La Délicatesse (2011)

Hmm. Lijkt wel alsof er een stuk of drie scenes ontbreken vlak voor de laatste scene. Daardoor doet het geheel nogal afgeraffeld aan, aangezien ze de rest vrij rustig is opgebouwd.

Verder wel een typisch sympathiek Frans tussendoortje.

Wel een beetje erg ingetogen, deze film. En ook wel een beetje erg voorspelbaar. Het geheel drijft op de charme van Audrey Tautou - dan drijft op zich best goed, maar verrassen doet het nergens.

En er zitten nogal wat onlogische elementen in het verhaal waarvan ik me afvraag of ze nou als droom- of wensbeeld van een van beide bedoeld zijn. Het komt er niet heel duidelijk uit.

Het einde is op zich leuk in beeld gebracht. Maar de manier waarop we daar komen is wel weer wat erg slodderig. Dat past wel bij de hele film - er zitten best een paar goeie dingen in, maar het is in de uitwerking net niet helemaal.

Aardige film waarin een jonge weduwe zichzelf verliest in haar werk, tot ze spontaan een collega kust. Een romantische comedie die geen romantische comedie probeert te zijn, en hierdoor soms wat onevenwichtig overkomt. Zeker wel een aantal mooie momenten en François Damiens en Audrey Tautou maken ook veel goed.

Een goede romantiek/komediefilm...

Prima en grappig verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Perfect achtergrond muziek/

geluid (Dolby Digital)...

Audrey heeft een lief snoetje en de film heeft zijn sympathieke, komische en dramatische momenten maar voor een echt geslaagde, vlotte tragi-komedie schiet hij toch wat te kort.

Het verwerken van verdriet van het hoofdpersonage en het er zich van herstellen is niet altijd op een even konsekwente manier uitgewerkt.

Nogal een ongemakkelijke film, omdat het steeds de nadruk legt op de tegenstelling tussen de beeldschone Audrey Tautou en de oerlelijke François Damiens. Wij moeten als kijker er maar in meegaan dat deze twee tegengestelde figuren plotseling in een liefdesrelatie belanden, maar er wordt nauwelijks aandacht besteed aan een logische opbouw. Hierdoor komt er nooit iets van passie of seksuele spanning tussen de twee geliefden te ontstaan. Ze draaien maar een beetje langs elkaar heen en gaan totaal geforceerd over op een heuse liefdesrelatie. Elk shot dat zij kussend in elkaars armen vallen voelt pijnlijk en ongemakkelijk. Het helpt ook niet mee dat hun omgeving bestaat uit ploerterige horken met een obsessie voor de liefdes van anderen. De boodschap van 'echte schoonheid zit van binnen' wordt je wel heel erg door de strot geduwd. Eerlijk gezegd snap ik die bemoeizuchtige omgeving ergens wel, want een nieuwe relatie kan beter niet zo passieloos en stijf zijn zoals het hier verbeeld wordt.

Niet geheel geslaagde mix van romantische komedie en melodrama met Tautou als Nathalie, die na drie jaar de dood van haar man nog niet heeft weten te verwerken. De komische elementen komen wanneer zij in eerste instantie toenadering zoekt tot de eenzame collega Markus [François Damiens] en zich vervolgens kil en afstandelijk gedraagt. Ondanks zijn verwarring probeert Markus op onwennige wijze toch Nathalies hart voor hem te winnen. Damiens is goed, Tautou kan echter veel beter en het onevenwichtige scenario resulteert in een lichte teleurstelling.

Ik weet niet of dat de bedoeling was, maar het romantisch koppelen van Audrey Tautou aan François Damiens is een serieuze miskleun. Hoewel de protagonisten hun best doen, houdt de film een geloofwaardigheidsprobleem over aan het totaal ontbreken van chemie tussen beiden. Zonde.

Onderhoudend.

Sympathiek niemendalletje en het soort film dat, mits deftig gebracht, weinig kan misdoen. Een typische 6/10-film. Net niet te melig, al spreekt het verhaaltje wel voor zich - het is en blijft gewoon een romantische (tragi)komedie. Een kenner van de Franse cinema ben ik geenszins, maar François Damiens is me nu toch al een aantal keer opgevallen in positieve zin. Ook hier, in een geslaagde combo met Audrey Tautou - ooit een grote ergernis tijdens Amélie Poulain, maar da's toch ook alweer 15 jaar geleden.

3