Bir Zamanlar Anadolu'da (2011)

Zo dat was weer een bijzondere kijk ervaring... moet hier nog even van bijkomen, maar als ik zo eerdere commentaren op deze film terug lees sluit die van Hanibal toch wel het meest aan op het geen wat ik er nu over kwijt zou willen.

Verrassend mooie langzame film. De nachtelijke tocht had veel spanning in zich. Niet alles wordt expliciet uitgelegd.

Man, man, wat een bekrompen opmerking dit zeg... Het feit dat je, zoals jij het zegt, zelf moet nadenken bij deze film, heeft er niks mee te maken dat ik hier niks aan vind. Films waar je bij moet nadenken en die je vaker dan 1x moet zien om alles te begrijpen, vind ik juist prachtig. Deze film is niets meer dan een langerekt, uiterst saaie vertoning van het Turkse lanschap en van een groep mensen die absoluut niks zinnings of samenhangends te zeggen hebbenm. Er gebeurd helemaal niks, of ik er nu over na denk of niet. Ik neem aan dat film moet staan voor het tasten in het duister, een gevoel dat iedereen wel kent. Maar daar houdt iedere diepgang van deze film ook meteen mee op. Zelf tast ik nog steeds in het duister hoe deze film zo hoog gewaardeerd kan worden. Maar als andere mensen hier meer uit kunnen (willen!) halen, respecteer ik dat natuurlijk.

>>Deze film is niets meer dan een langerekt, uiterst saaie vertoning van het Turkse lanschap en van een groep mensen die absoluut niks zinnings of samenhangends te zeggen hebbenm

Ja dat is precies waarom ik hem zo goed vind. *kuch*. Kijk, dit is het idee. Je ziet een film en je kunt er niks mee. Kan gebeuren, gebeurt mij ook geregeld. Dan zijn er twee reacties mogelijk:

a) Hier kan ik niks mee. En eigenlijk heeft het dus niet veel zin er nu iets over te zeggen.

b) Ik kan er niks mee DUS de film is gewoon saai en zonder diepgang en ik weet niet wat andere mensen bezielt.

Kies es wat vaker (a) Yugnav. Dat is de intelligentere optie.

Je gescherm met intelligentie en het voorschrijven wat daaronder valt begint wel wat vervelend te worden Olaf. Terecht dat Yugnav daartegen ageert.

Wat je optie a) betreft, je kan het ook anders formuleren: hier kan ik niks mee, maar ik kan prima verwoorden waarom ik er niks mee kan en dat doe ik dan ook graag. Als je het zo zegt heeft Yugnav hierboven voor optie a) gekozen.

Oh god, krijgen we die weer...Rephrase "Dat is de intelligentere optie" in "dat VIND IK de intelligentere optie". Zo goed?

Ach ja, ik vind het dan weer vervelend als mensen een film in een handomdraai gebrek aan diepgang en saaiheid verwijten omdat ze er overduidelijk niet uitkomen. Van mij mogen ze het zeggen, maar dan mag ik zeggen dat ik die "grote passen snel klaar" exercities zoals die van Yugnaw van weinig intelligentie vind getuigen. (NIET het niet uit een film komen uiteraard, dat getuigt van niets, daar lopen we allemaal geregeld tegenaan.).

De echte film liefhebbers, weten deze film gewoon enorm te waarderen! Heerlijk slopend, vermoeiend, traag, acteerwerk wat uitermate goed is. Wat wil je nog meer? toppertje dit man!

Ik vind het een beetje goedkoop van je, Olaf, dat je meteen een gebrek aan intelligentie linkt aan het feit dat ik niks aan deze film vind. En je twee opties raken kant noch wal. Optie a, echt? Reageren we niet op dit forum om onze mening te uiten, of het nu positief of negatief is. Alleen om het feit dat ik deze film verschrikkelijk vond, moet ik maar mijn mond houden? En de conclusie die je maakt bij optie b, maak ik nergens. Ik kan er niks mee dus IK vind de film gewoon saai en zonder diepgang. En zoals ik in mijn eerdere reactie al zei, respecteer ik het als mensen wel iets uit deze film kunnen halen. Grote passen snel klaar vind ik ook een beetje kort door de bocht. Geloof me, als ik zie dat mensen deze film echt geweldig vinden, denk ik er echt nog wel een extra keer over na, of ik dan misschien iets gemist heb. Maar dat is gewoon echt niet geval, deze film doet helemaal niks met mij. Uit alle reacties die ik op deze film heb gelezen is het toch wel duidelijk dat de meeste mensen het of een geweldige film vinden of er echt niks aan vinden. Als we elkaars mening nou gewoon respecteren en inhoudelijke discussies voeren erover. Dat is hoe ik in ieder geval het doel van dit forum zie...

Vreemde ervaring, hoe een film zich in je herinnering nestelt. Heb de film niet eens herbekeken, de herinnering is genoeg. Fabelachtig.

Hahaha, die stelligheid. Ik heb nagedacht, film heeft niks te vertellen. Oh veel mensen vinden hem goed, nog effe nadenken, nee de film zegt niks zinnigs, ik heb niks gemist.

Goed. Ondertussen zien we een beklemmende, schrijnende analyse over het wezen van de Turkse samenleving anno nu met een focus op de daarin heersende man-vrouw relaties. Noem het maar niks.

Dat je dat er allemaal nietuithaalt vind ik geen gebrek aan intelligentie (zo aanmatigend ben ik niet) maar de snelheid, ondoordachtheid en vooral stelligheid waarmee je concludeert dat er DUS niks in zit omdat er niks zinnigs wordt gezegd en het maar langgerekte plaatjes zijn, en dat je echt niks gemist hebt, nemen hier dus de plaats in van concluderen "laat dit maar even aan me voorbij gaan". Dat vind ik een gebrek aan intelligentie. Maar misschien is algehele zelfoverschatting een betere kwalificatie..

Je hoeft toch niet diepgravend te doen over deze film. Echt niet alleen voor diepgravers. Het is zelfs betrekkelijk simpel. Een klein vraagje aan de kijker, maar verder. Geen goed teken om moeilijk te gaan doen, de film is razend raak. punt.

Jammer Olaf dat je op zo'n goedkope manier deze discussie wilt voortzetten. Waar je snelheid en ondoordachtheid vandaan haalt, verbaasd me. En de stelligheid die ik toon is slechts over het feit dat IK er niks mee kan. En zoals Leo hierboven zegt hoeft je diepgravend te doen over deze film. Wat ik dus ook bedoel met dat sommige mensen hier meer uit WILLEN halen. Maar is dat niet het mooie van films e.d. dat je er uithaalt wat voor jou van toepassing is en waar jij iets aan hebt? Om dan maar mensen een gebrek aan intelligentie te verwijten als ze dat niet doen bij een film waar jij dat wel doet, vind ik een erg kinderlijke redenatie.

Je leest me gewoon slecht. Ik stoor me niet aan iemand die ergens niet veel uithaalt. Ik stoor me aan iemand die dan maar van de daken schreeuwt dat er niks inzit. Is all...

Ik moet de film nog gaan kijken dus ik heb nog geen mening over de film

Maar wat ik dan weer jammer vindt dat er altijd mensen zijn die een 0,5 of een 1 geven aan een film waar ze niks aan vinden, dat gaat natuurlijk nergens over en gebeurt veel te vaak.

Als een film je niet zo ligt of het genre je niet zo interesseert kijk dan gewoon niet of kijk wel maar ben dan ook reëel, in ieder geval met de stem die je geeft kan me niet voorstellen dat er dan veel 0,5 of 1 sterren stemmen komen.

Ik kan me niet voorstellen dat deze film zo slecht is dat die maar 1 ster verdient, dan zou het wel echt bagger moeten zijn.

Zelfs een hele slechte B film hoeft niet perse een 0,5 of 1 te krijgen er kan wellicht altijd nog wel iets goed aan zijn.

Beoordeel gewoon op de kwaliteit van film/acteren/verhaal enz en niet op je persoonlijke smaak!

aan die koppen (op de poster) te zien zal het wel een harde rauwe film zijn klopt dat?

Nee, het is vooral een zeer rustige en langzame film over het leven op het Turkse platteland. Ik denk niet dat het is wat je erbij voorstelt. Ik raad je aan de trailer te bekijken.

ja dat ga ik doen bedankt voor de tip...

Ik kan hier echt niet meer geven dan een 2, ondanks dat het een Turkse film is...

Meesterwerk uit Turkije twee-en-een-half uur lang.
Eerste helft zijn we met drie auto's in het donker op zoek naar de plek waar een lijk gedumpt is...totdat we het gezoek staken en in een klein dorpje bij de burgemeester blijven hangen.
Tweede deel begint bij daglicht en we vinden het lijk zowaar, maar dan moeten we nog terug en uitvinden hoe deze persoon precies om het leven is gekomen.
Geen aktie, geen spannende plot, maar een zoektocht waarin de personages wat met elkaar spreken, geïrriteerd raken of betoverd raken door de prachtige dochter van de burgemeester.
Hoofdrelatie in het verhaal is die tussen de dokter en de officier van justitie die onderwijl nog een zaak uit het verleden oprakelen.
Geen arthouse-light (zoals we te veel zien tegenwoordig) maar gewoon een keihard compromisloze film die wel wat Tarkovskiy en Reygadas ademt.
Meesterwerk!

Prachtig gefotografeerd tragikomisch drama, over de vaak stuntelige beslommeringen rondom een politieonderzoek naar een moordzaak in het achterlijke Anatolia. Een provincie op de rand van uitsterven....

Erg mooi hoe gedurende het onderzoek kleine verhaaltjes van de diverse personages aan bood komen. Anders dan in de zo geprezen 'midden-oosten' klassiekers van de afgelopen jaren, Incendies en A Seperation, worden hier de verschillende lijntjes gelukkig eens niet keurig aan elkaar geknoopt.

Mooie film die ook mij aan het werk van Reygadas deed denken.

Dikke 4* Fijn begin van het nieuwe filmjaar.

Leuke is dat deze film enkele dagen later nog steeds een beetje door mijn hoofd dwarrelt. Hoe fijn is cinema die niet alle lijntjes met elkaar verbind en zaken over laat aan de verbeelding cq eigen invulling van de kijker?

Verhoogd naar 4,5. Moet 'm ooit eens herzien op een te warme zwoele zomeravond.

Had precies hetzelfde gevoel. Zag de film bijna een jaar geleden en hij passeert nog regelmatig mijn gedachten

Mooi gefilmd, maar nogal aan de lange kant.

Beetje slappe spanningsboog, want uiteindelijk gebeurd er niet zo gek veel. We kijken mee met een niet al te spannende speurtocht naar een (levend) begraven lijk.
Misschien dat de verdachte daarom wel last van een slecht geheugen had, opdat hij er niet zo zeker van was of de man al wel dood was........misschien had ie wel gered kunnen worden als ze wat doortastender hadden opgetreden.

Dit hou je een half uur vol, maar zodra je ontdekt dat er naast wat onzinnige geneuzel verder niks meer gebeurd, dan is het overleven.

Het heeft me vier dagen gekost om hier door te komen.

Vond de scenes wel erg natuurlijk en overtuigend gespeeld, maar inhoudelijk was het niet voldoende om die 150 minuten in één ruk uit te zitten. Te saai!

Nee, ik kan hier echt helemaal niks mee.

Contemplatieve roadmovie met een snuifje zwarte humor. Fantastische karakterkoppen en prachtige fotografie.

De even simpele als briljante twist op het einde plaatst alles in een andere context.

Grote cinema, 5* in herziening.

Mijn eerste Turkse film, mijn 900e stem hier en uiteindelijk een lastig te vatten en te beoordelen film. Het acteerwerk is buitengewoon goed en gecombineerd met de beelden van het Turkse berglandschap (je ruikt het gras soms, je hoort de hanen kraaien 's morgens en je voelt de wind) levert dit een surreëel geheel op. Inderdaad ongezien. Maar dan de lange speelduur en de, blijkbaar aanwezige, rode draad die ik ook wist te vinden aan het einde, maar die niet geheel strookt met de sterk aanwezige meningen op dit forum (en op anderen). En dat kan en mag natuurlijk. Voor mijn beoordeling telt echter dat niets aan deze dubbelzinnigheden in het plot deden overrompelen. Interessant om deze Europese producties ook te zien! 3,5*

Een erg aangename film dit, en een bijzonder fijne kennismaking met het werk van Nuri Bilge Ceylan, een regisseur, waar ik zeker meer van wil gaan zien.

Once upon a Time in Anatolia is redelijk zwaar kijkvoer. Een trage film van tweeënhalf uur, met niet heel veel actie, dus je bent vast gewaarschuwd. Ik heb me echter geen seconde verveeld. Dat komt in de eerste plaats door de prachtige cinematografie. Alles wordt erg mooi vastgelegd, vooral de nachtelijke beelden zijn erg fraai, en dat geeft deze film al een groot pluspunt.

Het verhaal over een politieonderzoek naar een moord, wordt op interessante wijze uit de doeken gedaan. Het draait niet om spanning, maar vooral om de personen en de manier waarop het onderzoek wordt uitgevoerd. Het is boeiend om te zien hoe men te werk gaat, en de kleine foutjes en commentaren op elkaar geven het geheel regelmatig ook nog een droogkomische lading mee. Daar komt nog bij dat de acteurs erg sterk acteren. Vooral de dokter vond ik erg sterk. Het einde, waarbij de dokter voor de gemakkelijke oplossing kiest, zette mij nog wel even aan het denken, maar wordt hier door anderen wel goed verklaard.

Ik heb hier soms best wel van genoten. Het is dat het in de tweede helft soms een tikkeltje inzakt, anders had ik er hoogstwaarschijnlijk nog wel een halfje meer aan kwijt gekund. Dit is contemplatieve cinema op zijn best. Traag, maar uitermate boeiend. Zo zie ik ze graag.

4,0* dik

Verbazingwekkend hoe een film waar zo weinig in gebeurt toch zoveel extra lading kan hebben door de schitterende beelden. Het is alsof het genre van het misdaadverhaal uitgekleed is van al zijn franje en teruggebracht is tot iets waarbij het de absolute banaliteit van een moordonderzoek blootlegt. Ben er niet helemaal over uit of het een deprimerend of juist een hoopgevend verhaal is (of misschien allebei!) maar het gaat wat mij betreft vooral over de kracht van verhalen die de chaotische realiteit van een te begrijpen kader voorzien. Wars van emotie, protocollen, bureaucratie, etc in Met zijn keuze om wel of niet bepaalde aspecten van de lijkschouwing te openbaren, kiest de dokter er ook voor om de zoektocht naar werkelijkheid achter zich te laten en een verhaal in leven te houden dat voor alle partijen het meest gunstig is. Het had hier en daar allemaal iets meer in de versnelling gemogen, maar uiteindelijk geeft juist die traagheid een contemplatieve dimensie aan het geheel.

Andere poster? Ziet er in ieder geval erg fraai uit.

Een dag in het leven van ... We kijken een kleine 24 uur naar een politieteam inclusief een officier van justitie en een dokter. De eerste helft is een nachtelijke zoektocht naar een lijk. En de rest van de film is de volgende ochtend, als het lijk gevonden is. Maar eigenlijk is het verhaal niet belangrijk. Het is meer een kapstok om de psyche van de hoofdpersonen aan op te hangen. Maar uiteindelijk zijn die hoofdpersonen toch ook niet zo interessant en hebben die ook niet veel te melden. En zo is de film dus een dag in het leven van ...

Toch heb ik films gezien waar aanzienlijk meer gebeurde dan in deze film, en die toch aanmerkelijk saaier waren en niet door te komen waren. Deze film duurt maar liefst twee en een half uur, maar hij is toch niet vervelend. Het kabbelt maar voort en geeft best een goede indruk van hoe het toegaat op het Turkse platteland en de rangordes binnen het politieapparaat en zijn omgeving. Daarom is het eigenlijk jammer dat er zelfs niet iets van een verhaal in zat dat nog de moeite van het verfilmen waard was, want anders had het voor mij wel een topfilm kunnen zijn.