Simon och Ekarna (2011)

Redelijke film. Aardige sfeer en redelijk boeiende verwikkelingen in de gezinssfeer. De film maakt halverwege een tijdsprong die de vaart een beetje in de film houdt. Dit kan toch niet voorkomen dat de film wél lekker voortkabbelt maar nooit echt boeit. Geen film die mij lang zal bijblijven.

Redelijke film waarin de jonge Simon zich niet helemaal thuis voelt waar hij opgroeit. De film speelt zich grotendeels af tijdens WOII, maar de oorlog zelf komt niet voorbij. Een mooi verhaal en ook mooi in beeld gebracht. Ondanks dat er genoeg gebeurd, had de film met gemak iets korter gekund.

Een mooie dramafilm...

Mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Super mooi HD kwaliteit...

Mooi landschap/omgeving...

'k had er eigenlijk iets meer van verwacht. 'k vond dat de film eigenlijk wel goed begon en het eerste uur vond 'k wel interessant en meeslepend, maar na de tijdssprong vond 'k het toch allemaal wat minder en kon het me dus ook minder boeien.

De film zag er wel goed uit en bevatte af en toe mooie poëtische (natuur)beelden en de cast deed het eigenlijk ook niet slecht.

Een beetje jammer van het tweede deel, wat anders was dit wel een prima film geweest, nu spijtig genoeg iets minder.

Vrij zwartgallige film over joodse kinderen in Zweden tijdens en vlak na de Tweede Wereldoorlog. Een film over angst, opgekropte woede en onbegrip. Hoewel de film op sommige momenten best aangrijpend is, brengt ie toch niet helemaal wat ik ervan verwachtte. Probleem is een beetje dat het secure eerste (en tevens mooiste) deel van de film een tamelijk springerig en fragmentarisch vervolg krijgt. Wel een voldoende, maar het houdt niet over.

Zoals boekverfilmingen soms zijn: het gaat in sneltreinvaart langs de belangrijkste gebeurtenissen, terwijl je het gevoel krijgt 'iets' te missen om het volledige plaatje te kunnen snappen. Visueel heeft het mooie sfeerschetsen van de veranderende seizoenen op het Zweedse platteland. Al blijft het een tikkeltje conventioneel met saaie shots, toneelplichtig acteerwerk en wat geforceerde symboliek (wolkenkamelen, fluistereiken) Toch raakte Simon's zoektocht naar zijn Joodse identiteit me voldoende om meegesleept te worden in zijn persoonlijke problemen tegenover de grote tragedie van de Jodenvervolging. Hier had wel meer uitgehaald kunnen worden. Misschien in de vorm van een televisieserie? Of door inhoudelijk in het verhaal te snijden om meer de nadruk te leggen op interessante elementen?

Deze Drama film was gisteren te zien op de Belgische televisiezender "Canvas", maar omdat ik toen al andere filmplannen had, heb ik hem maar gepindakaasd (ik had de film ook kunnen opnemen, maar het andere vind ik handiger) en zowel gedeeltelijk gisternacht (eerst uur) en vandaag (laatste uur) bekeken. Opzicht was dat ook best goed gedaan want in het eerste uur draait het om de jaren vlak en tijdens de Tweede Wereldoorlog en het laatste uur draait om de jaren daarna. In het eerste uur is hoofdrolspeler Simon (gespeeld door Bill Skarsgard) ook nog een kind en in het tweede uur is hij min of meer al volwassen.

Hoewel het verhaal gewoon goed en mooi in elkaar steekt (spat ook visueel gezien van het scherm) en zeker weet te boeien en interesseren, is het aan de andere kant ook wel langdradig (duurt ook bijna twee uren), traag en saai en zeker wat betreft de oorlogsjaren had ik wat meer drama verwacht. Behalve de zoektocht van Simon naar zijn verleden (hij is immers een geadopteerd kind, iets wat hij wel pas na de oorlog krijgt te horen en ook met opzicht een logische reden daarvoor), in de tweede helft van het verhaal, gebeurt er eigenlijk weinig bijzonders. Dat houdt niet in dat ik het tweede gedeelte van het verhaal beter vond, want dat vond ik juist het eerste gedeelte en dat vanwege de mooie en goede rollen van Stefan Gödicke (in de rol van vader Erik) en Helen Sjöholm (in de rol van moeder Karin) die zich als een goede vader en moeder (houdt enorm veel van Simon, maar krijgt deze liefde niet echt terug van Simon) ontfermen over de twee kinderen Simon en Isak (die ze ter bescherming, omdat hij Joods is, opnemen van een rijk persoon, te weten zijn vader Ruben waar Simon een goede band mee heeft).

In het tweede gedeelte van het verhaal loopt Simon ook vooral zijn lul achterna met o.a. de joodse Iza (gespeeld door de mooie Duitse Katharina Schüttler, die ook wat bloot is te bewonderen en die ik wel wat weg vond hebben van onze Carice van Houten), waarmee hij ook voor het eerst seks heeft. Vanwege het joodse verleden van Iza, zegt ze o.a. tijdens het vrijen (tenminste als je het zo kan omschrijven), "Kleine viezerik. Sla me". Dus waarschijnlijk is ze tijdens de oorlog als hoer gebruikt geworden door de Duitsers. Nadat het al snel spaak loopt met Iza, treft hij de zekere Klara (gespeeld door Erica Löfgren), waarmee hij ook gelijk in bed duikt en die naderhand wel zijn vriendin wordt.

Nadat Simon van zijn oorspronkelijke moeder Inga (gespeeld door Cecilia Nilsson), oftewel de zus van Karin, een brief (best apart want in die brief staat ook "Hij vraagt of u net zo nat bent als de beek" ) krijgt te lezen van zijn joodse vader (die muziekleraar was en viool speelde), gaat Simon de zoektocht naar zijn vader beginnen in de laatste 30 minuten van het verhaal. Alvorens hij daaraan begint hekelt hij ook nog zijn adoptieouders Erik en Karin en gaat hij verhuizen naar Ruben, die hem helpt zijn vader te vinden. Dat levert best een aardig einde op met ook nog een aantal verrassingen (misschien wel niet echt verrassend) in petto, zoals dat de echte vader van Simon al is overleden. Het einde was best mooi en zeker ook tragisch en met name als adoptiemoeder Karin overlijdt.

De cast speelt verdienstelijk tot goed en vooral Stefan Gödicke en Helen Sjöholm in de rol van de adoptieouders van Simon. Hoofdrolspeler Bill Skarsgard in de rol van Simon deed het opzicht ook gewoon goed, maar hem vond ik niet bepaald sympathiek. Jan Josef Liefers in de rol van de rijke Ruben, doet het overigens ook goed. De cast in deze film is overigens best beperkt. De filmtitel komt zeker ook in het verhaal aanbod (ook op het einde) want Simon zijn enige vriend was vroeger een eikenboom, waar hij veel tijd bij doorbracht (o.a. via een soort van boomhut, waarin hij vaak wegdroomde).

Al met al gewoon een goede en mooie Scandinavische (mede gefinancierd door Nederland) Drama film, maar wel eentje die misschien wat te langdradig en traag is (zeker het eerste uur) en ook misschien een tikkeltje saai is.

Damn, zo dacht ik even de Nederlandse film Simon (2004) ontleend te hebben, maar dat bleek niet zo. Al duurde het wel eventjes vooraleer ik dit door had. Voordeel is wel dat ik deze anders nooit zou gezien hebben.

Simon is het verhaal van een klein jongetje die in tegenstelling tot zijn hard werkende arbeidende ouders het liefst met zijn neus in de boeken zit. Het contrast tussen hem en zijn vader is groot en emoties tussen beiden balanceren tussen haat en liefde, tussen begrip en onbegrip.
Het begint echter allemaal vrij goed. Vooral de jonge jeugdjaren van Simon waren best boeiend. Mooie uitdieping ook van de jeugd van Simon en Isak, zijn joodse vriendje die hij leert kennen in het lyceum. Er werd veel aandacht besteed aan de cinematografie en de mooie beelden van Zweden de rest. Vanaf de volwassenheid van de kinderen wordt het langdradiger en minder boeiend. Het grote geheim wordt wel kenbaar gemaakt, maar voor de rest kabbelt het maar een beetje verder. De zoektocht naar zijn vader boeide me minder, maar het dreigende oorlogsgebeuren was steeds aanwezig gedurende de hele film. De plotwending was misschien wat voorspelbaar, maar stoorde niet. Leuk om eens gezien te hebben. Geen topper, maar net voldoende voor mij.

Fraai gespeeld en mooi in beeld gebracht zweeds drama, wellicht iets te lichtgewicht qua aanpak om emotioneel echt doel te raken, maar in ieder geval wel meeslepend en onderhoudend. De unaniem sterke cast en het continu boeiende verhaal zorgen in ieder geval voor een aangename kijkervaring.