Ju Dou (1990)

De Meester met wat misschien zijn meest subtiele film is. Prachtig in beeld gebracht.

Hier ga ik nu eens volledig mee akkoord, zie

Erg mooi en subtiel, inderdaad, met een aangrijpend verhaal dat nergens hoogdravend wordt maar gewoon op een mooie manier vertelt wat er gebeurt (ik bedoel dat het nergens té wordt, er zitten geen valse sentimenten of overdreven grote emoties in, het blijft allemaal erg ingetogen) De beelden van de stofververij zijn ronduit prachtig (de baden met verf vooral, en de lange repen stof met hun prachtige kleuren die boven het dak uitsteken, en dan aan de andere kant het geweld van de machines) Gewoon een prachtige film dus.

Met zijn obseserende beelden van de ingewikkelde houten machinerie in de weverij benadrukt de regisseur het genadeloos raderwerk van het noodlot, dat eens op gang gebracht niet meer te stoppen is.

Mooie film!
Een verhaal dat universele thema's aansnijdt; liefde, haat, jaloezie, (on)macht en geheimen zijn zo wat thema's die aan de orde komen. En dat alles speelt zich af binnen de setting van het oude zijdefabriekje.
De beelden vullen het eenduidige verhaal goed aan. Deze is vrij eenvoudig en weinig verrassend. Er zitten ook geen tempowisselingen in en de dialogen zijn eigenlijk puur functioneel.
Dat vind ik wel een terugkerend nadeel in het oeuvre van Yimou Zhang; hij construeert zijn film tot een perfect harmonisch geheel waarin geen zin teveel wordt gezegd, geen overbodige scenes worden getoond en ook geen zijsprongen in het verhaal te zien zijn. Daardoor had ik het gevoel dat ik iets miste.
Ik had graag meer de contacten gezien met de bewoners uit het dorpje. En ook de klanten van de fabriek zie je niet of nauwelijks.
Je ziet heel weinig van het leven van hun zoon. Je ziet hem eigenlijk voornamelijk in scenes met zijn ouders, en als die er niet bij zijn is er gelijk wat aan de hand. Ik had graag ook wat andere aspecten van zijn karakter gezien. Nu is het jongetje net zo'n Omen jongetje.
De eenvoud is wat mij betreft tegelijk de kracht en de zwakte van de film.

Mooi dat je de film hebt gezien !

Had een iets hogere waardering vewacht, maar ieder zijn mening natuurlijk

Maar de film staat nu toch in de TIP 150 en dat is knap !

Een film die me wel geraakt heeft. Het verhaal was ietwat te voorspellen en kwam me ook beetje 'gemaakt' over. Maar desalniettemin schitterend. De manier waarop de twee het moesten geheim houden en hun liefde in moeilijke tijden altijd stand bleef houden. Een universeel gevoel denk ik

Wat ik wel jammer vond, is dat ik weinig te zien kreeg van het dorp en de bergen. Ik was erg benieuwd waarin deze mensen leefden. Je kreeg natuurlijk wel wat te zien van het dorp, maar nou niet echt zoveel dat je echt een goed idee krijg hoe het totaal eruitziet .

De film deed een beetje cliche aan, op de een of andere manier. Maar ik vat dat in dit geval totaal niet negatief op.

Zit te twijfelen tussen 4 en 4,5 *, ga voor de laatste denk ik

Zeer zeker een Tip

Verschijnt 3 maart op dvd in Nederland (A-film). Los te koop voor €19,99, of samen met Het Rode Korenveld (Red Sorghum) in een box voor €29,99!

Eindelijk komt mijn persoonlijke lievelingsfilm aller tijden officieel uit op DVD. Eerst hoorde ik nog dat hij op 8 februari (mijn verjaardag) in de winkels zou liggen, maar nu dus begin maart.

Wie enkel opgegroeid is met de laatste (hero en house of the flying daggers) films van Zhang Yimou raad ik ten zeerste aan om de vroege parels eens te bekijken (het rode korenveld en de rode lantaarns incluis). Datzelfde gevoel voor esthetiek, gekoppeld aan een iets minder episch, maar wel veel gevoeliger en subtieler verhaal.

Ju Dou heeft dan wel veel weg van een Griekse tragedie, maar het speelt zich allemaal af op het Chinese platteland. Oogstrelend...

Klinkt misschien overdreven, maar deze lievelingsfilm krijgt van mij 5***

Vond vooral de muziek en het visuele aspect van deze film erg sterk. Prachtige dromerige soundtrack en fantastisch beelden, vooral de fel gekleurde doeken + baden leverden vaak prachtige scénes op. Wel jammer dat het een beetje voorspelbaar was, en ergerde me soms aan het hysterische spel van de hoofdrolspeelster. Vond dat er over het algemeen niet echt uitmuntend geacteerd worden. Vooral het zoontje (op latere leeftijd) straalde niets/amper iets van emotie uit, wat juist in zijn scénes erg belangrijk was.

Hou het op 3,5*

Aardige film met een paar mooie scenes. Helaas kon de film me nooit helemaal bekoren en voelde ik met geen enkel personage mee.

3*

Ik had een beetje moeite met het begin en de beeldkwaliteit van mijn DVD (ik heb de regio 1 versie) was echt van VHS niveau wat me ook weer stoorde.

Gelukkig begon die me naar een minuut of 20 erg te boeien en zitten er een paar ijzersterkte scènes in, die bij mij wel even zijn bijgebleven. Om het maar kort te houden. Simpele film maar tegelijkertijd erg indrukwekkend.

4,0 sterren en hopelijk komt hier snel een fatsoenlijke DVD van.

Redelijk Chinees drama met een -door het consequente gebruik van blauwe en rode (/roodbruine) tinten- bijzondere vormgeving. Ook de regelmatige felle tegenlichtopnames zorgen voor een aparte, ietwat dromerige sfeer.

Het soms wrede verhaal is echter allerminst dromerig en blijft ondanks het trage tempo (hoewel er geregeld ook enorme tijdssprongen worden gemaakt) van begin tot het eind boeien.

Ondanks het feit dat de karakters me wat eenzijdig overkomen is het spel dermate overtuigend dat je toch mee gaat voelen met het verboden liefdespaar. De pogingen van de sadistische Jin-Shan (de Chinese Morgan Freeman lookalike) om de baby te vermoorden als hij er, na door een ongeluk half verlamd te zijn geworden, achter komt dat het niet zijn kind is maar dat van zijn 'neef', zijn treffend in beeld gebracht en wekken de nodige woede op.

In dat licht is het ronduit wrang dat dit jongetje, dat als het opgroeit een boosaardige freak blijkt te zijn, min of meer namens Ji-Shan (of Yang), wiens zoon hij in naam is, wraak neemt als hij erachter komt dat diens 'neef' zijn échte vader is. Hij verdrinkt zijn vader in hetzelfde stoffenverfbad als waar hij Ji-Shan jaren eerder in had zien verdrinken. Zijn moeder Ju Dou weet het niet te voorkomen, is radeloos en steekt de ververij in de fik, haarzelf incluis.

Onduidelijk is of hun creepy zoon dit laatste drama overleeft. Naar zijn motieven kun je verder alleen maar raden; wellicht dat meer kennis van de Chinese cultuur hier wat duidelijkheid in kan brengen, maar nu vind ik deze leemte het zwakste punt van de film.

Verder lijkt het er sterk op dat het analoge origineel zonder blikken of blozen op dvd is gekwakt, zó slecht is de kwaliteit af en toe. Het geluidsspoor is vrij dramatisch; het konstante gekraak geeft je het gevoel alsof het buiten voortdurend hard regent.

Ju Dou werpt een interessante en stijlvol vormgegeven blik op de traditionele Chinese manier van leven op het platteland in het begin van de vorige eeuw. Ik vond het niet indrukwekkend, maar wel de moeite waard en daarom goed genoeg voor

3,5*

Zhang Yimou blijft toch een erg interessante regisseur. Met een herkenbare stijl van filmmaken en beelden schetsen weet hij veel drama's een extra tikje te geven.

Ook hier weet hij mij weer volledig te boeien. Een hoop aantal prachtige shots, met een fanastisch mooie Gong Li. Echter weet Tianqing ij maar deels te overtuigen en zijn zoon al helemaal niet. Zonde, er had hier meer in gezeten.

Fraaiste scenes in de film krijg je meteen het eerste gedeelte voor je neus. Waar Tianqing door het kijkgaatje de huilende en blauwgeslagen Ju Dou ziet.

De familiegebruiken in China van die tijd worden tussen het verhaal door in aparte scenes aardig goed uitgelegd en naar voren gebracht. Creeert een meerwaarde.

Kom ik uit op een ruime 3,5*. Waarschijnlijk zal dit stijgen als ik hem een keertje op groot scherm mag zien, of een betere uitgave van de dvd. Leek wel een videoband.

vanaf 25 september op dvd verkrijgbaar met NL ondertiteling!!!

Als Zhang zich ergens in onderscheid is het volgens mij wel kleurgebruik. Ik denk niet dat er een andere regisseur is die doorheen z'n film steeds zo'n pure kleuren gebruikt.

Dit maakt z'n film in ieder geval al visueel boeiend. Naast het fraaie kleurgebruik (vooral het vele geel in het begin van de film) ook vaak sterke shots en mooie belichting. Toch is het visueel niet perfect. Camerawerk is af en toe een beetje stroef en Zhang's "praalmomenten" steken soms wat schril af tegen andere scenes. Zo kreeg ik iets te vaak een "let op, hier komt weer een fraai shot ... oké dat was het weer" gevoel.

De soundtrack was aardig, vooral opvallend nogal wat geluiden die bijdragen aan de soundtrack, zoals de molens op de ververij.

Qua verhaal wist het mij niet al te zeer te grijpen. Daarvoor is het arthouse cliché wat te aanwezig. Vond het drama op zich wel aardig maar ik heb het al veel gezien, en vaak veel mooier. Enige lichtpuntje daar vond ik de nogal cartoonesque verschijning van het zoontje. Geweldig ventje is dat, die inderdaad niet veel emotie lijkt uit te stralen maar dat zeker wel doet. De vergelijking met het ventje in Omen is nog niet eens zo gek, geeft het verhaaltje in deze film toch net die extra twist.

Voor mij een typische 3.75* film. Veel moois, maar altijd wel een paar kleine zaken op aan te merken. 4* is net teveel, maar 3.5* is ook een beetje karig. Ik zet de film dan maar fier tussen m'n 3.5* films.

Zhang is een boeiend regisseur, gaat geweldig om met kleur en heeft volgens mij nog geen slechte film gemaakt. Mijn zoektocht naar z'n films gaat vlijtig voort.

Edit: zag het getal 49 terugkomen in deze film en moest meteen deze titel denken.

Verrassend dat je Zhangs oude ook kan waarderen, maar hij heeft ook echt slechte films gemaakt hoor! Not One Less, Shanghai Triad en The Story of Qiu Ju en Happy Times zijn ook niet geweldig.

Maar daartegenover staan genoeg prachtfilms, zoals Ju Dou in mijn ogen er eentje is en het ondergewaardeerde To Live.

Shanghai Triad is een prachtfilm!

Verder heb ik To Live en Qiu Ju klaarstaan, dus ben benieuwd.

Sorry, ik zeg niks meer...

Ben ook benieuwd

Vond To Live erg sterk, Qui Ju een stuk minder !

Prachtig drama hoor. Zo'n zijdefabriek nodigt ook uit tot prachtige shots en Yimou Zhang maakt daar gelukkig volop gebruik van. Het verhaal was ook heel behoorlijk, dat continu weet te boeien.

Wat mij betreft één van Zhang's minste films. Okay, hij trakteert ons weer op schitterende beelden en zijn kleurgebruik blijft ongeëvenaard. Het verhaal kon me niet echt boeien en alle karakters blijven 2-dimensionaal bordkarton, in het bijzonder de Chinese Damian '666' creepy gestoorde bastaard zoon!

Hierdoor kon het me geen ene ruk schelen wat er met de hoofdpersonen gebeurde en dat de ververij en haar inwoners uiteindelijk in de fik vlogen is wat mij betreft dus dan wel een passend einde aan deze film!

Maar ja, zelfs de slechtste Zhang is nog beter dan de gemiddelde film...

Tjonge, wat een sof. Anderhalf uur wakker blijven voor niets. Niets? Nou ja, de kleurrijke doeken dan en het geluid van de textielfabriek. Het plot is echt slechter dan slecht. Het jongetje van 4 is 7 jaar later ineens een gevaarlijke knaap, voor wie zelfs zijn vader een straatje omloopt. En zo zijn er nog heel veel meer minpunten te noemen. Maar dat is te zonde van de tijd. Snel vergeten deze plofkoppenfilm.

Mooi filmdrama, die toch vooral opvalt door het bijzondere kleurengebruik. Het verhaal was zeer bijzonder en het acteerwerk mocht er zijn. Zeer opvallend was ook de rol van het jongetje. Zeker niet Zhang Yimou's beste film., maar ik kan deze film toch beter waarderen dan zijn meer recente films zoals "House of Flying Daggers" en vooral "Curse of the Golden Flower", die ik een en al bombast vond.

3,5*

In 2011 staat Plofkoppen in de Dikke van Dale. Twintig pagina's na oorsnoep en oogsnoep

Van mijn vriendin moest ik deze film kijken.
Ze had deze jaren geleden gezien en dus gingen we hem samen nog een keer kijken.
Alleen zij zegt een versie gezien te hebben met veel meer bloot erin.
Is er een unrated versie van deze film vragen we ons nu af?

Li gong is echt heel aantrekkelijk.
De film was boeiend,af en toe grappig,maar vooral erg zielig.
Deze vrouw had een afschuwelijk leven en na een man die haar slaat,een lover die een schijterd is,en daarna een zoon die evil is pleegt ze ook nog eens zelfmoord....

Aardig. De belofte voor het latere werk zit er al ruimschoots in. Bij tijd en wijle erg mooie beelden, maar ook een groot gedeelte dat de middelmaat niet overstijgt. Er is weinig muziek te horen, maar wat er is, is prettig.

Het verhaal weet te boeien, en deed me erg denken aan Raise the Red Lantern, waar ook mensen te zien zijn die gevangen zitten binnen gewoontes. Net als daar vond ik hier geen van de personages echt sympathiek. Ja, de neef misschien, maar dat was wel een beetje een sukkelaar. Grappig zoontje hoor. Vooral hoe hij grijnzend toekijkt hoe die ouwe verzuipt. Verder ook wel kunnen genieten van de begrafenisscène. Wat een poppenkast, 49 keer de kist moeten tegenhouden. Mooi ritueel.

Mijn bron is volgens mij een VHS band. Althans dat hoop ik maar, want de beeldkwaliteit was niet echt om over naar huis te spreken. Ben benieuwd hoe de film eruit ziet op DVD, als het goed is moet die in oktober op de Nederlandse markt uitkomen.

Uiteindelijk kan het het niet halen bij het latere werk van Zhang. Grappig dat hij al binnen na een jaar de belofte inloste met Raise the Red Lantern, die wat mij betreft een stuk mooier is. Evengoed een fijne ervaring. 3,5*.

Deze film is hier toch al beschikbaar op dvd? In 'the Chinese Film Collection'. Zie b.v.: Ju-Dou.

He ja, je hebt gelijk. Ik dacht in ieder geval op bol te zien dat er een nieuwe uitgave in oktober uitkomt. Voor de rest is alles goed met me