Sarajevo Songs of Woe (2016)

Trailer!

Krijgt deze nog een release of een festivalvertoning?

Zou wel een typische IFFR-film zijn, maar heb er nog niks over gehoord.

Te zien bij Filmclub De Spiegel.

Later achter een toetsenbord wel een mening maar eerst de hamvraag: hoe kwamen die honden zo aan mekaar vast?!

Hoe ze aan elkaar vast kwamen, kreeg je ervoor al te zien. De vraag is meer waarom ze niet loskwamen daarna

Vergeten wie, maar iemand vertelde dat dat bij honden wel vaker voorkomt. (bij mensen kan het overigens ook gebeuren)

In die houding...? Whaha.

Ja, dat begrijp ik ook niet helemaal. Verder dan Auw! kom ik niet.

Edit: hier vind je alles wat je al dan niet weten wil.

de stemmen zijn begonnen!

Prachtige inhoudelijke discussie heren

Maar goed, ik ga eerst Verhoeven al bedanken voor het vertonen van deze film. Ik was enthousiast met het idee een film van Fred Kelemen eens te kunnen zien. De man die toch mooi betrokken was met het team van Bela Tarr en daar al prachtig werk leverden. Zelf achter de regie had ik geen flauw benul wat hij zou maken.

De film is ingedeeld in 3 niet zo zeer verbonden (buiten dat ze in Sarajevo afspelen) delen. Dus ik ga even elk deel afzonderlijk bespreken.

Blue Ballad for Lovers

Een opener die mij achterliet met dubbele gevoelens. Ik was niet enthousiast over de opening van dit deel. Het voelde allemaal leeg en wist mij niet te raken. De shots van de geliefden zijn voor mij weinig vertellend en ook zeer matig geacteerd. Ik had geen idee waar het naartoe wou gaan. Tot er opeens een opvallend leuke scene tevoorschijn kwam die dit deel een leuke draai gaf. Maar jammer genoeg blijft het grootste deel van dit 1ste verhaal een teleurstelling.

Blue Psalm for Wolves

Dit vond ik wel weer erg leuk werken. Beelden van straathonden die door Sarjevo zwermen. Sfeervol met mooi soundtrack. Eenvoudig en toch wel werkend voor mij. Het is een behoorlijk minimalistisch maar toch wel fascinerend. Ik kan er niet zoveel over zeggen het is eerder iets wat je moet ervaren (iets wat uiteindelijk telt voor heel de film) en aanvoelen.

Blue Rondo for Survivors

Niet slecht deeltje. Begint wel mysterieus en interessant met een boeiend karakter dat we volgen. Maar hier gaat Kelemen misschien wat te langdradig te werk. Het gaat met up's en down's die me soms uit de film weer haalde. Langzaamaan bouwt het wel mooi op naar een onderhuids voelend einde dat mij toch achterliet met een positief gevoel.

Zeker geen mis geheel deze Sarajevo songs voor Woe. Wat ik zeker niet mag vergeten te vermelden is de beklijvende soundtrack. Deze werkte erg goed voor mij. Het gaf de film zeker een bijzondere sfeer en nodige ondersteuning.

3.5*

We hebben bij het eten nog gediscussieerd over hoe lang die scene met de honden (het tweede deel uit de film) nu precies duurde.

Natuurlijk een van de 'kwaliteiten' van dergelijke slow cinema*. Sommigen dachten nog geen 20 minuten, sommigen wisten zeker dat het zeker 40 minuten was.

*Wat doet het met je besef van tijd, hoe ervaar je tijd. Ga je je vervelen, ga je juist steeds beter kijken etc etc. Nu is Sarajevo zeker niet de beste film in het genre, maar soms veerde ik wel op bij een geweldige scene die dan helaas weer werd gevolgd door een wat knullige dialoogscène. Qua Kelemen vond ik dit het meest overeenkomen met Verhängnis.

Maar ja hoe lang duurde die hond scene nu precies? Op zich al fascinerend dat er met zo'n groepje mensen al zulke verschillende ideeën en gevoelens over bestaan. Ik geloof dat Verhoeven bij Fred Kelemen het juiste antwoord gaat navragen

Ik geef misschien 4 aan de film maar alvast een 5 aan Verhoeven's fantastische initiatief.

Een unieke gelegenheid om filmfans van de hoogste graad bij elkaar te brengen.

Benieuwd wat Filmclub De Spiegel nog voor ons in petto heeft !

Warme verwelkoming, aangename zaal en zetels en een gezellig koffietje, wat wil je nog meer ?

(Pop Corn!, nee hoor, grapje)

De eerste Kelemen heeft wel een indruk op me achtergelaten, ook al was het zogezegd niet zijn beste.

Wat een hondenleven hebben die arme beesten toch !

Ritme en sfeer zaten dik snor, de 2 uur en 20 minuten voelden veel korter aan dan ze waren.

Gewoon genieten en even van de aardbol verdwijnen.

Ik moet maar gauw meer van hem zien.

En ook wat Bela Tarr's opnieuw zien. Eens kijken in mijn agenda waar ik een zevental uur kan inplannen.

De "Blue Psalm for Wolves" duurde 35 minuten.

Dat klinkt realistischer dan een uur

Toch wel weer (veel) langer dan ik dacht. Ik schatte 25 minuten.

Ik dacht tussen de 35 en 40 minuten.

Ik zou op 20 gegokt hebben, maar door een rare kronkel begon voor mij die scene eigenlijk pas bij het moment dat ie in kleur kwam. (ik zat de hele tijd op die kleur te wachten. Irritant effect van voorkennis)

Het was inderdaad erg bijzonder dat die scène met de zwerfhonden eerst zwart-wit begon, en na een tijdje switchte naar kleur.

Fijn om dat nu te weten Verhoeven! Zat ik er toch nog redelijk dichtbij; ik dacht dat het bijna 30 minuten duurde.

Het was voor mij vooral een hele bijzondere eerste kijkervaring; want zo'n soort film had ik nog nooit gezien.

Ik word wel heel nieuwsgierig naar de andere werken van Kelemen, en nog meer naar de werken van ene Bela Tarr (die naam kom ik nu ook pas voor het eerst tegen), die hierboven een paar keer genoemd wordt.

Ik verheug me al op de volgende film bij De Spiegel!