Megan Is Missing (2011)

Aardig.

Erg fijne manier van filmen, telkens het verhaal zien door middel van webcambeelden. Past ook goed bij de huidige jeugd die bezig is met social media sites, webcammen, videobloggen etc.

Inderdaad zoals Loisb al zegt komen er schokkende momenten in voor, maar helaas wordt het nergens echt spannend, daarvoor blijft het teveel aan de vlakte. Natuurlijk vind je bepaalde scènes verschrikkelijk en is het met vlagen echt niet prettig om naar te kijken, maar eigenlijk hebben ze dat pas in het laatste kwartier gestopt. De aanloop naar de daadwerkelijke gebeurtenis is te lang. Op zich is het goed benut om de verschillen tussen beide meisjes te laten zien, maar het had wat mij betreft iets korter mogen zijn.

Al met al positief verrast, ookal blijft het een verschrikkelijk iets en draait mijn maag zich om bij de gedachte dat dit zo ontiegelijk vaak gebeurt.

Nou, heb de film ook gezien nadat ik bij Eline in haar stemlijstje had gespit(ik ben ook een stalker, al heet ik nog net geen Josh ).
Ben het ook eens met de mensen hier, de film is toch wisselend van niveau. Echt goed kan ik de film helaas nergens noemen, daarvoor blijft het soms te oppervlakkig. Ook stoorde ik me de hele tijd aan die video gesprekken, je gaat me niet vertellen dat die mensen alleen via video gesprekken communiceren. Haalt toch wel een stukje realisme weg. Ook vraag ik me af wie de camera bediende op het feestje aan het begin van de film.
Ook is de film niet spannend genoeg en laat het acteerwerk soms te wensen over, vooral die ouders zijn af en toe tenenkrommend slecht. Ook die nieuwsbulletins en vooral die reconstructie zijn echt om te janken zo slecht, niet normaal meer. Dan heb je ook nog is een "making of" van zo'n reconstructie, hoe verzin je het. Ik zie het al gebeuren bij Peter R. de Vries of opsporing verzocht....

Toch heeft de film een redelijke impact op mij achter gelaten. Dat komt vooral omdat de naïviteit van die jonge en vooral ook mooie meisjes toch schrijnend naar voren komt. Dat kan je onrealistisch noemen, maar zo gaat het helaas ook in het echte leven. Jonge meisjes laten zich verleiden en uiteindelijk in de val lokken door ziekelijke geesten. Dat is wel weer een sterk punt van de film dat op een redelijk schokkende manier de laatste 20/30 minuten naar voren komt.

Al moet ik ook weer zeggen dat ik het idee uiteindelijk schokkender vindt dan de daadwerkelijke beelden. 15 minuten naar een gravende kerel kijken is nou niet mijn idee van kijkers geïnteresseerd achter die beeldbuis houden. Het wordt eerder saai en vervelend dan dat het echt schokkend blijft. Zoiets kan wel wat ingekort worden wat mij betreft.

Goed kan ik de film uiteindelijk niet noemen, maar om de 1 of andere reden raakt het onderwerp je toch en dat is uiteindelijk wat de regisseur ook voor ogen heeft gehad.

3 kleine sterretjes.

Matig.

Weer een variatie binnen het found footage genre, maar met een redelijke twist. De film speelt als een mix tussen Ken Park en Martyrs, maar weet niet echt een sterke indruk achter te laten. Dat komt waarschijnlijk omdat de regisseur iets te hard probeert een waarschuwing van z'n film te maken, waardoor het eerder belerend en moralistisch overkomt dan pakkend en benauwend.

Uiteraard is het "erg" wat er gebeurt, maar het oogt vaak ook wat te makkelijk. Daarbij is de switch tussen het eerste deel en het tweede deel wat bruusk. Goi zit vast vol goeie bedoelingen, getuige de Irrév-achtige graaf-scene, maar het wil er gewoon niet uitkomen.

Acteerwerk is wel oké, alleen begon na een tijdje het eeuwige gewebcam wat te vervelen. Vooral als found-footage materiaal kwam het niet echt geloofwaardig over (veel triviale conversaties waarvan ik niet begreep wie of wat ze nu opgenomen had).

Als preventiefilm misschien redelijk voor ouders die met kinderen zitten in deze leeftijdscategorie. Maar als film zelf vond ik het gewoon wat minder geslaagd. Miste de impact die een film als deze toch wel nodig heeft om echt te overtuigen.

2.0*

Het is meer een waarschuwing naar de jongere die vaak op Msn of dergelijke chatroom's zitten.

Die denk ik zich ook niet bewust zijn van de gevaren van het online afspreken via chat.

Het gebeurt waarschijnlijk veel vaker dan je denkt.

Over de film, het was een harde film met zeker wel een gruwelijke scene erin.

het is op zich best goed gedaan en de boodschap komt dan ook wel over.

3 sterren

Nare, verontrustende film die ondanks het onfrisse onderwerp en een nogal exploitatief sfeertje wel doel weet te treffen. De visuele aanpak en het akteerwerk zijn sporadisch aan de amateuristische en overdreven kant, maar de twee hoofdrolspeelsters zijn uitstekend gecast en de film is knap opgebouwd. Als een langzaam escalerende nachtmerrie dienen de gebeurtenissen zich aan, toewerkend naar een bijzonder naargeestig einde dat ik niet snel zal vergeten.

Goed. Realistisch en spannend gebracht. Ik begrijp de discussie niet zo goed, over wat de regisseur ermee wil bereiken. Naar wat ik lees is hij prima in zijn doel geslaagd en ik vind het ook niet te belerend overkomen. Het 'kwaad' heeft inderdaad geen gezicht, waarmee er duidelijk wordt gedoeld op het feit dat het 'iedereen' zou kunnen zijn. Niet meer en niet minder lijkt me. De achtergrond van de dader is daarom niet zo van belang en zou de film zelfs behoorlijk kunnen ontkrachten. 7.5/10*

Ik vond het een gruwelijke film omdat het de harde realiteit is.

Zelf heb ik maar gekeken tot aan die foto vn megan en dat stond zelfs al in mn geheugen gebrand. De laatste 2O min wou ik zelfs niet meer zien want kweet zeker dat ik er niet tegen kan. Omdat er wél zieke mensen bestaan op de wereld die zoiets in staat zijn te doen

Ikzelf ben een meisje van 19 en heb ook al in mn puberjaren al afgesproken met een jongen vn internet.. Het kon ook verkeerd afgelopen zijn met mij.

Daarom is deze film goed om jonge meisjes en hun ouders wakker te schudden, want het internet kan ook 'gevaarlijk' zijn..

.

Brr, dit was een erg nare film. Films als "Saw" raken meestal m'n koude kleren niet, maar deze was toch van een heel ander kaliber.
Het begin vond 'k niet zo interessant, maar halfweg de film begint de film echt boeiend te worden. Hij is erg meeslepend. Je leeft echt mee met de meisjes. Daarom heeft de film ook zo'n nare nasmaak. Het is zeker geen film waar je goedgezind van wordt. Vooral die twee foto's waren erg confronterend en ook de laatste twintig minuten waren erg heftig. De graafscène duurde me eigenlijk ook wel iets te lang.
Hm, dit vind 'k wel een moeilijke om op te stemmen.

goede spannende film !

Het is even wennen in het begin, de manier waarop alles gefilmd is.

Dit keer geen handcam film, maar een selfi film, met daar naast tv beelden.

Halvewege de film dacht ik ook dat je ook echt naar een soort documantaire zat te kijken.

Gebaseerd op ware feiten/waar gebeurd verhaal.

De laatste 22 minuten "live beelden" worden op een gegeven moment wer erg lang en langdradig.

Zeker alle ellende die je dan als kijker nog eens 22 minuten lang te zien krijgt.

Zorgt wel voor een brok in je keel na afloop.

Fijn onderwerp, maar bah. Wat haat ik dit soort films, de pijnlijke poging om echt te lijken/over te komen, lelijke visuals / filters en vervelend - zogenaamd naturel - acteerwerk. Mensen die houden van dit soort footage films zullen er vast van genieten, ikzelf heb het echter meteen even weggespoeld met het soortgelijke, veel betere Trust (2010).

1*

Deze film zal me, vrees ik, nog wel lang blijven achtervolgen... Sinds Enter the Void heb ik niet meer zo hard zitten janken en sinds A Serbian Film ben ik, de dag(en) erna nog niet zo verdoofd geweest. En dan moet ik me nog bedenken dat ik de 2 vorige films bekeek in de modus waar nog, ik vind het pijnlijk om te zeggen, enkele gevoelens van sensatie te bespeuren was, met het oude bekende: "Wat is nou de schokkendste horrorfilm/scene?"-jacht. Waar ik nu, op mijn 24ste, een bloedhekel aan heb gekregen. Ik erger me ook dood aan de mensen die deze film zijn gaan bekijken, puur om de horror, gruwel, sensatie en teleurgesteld raken als deze niet "gruwelijk" of "realistisch" genoeg was. Kijk dan verdomme lekker Hostel, Saw, of de zoveelste uitgemolken slasher of trash-film..

Waar moet ik beginnen: Ik ben absoluut geen voorstander van het overschreeuwerige gedoe over kinderlokkers, of pedofilie an sich en de methodes van Peter R de Vries of Alberto Stegemans, die door al hun sensatie niet eens door hebben dat ook zij gebruik maken van de slachtoffers en dit soort verschrikkelijke onderwerpen, om de bierslurpende, vetpenserige, patjepeeërs te entertainen, met als dekmantel dat ze "alleen maar de waarheid" willen laten zien (soms word er zelfs nog geacteerd om de boel aan te sterken). Vanaf dat punt is ook alles en iedereen verdacht, en worden de kinderen maar van de straat gehouden en kort gehouden, "want stel je nou toch voor"... En als je erover nuanceert, ben jij ook al snel verdacht. Wat wel altijd nog niet wegneemt dat de term "jongeren op het social media" ook twee verschillende kanten op kan gaan; Je kan met iemand anoniem afspreken op internet en het kan vervolgens je allerbeste vriend of zelfs de liefde van je leven worden. Het idee ervan is altijd wel uitkijken, want helaas kent deze term ook, veelste vaak, een duistere kant. En dat wordt in Megan is Missing wel op een hele uiterste manier verteld, en nee, ik vond het niet onrealistisch, maar daar kom ik later op terug. Het found footage combineren met een hedendaags, en veelvoorkomend thema vond ik ook zeker niet slecht en maakte alles ook dreigender, en een benauwende afwachting naar het lot. Ondertussen lijkt de regisseur ook een spot te hebben voor dat Amerikaanse nieuws, dat wel niet lijkt te kunnen leven zonder sensatie. Ik denk dat zelfs RTL 4 of SBS 6 hun vingertoppen er niet aan willen verbranden. Dat de film echter als waarschuwing gemaakt is, is wel al overduidelijk. Dat zie je aan die interview van die vader van een echt bestaand slachtoffer van een soortgelijk voorval, die je bij de extra's kan zien.

Het plot is simpel; we volgen hier 2 mooie maar naïeve puberende meisjes Megan en Amy die als zusjes van mekaar zijn en ook allebei een andere achtergrond hebben. Amy is in eerste instantie nog een verlegen maar optimistisch dametje met sympathieke ouders, maar haar vriendin Megan is een totaal verknipt pubermeisje met een gestoorde moeder. Het wil al snel erg wicked worden, want de eerste helft blijft schommelen tussen een vrijwel doodgewone en soms betoverende comming of age over experimenterende pubermeiden, maar wil ondertussen al gaan prikken met al een paar erg fucked up Clark-momentjes momentjes; lees dat huisfeest, die verhalen over hoe Megan verteld dat ze is misbruikt door haar stiefvader, waarbij ze eigenlijk al niet meer beter weet. Vooral hoe ze uit betovering dat verhaal verteld over hoe ze in het verleden misbruikt is door haar kampleider deed al geen goede dingen met mijn hersentjes. En dan was dit nog maar het begin van alles...

Want het doel is ook, zoveel mogelijk knappe jongens scoren. Misschien om aan het totaalplaatje te voldoen (wat in principe nog vrij gewoon kan zijn op die leeftijd) of misschien doet Megan het ook slechts om haar onderhuidse trauma's te onderdrukken. Uiteindelijk komt Megan, via een link van Amy, in contact met Josh, waarvan je als kijker al meteen weet dat die mooie blonde jongen op de foto gewoon van een modellensite is geplukt en dat zijn stem op Skype overduidelijk van een veertiger is. En ja, hoe het verder afloopt, dat kan je wel raden, of gaat het zelfs nog verder dan je zou denken?

En zoals ik hierboven al zei: als je al denkt dat het slechts bij de gniepende psychologische fuck-ups blijft... de twist is een enorme klap in het gezicht en die 2 foto's, die je onverwacht, recht in je smoel krijgt en de laatste 22 minuten durende "doofpot" scene, en dan nog met name dat moment dat Amy de dode Megan terug vind, de verkrachting en vooral de (zoals Onderhond het goed zei) Irreversible achtige begraving-scene van Amy, moet ik momenteel nog een plaatsje zien te geven. Ben er nog duizelig, misselijk en huilerig van en ik hoor nog steeds hoe het gekrijs van Amy langzaam verdwijnt door de aarde en bedenk ook alleen maar dat ze nog een heel leven voor zich had gehad. En noem het maar onrealistisch, of vergezocht, ik was ook even Marc Dutroux vergeten tijdens het kijken.

Wat voor conclusie zou ik eraan vastplakken: Megan is Missing is, toegegeven, echt een behoorlijke sterke film die als een brok beton op mijn maag ligt, mij overstuur achterliet en misschien ook daarom erg goed is, omdat je wel met je neus op de feiten word gedrukt, en alles lijkt hierin ook te kloppen. Ja, perfect zou de realisme niet zijn voor iedereen, en zou je je ook bij sommige scene's afvragen wie er de camera vasthoud, maar als je daar alles al op afschuift...

Maar desalniettemin blijft het lastig om het aan te raden. Je moet er maar net de sterke zenuwen voor hebben, vooral als je een denker bent en dan nog is het de vraag of je hem goed kunt verteren.

En ja, wat voor waarschuwing kan ik geven; Neem altijd een ouder of een ervaren vriend mee voordat je met iemand voor de eerste keer afspreekt op het internet.

4,5*

Aardige film hoor dit.....alleen verpest voor mij het "overacting"van alle jeugd wat er in deze film speelt...behalve het personage Amy was wel oke.

De beelden schakelijk van"found footage" naar nieuwsbeelden werken bij mij wel....al vond ik de nieuwsbeelden ook daar ook weer een beetje te!...misschien is neppig het goede woord.

De laatste 20 minuten zijn luguber...maar maakt de film daarom ook wel redelijk goed...zonder die 20 minuten kwam ik niet boven de 1 ster uit.

Vreselijk dat soortgelijke dingen de dagelijkse kost zijn in de wereld,het zullen je kids maar zijn.

Maar goed.......voor mij drie sterren,want de negatieve punten verpesten het voor mij een beetje maar door het sterke einde maakt het een hoop goed.

Een miskleun dat er vrij onbeholpen is gekozen voor een found footage opzet, met name de tekstkaarten ('dit zijn echte foto's uit het politieonderzoek beste mensen, nog nooit vertoond!') tussendoor zijn ergerniswekkend. Naar het einde toe volgen er een tweetal *erg* shockerende scenes waarbij de laatste (een langdurige levende begrafenis) de kijker op meerdere wijzes serieus op de proef stelt. Niet van genoten, vrij gruwelijk en te vaak vervelend.

Ik vond dit echt een zeer tegenvallende film. Alles kwam nogal kinderachtig en nepperig op mij over. En ik had zeker meer gruwel verwacht na het lezen van veel recensies. Het acteren van de dames was in sommige "skype" fragmenten best redelijk te noemen. Maar dat is voor mij dan ook gelijk het enige positieve aan deze film. Ik had meer een gruwelfilm verwacht zoals in de film Mother's Day of Eden Lake. Waarbij ik soms echt stil viel van het nare gevoel dat me bekroop. Het enige gevoel wat me hier bekroop was misselijk makend slecht.. Helaas heb ik de hele film uit zitten kijken, omdat ik op een goed einde hoopte (zoals vele aangaven in de laatste 20 minuten), maar niet is minder waar. volgende x zet ik een film gewoon weer na een half uur uit als het slecht op me over komt..

Goed!

Ik weet dat dit geen perfecte horrorfilm is, maar wel eentje die verrassend hard en ijskoud is. Al gebeurd het meeste pas richting het einde, maar eenmaal het begint is het toch wel best verontrustend. Maar de film laat ook enkele puntjes liggen.

Je zou denken dat het hele vriendschapsverhaaltje niet al te boeiend is, maar door de manier van filmen toch wel redelijk boeiend. De film is opvallend genoeg nergens saai, alhoewel het verhaal toch niet al te interessant is uiteindelijk.

Acteerwerk is niet al te sterk, maar zo slecht als enkele beweren dat het is, vond ik het nou ook weer niet eigenlijk. Vooral Quinn als Megan vond ik heel degelijk. De 2 meiden zijn in ieder geval interessant genoeg dat de film blijft boeien.

Eenmaal de horror begint te komen, begint de film ook pas echt op gang te komen. En eenmaal de verontrustende stukken komen, begint het echt goed te worden. Maar de allerlaatste scene is dan weer een missertje. Dat graven duurt inderdaad te lang, waardoor er na enig moment niet echt meer impact is.

Sommige kunnen zeggen dat dit wel het ergste van het ergste is dat er online kan gebeuren, maar het is toch wel degelijk waar. Dit soort figuren lopen echt rond. Het zou jou maar overkomen. Ik vond het in ieder geval een lekker kille en soms indrukwekkende film.

Soms wel iets te simpel gebracht, en de allerlaatste scene is helaas niet goed. Voor de rest wel beter dan ik vooraf had verwacht.

Megan is 14 jaar oud, populair en ziet er goed uit. Als zij op een dag via een chatbox een jongen leert kennen en met hem afspreekt, verdwijnt zij. Haar vriendin Amy die in tegenstelling tot Megan een bedachtzamer karakter heeft en nog wat kinderlijke trekken vertoont, is de enige die zich oprecht zorgen maakt om haar verdwijning. Je zou de aard van de film kunnen omschrijven als een karakterstudie ingebed in een verontrustend horrorscenario.

Het personage Megan wordt heel aannemelijk neergezet. Ze is complexer dan haar populaire status in eerste instantie doet vermoeden. Dat wordt duidelijk als de film een blik achter de vrolijke façade van de geliefde tiener werpt en daar een minder zorgeloze wereld aantreft. Megan wordt gespeeld door de onbekende Rachel Quinn die als enige een prima acteerprestatie aflevert.

De tweede helft van de film richt de focus op Amy. Haar personage wordt minder breed onderzocht en werkt soms ietwat stereotiep. Dat is jammer want haar personage is interessant genoeg voor meer diepte. Ook jammer dat de onbekende actrice die Amy gestalte geeft, niet echt heel goed is. Vooral op momenten van grote stress slaagt de actrice er niet in om overtuigend te acteren. Dat feit heeft invloed op de mate van afschuw die met name in de laatste 20 minuten van de film wordt opgeroepen.

De film valt in de categorie Found Footage en is een mix van videochats, opnamen met een videocamera, bewakingsbeelden en sensationele nieuwsuitzendingen. De mix werkt dynamisch en werkt onrustig. Niet erg, want zo voorkomt de film teveel verveling als gevolg van de oninteressante tienergebeurtenissen en tienerdialogen die in de vele chats en video opnamen voorbij komen.

Ondanks de verhulling door de snelheid en de vele schakelingen is het getoonde niet altijd even boeiend. Pas in de laatste 20 minuten film wordt het puntje van de stoel opgezocht. In de laatste 20 minuten zorgen verontrustende beelden voor een geslaagde smerige en duistere sfeer.

De film bevat goed gelukte scènes, die er stevig inhakken, maar ook scènes die weinig of geen impact hebben. Zelfs overbodig aanvoelen. Overall is er een licht voordeel voor de geslaagde scènes die zorgen dat de film na het kijken niet meteen uit het geheugen verdwijnt, maar een treurige en smerige indruk achterlaat, die nog even blijft hangen.

De gortdroge presentatie is zowel de grootste kracht als de grootste zwakte. Het werkt tijdens het ''intiem'' opbouwen van een persoonlijk video-dagboek, maar zakt volledig door het ijs met die verschrikkelijke nieuwsitems en reconstructies. Dat haalt de serieux er nogal uit, iets waar het wmb grotendeels op hoopt te teren. Het einde is een beetje too little too late, maar ik waardeer de poging om het allemaal zo compromisloos te brengen. Heeft een kleine reputatie opgebouwd, maar voelt nu al opvallend verouderd aan.

Pas achteraf te weten gekomen dat deze film een hele TikTok-sensatie is geweest. Gelukkig.

Megan Is Missing heb ik gezien met in het achterhoofd dat er wel wat schokkende beelden voorbij kwamen. Voor je die te zien krijgt, moet je eerst doorheen een uur aan webcamvideo’s zitten.

Dit soort films vind ik altijd erg interessant. Net als The Poughkeepsie Tapes wist deze onder mijn huid te kruipen. Je weet dat er wat ergs aan zit te komen, maar niet precies wat. Vandaar dat de laatste twintig minuten harder binnen komen.

Laten we eerst het hebben over de eerste helft. Dit is een standaardlplot met soms niet al te best acteerwerk. Toch zijn de twee hoofdpersonages likeable genoeg om erdoorheen te komen. Je voelt weldegelijk sympathie voor Megan en Amy. Ondanks de wankele dialogen komt hun vriendschap authentiek over. Wanneer er dan enkele verkeerde keuzes gemaakt worden, kan je niet anders dan gillen naar de acteurs om het niet te doen. Dit versterkt echter wel de plausibiliteit van de jeugd die dit soort dingen jammer genoeg wel in het echt - zij het niet altijd in zo’n extreme situaties - meemaakt.

Het laatste deel was erg ongemakkelijk om naar te kijken. De scènes worden uitgerekt waardoor de film op het randje van exploitisme komt. In tegenstelling van andere films in dit genre (ik kijk naar jou, Cannibal Holocaust) is het net niet wansmakelijk. Wel is het enorm expliciet en gewelddadig. De twist met de barrel werd voor mij jammer genoeg gespoild, maar dit verergerde het gegeven omdat je wist dat het zo zou verlopen.

De allerlaatste scène bleef maar duren, waardoor je steeds de vraag stelt of je wel naar deze film zou moeten kijken. Achteraf gezien vond ik van wel, want dit is een film die zijn doelstelling waarmaakt: onder je huid kruipen en je met een naar gevoel achterlaten.

Is de film perfect? Absoluut niet.

Doet de film zijn best met het gelimiteerde budget en zijn belofte van een horrorfilm? Honderd procent ja.

4*

In 2011 na het uitkomen van de film, verbood men deze in Nieuw-Zeeland wegens "aanstootgevend" In 2020 ging de film viraal op het TikTok-platform en noemden men het "traumatiserend". De film bezat dus enige reputatie... Echter nu na het zien is het best vrij tam, zeker voor het eerste uur. Het is een film in het Found Footage- genre Daarom zie je twee meisjes; Megan het wilde kind en Amy de verlegen, chatten via de webcam of op video of telefooncamera's, ze gaan ook naar feestjes en er zijn een paar opvallendere scenes met grensoverschrijdend gedrag. Helaas is het vaak doorspekt met onbelangrijke of on-gerelateerde verhaallijntjes. Daarnaast krijg je nergens echt het gevoel dat je ook met verloren beeldmateriaal heb te maken. Die is vooral een soort willekeur; werkelijk een moordenaar die opnames maakt met een videocamera, gooit die in de prullenbak vlakbij het plaats-delict? De laatste 20 minuten zijn dan wel redelijk heftig te noemen, met verkrachting, marteling en herhaaldelijk smeken van het meisje. Maar daarvoor moet je wel eerst een heleboel onzin doorstaan!

Er zitten een paar duivelse shots in, maar ook veel langdradige scènes. Megan acteert goed en de vriendschap met Amy wordt overtuigend neergezet. Het eerste uur is evenwel 100% teenage drama. Ik was niet klaar voor de teenage rape die zou volgen.

De film duurt niet al te lang, maar ik vond het (deels) toch een behoorlijke zit. Het valt eigenlijk uiteen in twee delen. Eerst een lange aanloop waarin we een hoop zeer Amerikaans tienergeneuzel zien, voelde wat mij betreft niet altijd even geloofwaardig al ben ik niet bepaald een Amerikaanse tiener. Hoe dan ook, alle gesprekken tussen veertienjarige meisjes gingen me wel vrij snel de keel uit hangen, veel van de actrices ook trouwens. En de nieuwsbulletins en re-enactments vond ik ook niet heel boeiend. Daarna wordt het toch vrij abrupt een heel andere film als duidelijk wordt wat er aan de hand is met Megan en hoe 'Josh' haar en later ook vriendin Amy heeft ontvoerd, verkracht en uiteindelijk vermoord. Heel expliciet is het niet en veel bleeft buiten beeld, maar vrij kil en naargeestig is het alsnog. Als waarschuwing over de gevaren van het internet, hoe het schijnbaar oorspronkelijk bedoeld is, voelt het wel aan als overdreven botte-bijl-werk, maar het heeft toch wel een redelijke naarheid. De laatste 20 minuten trekken de film wat mij betreft wel wat omhoog, dus vandaar nog bijna een zesje, maar niet helemaal.