chronicle’ tussen het aanbod van ‘Film 1’ zag staan was ik eigenlijk meteen verkocht, een film die ik al langere tijd wou herzien omdat de eerste keer dat ik deze film zag, ik deze film eigenlijk erg gaaf vond. Toch in de herziening is gebleken dat ik de film toch wat minder aantrekkelijk vind dan dat ik heb gevonden en zeker de CGI zag er echt niet uit in de film, met als mooiste voorbeeld de Lego toren die ze met hun krachten op wouden bouwen zag er natuurlijk echt niet uit en was amateuristisch in elkaar gezet.

‘Chronicle’ is nergens echt héél erg bijzonder, waar het acteerwerk er niet altijd even fijn is en het camerawerk er niet altijd even fijn uitziet heeft de film wel een fantastisch concept dat de film weet af te maken en waar de film wat aan heeft, het concept is dan ook wel echt heel belangrijk in deze film en buiten al die slechte clichés om was het concept wel erg leuk. De keuze tot het maken van een film wat centraal staat om found-footage vind ik niet geslaagd en dat werkt heel erg slecht uit.

Dane DeHaan speelt een uitzonderlijk leuke rol waar hij als acteur in kan slagen, een jonge dat veel gepest word en mishandelt word door zijn vader die na zijn vondst van zijn krachten door draait en het gebruikt met verkeerde bedoelingen. Ik vond Dane wel een geknipte persoon voor de rol van Andrew Detmer, goed om te zien. Alex Russell vind ik persoonlijk een wat mindere acteur, en ook in deze film vond ik hem niet geweldig acteren. Michael B. Jordan deed het over het algemeen nog wel leuk en dat waren toch wel de drie hoofdpersonen.

Wat dat betreft is ‘Chronicle’ soms iets te dramatisch. Natuurlijk zijn veel gebeurtenissen in de film niet tof om te zien noch mee te maken in het echt, ik stond er niet echt op te wachten. Wat dat betreft heeft Josh Trank er een wisselvallig werkje van gemaakt die ik aan de ene kant erg sterk vond maar aan de andere kant was het geen topper.

Het verhaal deed me ook niet echt bepaald veel. We volgen het leven van Andrew Detmer, een jonge die net een nieuwe camera heeft gekocht waaronder hij van plan is zijn hele leven mee vast te leggen. Andrew is een jonge die te maken heeft met huislijkgeweld en pesten op school. Wanneer hij samen met zijn neef naar een feest gaan ontdekken ze iets onder de grond wat er niet hoort. Wanneer ze op onderzoek uitgaan en knock-out gaan blijkt het dat hun speciale krachten hebben gekregen, een soort telekinese. Wanneer ze er achter komen dat ze dingen kunnen laten vliegen en later zelfs dat ze zelf kunnen vliegen gaat het uiteindelijk totaal mis en verliest Andrew de controle over zijn kracht.

Ik ben moe dus ik eindig hierbij de mening wat korter dan verwacht, al om al is hij me tegengevallen en dan zeker tegenover de eerste kijkbeurt. Met een ontzettend clichématig einde weet deze film me niet te overtuigen.

3.0*

Cool !

De film moet even op gang komen, maar wanneer de superkrachten hun intreden doen is het genieten. Met name natuurlijk de stukken waarin gevlogen wordt zien er wonderbaarlijk goed uit. Gelukkig blijft het ook de volledige film aan, ook al heeft het een redelijk voorspelbaar verloop.

Dikke 3,5*

Wat een prutfilm. Het is eerst een grappige found footage film, maar na ongeveer 1/4 van de film lijkt het alsof de makers dachten: kak, het was een found footage film. De meest debiele manieren van filmen worden aangehaald: iemand gaat in zijn volste woede een lange dialoog filmen, een romantisch setje leek het een goed idee om elkaar de hele tijd een camera in elkaars gezicht te schuiven, overal was net een cameraman bij, en de telekinetische krachten worden grotendeel gebruikt om craneshots te maken. Het is werkelijk bijzonder om te zien door wat voor bochten men zich wringt om het found footage concept aan te houden.De reden voor deze stijlvorm wordt trouwens nooit uitgelegd, en tegen het einde van de film worden er ook maar nieuwsbeelden, en willekeurige beveiligingscamera's aan toegevoegd. Waarom? Ik heb geen idee.

fans van Marvel films vinden dit vast te gek, want superpowerfantasies en pubers. Helaas zijn de SFX wel een stuk slechter hier. Ook hier een vreemde keuze van de makers om de effecten alsnog zo nadrukkelijk in beeld te brengen, wetende dat ze er niet al te best uit zien: je kunt ook gewoon suggestief zijn, of je film van een grappige knipoog voorzien, maar nee: de film neemt zichzelf bloedserieus en plaats de SFX in volledig in beeld.

Mocht je op zoek zijn naar een science fiction film, dan ben je hier aan het verkeerde adres. Science is ver te zoeken en denkvoer levert dit ook allemaal niet op... Een film waaraan ik me stom heb ge-ergerd.

Heerlijk fris en aanstekelijk.

Drie jongens die vrienden worden omdat ze bovennatuurlijke krachten ontwikkelen. Het zou de kick-off van een superheld-origin story kunnen zijn maar de stijl, de personages en plot wijken af van gebaande paden om deze film een uniek en fris karakter te geven.

Het handheld-camerawerk is subliem. Misschien niet altijd in kwaliteit maar wel qua effect. Inleving door een gevoel van nabijheid maar later, als ook beveiligings- en nieuwsbeelden ingezet worden, verleent het de film een documentaire-achtige feel die misschien wat meer afstand tot de personages schept maar nog altijd een werkelijkheidsgehalte heeft dat spanningsverhogend werkt.

De uitwerking van de superkrachten en hoe de jongens het ontwikkelen wordt stapvoets, speels maar bovenal naturel en aanstekelijk in beeld gebracht. Eerst voornamelijk aangewend tot het verrichten van puberale grapjes of gemakzucht - zoals van jongens van deze leeftijd verwacht kan worden - als dan de eerste daad uit irritatie/boosheid zijn intrede doet, worden de kampen moreel verdeeld. Wederom wordt de tijd genomen om je eerst mee te nemen in het creatieve kattenkwaad (Maria in de soep ) maar ook het fundament wordt gelegd voor de uiteindelijke ontsporing van Andrew, een jongen die door zijn thuissituatie, opeengestapelde gevoelens van isolatie en tegenslagen voelbaar een koorddans van mentale stabiliteit aan het uitvoeren is doorheen de film. Als hij dan knapt, gebeurt dat weliswaar snel, maar komt het zeker niet onverwacht.

Tegenvallende elementen waren de overdreven rol van Michael Kelly, een acteur die hier niet uit de voeten kon als de dronken, verbitterde vader van Andrew en het uitblijven van een apotheose die de film een klassiekerstatus had kunnen verlenen. Er lijkt vooral in de eindfase flink wat van Akira afgekeken te zijn maar het ontbreekt de film aan een bizar of over the top ontwikkeling die het slotstuk van Akira zo een krachtige meerwaarde wist te verschaffen. Acteerwerk van met name DeHaan in deze fase schiet misschien ook wat tekort door spoortjes van overdaad maar ik kon er nog altijd prima in mee.

Ik heb hier, boven verwachting, enorm van genoten. Misschien wat gul gezien de eerdergenoemde schoonheidsfoutjes, maar de film heeft wat mij betreft de gunfactor dubbel en dwars mee. 4,5*

“I can fly!”

Prima film van Josh Trank. Chronicle is een eigenzinnige en originele coming of age/superheldenfilm, en vooral de eerste 45 minuten zijn zeer vermakelijk. Naar drie personages kijken die hun nieuwe superkrachten ontdekken is altijd wel vermakelijk, en Jordan, DeHaan en Russell acteren sterk en hebben een prima chemie. Vooral DeHaan moet een hele karakterontwikkeling ondergaan, en je ziet de gekte en moordlust steeds meer toenemen. Chronicle wordt steeds meer een psychologische thriller, en ook op deze momenten weet de film te overtuigen. Net zoals de uitstekende special effects.

Film begint wel oké met een aardig clubje jongens (die jonge Jordan had ik zo snel niet eens herkend) en wat ongein als ze hun nieuwe krachten leren kennen. Maar dan ontwikkelt de film een kant uit die weliswaar potentie heeft, maar nogal snel gaat. Zeker die jongen die verandert in een halve psychopaat maakt wel een heel snelle ontwikkeling door. Dan is zijn thuissituatie wel erg goedkope psychologie om dat als verklaring te geven. Ondanks dat er dan wat actie bijkomt, wist de film me steeds minder te interesseren. Visueel wel oké, het lage budget is er niet aan af te zien. 2,5*.

Vlakbij het huis waar ze voor een feest zijn uitgenodigd stuiten drie vrienden op een krater waarin zich een mysterieus gesteente bevindt. Kort daarop blijken ze over bijzondere gaven te beschikken die ze aanvankelijk inzetten om studentikoze grappen uit te halen. Al gauw merken ze dat er nauwelijks grenzen zijn aan hun krachten maar Andrew [Dane DeHaan] gebruikt die krachten om af te rekenen met de emotionele schade die hem door de jaren heen is aangedaan. Goed opgebouwd verhaal ontwikkelt zich op geloofwaardige wijze van hilarische komedie tot psychologisch SF-drama dankzij de sterk spelende jonge cast en indrukwekkende special effects.

Helaas, Chronicle heeft niet echt gebracht wat ik er van had gehoopt…

Een found-footage superhelden film, is een fris en leuk concept. De uitwerking is alleen wat minder. Het found-footage aspect, zorgt voor een persoonlijkere aanpak. Een van de redenen waarom de marketing truc van de ‘Blair-Witch’ destijds ook zó goed werkte. Alleen, gek genoeg, wordt de film nergens echt persoonlijk. De personages op Andrew na, zijn enorm vlak. Zelfs Andrew is ook niet de ster van de film. Na mijn mening is niemand dat. Ik kon daarom ook niet mee leven, met de drama die de personages mee maakte.

Ik vind dit eigenlijk een ‘high-budget student film’. De film heeft veel weg van wat een drama student, voor zijn eind examen zou kunnen verzinnen, alleen niet de mogelijkheden tot de SFX heeft, om het te kunnen waarmaken. Over de SFX gesproken, die is niet zo best…

Grap is wel, dat dit de film is. Waar Dane deHaan en Michael B Jordan, doorbraken. Kan me herinneren, dat ook best wat flinke marketing rondom deze film was.

Onverwacht een zeer leuke film! De meeste films in found footage subgenre volgen de formule van "The Blair Witch Project" Die film gebruikte de kracht van de suggestie die je ook zag in Val Lewton-producties (Cat People (1942),The Body Snatcher (1945) Alleen daardoor is die film dus best interessant te noemen! Tja er volgde een overkill aan mindere producties, mede omdat ze goedkoop zijn! FF als de nieuwe armoedige SOV.? Gelukkig blijken er binnen de found footage ook creatieve dingen te ontstaan en deze film is er zeker één van! Deze pakt het anders aan en maakt op slimme manier gebruik van; wat er kan gebeuren als drie tieners ineens over ‘superkrachten’ zouden beschikken…Het eerste deel van de film is een vrij rustig opbouw; middelbare school perikelen, het vinden van een gat in de grond, het ontdekken van hun krachten en deze gebruiken voor kwajongensstreken. (flink om moeten lachen) Door het found-footage-formaat te gebruiken, voelt de film fris aan, zijn de krachten overtuigend, de personages sympathiek en door subtiel CGI-effecten te gebruiken werd het lekker spannend. Knap ook dat het ‘lage’ budget niet zichtbaar was tijdens de vele CGI-scènes. Yes, ik heb me zeer goed vermaakt!

Middelmatig.

Niet al te grotesk aangepakt superheldendrama. Dat is zonder meer verfrissend in een tijd waarin de bombastische superheldenfilms je om de oren vliegen - ik zie daarin weinig verschil tussen 2012 en 2024. Het found footage-gegeven werkt dus wonderwel ook als het om superhelden gaat, al is de link met het studentengegeven en alle clichés daaromtrent een handige kapstok.

Ik vind de film verder niet bijster sterk geacteerd en de uiteindelijke finale, waar duidelijk wel budget in zit, is evenmin sterk. Daardoor is wat mij betreft het onderste niet uit de kan gehaald. Niettemin wel eens de moeite om te kijken.

2,5

Herzien. Blijft een creatieve, vermakelijke sciencefictionthriller die profiteert van de intrigerende aanpak. Regisseur Josh Trank dirigeerde deze film op jonge leeftijd, maar dat valt niet aan het eindresultaat af te lezen. Zeker de speciale effecten vallen positief op, waarbij telekineses op een verfrissend natuurlijke wijze wordt geportretteerd. Toen ik de film voor het eerst zag was ik jaloers op de drie heren (die trouwens voortreffelijk acteren), na herziening ben ik dat eigenlijk nog steeds. Er zal ongetwijfeld wat nostalgie bij de ervaring spelen, maar het blijft absoluut één van mijn favorieten.