Michael (2011)

Gisteravond in Kriterion te Amsterdam gezien.

Een ongemakkelijk en zeer sterk drama.

Het voelt als een documentaire, door de 'kale' camera voering en de sobere kleuren. Er word ook weinig gesproken, het is bijna een pure registratie van ongeveer twee maanden in het leven van een pedofiel.

De acteerprestaties zijn neutraal en geloofwaardig, wat het ongemakkelijke gevoel wat deze film over zich heen heeft versterkt.

Matige film over een luguber thema dat veel sterker had gekunnen de film moet er voor zorgen dat het allemaal vreselijk is (wat het ook is ) maar slaagt hier totaal niet in op het einde van de film blijf je alleen maar met veel vragen zitten , jammer gemiste kans....

Verontrustende maar fascinerende film met een bijzonder controversieel onderwerp. De subtiele en zakelijke aanpak van regisseur Markus Schleinzer is wat mij betreft de enige juiste; hierdoor wordt voorkomen dat de film sensatiebelust en exploitatief overkomt. Het is duidelijk te zien dat Schleinzer beïnvloed is door het werk van Michael Haneke, die hier optreedt als producent. De alledaagse sfeer, de hak-op-de-tak montage en het realisme doen sterk denken aan de films van Haneke, vooral Der Siebente Kontinent. Hoofdrolspeler Michael (!) Fuith is uitstekend in de hoofdrol. Hij geeft zijn personage precies genoeg menselijkheid en humor mee om geloofwaardig te zijn. Hij is geen monster maar een mens als ieder ander; juist dat maakt de film zo beklemmend.

Verontrustende film.

De kenmerken van regisseur Hanneke zijn natuurlijk van de film af te lezen. Kaal en pover camerawerk met herhalende handelingen die in beeld gebracht worden.

Juist deze minimalistische wijze wat hyperrealistisch overkomt is wat de film beklemmend maakt en onder de huid gaat zitten en een weerzinwekkend onderbuik gevoel teweeg brengt.

Ook dat de pedofiel, rationeel en voorzichtig te werk gaat maakt hem een verschrikkelijk mens maar tegelijkertijd wordt hij niet als een monster afgebeeld maar krijg je zelf enige compassie voor de ingetogen verlegen werknemer, met liedjes meezingend als hij een promotie krijgt en stuntelig de steile zwarte poederpistes afgaat.

Zo eindigt de film behoorlijk open wat voor sommige mensen irritant kan zijn maar zeker de beste manier is om een film te eindigen en dan heel ironisch komt dat muziekje opzetten wat je even afleid van de akeligheid voordat je beseft dat het makkelijk ook een van die verlegen collega's van je kan zijn die zonder dat iemand het merkt een kind in zijn kelder heeft opgesloten.

Leuk land, Oostenrijk!

Ziek en troosteloos.

Sobere film die erg op je huid gaat zitten. Sterk geacteerd met rake shots/scenes. Geen leuke film, wel eentje die er weet in te hakken. 6.5/10*

Heeft niemand zich afgevraagd of het jongetje nu levend of dood werd gevonden? Dat wordt toch in het midden gelaten, of heb ik iets gemist?

Hoe een sobere film toch zo écht kan zijn. Absoluut geen film om blij van te worden of een goed gevoel aan over te houden maar het geeft op een heel realistische manier het verhaal weer en dat sprak me erg aan. De einzelganger die uiteindelijk een groot geheim blijkt te hebben. Het einde vond ik uitstekend, liet je echt met een steen in je maag achter.

3,5*

Goeie film over een, voor de buitenwereld, doodnormale man die echter ook een pedofiel is en een jongetje thuis opgesloten houdt. Schokkend en indringend, maar tegelijkertijd ook een beetje saai. Met veel realisme in beeld gebracht, waarbij het hoofdpersonage je buurman of collega zou kunnen zijn. En dat maakt de film nogal verontrustend. Ruim 3.5 sterren.

Een goede drama/thriller film...

Wat een drama over een jongetje en opgesloten...

Volgens mij is geen waargebeurd verhaal...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek...

Mooi HD kwaliteit...

Michael is een behoorlijk sterke film met een controversieel thema. De sfeer wordt vakkundig opgebouwt en pakweg de eerste drie kwartier zijn zeer beklemmend. Michael Fuith weet zowel walging als medelijden op te wekken en dat is erg knap gedaan.

Verder zitten er een aantal mooie scenes in de film. Vooral het moment op de cartbaan en daarna op de parkeerplaats zal ik niet snel meer vergeten.

Na pakweg een uur zakt de film helaas wat in. Het lijkt dan alsof het meeste kruid is verschoten en er nog wat tijd gevuld moet worden voordat we aan het einde kunnen beginnen. Dit weet dan weer wel redelijk te overtuigen.

Goed

Langzame maar onderhoudende film over een pedofiel met een strijdbaar kind in de kelder. Het verschrikkelijke leventje kind wordt invoelbaar gemaakt door een aantal sterke scènes en ook de drijfveer van Michael en het daarmee gepaarde gedrag worden akelig realistisch aannemelijk gemaakt. Redelijk tot goed.

Hier en daar schrijven enkele gebruikers op MovieMeter dat dit een menselijk portret schetst van een pedofiel. Helaas vond ik de film zelf een stuk oppervlakkiger. Sterker nog, ik vond dat Markus Schleinzer de gemakkelijkste weg heeft gekozen wat betreft de manier waarop hij zijn hoofdpersoon neer liet zetten; zo goed als compleet kwaadaardig en geheel conform het stereotype beeld van een een pedofiel. We krijgen dus een man die compleet sociaal een idioot is, zich constant verdacht gedraagt en niet alleen een kind misbruikt, maar ook kakelend lacht als hij het kind pijn doet. Zelfs in casting is gekozen voor een acteur met een gezicht die uitstraalt alsof hij gevaarlijke loner is. Ontzettend plat portret wat dat betreft en deze Michael verschilt niet van de pedofielen die je in een b-thriller uit Hollywood tegenkomt. Het enige verschil is dat je nu naar zijn dagelijks leven kijkt. Sommige critici op het web beweren dan nog dat het over hoe macht werkt gaat, maar ook dat is niet een bijzonder sterke allegorie.

De film moet het dan toch vooral hebben van de weergave van de alledaagse routine en van de bijna Hitchcockiaanse suspense die er gecreëerd wordt, minus de humor. Het is geen aangename film om te kijken, maar als de inhoud wat sterker was geweest, wat minder plat, was het nog spannender geweest. En dan dat einde... Zeg me niet dat het gewaagd is om daar te stoppen, want dit soort open eindes zijn in dit soort Haneke-achtige films net zo'n cliché als een einde waarin het koppel elkaar krijgt bij een romantische komedie. Alleen hier werkte het voor mij niet. Niets in de film wist mij zo nieuwsgierig te maken naar de vraag rond hoe de moeder zou reageren als ze het kind vond. En dan wordt er gestopt. Dat kun je zien als de kijker aansporen om zijn fantasie te gebruiken, maar het is ook een uitweg voor de regisseur om zelf niet zulk complex materiaal te hoeven bedenken. Want daar wringt hem de schoen: het is een film over een moeilijk onderwerp dat fascineert (vandaar ook de voldoende van mij kant), maar het is desondanks de meest simpele film die er met deze aanpak uitgehaald had kunnen worden.
3,5*

Jammer. Je hebt een zwaar thema waar je dramatisch gezien van alles mee kan, en ook de vorm van de film - vaak pure, basic registratie - werkt op zichzelf goed, maar het wordt uiteindelijk toch te saai. Lange shots van een skiënde, hapjes-uitdelende, of strijkende vent, tja, in sommige films werkt het misschien, hier is het alleen een wat gemakzuchtige manier van film maken. Want het punt is na een tijdje echt wel gemaakt; Michael is een pedoseksueel met een kind in zijn kelder, maar leeft desalniettemin een normaal en onopvallend leven.

De film is uiteindelijk nog wel net de moeite waard door een aantal schrijnende momenten, die door het registrerende karakter best goed werken (zoals het ventje dat met hem meeloopt, en uiteindelijk wordt teruggeroepen door zijn vader) maar eigenlijk verwacht ik ook niet minder van een thema als dit.
De afloop is weer wat saaiig allemaal. Het einde is nog wel enigszins suspensevol, wordt het ventje gevonden? maar om nou te zeggen dat het allemaal afstevend op een climax, nee.

Héél krapjes aan voldoende, maar had veel meer ingezeten.

2,75*

De appel valt niet al te ver van de boom. Michael heeft wel weg van (vooral een wat vroegere) Haneke. En Schleizer deed de casting voor Haneke. De film doet best veel goed. De registratie van dagelijkse dingen en subtiel veranderende verhouding tussen dader en slachtoffer kent sterke momenten. Er hangt vaak een nare spanning in de film. En het uitgangspunt is boeiend en bij mijn weten nog nooit echt goed uitgewerkt op film.

Jammer is dat de film ook behoorlijk wat fout doet. Af en toe komt er een scene voorbij die echt enorm misschiet. Met name de scene waarin Michael op TV een zin ziet (iets als "wil je dat mijn pik je lichaam doorboort of een mes") , hij vervolgens die zin een dag later tegen zijn slachtoffer uitspreekt en die resoluut voor het mes kiest. Plat en erg ongeloofwaardig.. Sowieso is de acteur die Michael speelt geen geweldige keus (en dat voor een regisseur die vooral ervaring heeft in casting) en het einde (vanaf de dood van de dader tot het open einde voor de aftiteling) een zwaktebod. Zet of een einde in en bouw spanning op en maak die ook af of hou het einde echt open en stop gewoon net als je begonnen bent zonder dat de situatie gewijzigd is.

Vooruit, 3.0*, maar vooral een gemiste kans.

Heb met afschuw en walging naar deze docu-achtige film gekeken.

Vooral de scene waarin "Michael" aan tafel, tegenover "Wofgang" staat, was afschuwelijk.

Ik neem aan dat deze scene "apart" is opgenomen en later gemonteerd is.

Gelukkig was Wolfgang een hele intelligente jongen, dat water had niet heet genoeg kunnen zijn,

en was voldoende om Michael definitief uit te schakelen.

Hopelijk heeft zijn moeder (van Michael), een nog, zichzelf in leven weten te houden (water was aanwezig en wellicht nog wat voedsel) Wolfgang, achter die deur gevonden.

Sterk Oostenrijks drama met eveneens een sterk einde (had wel iets langer mogen doorlopen). Het sobere verhaal zit goed in elkaar en weet ook te boeien. Ook oogt het geheel best realistisch (in Oostenrijk hebben ze daar natuurlijk ook een reputatie mee ). Echt luguber (wel ongemakkelijk) wordt het (gelukkig) nergens maar die Michael (wel goed gespeeld door Michael Fuith) was wel een enge homoseksuele pedofiel. Zoals gezegd was het einde sterk maar helaas kom je niet te weten hoe het met Wolfgang is afgelopen. Wel grappig dat de moeder het niet raar vond waarom de toegangsdeur naar de kelder voorzien was van geluidswerend materiaal en waarom een deur in de kelder een enorm slot had

Maar ja vanwege Josef Fritzl en Natascha Kampusch is dat natuurlijk daar de normaalste zaak

Sterke film over pedofilie die behoorlijk discreet blijft maar toch expressief genoeg is om het afschuwelijk dramatische van het gebeuren te onderlijnen. Film om na afloop toch een tijdje verontwaardigd en onthutst na te denken over hoe een ogenschijnlijk braaf en verdienstelijk mens er toch een walgelijke levenswijze kan op nahouden.

Sprekende acteerprestaties, inzonderheid van het hoofdpersonage.

Bij vlagen sterk drama dat helaas heel veel dode momenten kent.

Het is een film met een beangstigend gegeven: een op het eerste gezicht normale man, die in feite een gevoelloze kinderverkrachter en -ontvoerder blijkt te zijn. Een realistische weergave kun je dit gerust noemen, getuige het Fritzl-debacle van enkele jaren geleden. Michael is geen tiran die erop los slaat, maar gedraagt zich koel, emotieloos en berekenend. Woedeuitbarstingen of emoties toont Michael nauwelijks.
De film laat dit uitvoerig zien. Alledaagse bezigheden worden haast als een documentaire getoond, van het strijken van kleren tot het schoonmaken van de kamer.

Helaas weet de film niet veel meer te laten zien dan dat; de alledaagse dingen worden lang uitgesponnen, en daarmee laat het wel goed zien hoe doorsnee Michael is qua leefstijl, maar wordt er te weinig ingegaan op de psychologische en lichamelijke effecten van de opsluiting op het opgesloten kind.
Er zit dan ook weinig spanningsopbouw in en het lijkt de cruciale scènes die een drama als dit aangrijpend kunnen maken, te mijden. Prima hoor, dat de regisseur ervoor kiest om geen vals sentiment of ééndimensionale personages te laten zien, maar een geheel gebrek aan emotie en spanning doet de film ook geen goed.

Naar het einde toe hoopte ik (tegen beter weten in) nog op een spannende climax (en de scène met het kokende water was wel even spannend) maar helaas was het een vrij voorspelbare anti-climax. Zoals verwacht liet de film niet zien hoe het jongetje ontdekt wordt.

Daarom krijgt de film toch een lagere beoordeling dan ik in het eerste half uur voor ogen had.

Best heel aardig gedaan deze film over pedofiel Michael, een keurige Oostenrijkse verzekeringsagent, die een beetje teruggetrokken leven leidt met het 10-jarige jongetje Wolfgang dat hij in z'n kelder opgesloten heeft.

Film bevat best nog wel wat verrassingen en natuurlijk zijn we ook nog heel benieuwd hoe het allemaal gaat aflopen.

Zwaar onderwerp, maar oohzo saaie film. Al heel wat betere films over dit onderwerp zien passeren, die oftewel wtf gevoel geven of/en u zo laten meeleven met de film en personage(s), had ik bij deze eigenlijk nihil tot zelfs niet. Vond het figuur Michael ook té sober. Ook vond ik het einde dom en als de film saai, wou hun reactie wel zien. Thriller is hier al zeker totaal niet van toepassing.