Impardonnables (2011)

Een mooie dramafilm...

Mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Mooi landschap en omgeving van Venetië...

Prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Prima Franse film...

Lijkt wel alsof ik de enige ben die deze film nog wel te behappen vind.

Misschien duurt de film wat minuutjes te lang, maar verder is het een toch wel boeiende karakterschets van een verliefd stel op leeftijd door de jaren heen. De gebeurtenissen op zich zijn nog niet eens zo heel ongeloofwaardig, alleen sommige dingen/subplotjes gingen wat snel of werden er met de haren bijgetrokken. Zoals dat de hoofdpersoonlijke dame iets kreeg met die uit de lik ontslagen zoon van die vriendin van haar, dat vond ik heel onnatuurlijk overkomen. Ook het hele drama met Alice (de dochter van) en die vriend van haar raakte mij nergens. Vond die knul ook zeer mat spelen.

Verder raakte ik gaandeweg toch geintrigeerd door de problemen en de locaties.

Ja zeker een mooi drama. 4*

Geen rust, geen tempo, geen ritme, geen focus (de woorden van Jeroen Stout).

Als het leven zelf, dus. Daarom juist eigenlijk vind ik het verhaal herkenbaar - is dat het juiste woord wel? of misschien invoelbaar. Als een soap opera, jazeker. Want zo gaan we van de ene dag in de andere.

Daarmee blijft natuurlijk geen vraag beantwoord - net als een soap nooit een antwoord heeft, er is tenslotte een andere dag te vullen. En dat is ook de makke van de film. En toen, en toen. Maar waarom, waarheen?

Toch wel een heel mooie film. Want, een mooi herkenbaar stel dat met hun ups en downs worstelt, zoals iedereen. Tegen de achtergrond van Venetie in de ondergaande zon. Cliche. Zoals bijna alles wat de moeite waard is.

Enkele onduidelijkheden en slordigheden in het plot en ook lijken meerdere scènes nergens op aan te sluiten en zelfs dikwijls niet op de voorgaande. In het gehele verhaal trouwens kan ik geen essentieel thema ontdekken tenzij men enkele warrige relaties als rode draad aanziet, maar dat is dan zwakjes uitgewerkt met onduidelijke karaktertekening.

Téchiné heeft bij mijn weten nooit iets groots afgeleverd maar hier heeft hij toch iets onverfilmbaars gebracht, waarin, spijtig genoeg, een goede acteur als André Dussolier is verzeild.