Christine (1983)

heb 'm zojuist zitten kijken, en ik heb er echt van genoten. natuurlijk stapels en stapels aan clichés (met de übernerd die gradually waanzinnig cool wordt als toppunt). op het acteerwerk van bijvoorbeeld keith gordon vond ik echt niks aan te merken. hij was zelfs uitzinnig gaaf met zijn "five thousand dirty limericks".

en *wauw*, wat was het vaak bloedmooi gefilmd! dat shot dat we christine en face zien en haar koplampen heel langzaam ontstoken worden, die achtervolgingsscène 's nachts met een brandende plymouth: schit-te-rend!

4 sterren voor christine hoor!

Eén van King's mindere verhalen is ook één van de mindere boekverfilmingen geworden. Spannend? Welnee! 2*.

Ik was 11 toen ik deze bekeek (mijn eerste horror-film) maar leuk was hij wel. Die Arnie was wel een rare snuiter.

3,0*

Aardig filmpje dat het vooral van z'n fijne begin moet hebben.

De langzame verandering van Arnie is grappig om volgen, de nogal mysterieuze kant van Christine houdt het interessant. Wanneer de wagen echter aan het moorden slaat vond ik het iets minder boeiend worden. Een wagen is nu niet meteen een geweldig effecief moordmiddel, wat ook duidelijk mag blijken uit de film. De moord op die dikke kon ik zelfs amper volgen. Volgens mij had die gewoon op de moterkap kunnen gaan zitten.

Soit, de film blijft wel onderhoudend, maar zwakt toch duidelijk af naar het einde toe. Visueel ook wel aardig, maar weinig echt speciale zaken. Aardig tussendoortje.

3*

Het verhaal en de acteurs zijn matig, maar Carpenter's hand tilt deze film na een hoger niveau. Bijzonder sfeervol met uitstekende fotografie, montage en muziek. dikke 3,5*

Leuk tussendoortje maar zeker ook niet meer dan dat.

Het sfeertje zit goed in deze film, en het verhaal is ook goed te doen.

Jammer dat het een beetje moeizaam op gang kwam allemaal, en de spanning was ook ver te zoeken.

Maar vond het wel vermakkelijk en het is zeker een van de betere Stephen King verfilmingen.

3*

Niet meteen Carpenter's meest gelauwerde film, maar zeker en vast een van z'n beste. De erg goeie en realistische karakterschetsen en de trage maar gestage opbouw, maken deze prent toegankelijk voor de doorsnee filmliefhebber. Verder is Christine een ontzettend boeiende film met enkele vanuit cinematrografisch oogpunt bekeken verbluffende scènes. Wanneer naar het einde toe Christine de controle overneemt van Arnie barst de hel en dus ook het spektakel los. Heerlijke synth-muziek, wilde achtervolgingen en een hoop stoere praat zijn het gevolg. Het einde had iets subtieler gekund, maar behalve dit schoonheidsfoutje is dit een perfecte film.

Man wat een film was dit zeg, echt ik werd echt bang van die auto. En ook wel knap hoe ze dat zo gedaan hebben met zo weinig middelen in die tijd. Top film gewoon, ik zat vanaf het begin al in de juiste sfeer.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Zeer aardige cult horrorfilm over de auto met de eigen wil. Deze blijft geinig om te zien doordat ie gewoon kwa opbouw goed in elkaar steekt en omdat er genoeg spanning in zit.

3,5*

Deze klassieker is niet de beste King-verfilming maar Carpenter maakte een film die tegenwoordig nog steeds vermakelijk is. Redelijk.

Vermakelijke film van John Carpenter. Natuurlijk verreweg van eng. Maar toch wel een goede film. Maar deze film van Carpenter kan nooit beter worden dan The Thing en al helemaal niet beter dan Halloween. 3,0.

Een horrorfilm die toch één van de betere King-verfilmingen geworden is. De sfeer van Carpenter maakt ook veel goed. Veel insinuatie wat duistere muziek. Meer moet het soms niet zijn. Al is dit anderzijds toch wel een zeer propere en ongedurfde verfilming van het boek. Nadeel dan ook dat je nergens echt verrast wordt. Maar dat heb je eenmaal met boekverfilmingen. De show wordt trouwens gesteeld door Christine en de andere personages komen zeer weinig aan bod of krijgen te weinig diepgang. Het doet je dan ook niet zo veel als er iemand wordt aangevallen. Maar de scènes met Christine maken wel wat goed, al blijft het een auto natuurlijk. In elk geval veel plezier aan de film beleefd.

Erg leuke Carpenter die vooral in de eerste helft van de film goed werkt. De manier waarop de auto door middel van muziek een bepaald karakter wordt meegegeven vond ik een goede vondst en prettig werken. Qua horror had het absoluut meer gemogen, wie een bloederige slasher verwacht zal van een koude kermis thuiskomen maar de sfeer maakt veel goed. Bovendien werkt het drama bij de personages absoluut niet beroerd waardoor de film als geheel erg prettig wegkijkt. Christine is een zeer degelijke Carpenter.

Hele aardige horrorfilm van John Carpenter, al valt het met de echte horror en spanning wel enigszins mee. Het eerste gedeelte van de film is wat mij betreft duidelijk het sterkst. De personages worden op een goede manier geïntroduceerd en zijn, ondanks dat ze misschien wat stereotiep zijn, wel realistisch. Daarnaast blijft het hele gebeuren rondom auto Christine gewoon lekker mysterieus. Als op een gegeven moment dan de moorden beginnen, wordt het allemaal wat voorspelbaarder, maar desondanks blijft het lekker wegkijken. Bovendien slaagt Carpenter erin de film te voorzien van een sterke en fijne jaren tachtig sfeer, iets waar hij meestal wel goed in is. Leuke wegkijker dus en hoewel zeker niet Carpenter’s beste is het wel weer een behoorlijk vermakelijke film.

3,0*

Onbegrijpelijk dat het personage van Roland LeBay niet in deze film terugkomt. Een enorme gemiste kans om de film van de nodige horror te voorzien. De terug in de tijd autorit zit helaas ook niet in de film, dat vond ik een van de sterkste passages in het boek. Daar is alles ook stukken beter uitgewerkt en dat tijdgebrek nekt de film een beetje, zeker met het boek in het achterhoofd.

Als film best aardig als boekverfilming mislukt. Wel een aantal mooie scènes, vooral de moordpartij bij het tankstation was fraai.

3*

Hier mag overigens wel een remake van komen.

Leuk Stephen King klassiekertje, stijlvol geregisseerd door Carpenter.

Helaas moet de film het totaal niet van de horrorelementen hebben, maar meer van de stijl. De film begint al lekker met lekkere oude soundtracks en ook de soundtrack verzorgd door Carpenter is heerlijk en typisch Carpenter.

Verder viel me op hoe mooi de film soms is, behoorlijk mooie camerastandpunten en de zelf-transformatie van de kapotte Christine naar de herstelde Christine ziet er fenomenaal uit.

Helaas is de verandering van Arnie niet helemaal goed uitgewerkt en is het soms eventjes te langdradig omdat het vooral een stijloefening lijkt.

Toch is het weer 1 van de betere King's die ik de laatste tijd heb gezien.

3*

Leuk, dit cultwerkje van John Carpenter. Koning van de sfeer natuurlijk, en ook hier zorgt dat voor een prettige kijkervaring. Je knalt goed in de film met de lekkere muziek, en het wordt al meteen duidelijk dat Christine geen alledaagse auto is. Verder was het zeer aardig om te zien hoe Arnie steeds meer veranderde. Plus punt voor de effecten ook. Het was erg mooi om te zien hoe Christine telkens weer uitdeukte. Christine was trouwens ook de laatste film die ik moest zien uit mijn KINGsize fear box. Met film als Secret Window en Apt Pupil. Allemaal Stephan King verhalen overigens. Vermaakt heb ik me dus wel hiermee. Mede dankzij de lekkere soundtrack en de prima sfeer. Al is het niets iets was ik heel lang zal onthouden.

3*

Prima thriller van John Carpenter die goed weet te boeien en op bepaalde momenten zelfs spannend is. Het is inderdaad een klassieker en goede verfilming van Stephen King. Hoofdrolspeler Keith Gordon deed het best goed. Geweldig om te zien hoe hij van persoonlijkheid veranderde dankzij Christine. Ik moet zeggen dat ik Christine sexier vond dan Alexandra Paul

'' I know you don't exactly have money falling out of your asshole. If you did, you wouldn't be here. ''

Mannen en auto's. Ze behandelen ze alsof het hun eigen kindjes zijn. Ze maken zich druk als er iets aan mankeert, als ze vies zijn, zat dat krasje er nou al?, en sommige mannen geven zelfs de auto meer aandacht dan aan vrouwlief. Intrigerend, de liefde tussen de man en zijn auto.

Ik stapte hier zonder al te veel voorkennis in. Bewust, want ik wou me graag laten verrassen en hoe meer je weet, hoe meer je daar op gaat letten tijdens het kijken.

Na een korte introductie van de wagen in 1957, voel je al snel aan dat er iets niet helemaal pluis is met de vuurrode 'Christine'. Niet lang daarna zit je plots in 1978 en maak je kennis Dennis en Arnie. En dan begint langzaamaan de de transformatie wanneer Arnie besluit om Christine op te knappen. Niet alleen de transformatie van de verroeste auto, maar ook de van de sukkelige Arnie die nu plots een stoere bink is geworden. Het is natuurlijk geweldig om de pestkoppen van vroeger met open mond te laten staren wanneer jij in je prachtige rood/witte Plymouth Fury langs komt gereden.

Het tempo is een stuk lager dan de horrorfilms van tegenwoordig. De doden vallen vrij laat in de film en ze zijn ook niet ranzig of goor. Daar moet deze film het dan ook niet van hebben. De magie van deze film is de dreiging van Christine.

Het acteerwerk is ook uitstekend te noemen, met name dat van Arnie. Geloofwaardig als sukkelige nerd en zelfs nog geloofwaardiger als psychotisch gedragende en geobsedeerde freak.

Prima verfilming van Stephan Kings boek, fijn camerawerk, uitmuntende acteerprestatie en een geweldige spanningsboog. Dikke 4.0*

Geweldige film! Echt verbazingwekkende effecten voor die tijd. Hoe Christine zichzelf herstelt is prachtig gedaan.

Ik noem deze film niet echt een horror, want hij is zeker niet eng. Hij is wel erg spannend dus het woord "Thriller" staat goed op zijn plek. Deze film raakte mij ook erg want ik leefde helemaal mee met personages, en dat heb ik bij heel erg weinig films. Het is ook triest hoe Arnie aan zijn einde moet komen maarja... shit happens .

5*, al had ik er liever 10 gegeven .

Tijdloze Stephen King verfilming, ook nu is Christine een ervaring en onvergetelijk. De verwachtingen lagen hoog bij het opzetten van Christine, deze kwamen gelukkig uit, want wat een geweldige film vond ik dit zeg!

Het thema spreekt me helemaal aan, Christine is een geweldige karakteristieke auto. Haar schitterende kleur, haar tijdloze interieur en hetgeen dat Christine uitstraalt maakt deze auto perfect voor een film als deze. De film tikt ook tegen pure perfectie aan, de acteerprestaties zijn prima, de film is erg mooi gefilmd en de sfeer is subliem. Vaak zeg ik over films dat de sfeer er lekker in zit, maar Christine is een en al sfeer, geweldig.

De film duurt zo'n 105 minuten en verveelt daarbij geen enkel moment. Het tempo ligt perfect om niet te vervelen. Daarnaast zijn de karakters van bijvoorbeeld Arnie's beste vriend, zijn vriendin en de pestkoppen leuk voor het verhaal. Het is prachtig om te zien hoe Arnie langzaamaan veranderd.

Christine wordt helaas nergens echt eng, en is daarmee meer een thriller met een horrortintje, dan andersom. Op zich geen probleem, want de spanning zat er wel erg lekker in, de film bouwt heerlijk op naar een schitterende climax. De doden die in de film vallen worden daarbij ook nooit echt smerig, maar dat is ook niet iets wat Christine écht nodig heeft.

Daarnaast bevat Christine keer op keer geweldige nummers, de auto kiest zelf de muziek uit, en smaak heeft ze! Toch wel een van de kenmerkende dingen van Christine.

Christine is al met al een geweldige verfilming van het Stephen King boek, welke ik in een ver verleden eens gelezen heb. De film bevat een sublieme sfeer, mooi camera- en acteerwerk, een goede opbouw en sterk aanwezige spanning. Nou vergeet ik de geweldige muziek in Christine bijna, hier is geen uitleg bij nodig. 4 sterren!

Toppertje.

Uitstekend acteerwerk van Keith Gordon die de transformatie van Arnie uitstekend uitbeeld. Zitten een paar onwijs sterke scene's tussen met een heerlijke spanning en suspense zoals alleen John Carpenter dat kan creëren(de eerste achtervolging, de rokende auto in de garage en wat dacht je van de sterke eindscene in de garage). Ook de zeer goede soundtrack helpt zeker mee aan het uitstekende sfeertje.

De muziek die de auto uitkiest wanneer er bijvoorbeeld wordt ingebroken is geweldig. Uistekende scene's ook wanneer de auto weer terug in vorm komt (erg knap hoe ze dat in 1983 hebben gedaan.)
Verder is ook het goede camerawerk een groot pluspunt.

Echt een gouwe ouwe die ik ook zeker is op dvd zal moeten bestellen.
Toppertje van Carpenter.

Na jaren teruggekeken dankzij een goeie tip, en gelukkig maar.

Ik wil ook een Christine!

Wat een knappe wagen was die Plymouth Fury uit 1958. Echt geschikt om een film in deze stijl mee te maken. Christine is boos, bezitterig, snel en vooral... dodelijk

Naarmate de film vorderde ging ik de wagen echt als een persoon zien, geslaagd opzet van de makers vind ik.

De rol van Arnie vond ik heel goed. Van gepeste sul met bril tot een stoere kerel met een coole wagen. Dat deed ie heel goed.

Leuk om een jonge Alexandra Paul (Leigh) hierin terug te vinden. (Beter bekend als Stephanie, de enige 'platte' redster in Baywatch )

De muziek die Christine speelde vond ik gaaf, lekkere rock n' roll uit de jaren '50 zoals van Buddy Holly en Little Richard. Keep A-Knockin vond ik wel heel goed passen bij de stik scene

Het meeste horror aan de film vond ik nog het steeds zien slopen van zo een mooie wagen, mijn hart bloedde

Eerder een heel goeie thriller in retro stijl!

4 sterren

Erg vermakelijke film van Carpenter. Sfeervol, goed geacteerd en een geinig verhaal; qua spanning goed opgebouwd, met een aantal creepy momenten en dat alles ondersteund door een prima score. Prachtig hoe Carpenter met de spanningsopbouw speelt in de film; de lichten van 'Christine', het brommende geluid, de ijzersterke soundtrack, duister, mysterieus. Erg goed. De uitdeuk (zelf-restauratie) - scéne is zeer sterk en qua humor kiest de film ook haar juiste momenten uit. Erg leuke film.

Ik keek op Prime en zag Christine staan. Ik ben sowieso al een grote fan van horrors, maar vooral van oude horrors.

Het begon met de mysterieuze dood van de zwarte man en de gewonde hand van de werknemer. Daarna maken we kennis met de nerd Arnie. Hij ziet de auto en voelt er zich tot aangetrokken en koopt hem voor 250 - 300 dollar. Achter dit koopje zat toch wel een addertje onder het gras. Al snel wordt Arnie een superbink -wat goed in beeld gebracht is- en keert hij zich tegen iedereen die 'Christine' haat.

De moordzuchtige auto blijft me boeien en krijgt daarom een 8 op 10 van mij!

Sfeervol, visueel sterk.

Ik weet niet meer welke VHS het was, maar herinner me Christine vooral door een trailer die ik als kind vaak had gezien alvorens de hoofdfilm begon, en best eng oogde. Met een zekere voldoening ook de dvd gekocht, om de prent eindelijk te kunnen zien.

De inleiding van de auto (fabriek) is best cool, en ook introductie van de high school situatie is dan wel cliché, maar goed uitgewerkt. De gekende Carpenter soundtrack erbij zorgde ervoor dat, ondanks het trage tempo, de film wel een goede sfeer weet te zetten, en visueel ook wel mooi is. De transformatie van Arnie, wat mij eerder in styling en archetypes goed uitgewerkt lijkt en niet zozeer een kwaliteit van de acteur, werkt en ook het uitdeuken ziet er ook anno 2014 goed uit.

Helaas, blijft de film toch wel mak. Een combinatie van zaken die ik ook hierboven al las: hoewel Carpenter er wel in slaagt om de auto echt als wezen, personage te maken zijn de kills van Christine te zwak. Niet letterlijk in beeld kan uiteraard, maar echt een huiverende gedachte hou je er ook niet aan over. De gedachte dat je van zo'n auto perfect kan ontsnappen komt toch wel vaker naar boven. De kill in het tankstation houdt steek als'clever', maar die fatty leek wel op en over de auto te kunnen om veilige oorden op te zoeken.Hierdoor blijft de film enkel verder leven op zijn coolness, en met wat stoere scènes. Na een uur begint er ook scenarieel enkele zaken te haperen, alsof er toch van alles is weggesneden. De film blijft perfect verstaanbaar, maar verraadt zichzelf door een onlogische opvolging van scènes. Jammer vooral dat het subtiele begin geen resolutie krijgt in ofwel totale chaos of ijzingwekkende spanning.

De typische Carpenter deuntjes houdt sommige scenes nog overeind, maar als geheel toch wel kleine teleurstelling. Om hier nu een stem op te kleven (beetje overbodig, maar eigen aan deze site uiteraard) zou een 'net voldoende' wat oneer aan doen. Sfx en cinematografie was netjes, het gaat niet vervelen en blijft wel zijn camp en coolness vast te houden. Rekeninghoudend met het tijdskader is deze 31 jaar oude film in zijn genre erg degelijk. 3,0.

Eén van de beste King-verfilmingen samen met Misery. Mijn mening kan hierover nog veranderen want Carrie heb ik nog nooit gezien en ben heel nieuwsgierig naar deze film. De moordkar van Arnie blijft indruk maken ook 30 jaar later. De geleidelijke transformatie van de schuchtere schooljongen tot haatdragende bestuurder van Christine klopt wel. Het is bovenal knap gefilmd door Carpenter en de special effects doen ook goed hun werk. Hoeveel auto's hebben ze hiervoor moeten slopen? Het gaat verder toch ook op King-achtige wijze over coming-of-age.. een eigen auto = zelfzekerder worden = zich emanciperen van het ouderlijk gezag... wie weet? En Christine? De metalen versie van de jaloerse egoistische vrouw?

Veel meer dan iets anders een fijne film van Carpenter. Niet eentje die je naar adem doet happen of de rillingen bezorgt. Niet meer in ieder geval. Carpenter weet de Plymouth Fury nog wel te voorzien van de nodige dreiging, maar zo'n logge bak blijkt toch niet echt geschikt als killer. Beetje koddig als-ie toeslaat, maar dat geeft niet. Het ding ziet er vervaarlijk uit.

De grille geeft het echt een gezicht. Daarbij krijgt Christine een paar fraaie scènes toebedeeld. Niks mis met die reparaties, de vlammenzee is gaaf en de stomende wagen is het meest indringende dat de film te bieden heeft. Effectief onderdeel is wanneer de radio met de versleten rock 'n' roll liedjes aanslaat, al kleeft daar op deze manier ook een nadeel aan.

Carpenters synthesizer is zo minder prominent aanwezig. Het is ook niet z'n beste score, maar de keren dat hij het kan gebruiken, doen er onmiddellijk toe. Jammer, maar het kan bogen op een ferme opbouw met een typisch sfeertje van toen en een opvallend leuk spelende cast. Van jong tot oud. Zeker de nerd is lekker op dreef als hij gaandeweg venijniger wordt.

"God, I hate rock and roll."

Herbie meets Stephen King, en dan van de hand van briljante filmmaker John Carpenter. Het resultaat is een erg gave thriller.

Het acteerwerk in de film is helemaal in orde. De tieners doen het gezien hun leeftijd erg goed en worden naar mijn mening niet echt vervelend.

Christine is erg mooi opgenomen, mijn complimenten aan Carpenter voor de cinematografie. En uiteraard de mooie muziek, al heeft hij hier wat minder gebruik als gewoonlijk. Waarschijnlijk door alle 50s muziek die uit Christine komt. Erg leuk in het begin maar aan het eind heb je net als Leigh een gevoel van "God, I hate rock and roll.", Grappig feit is dat ze op dat moment naast George Thorogood staat.

De film voelt niet heel erg aan als een John Carpenter. De film heeft wel Carpenter's gebruikelijke muziek en visuele stijl maar het word nergens echt eng of bijzonder bloederig. De film heeft meer gemeen met andere King-films zoals Pet Sematary en Misery en is naar mijn mening ook even goed.

De effecten zijn erg goed gedaan. Bijna alles met de auto is puur stuntwerk, en ook erg goed gelukt. Het 'regenereren van Christine' is gemaakt door een replica van de auto van speciaal plastic (dat meer op metaal lijkt dan echt metaal) met robotische onderdelen van binnenuit in elkaar te trekken en dat dan achterstevoren af spelen. En een vleugje stop-motion. De hele film ziet er niet gedateerd uit.

Zoals ik al zei is de film niet echt eng maar ik vond hem wel best spannend en als thriller zeker geslaagd. Net als bij Cujo werd ik in het verhaal gezogen en leefde ik met de personages mee, maar als je echt een enge King wil moet je Misery kijken, of misschien beter nog Pet Sematary. Hoe dan ook, ik heb me uitstekend vermaakt met deze film. Weer een succes van Carpenter.

Aanrader

Good hands... Bad taste in cars

Na het erg matige Vampires, tot nu toe het slechtste wat ik van Carpenter heb gezien, was de hoop gezet op deze Christine om de Carpenter Double Feature avond nog te redden. Ik had het boek van Stephen King lange tijd geleden wel eens gelezen, maar er was in ieder geval niets meer van blijven hangen. Stephen King verfilmingen hebben wel vaker de gewoonte om niet aan het bronmateriaal te kunnen tippen, al zijn er natuurlijk nog steeds uitzonderingen, en het was de vraag wat Carpenter hier mee ging kunnen doen.

Veel, zo blijkt. Vind het een beetje jammer dat het boek niet meer helder in mijn geheugen zit omdat ik wel benieuwd ben naar wat van Carpenter en wat van King is. Naar analogie met The Shining van Kubrick, die geloof ik toch ook een andere weg uitgaat dan het bronmateriaal, eigenlijk. Soit, maakt op zich niet uit wie verantwoordelijk is voor wat en dat neemt bovendien niet weg dat Christine wel een erg vermakelijk filmpje is geworden. Een lekkere Rock & Roll soundtrack met onder andere Little Richard en Buddy Holly en een verhaal dat best wel lekker loopt. De transformatie van Arnie is het leukst natuurlijk. Zo'n schlemiel die via de invloed van zijn wagen tot een women magnet wordt omgetoverd en uiteindelijk compleet ontspoort. Het grootste probleem zit hem er natuurlijk in dat Christine zelf niet indrukwekkend is als de killer aangezien het gewoon een auto is. Kudos dan toch voor Carpenter dat hij er best nog wel een dreigend iets van weet te maken. Vond vooral de scènes waar Christine terug 'ontdeukt' wel erg mooi gelukt.

De hoofdrol is dus weggelegd voor Christine, een Plymouth Fury uit 1958, en dat is toch een bijzonder mooie wagen, minus dat moordzuchtig kantje dus. Keith Gordon is vermakelijk als de schlemiel en overtuigt op zich ook nog wel als de coole dude met de coole auto. Niet echt een cast met bekende koppen, met uitzondering van Harry Dean Stanton dan, maar op zich weinig op iemand aan te merken. Alexandra Paul ademt perfect die jaren '80 sfeer uit (wat op zich eigenlijk niet echt een pluspunt is aangezien de film zich eind jaren '70 hoort af te spelen, maar ik ben wel fan van het sfeertje) en Stanton is ook altijd wel een meerwaarde.

Het was hopen dat Carpenter hier mee ging kunnen overtuigen en dat is in ieder geval wel uitgekomen. Weliswaar niet zijn beste werk, ik neig misschien ook net iets meer naar 3,5*, maar over de gehele lijn heel wat sterker dan wat hij eind jaren '90 uit zijn mouw zou schudden. Al is Escape From L.A. wel nog heerlijk fout.

Kleine 4*