It Stains the Sands Red (2016)

Zombie is niet mijn favo subgenre maar ik ben wel een beetje nieuwsgierig naar deze.

Same here.

Zelfde regisseur van de film Grave Encounters wat ik nog best een aardige film vond.

laat maar komen.

Deel een was wel tof maar het tweede deel vond ik maar niets.

Inderdaad, helemaal met je mee eens deel 2 was een heel stuk minder.

Colin Minihan is growing!!!!

Best een aardige film dit....de enigste film die een beetje in de buurt komt kwa raakvlakken die ik gezien heb is Warm Bodies (2013) enigsins dan!!

Bloed en gore is niet heel veel maar wat er is ziet er tof uit en zonder CGI...pluspunt dus.

Er zitten wat dingen in de film die ik anders zou doen en niet kloppen maar dat zien we maar dior de vingers.

Acteerwerk is oke maar had iets sterker gemogen.

Verder een originele kijk op het zombiegenre!

erg slappe film erg flauw is en veel te langdradig.

Het begin van de film dacht ik; ' wat een b-film'. Nadat ze zochten naar de mobiel werd t heel wat beter. Geen 13 in een dozijn iig. Paar keer flink geschrokken, zit humoristische fragmenten in (een beetje man onvriendelijk) en toch wel een bepaalde spanning. Die twee mannen in de auto die haar vonden hadden eerst aardige gezichten maar ineens niet meer. Vond ik wel heel frappant. Mooi dat @tattoobob deze film al heeft gezien. Ik dacht al dat deze film wel wat was voor hem. Ik zal ook een keer naar warm bodies kijken. Ik ben ook benieuwd naar de mening van @daan258.

Plat vermaak met een paar kleine continuïteits missers, maar goed zombies bestaan in het echt ook niet he, dus zien we door de vingers.

Misschien zal je denken; O nee, weer een zombiefilm. En tja inderdaad maar ondanks het overweldigde aanbod zombiefilms weet regisseur Colin Minihan hier toch verrassend goed mee uit de hoek te komen. Aan begin komt het over alsof het de zoveelste film met zombies gaat worden. Maar naar dit klunzige begin, trekt Molly (Brittany Allen) samen met Smalls de woestijn in. En dan wordt de film interessant, er komen geen hordes ondode in voor maar een heerlijk klein wereldje van woestijn, Molly en Smalls. Nu is de film zeker niet helemaal perfect en zijn er een paar plot-gaten en nonsens-elementen die enigszins afbreuk doen aan de film. Maar voor het grootste gedeelte is het een onverwacht leuke Roadmovie-achtige horror film.

Grappig; komt er een straaljager over en zit ze ernaar te zwaaien en te roepen. Lachwekkend momentje. Dan tegen een zombie gaan roepen laat mij alleen, ppfpf. Ik moet je afmaken zegt die dan, tjonge jonge. Begint ze dan te zwetsen tegen de zombie over zijn kostuum etc...
Dan die zombie gaan opvoeden als een hond, maar enfin zeg haha.
Dit is eerder een komedie en geen te goeie.

Vond deze niet goed maar ik heb wel al veel slechter gezien.
Middelmaat filmpje.

Gefilmd met mooie filters wat een surrealistisch beeld oproept. Dit is weer een originele zombie film. Over een zombie die zeer volhardend is en een dame die zich niet klein laat kennen. Gedurende de film leert de dame zichzelf steeds beter kennen. En verandert ze naar een vrouw die verantwoordelijkheid en initiatief durft te nemen. Een film met zo nu en dan humor. Ik heb genoten.

Zombietime met veel drama en een komische ondertoon.

Colin Minihan slaagt er wel in een zombiefilm ergens wat origineel te maken, of dat ieders meug is, dat is wat anders. Persoonlijk heb ik liever de klassieke gore varianten en op dit vlak is het hier wat mager, op sommige momenten wordt de camera zelfs volledig weggedraaid. Het drama verhaal met Molly die de woestijn doorkruist, gevolgd door een zombie die haar wegens haar regels nog kan ruiken ook is best ok, maar duurde me wat lang.

2*

Wat is dit een lachwekkend slechte film, maar dan ook letterlijk lachwekkend. Er werd veel gelachen in de zaal bij deze film, niet omdat het zodanig grappig was, maar met name om hoe slecht het was. De helft verliet de zaal dan ook al vroegtijdig, onze taxi kwam echter niet eerder, dus waren verplicht het af te kijken. Het werd nergens beter of goed en dan zo’n raar einde, nee dit was absoluut niet mijn ding. Nu had ik dat van te voren al wel verwacht, ik ben geen groot fan van zombiefilms. Maar op het moment dat de halve zaal leegloopt plus degene met wie ik was er wel naar uitkeek door een, volgens haar, vrij aardige trailer, weet ik dat het probleem niet alleen bij mij ligt.

Ach, ergens was het nog best grappig. Maar horror of thriller is dit absoluut niet. Ik mis dan ook de tag komedie, die ook op IMDb niet te vinden. Daar valt dit onder de noemer drama, horror en thriller. Nee, niets van dat alles heb ik gezien en ga met deze film dat echt tot het (negatieve) uiterste en het 0,5* geven.

Het klinkt niet echt spannend; een achtervolging met slechts één zombie. Zombiefilms draaien dan ook altijd om grote hoeveelheden, maar Colin Minihan bewijst hier dat het prima met minder kan. In zijn film slentert één dooie achter hoofdrolspeelster Molly aan in een woestijn. Molly loopt weliswaar sneller, maar de zombie hoeft niet te drinken of rusten. It Stains the Sands Red wordt vooral interessant als Molly een band begint op te bouwen met haar zombie, dat gepaard gaat met vleugjes humor en drama. De film zakt in als tijdens de climax meer actie en zombies in het verhaal komen, want enkel dat simpele gegeven van de relatie tussen Molly en haar kadaver was meer dan voldoende voor een frisse zombiefilm.

3,5 sterren.

5 sterren om de score een beetje op te krikken. Toegegeven heb het eerste half uur tot drie kwartier met stijgende verbazing gekeken naar zoveel slechte kwaliteit, tot dathet ineens tot me doordrong dat het een komische film betrof! Het laatste half uur was toen heel goed te pruimen moet ik bekennen...

Haahahaha...

5***** dus!

Originele benadering van een zombiefilm met aandacht voor wat humor en een paar leuke uitwerkingen. Zo is de locatie bijzonder effectief in deze film en de wijze waarop Molly voordeel haalt bij haar volharde achtervolger Small knap gevonden. Misschien niet veel bloederige scènes, maar toch een paar die je geslaagd kunt noemen. Helaas ook een aantal bemerkingen die de film niet goed doen. Denk aan het moment dat Molly zich eindelijk kan ontdoen van haar achtervolger wanneer twee eenheden van het leger haar willen helpen, maar zij wil dan opeens Small helpen. Heel raar.
Ook het slot is minder geslaagd. 6,5/10

VRESELIJK!

Heel lang laten liggen door de vele wisselende berichten over deze film.

Toch opgezet maar dit had ik beter niet kunnen doen.

1 vrouw en 1 zombie middenin de woestijn die bijna 90 min lang samen rond lopen. Dit is exact waar je naar zitten kijken. De horror was ver te zoeken bij deze film.

Echt niet mijn film.

1,0*

Leuk om een keer gezien te hebben.

Ok.

Niet de beste horror die er is inderdaad, maar zo slecht vond ik hem ook weer niet. Het eerste deel van de film is bijvoorbeeld prachtig geschoten. Die openingsshot boven Las Vegas, prachtig. En zo heb je nog meer van die mooie plaatjes. De woestijn is ook mooi gekozen en prachtig in beeld gebracht.

Acteerwerk was ook vrij redelijk. Brittany Allen doet vreselijk haar best en het eerste deel is ook mede door haar vrij geslaagd. De woedeaanvallen richting die zombie zijn zelfs ook nog best grappig. Het is soms wel wat van hetzelfde en dat duurt dan ook dik 50 minuten lang.

Het einde is minder. Ik was niet meer geboeid en het duurde toch wel erg lang voordat hij voorbij was. De drama in de film deed de film absoluut geen goed. Desondanks een redelijke horror, die vaak wat te langdradig is.

Dit is zeker niet de engste, niet de goorste en ook niet de grappigste zombiefilm tot nu toe, maar hij is misschien wel één van de ontroerendste zombiefilms tot nu toe en dat is vooral te danken aan hoofdrolspeelster Brittany Allen in de rol van stripper Molly (gekleed in polyester en lopend op hopeloos onpraktische schoenen), die contant op de hielen achtervolgt wordt door één hongerige zombie (die haar ruikt omdat ze ongesteld is) met de naam Smalls (althans zo noemt Molly hem) die nou eenmaal nooit moe worden. En tijdens deze achtervolging leren we Molly kennen door haar gesprekken met Smalls en krijgen we ontroerende flashbacks te zien van het leven dat ze ooit had.

Aanvankelijk lijkt Molly het type personage waar je geen stuiver voor geeft, maar gedurende de wandeltocht door de woestijn bij Las Vegas (waar het verhaal met een fraai "shot" mee opent), ontwikkelt ze zich echter van egocentrische, ordinaire troela tot een sterke vrouw met een helder doel (haar zoontje Chase), waarbij doodgaan voor Molly geen optie is. En buiten de hongerige achtervolgende zombie Smalls, krijgt ze ook nog te maken met andere gevaren, zoals een zandstorm, twee ontsnapte moordenaars, soldaten en andere zombies.

Omdat het in deze film grotendeels (zeker gedurende de eerste 40 minuten) alleen draait om Molly en de zombie Smalls, oogt het in eerste instantie allemaal wat saai, flauw en langdradig. Maar toch is dat best vermakelijk, is het verhaal op bepaalde momenten ook best spannend, valt er ook wat goor (o.a. darmen uit lichamen, afhaken van een vinger en het boren door een hoofd) en actie te zien en was de verkrachtingsscène van Molly best grof, waarbij ze nota bene gered wordt door zombie Smalls, waarmee ze op een gegeven moment ook een band krijgt.

Naar het einde toe nemen de actiescènes de overhand en laat de ontknoping zich raden, maar het is wel het einde dat je Molly gunt. Gezien het einde kan regisseur Colin Minihan er eventueel nog een vervolg op maken.

Heb kort geleden What keeps you alive gezien van de regisseur en ook die prent is met Brittany Allen. Dat vond ik best een vermakelijke prent met goed acteerwerk en prima regie. Dus was wel benieuwd naar deze, ben geen fan van de zombie-films maar als er flauwe humor in zit is het nog wel te pruimen. En aan de reacties hier te lezen zou dat het geval zijn.

Maar met deze prent kon ik niet veel, ja soms een aardige poging tot humor maar verder was er niet veel dat mij trok door het summier verhaal. Weinig spanning, weinig humor, weinig dit en weinig dat. Plop een zombie erin en ga gekke dingen doen met het gedrocht liep ook op een beetje dood spoor uit. Ach, een probeersel maar een niet zo goed uitgevoerde zal ik maar zeggen.

Ongetwijfeld de grappigste zombiefilm ooit. Schitterende droge sarcastische humor. Voor mij is het dan ook meer een komedie dan een horrorfilm al zijn er een paar gore momenten. De zombies zien er ook best eng uit. Brittany is een leuke actrice. 4 sterren

Origineel is de film zeker maar echt spannend of grappig vond ik de film niet. Het slenteren door de woestijn ging mij op een gegeven moment een beetje vervelen waardoor ik tussendoor (ondanks de niet al te lange speelduur) toch vaak zat te kijken hoe lang het nog duurde. Daarnaast vond ik het einde wel teleurstellend, aangezien een vervolg mij uitgesloten lijkt. Brittany Allen deed het prima als hoofdrolspeelster en de gore was vrij redelijk. Zeker geen slechte film dus, maar het bracht zeker in het middendeel toch te weinig om een blijvende indruk achter te laten.

2,5*

Horror Challenge (2024) registratie #38

Maat van me had gewoon een willekeurige horror flick aan geslingerd die op Prima stond. En jeetje, we hebben ons beide groen en geel geërgerd tijdens deze zit.

Het begin is nog wel aardig. Maar zodra het Molly en die zombie alleen in de woestijn wordt, hadden we na tien minuten door dat dit een lange zit zou worden. het wordt nauwelijks spannend of griezelig. Het werd een klucht hoe Molly door een woestijn slentert met een zombie die op het zelfde tempo er achteraan struint. Soms gebeurt er iets, maar meestal gebeurt er niets. Het camerawerk en de montage waren ook niet fraai, zoals de statische shots van de hoofden wanneer ze in de tweede auto zitten. De sentimentele emotionele kant van de film liet me ook koud. Door middel van de Radar Love die Molly met haar vervreemde kind heeft via een blikje probeerde ze tevergeefs Molly meer karakter te geven. Die hele verhaallijn en de andere flashbacks waren compleet overbodig. Ook de emotionele relatie die Molly opbouwde met de zombie kon ik niks mee.

Niet voor herhaling vatbaar. 1,5*