New Year's Eve (2011)

Dit zakt overall toch door de ondergrens heen voor mij. De acteerprestaties kan ik niet beoordelen, vind ik, want het script is gewoon zo slap. Puur als feel-goodfilm gaat het nog wel, maar er zit veel te weinig pit en humor in.

In 27 Dresses liet La Heigl bijvoorbeeld zien dat ze heel goed boos-zijn kan spelen (en dan heel schattig is, maar ik dwaal af), maar hier is het allemaal zo slapjes. Halfslachtig met eieren gooien naar een foto van je ex is ondermaats.

In het segment over de bevallingsstrijd zit nog wel wat humor, maar veel stelt het niet voor. Als dan zelfs de kleine bijrolletjes van onder meer John Lithgow, James Belushi en Larry Miller afgescheept worden met oerflauwe teksten, ja, dan houdt het op.

Valentine's Day moet ik nog zien, maar ik ben er niet echt benieuwd meer naar.

Sowieso een vergissing om deze film na oud en nieuw te kijken. Net daarvoor levert misschien nog een marginaal betere kijkbeleving op.

Sommige segmenten zijn nog wel grappig - de lift, de voornemens. Maar de rest is nogal erg oubollig tot domweg irritant. De wat mindere acteurs - Heigl, Parker bijvoorbeeld - vallen stevig door de mand, wellicht bij gebrek aan aandacht van de regie. Wellicht overspoeld door de complexiteit om 9 verhaaltjes ietwat bij elkaar te brengen. Overtild aan het script, daar lijkt het op.

Met een film als deze is het net als met een pakje Tuc-naturel: je consumeert gedachteloos door, het is allemaal niet bijzonder maar het gaat je ook niet echt tegenstaan, en na afloop vraag je je af wat voor nietszeggends je nou toch eigenlijk tot je hebt genomen. Alleen het verhaallijntje van Josh Duhamel in de camper van die bizarre maar uiteindelijk natuurlijk toch oergezellige, wijze en warme familie kon me wel vermaken – maar dan eindigt hij nota bene in de armen van die verschrikkelijke Sarah Jessica Parker!
        (Eerlijk is eerlijk, ik ging deze film alleen maar bekijken om mijn Robert de Niro-"verzameling" bij te houden – en hij deed het gelukkig niet slecht, in de paar minuutjes en scènes die hij had.)
        Roger Ebert: "a dreary plod through the sands of time until finally the last grain has trickled through the hourglass of cinematic sludge." Even onvertaalbaar als onbetaalbaar.

Dat het niet alleen om acteurs gaat wordt in deze film maar weer eens bewezen.

Grote namen, die erg hun best doen er het beste van te maken, kunnen hun flinterdunne verhaal niet redden.

Geforceerd, geen chemie, geen verassingen, geen lachwekkende momenten. Toch wel weer een feelgood omdat alles voor iedereen goed uitpakt. Afgekeken maar ik zal deze nooit weer kijken.

New Year’s Eve

Om een hele liefdesfilm op te hangen aan Kerst of Valentijnsdag snap ik. En om allerlei bekende acteurs te zien struggelen met hun liefdesleven levert vermakelijk materiaal op. Maar om dat door te trekken naar Oud en Nieuw is een brug te ver. Het levert een inspiratieloze film op vol met vervelende karakters en acteurs die op de automatische piloot hun salarischeque innen.

Een goede drama/romantiek film...

Goed verhaal...

Gezellig kerst...

Goed acteerwerk...

Bekende acteur Robert De Niro en ook een bekende

actrice Michelle Pfeiffer...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby

Digital...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Iegh.

Ik wist dat dit een dingetje (zeg maar ding - liefhebbers mogen op zoek naar de All's Well Ends Well films) was in Hong Kong, maar 't is eigenlijk de eerste keer dat ik het in de Westerse filmwereld zie. De ensemble-film rond nieuwjaar, waarbij een enorm blik aan acteurs opengetrokken wordt om zo een hoop volk naar de bios te lokken.

Het verschil is wel dat die HK films veelal vlotte comedies zijn waar die bekende acteurs zichzelf graag voor schut zetten wanneer nodig. Marshall opteert voor een mix van brak drama en falende romantiek, dat maakt zo'n film meteen toch een stuk minder interessant.

Het helpt ook niet dat het vooral B-grade acteurs zijn die hier komen opdraven, dat de verhaaltjes wel érg suf zijn en dat het de film uiteindelijk ook wel aan een warm hart ontbreekt. Het is net zo fake als het hele nieuwjaarsgebeuren, toevallig hét event dat hier opgehemeld wordt.

Veel ga ik me er niet van herinneren, behalve dan dat Nivea deze film volgens mij geheel gesponsord heeft. Ik heb an sich niks tegen een beetje product placement, zeker wanneer dat op een natuurlijk manier gebeurd, maar de reclame in deze film is echt wel ridicuul.

1.0*

Op voorhand weet je dat je dit soort films niet al te serieus moet nemen. Het is gewoon bedoeld als verstrooiend tussendoortje richting Oudejaarsavond.

Niet alle verhaallijntjes zijn even sterk en niet alle grappen komen aan, maar over het geheel genomen geeft de film je een fijn en ontspannen gevoel, mits je je daarvoor openstelt. Mutatis mutandis geldt dit laatste ook voor de opzichtige boodschap, die de film probeert achter te laten.

Een hele leuke feel good movie.

In de stijl van Love actually, niet geheel het niveau hiervan.

Maar deze film, mag er ook zeker wezen.

Gezellige en mooie film, met een grote bekende film, sterren cast, die voorbij komt.

Een zeer, geslaagde film.

Een hoop bekende gezichten en een boel uiteenlopende verhalen worden samengebracht in New Year's Eve, onder handen genomen door regisseur Garry Marshall. Het mag in ieder geval duidelijk zijn dat één man verantwoordelijk is voor de invulling van de verschillende plotinsteken, want het lijkt allemaal enorm veel op elkaar. Het spijtige is dat enkel een zeer beperkt gedeelte daarvan sterk voor de dag komt en eigenlijk is Robert De Niro de enige met een noemenswaardige inslag. De overige verhalen lopen te nadrukkelijk over van infantiele humor, luidruchtige personages en relatieontwikkelingen met een gebrek aan chemie. Gecombineerd met een uitgesponnen speelduur is het daardoor geen al te best eindresultaat.