Sound of My Voice (2011)

Geslaagde debuutfilm.

Bovenal boeiend met degelijk acteerwerk. Ietwat gekunsteld dat wel, en de op zich wel aardige soundtrack is in enkele scenes min of meer misplaatst. Met name de eindtrack vond ik niet mooi aansluiten, veel te druk en weinig emotioneel. Een rustige / ingetogen tune was daar veel beter op zijn plaats geweest.

Hoe dan ook, interessante film! Ben erg benieuwd naar het volgende project van deze regisseur. 7/10*

Intelligent uitgewerkt maar uiteindelijk nogal dun SF-verhaaltje (of juist niet?), waarin een vermeende tijdreizigster een stel volgelingen om zich heen verzameld. De cultus wordt geïnfiltreerd door twee sceptici, die in het geheim opnamen maken voor een documentaire. Brit Marling is net als in het eerdere Another Earth fascinerend en erg mooi in de hoofdrol, maar de film heeft uiteindelijk weinig om het lijf.

Na het indrukwekkende Another Earth met Brit Marling gezien te hebben was ik wel benieuwd naar haar volgende film.

En op zich is het wel redelijk, alleen voelt het qua verhaal wel wat dun aan. Zoals Pazmaster al zegt doet de film een beetje denken aan The Man from Earth, dat gevoel had ik ook.

Qua plot kun je verscheidene kanten op en wordt de film helaas net afgekapt voordat het net interessant begint te worden. Dan wordt trouwens ook duidelijk waar ze de hele tijd het kinderlijke handjeklap voor doen gedurende de film.

Zelf denk ik dat Maggie een drugsverslaafde is en dat Klaus haar vader is. Abigail is haar dochter of zusje die ze lange tijd niet heeft gezien. Ze hield zichzelf schuil, omdat ze o.a. schuldig is aan brandstichting. Tot slot is de dialyse die ze nodig heeft een gevolg van haar drugsverslaving en door haar volgelingen bloed te laten doneren lost ze dat makkelijk op.

Je kunt er volop over speculeren, maar dat ze uit de toekomst komt lijkt me wel erg ver gezocht.

3,0 Sterren.

Fijne debuutfilm over tweetal journalisten die zich in een cult-sekte begeven rond Maggie die uit de toekomst naar het heden is gekomen.

De bedoeling is om haar als fraud te ontmaskeren, maar ze raken toch meer dan gewild bij de cultus betrokken.

Niet helemaal foutloos, maar wel een ijzersterk visitekaartje van deze Zal Batmanglij met de ster uit het magnifieke "Another Earth" als Maggie.

Leuk mysterieus en een tikje vreemd. Met een beklemmend sfeertje in de sektebedoening, en een half en half geloofwaardig plot waarin de slachtoffers in de sekte ingepalmd worden, hoe idioot het gegeven daarvan ook is. Net als bij een goeie illusionist, je weet dat het niet kan maar je gaat toch ergens een beetje twijfelen, zoiets is het.

IJzersterk gespeeld, en dat maakt de film ook - het verhaal op zich is wat te weinig boeiend eigenlijk om er wat van te maken, maar doordat het zo overtuigend gespeeld wordt pakt het je toch. Brit Marling is - zoals altijd eigenlijk - erg op dreef.

Wel wat weinig toegankelijk, iemand die een 'gewoon' drama of mysterie verwacht zal het moeilijk trekken.

Subtiele spanning.

Spannend en mysterieus werkje met de beeldschone Brit Marling. De film is klein maar weet enigszins groots uit te pakken tijdens een verhaal over een sekteleidster. Subtiel wordt het kippenvel gegenereerd en de hersenpan geprikkeld. Want waartoe leidt dit alles? Regisseur Zal Batmanglij weet de spanning tot het einde vast te houden. Twee jaar later zou hij terugkeren met een - commercieel gezien - iets succesvoller film met hetzelfde thema: The East.

Zeer goed

Ingetogen en ietwat eigenaardige sekte-film met een wonderbaarlijke ontknoping. Misschien mist hij wel de scherpte om echt te kunnen verontrusten of angst in te boezemen. Iets wat je dan weer wel terugziet in bv. The Sacrament of The Manson Family. Jazeker, sommige scènes voelen wat ongemakkelijk aan, maar het blijft betrekkelijk braaf allemaal. Los van die mysterieuze handshake zou je de gebeurtenissen zelfs onbenullig kunnen noemen, maar net dat specifieke element plaatst deze film op het einde in een heel ander perspectief.

Ik hou ervan als een film soort mid-scene begint, zonder uitleg of intro. Goed voor het mystery- en/of thriller-gehalte. Dat gaat er echter al snel uit als Maggie aan haar monoloog begint. Net als aan de sekte-leden, is het aan de kijker om hierin mee te gaan. En daar staat of valt de film mee, zo lijkt het.

De film kabbelt voort met een relatief kleine spanningsboog en wat voorzichtig drama. De beklemmende sfeer die een sekte zou moeten hebben komt niet over. De blikken van Brit Marling wel. De kijker wordt netjes twee opties gelaten en het is een beetje hopen op een mooie twist. De eindscene zorgt daar niet voor, hoewel je daarna wel zit af te vragen wat nu de waarheid is. En dan kom je tot de conclusie dat de film zo zijn best heeft gedaan een intelligent script neer te zetten, dat het vergeet een WTF-gevoel achter te laten door heel veel open te laten. Zoveel dat het script gewoon dun blijkt. Lekker snel klaar nu, maar een half uur erbij en meer diepte had de film goed gedaan. Maar dat zat blijkbaar niet in het vat. De totaal misplaatste eindtune trekt je ook direct uit de film, onbegrijpelijk bij een open einde.
Klein tussendoortje dat niet zal blijven hangen.

Redelijke film over een man en vrouw die zich aansluiten bij een sekte om in het geheim een documentaire te maken. Ondanks de korte lengte een traag plot. Redelijk sfeervol in beeld gebracht en hier en daar ook wel spannend. Je vraagt je natuurlijk continu af of het allemaal echt is, en het einde is in dat opzicht ook het enige juiste einde (maar tegelijkertijd ook wel wat gemakkelijk). Een kleine 3.0 sterren.

Bijzonder.

We krijgen een verhaaltje voorgeschoteld dat onder de filmliefhebbers misschien al bekend is. We volgen namelijk weer een infiltratie van een cult. Wellicht hebben we het al vaker gezien. Daar ga ik in ieder geval vanuit, want ik zou niet snel kunnen indenken dat veel kijkers die nog niet veel hebben gezien willekeurig een film als deze aan zullen klikken ter vermaak.

Het is een aparte film geworden, over aparte mensen. Al tamelijk vroeg wordt je in het verhaal getrokken. Door middel van een erg afwezige stilering wordt het aan ons duidelijk gemaakt waar we in belandt zijn. En dat is bij vlagen behoorlijk merkwaardig te noemen. Ik ben van mening dat films als deze rollen nodig hebben die echt intimiderend en dreigend zijn. Batmanglij kiest echter voor een wat sympathiekere leider gedurende deze film.

Marling is niet snel iemand waarvan ik zou denken dat deze een rol als dit kan vervullen. Het duurt dan ook even voordat ik aan haar was opgewarmd. Het is geen innemend postuur, ik zou niet denken dat ze goed is in het manipuleren van mensen. Aan de andere kant is het niet slecht, alleen niet erg passend. Op zichzelf staat ze bijvoorbeeld goed haar mannetje en valt meer op dan de twee hoofdpersonages bijvoorbeeld.

Het jammere vond ik vooral dat het allemaal zo lelijk in beeld wordt gebracht. Interessante kern, maar zo kaal en saai in beeld gebracht. In de omgevingen zit nauwelijks wat leven of decoratie, het voelt eigenlijk maar een beetje zoutloos aan. Wat bankjes neergooien in iemand z'n kelder en klaar is kees. Wellicht dat het bij de primaire kern hoort van de film, maar mij maak je er niet bepaald blij mee.

Voor de kijkers die graag wat anders willen zien in een bijzonder jasje, voor jullie valt deze film aan te raden. Het punt is alleen wel dat de verwende kijkers, zoals ikzelf uiteraard, waarschijnlijk niet veel kunnen met hoe het allemaal naar voren wordt gebracht. Had het zich in een interessantere omgeving bevonden, had het me zonder meer beter te pakken gekregen. Voor nu, interessant gegeven met soms goed acteerwerk en een aantal innemende scenes, maar daar eindigt het wel weer voor mij.