L'Homme Qui Ment (1968)

Tweede helft van de film is duidelijk de betere helft, al is het omdat het maar moeilijk inleven is in het karakter van Trintignant, hetgeen ook ongeveer de bedoeling was ofwel hoe maak je een film waarin de hoofdpersoon voortdurend andere dingen over zichzelf verteld. Op het moment dat Trintignant dan even uit beeld verdwijnt en we bij de drie dames blijven vinden het meteen boeiender.
Er worden mooie beelden geschoten, de soundtrack is geweldig gedaan en zo halverwege begint de film zijn vorm te vinden.
Niet helemaal geslaagd project, maar we gaan binnenkort nog wel eens een Robbe-Grillet proberen.

De 6e film alweer die ik van deze regisseur gezien heb en ook deze viel mij niet tegen. Integendeel zelfs. Robbe-Grillet heeft lak aan de realiteit en hij gooit de oorlogsjaren veertig en eind jaren zestig schitterend door elkaar. Het begint al gelijk als Duitse soldaten in jaren veertig uitrusting Trintignant in zijn jaren zestig kostuum achtervolgden. Daarna krijgen we drie mooie dames te zien die gekleed waren in mooie jurkjes en met een kapsel dat typerend is voor de eind jaren zestig. Natuurlijk mocht de blinddoek ook niet ontbreken. Die zagen we ook al in "L'Eden et Après". Het verhaal, tja waar gaat het allemaal over? Zit er eigenlijk wel verhaal in de films van Robbe-Grillet? Ach, voor mij is dat eigenlijk van ondergeschikt belang. Ik kan me wel amuseren met dat surrealistische wereldje van deze regisseur die ik heb pas leren kennen van het door mij eerder genoemde "L'Eden et Après", die ik pas twee jaar geleden voor het eerst zag en die ik ook nog steeds zijn beste film vind.

4,0*

Leuk spel met werkelijkheid, fantasie (van de hoofdpersoon) en onwezenlijkheid (want ís er wel ergens een werkelijkheid, laat staan een waarheid?). Meer vragen dan antwoorden, hetgeen bij mij nog wel eens ergernis wil oproepen, maar de spanning tussen Trintignant en de drie dames alsmede de algehele droomachtige sfeer vergoeden veel, en de lokaties geven alle gelegenheid tot boeiende mises-en-scène, ook al zijn het dan allemaal improvisaties met wat er zoal ter plekke werd aangetroffen. Trintignant schittert in zijn rol.