Copycat (1995)

Helaas, helaas, een film die de geloofwaardigheid helemaal overboord gooit (computerwerk, het constante inbreken) en daardoor als intelligente thriller niet meer voldoet. Jammer, want normaal houd ik wel van dit soort films.

1,5*.

Niet echt een film waarbij ik op het puntje van mijn stoel zit. Het verhaal is op zich wel spannend maar toch nèt niet. Maar als zelfs een bange poepert als ik er niet zo van onder de indruk is, dan zal het echt wel niet zo spannend zijn.

Mooi effectje in de film was waar we Helen na het "incident" in het toilet in haar huis zien waar ze zichzelf heeft opgesloten omdat ze pleinvrees heeft. Je denkt in eerste instantie dat het midden in de nacht is maar uiteindelijk als ze de gordijnen open doet blijkt het midden op de dag te zijn. Op zich niet veel bijzonders maar ik vond het wel een mooi stukje.

Toch vond ik het geen moment echt spannend worden in deze film. De moordenaar was niet echt eng. Het accent van Holly Hunter irriteerde me om een of andere reden in de film.

Maar toch, op zich, is het best een interessant filmpje om te zien als je een keer niets anders te doen of te zien hebt. Maar gemiddeld blijft hij wel.

verhaallijn waar al duizenden films over gemaakt zijn, maar deze is toch net iets specialer. Sigourney Weaver is duidelijk klasse in deze film, samen met het camerawerk als Helen weer eens last krijgt van agorafobie. De seriemoordenaar had iets meer uitgewerkt mogen zijn qua uitstraling, hoewel in het begin van de film net duidelijk wordt dat mensen waarvan je het totaal niet verwacht net tot de potentiele seriemoordenaarsgroep worden gerekend.

Redelijke film; 3*

Standaard thriller met een verhaal dat op sommige punten misschien wat vergezocht is. De film is sporadisch spannend, maar krijgt toch een voldoende dankzij het zeer overtuigende spel van Sigourney Weaver. Een vrouw met pit, maar goed dat wisten we natuurlijk na de Alienfilms al. .

3,0*

Spannende maar enigszins voorspelbare en gedateerde thriller met sterke performances en een griezelige sfeer. Goed.

Brave thriller met zoveel clichés dat je je al snel thuisvoelt. Nergens wilt de film echt opvallen, maar waar het echt misgaat, is bij de seriemoordenaar zelf, want die is gewoonweg niet interessant, om niet te zeggen lachwekkend. Einde is ook wat gniffelig. Prima tijdverdrijf wel.

2,5*

Een film met een redelijk gedateerde uitstraling. Wél onderhoudend, en uiteraard is elk verhaal over een seriemoordenaar vrijwel hetzelfde. In deze film zaten toch weer enkele andere ontwikkelingen en personages en het acteren was prima. Ik vind het een leuk geheel zo en ik heb goede herinneringen aan de film.
Het verhaal bleef al die jaren hangen.

Het laatste shot stond bv nog steeds op mijn netvlies gebrand en was geweldig om weer te zien.
De vastzittende killer likt langzaam aan de envelop van een brief aan zijn volgende 'discipel' die graag voor hem zou 'werken', zoals we in de film zijn vorige discipel aan het werk zagen. Helaas, niet echt een happy end

Lange tijd geleden dat ik deze heb gezien maar ik vond het destijds toch wel een boeiende en ook ietwat spannende thriller met ook nog best een origineel verhaal. Het einde zag je misschien wel van mijlenver aankomen en was natuurlijk behoorlijk cliché maar doet de rest van de film niets te kort. De opbouw van het verhaal is mooi verzorgt en de cast doet het met Sigourney Weaver en Holly Hunter ook goed.

Het was heerlijk om deze nog eens te herbekijken. Ik vond deze nu nog een stuk beter dan de eerste keer dat ik em zag. Het verhaal is heel origineel en ik heb het eigenlijk nog niet in andere films gezien. Het verhaal is bij momenten nogal voorspelbaar vooral naar het einde toe dat soms wat over the top is. Maar al bij al een van de betere thrillers over een seriemoordenaar. Heel sterke acteerprestatie van Sigourney Weaver alsook de acteur die de seriemoordenaar speelde die er echt wel heel freaky uitzag.

Leuk: de grote maar doodsbange Weaver versus de kleine maar dappere Hunter, en samen stelen ze hier de show. Hoewel, eerlijk is eerlijk, ook het overige acteerwerk is prima: Dermot Mulroney is grappig als Hunters partner, Will Patton intens als haar ex, William McNamara efficiënt als het titelpersonage en Harry Connick Jr. buitengewoon eng als Weavers nemesis. Alles prima in orde, misschien niet bijzonder spannend (met de gebruikelijke eindconfrontatie tussen detective, misdadiger en slachtoffer) maar wel gedetailleerd, sfeervol, mooi in beeld gebracht en goed uitgewerkt, en met vooral zoals gezegd superbe acteerwerk.

Herziening... Niet de beste serial killer film op de markt maar de finale vond ik erg goed en spannend. Die twee inspecteurs deden me aan Mulder en Scully denken : goede buddy's waarvan je je afvraagt waarom ze geen koppel zijn naast hun beroep. Altijd leuk om Weaver aan het werk te zien : haar rol vergde duidelijk heel wat energie (paniekaanvallen, agorafobie, ophanging). Een en ander viel me ook tegen : de jaloerse ex-vriend, de homo-nanny die Weaver bijstaat en dan nog vermoord wordt ook, een paar storende wendingen en scènes... zeker de scène waarin de flikken een brandend huis binnenstormen was een echte grap...

Oei.

Basic 90s is anno 2015 niet zo aantrekkelijk meer. Vroeger heb ik deze film wel eens gezien en toen vond ik hem best redelijk. Niet geweldig, ook niet erg memorabel, maar het stond me toch bij als een redelijke thriller.

Bij herziening blijft daar eigenlijk amper wat van over. Visueel lelijk, acteerwerk erg matig en qua soundtrack ook al geen geschenk. Spannende scenes zijn eerder lachwekkend, Hunter's personage is meer een persiflage en Weaver kan haar personage maar geen vorm geven.

Dat het dan tot 120 minuten gerekt moet worden helpt de film ook niet vooruit. Hier en daar zit nog een redelijke scene in, vooral het middenstuk waar ze er achter komen dat de moordenaar steeds andere seriemoordenaars immiteert, maar daarmee is alles ook wel gezegd.

Flauw thrillertje dat erg gehavend uit de strijd met de tand des tijds komt.

1.5*

Serial killers doen het bij mij altijd goed, zo ook deze Copycat uit midden jaren '90 de gouden decennium voor dit soort films. Het verhaal gaat over een seriemoordenaar die andere ''beroemde'' killers nabootst tot op de details. Een rol die prima is neergezet door William McNamara, waarbij ik me afvraag waarom we hem daarna nooit meer in een grote film gezien hebben.

De vorige keer dat ik deze Copycat zag was ie net uitgebracht op DVD en vond ik hem erg goed. Nu viel ie wat tegen ook omdat ik mogelijk erg verwend ben geraakt door de talloze topfilms in dit genre en ook TV-series zoals Profiler uit dezelfde tijd, Criminal Minds en The Following.

Maar toch is deze film mooi opgezet in een uitgebalanceerde verhaallijn van 2 uur, werden er geen bochten afgesneden en is het einde goed te verdragen. De rollen, met name de 2 power ladies, zijn erg degelijk neergezet in kwalitatief goede film. Copycat zit in de subtop in het genre omdat de toppers als Seven en Silence of the Lambs een klasse beter waren.

Redelijk goede thriller. Het acteerwerk van vooral Sigourney Weaver en Holly Hunter is erg goed, maar ook de rest van de cast levert mooi werk af. Door wat apart camerawerk en erg goede onheilspellende muziek Christopher Young is er een constante onderhuidse spanning aanwezig. De film is helaas wel redelijk voorspelbaar en vooral het verloop van laatste kwartier is niet erg verrassend.

3,5*

“I know all about you. You're just a sad, second rate, boring, impotent little copycat.”

Redelijke thriller die het vooral van het acteerspel van Weaver en Hunter moet hebben. Copycat kent wat spannende momenten (het begin is ijzersterk), en regisseur Jon Amiel creëert een onheilspellend sfeertje. Maar naarmate de film vordert, en ook de dader in beeld komt, verliest de film wel wat aan kracht. Misschien was het beter geweest om de seriemoordenaar wat langer uit beeld te houden, want echt indruk maken doet hij niet. Zeker niet tegenover zulke powervrouwen als Weaver en Hunter. Hoe het eindigt is dan ook weinig verassend.

Jammer.

Jammer ja, want ik had bijna de gehele speelduur het gevoel dat ik zat te kijken naar een film die toch wel wat meer te bieden had dan een gemiddelde detectivefilm. Vooral qua regie dan, en ook van enkele personages. Maar het is helaas de climax waarbij de film in de steek gelaten wordt.

Amiel kende ik hiervoor enkel van The Core, en dat schept natuurlijk niet bepaald de hoogste verwachtingen. Desondanks wilde ik Copycat een kans geven, en gelukkig bewijst Amiel hiermee dat er wel andere punten zijn waar hij als regisseur wel mee kan scoren, ipv slechte special effects gebruiken in een rampenfilm.

Copycat heeft dan gelukkig ook net wat meer te bieden dan een gemiddelde detectivefilm. Ik ben niet verzot op het genre, dus daarom is het alleen maar prettiger om wat betere elementen te zien in een film. Vooral qua regie heeft deze film nog wel wat te bieden hier en daar.

Vooral in de scenes waar agorafobie wordt weergegeven vond ik geslaagd. Vooral in de slotfase waar de camera even over het dak zweeft. Vond het zeer aantrekkelijk om naar te kijken. Maar in het algemeen hangt er een vermakelijk, spannend en vlot sfeertje waardoor de 123 minuten nooit een echt moeizame opgave dreigt te worden.

Hunter vond ik daarnaast ook goed spelen, vooral de trekjes die ze aan rechercheur Jane weet mee te geven zorgen er bij mij voor dat ik haar nog wel leuk vind om te zien. Het is ook 1 van de weinige keren dat ik een rechercheur een leuk personage vind, want ik vind ze meestal maar matig uitgewerkte, irritante en narcistische verschijningen.

Ook zorgt Amiel ervoor dat er een vlotte spanning door de film hangt die het allemaal kijkbaar houdt. Wel jammer dat de film nooit optimaal spannend weet te zijn, en het vooral bij opbouw houdt en een subtiele soundtrack gebruikt om de spanning op te bouwen. Maar echt eng of heel spannend wordt het helaas nergens.

Omdat ik het allemaal wel een degelijk gebeuren vond, dacht ik er nog aan om deze film een 3,5* te geven. Maar helaas vliegt de film wel een beetje de bocht uit in de slotfase. Waar ik de rest van de film nog wel speciaal vond, is het jammer dat er hiervoor is gekozen voor een wat typerende slotfase die helaas nogal voorspelbaar is.

Ook jammer dat er soms voor iets te makkelijke zijwegen wordt gekozen. Zeker het personage van Weaver is net wat te "slim". Die scenario's waar mensen de leeftijden kunnen raden van 1 enkele foto blijf ik toch nogal hinderlijk vinden. Weaver zelf speelt ook wat zoutloos, maar doet niet onder aan de rest. Hunter komt er echter toch wel als duidelijk winnaar uit.

Vermakelijk geheel, die helaas geen solide cijfer weet te krijgen wegens een teleurstellende slotfase. Voor de rest degelijk geheel. Heb me in ieder geval niet verveeld.

Seriemoordenaars voor beginners. Prima vermakelijke serial killer film, die wel ietwat braafjes blijft en daardoor niet lang erna voorbijgestreefd werd door het veel sfeervollere en meer lugubere Se7en. Maar het is ook net wat luchtiger, met de nodige humor, mede dankzij een laconieke (en immer charmante) Holly Hunter, wiens karakter gelukkig niet perfect is maar ook foutjes maakt en over het geheel zien we sowieso redelijk genuanceerde karakters. Zelfs een hork als de ex van Holly blijft menselijk, maar het is ook moeilijk een karakter gespeeld door Will Patton echt te haten. De film wordt hierdoor, ondanks de belangrijke rollen van de dames, niet een feministisch vehikel en we zien zelfs een stukje tragiek, eindelijk zonder obligate begrafenis scene.

Heel spannend wordt het echter zelden, met uitzondering van een redelijk einde, maar de pleinvrees van Weaver wordt simpel doch vakkundig uitgebeeld. Wat we niet te zien krijgen is een fantastische, hyperintelligente superschurk als Hannibal Lecter maar daar staat tegenover dat iedereen iets geloofwaardiger blijft.

Qua camerawerk weinig bijzonders. En jammer nog van die platte vensterglasbrillen, daar kan ik nooit tegen, zo simpel om dat wat realistischer te maken met echte brilletjes.

Ik laveer een beetje tussen 3,5 en 4.

Meer dan twintig jaar geleden voor het eerst en laatst gezien, en toen maakte de film best een behoorlijke indruk. Maar is dat inmiddels 25 jaar later nog steeds zo? Gezien sommige reacties verwachte ik wel een bepaalde datering, maar dat viel me alleszins mee.

Veel tijd om in te komen geeft Copycat echter niet want het traumatische verleden wordt meteen neergezet wat Helen betreft. Het is de opmaat naar een nieuwe zaak waar Hudson door eigen schuld in gevraagd wordt, haar spil maakt en doelwit van de seriemoordenaar. Iets dat op voorhand het doel was.. Langzaam maar spannend wordt naar een boeiend climax toegewerkt met een behoorlijke uitgenaste moordenaar.

Wie de moordenaar betreft is snel duidelijk, dat is dus geen verassing. Het draait vooral om het spel dat de moordenaar met Hudson speelt en de overschatting en arrogantie die daar in ligt, samen met de iet wat enge uitstraling die McNamara sowsieo heeft wat hem maakt tot een aardige bad guy. Weaver is degelijk, en Hunter lijkt de mispeer van het feest die met haar schattige stemmetje en pretoogjes totaal niet uit de verf komt als kille en coldhearted detective. Het is echter Connick Jr. die uitblinkt als vuilbekkende, trailertrash, southern seriemoordenaar die in het begin Hudson het vuur aan de schenen legt. Fijne rol van deze doorgaans knappe acteur die ook een knap staaltje zingen kan.

Copycat voldoet nog altijd als prima thriller die de spanning er aardig inhoudt. Ook al kan de film zich niet meten met de grootheden uit het genre als Silence of the Lambs, Zodiac en Se7en om maar eens wat te noemen. Degelijk dat is het.

Deze was nog eens op tv. Had deze lang geleden eens gezien, maar wist er niet veel meer van. Vond het wel een vermakelijke film. De film heeft nog een tof verhaal en de cast deed het ook goed. Leuk om nog eens gezien te hebben.

Copycat is een fijne thriller. Niet hoogstaand, maar het voldeed precies aan mijn vereisten van het moment. Het is niet zo dat de film tot het einde wacht met de onthulling van de dader en ik vond dat die (riskante) zet verrassend goed uitpakte. Men kiest niet voor de gimmick om daarachter te komen, maar de aandacht gaat uitgebreid uit naar wat de volgende zet zal zijn. Ik zat niet constant op het puntje van mijn stoel, maar tegelijkertijd zwakt de aandacht nauwelijks af en de climax mag er best wezen. Sigourney Weaver en Holly Hunter doen het ook goed. De film stond garant voor een zeer onderhoudende avond.

3*

Goed bedacht, wat minder uitgewerkt en dat is jammer. Weaver en Hunter doen hun best, doch het bedachte verhaal doet afbreuk aan de inhoud. Dit had wat dieper gekund, dan had t het niveau van een psychologische thriler kunnen bereiken, nu niet veel meer dan een politieteam gekoppeld aan een wannabe seriële killer die zijn leermeester vindt op een plek waar wellicht niet iedereen hem verwacht en laat dat nou degene zijn die eigenlijk de touwtjes in handen heeft. Wel goede filmmuziek.