The Vow (2012)

Middelmatig romantisch drama, slechts de moeite van het kijken waard door de twee hoofdrolspelers, die flink hun best doen om nog iets te maken van het karige script. Het gegeven is best opmerkelijk, maar de vlakke en nogal zoetsappige uitwerking ervan resulteert in een dertien-in-een-dozijn niemendalletje.

Interessante film, ik heb nogal een zwak voor dit soort ´zoetigheden´. Het verhaal is misschien niet heel verrassend, maar ik vond het wel erg mooi. Weet ook niet in hoeverre het afwijkt van de ware gebeurtenissen. Mag ook wel gezegd worden Tatum steeds beter begint te acteren. En McAdams is altijd natuurlijk fijn om te zien, en speelt ook gewoon prima. Mooi romantisch drama, niet zo heel zwaar allemaal.

4*

3,0*

Aardig romantisch drama, maar ook niet meer dan dat. Op voorhand een film met potentie, maar met name het proces van haar geheugen terugkrijgen, viel me achteraf tegen. Ik miste ook de echte chemie tussen beide hoofdpersonages (Rachel McAdams en Channing Tatum). Verder wel aardig.

Leuk om een keer op een avond te kijken, maar echt indruk heeft deze film niet op me gemaakt.

Had beter gekund, maar niet onaardig...

Ik weet niet precies waar het aan lag, maar ondanks dat de verhaallijn me wel interesseerde kwam het geheel gewoon niet echt optimaal uit de verf.

Zoals al eerder hier genoemd irriteert de vertelling af en toe en dat komt een beetje door het script van Paige.

Natuurlijk is het allemaal lastig als je geheugen van de afgelopen jaren kwijt bent, maar het script lijkt enkel geschreven om de film interessanter te maken, en dat lukt helaas niet.

Het wordt meer een soort van 'opgepoetste waarheid' totdat het waarschijnlijk op waarheid gebaseerde einde wordt bereikt.

Ik kan het niet echt goed duidelijk maken, maar er mist iets in dit op waarheden gebeurde verhaal waardoor de schoen een beetje wringt...

Gebrek aan chemie is er ook zeker tussen de beide hoofdrolspelers. afzonderlijk doen ze het bij vlagen verder goed beide, maar beide zijn samen slechts een wat uitdrukkingsloos koppel.

Niet genoeg voor mij om te overtuigen.

Maar andersom bekeken gezien hun rol slagen ze daar dan natuurlijk wel weer in en zou het passen bij het verhaal. Simpel gezegd: ik miste toch eigenlijk een bepaald ingrediënt...

Beeld en soundtrack is verder prima, soundtrack zelfs erg fijn en passend voor deze film.

Enige momentje waar ik een beetje jeuk kreeg was de wedding video die Paige terugkeek halverwege. Dit was origineel opgenomen met een telefoontje vanuit een andere hoek, en de filmcamera montage werd afgespeeld met een licht ruisfiltertje er overheen... stom detail waar ik dan weer op let... :0)

Anyhow, ruimte voor verbetering.

2,5*

Ik was al blij met Rachel McAdams en Channing Tatum in de cast, maar toen ik ook nog de naam Jessica Lange (American Horror Story!) voorbij zag komen had ik er helemaal zin in.

Helaas viel het toch aardig tegen. Ik bleef het gevoel houden dat ik dit allemaal al eens eerder had gezien. Niet exact dit, maar wel in grote lijnen. Kon me ook niet herinneren waar dat dan geweest zou moeten zijn. Ik voelde me ook niet 'in de film gezogen', het raakte me niet genoeg. Rachel blijft voor mij altijd de Koningin van de romantische films, door haar rol in The Notebook. Misschien waren daarom de verwachten (onbewust) te hoog. Channing is gewoon een lekkere vent.

Ik ben niet echt een chickflick meisje, maar zo op zijn tijd vind ik het wel lekker om te zwijmelen. Ik moet er voor in de stemming zijn. Deze film deed 't dus niet voor me. De chemie vond ik zwak te noemen, het verhaal an sich, true events toch? Ik vond het meer dan eens onrealistisch ogen. En saai. En droog. De goede stukken zitten in de trailer gestopt.

Jammer.

Aardig romantisch drama, niet veel meer dan dat. Typisch vrouwenvoer.

Met het uitgangspunt had heel wat meer gedaan kunnen worden, maar het blijft allemaal net wat te oppervlakkig. Te lauw.

Qua acteerwerk weinig op aan te merken. Channing Tatum doet het met zijn enorme nek prima. En Rachel McAdams is altijd degelijk, hoewel ze zich veel te veel beperkt tot dit soort vulmiddel.

En met de muziek zit het ook wel goed. Fijn om OK Go langs te horen komen.

Uiteindelijk een standaardwerkje dat een beetje de chemie tussen McAdams en Tatum mist. Het verhaal mist uiteindelijk ook de doorslaggevende factor om echt te overtuigen. Het voelt te gefragmenteerd aan en de pogingen van Tatum om McAdams weer voor zich te winnen zijn sympathiek, maar missen uiteindelijk de daadkracht door de te grote stappen in de tijd af en toe.

Het einde is gelukkig niet al te zoet en weet daardoor de eer een beetje te redden.

2,5*

Interessant verhaal over een koppeltje dat een ongeluk krijgt waardoor de vrouw haar geheugen verliest. Dit is pijnlijk voor Leo en wanneer familieleden haar leven proberen te beïnvloeden stapelen de frustraties zich helemaal op. Uitstekende rollen van Tatum en McAdams en visueel ziet het er prima uit.

Geen vervelende film.

Al had ik toch meer sapzoetigheid verwacht dan vooraf.

Ik kan me in beide rollen wel iets goed voorstellen of bedenken. Mocht je geheugenverlies

krijgen / lijden dat lijkt me een van de ergste dingen. In de situatie van Leo

had ik persoonlijk andere dingen gedaan dan dat hij uiteindelijk deed.

Alleen dit is de film en daar heb ik dan een andere mening qua verhaallijn over.

De rollen van Channing Tatum en Rachel McAdams vielen me niet eens tegen.

Een leuk tussendoortje niet meer dan dat.

Zou de 'nieuwe' The Notebook moeten zijn.. Echter, bij die film komt deze rolprent echt niet in de buurt. Het is leuk vermaak, maar daar blijft het wat mij betreft bij.

Het verhaal van Paige en Leo laat zien dat niet alleen hun leven samen is uitgewist,

maar ook de verkeerde beslissingen die je in je leven kunt maken.

Het geeft niet alleen de mogelijkheid om elkaar opnieuw te ontdekken, opnieuw verliefd te worden, maar het biedt de kans die het leven normaal gesproken nooit geeft:

Een tweede kans om de juiste keuze te maken. *4.0

Film met een aardig verhaal, dat naar het einde toe steeds meer verwatert. Blijkbaar was dat de bedoeling, want hoewel het verhaal volgens de aftiteling nog niet af was, laat men de film uitgaan als een nachtkaars. Jammer, want er had veel meer ingezeten, zeker gezien het goede acteerwerk van Tatum en McAdams en de prima chemie tussen hen beiden.

Bovendien zouden filmmakers eens wat anders moeten verzinnen om het einde van een film aan te kondigen, dan het kopiëren van de Chaplin/Goddard-scène uit Modern Times. Dat hebben we nu al zo vaak gezien...

Niet slecht als er geen alternatief is. Er zijn meer films met geheugenverlies in het concept die beter zijn. Maar daarnaast zijn er slechtere films. Dus voor mij toch nog drie sterren.

Heerlijke film met een uitstekende McAdams en Tatum. De chemie tussen de twee is goed, ondanks het trieste verhaal dat Tatum alles op alles moet zetten om te bewijzen dat ze vroeger getrouwd zijn en dus een echtpaar vormen.

De situaties die zich dan voordoen zijn soms schrijnend, maar kwamen realistisch over.

Zoals eerder gezegd zijn beide hoofdrolspelers heerlijk op dreef en tillen ze de film echt naar een hoog niveau.

McAdams ziet er niet alleen beeldschoon uit, maar bewijst ook een potje te kunnen acteren. Aan Tatum had ik vroeger enorm hekel, maar hij is langzamerhand sympathie aan het opwekken bij me.

Prima film, aanrader!

Zeer slecht.

En dat gaat op voor zowat alles aan deze film, maar hetgeen me het meest stoort is het gebrek aan emotie. Hoe zoetsappig men het allemaal heeft willen maken: het is simpele, droge kost, onbekwaam en zonder overtuiging gebracht.

Channing Tatum en Rachel McAdams helpen daar ook niet aan mee. Los van het feit dat geen van beiden erin slaagt te acteren - vooral Tatum is een ramp - is het gebrek aan chemie de dooddoener: zonder chemie immers geen basis voor een bleitverhaaltje.

Eéntje om snel te vergeten.

1

Verbazend toch hoe Amerikanen er steeds maar in slagen dergelijke romantische films met een dramatische achtergrond bij het grote publiek ingang te doen vinden, ook al moet toegegeven dat het verhaaltje van "The Vow" hier toch met een dikke, zeer dikke korrel zout is te nemen.

Bovendien is het allemaal goed voorspelbaar terwijl Rachel Adams en Channing Tatum het niet bepaald moeilijk hebben, vermits er zeer weinig diepgang in hun personage zit.

Aardige film over een vrouw die haar eigen man niet meer herinnert na een auto-ongeluk. Op zich wel een interessant gegeven dat ook wel redelijk goed is uitgewerkt, echter is het resultaat een clichématige en melodramatische (doch onderhoudende) romantische film. Vooral vanwege Rachel McAdams een kleine 3.0 sterren.

Een goede drama/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Channing Tatum en Sam Neill...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Deze film miste duidelijk iets. Meestal raken deze soort films me wel maar deze niet. Er was weinig chemie, weinig achtergrondinformatie over de personages. Het is een mooi verhaal maar had beter uitgewerkt kunnen worden. Ook erg jammer het einde, had graag meer gezien over hoe hun weer gelukkig samen waren.

Toen ik het plot van The Vow las, dacht ik dat ik wel eens te maken kon krijgen, met een hele zware emotionele romantische/drama film, toch vond ik dat enorm meevallen, de eerste 30/45 minuten vond ik wat slapjes. Halverwege de film, komt het allemaal op gang, en wordt je op zekere momenten wel aan het denken gezet. Zodra Paige Collins (Rachel McAdams) erachter komt dat haar vader een affaire had met een oude vriendin van haar, wilde zij haar familie niet meer zien. Haar ouders zagen de mogelijkheid door middel van het ongeluk, misbruik te maken, om zo weer contact te krijgen met hun dochter. Ook het einde vond ik erg sterk. We zullen er niet achter komen, of zij ooit gelukkig zouden worden, maar ze gaven het beide wel een kans. Dat red na mijn mening de film.

“I need to make my wife fall in love with me again.”

Prima film die lekker wegkijkt, en met McAdams en Tatum twee charmante hoofdrolspelers heeft. McAdams heeft in The Notebook al laten zien goed overweg te kunnen met dit soort materiaal, alhoewel ik niet gelijk overtuigd was van de chemie tussen McAdams en Tatum. Maar net zoals Leo moeite moet doen om Paige na haar geheugenverlies te overtuigen van hun liefde, lukt het de acteurs ook om de kijker te overtuigen naarmate de film vordert.

Voor de rest zitten ook de afkeurende ouders en het foute ex vriendje weer in de film, want dat is nou eenmaal gewoontegoed in dit soort films… Net zoals een loft die zo uit een tijdschrift komt. The Vow verdient niet de originaliteitsprijs, maar met McAdams en Tatum, een aardig verhaal en de sterke regie van Michael Sucsy is dit toch een uitstekende romantische film.

Jammer.

Interessant concept dat de ruimte biedt voor een sterke stoot aan sentiment. Daar gaat de film dan ook voor, begrijp me zeker niet verkeerd. Het verschil is vooral dat het niet aanvoelt als een echt oprechte, realistische film terwijl The Vow er duidelijk op uit lijkt te zijn om de film wat menselijker te maken. Dat wil alleen niet zo goed lukken.

Het probleem is niet zozeer McAdams, die doet wat ze kan met het materiaal dat ze heeft. Het is gedeeltelijk wel Tatum, die gewoon niet zo geschikt is voor dit soort rollen. In zelfspottende en/of machorollen vind ik hem goed passen, als een echt menselijk personage is dat wat moeilijker. Het soms totale gebrek aan enige expressie zorgt ervoor dat de film met hem in de hoofdrol regelmatig moeilijk te waarderen valt.

Verder wordt er nogal de nadruk gelegd om een reactie te provoceren vanuit het publiek. Alle elementen die daarvoor benodigd zijn worden dan ook ingezet. De muziek, de volgorde, de dialogen etc. Het is allemaal bedoeld om je mee te trekken in het verhaal, maar helaas kon het mij gewoon niet overtuigen. Wellicht dat ik teveel films heb gezien binnen dit kaliber, maar zoals The Vow het doet komt gewoon niet oprecht op me over.

Het kabbelt voort naar soms interessante sequenties en eindigt vervolgens ook net zo vaak weer bij matige sequenties. Zo wisselt de film de kwaliteit voortdurend, maar uiteindelijk vind ik wel dat het negatieve daarvan de film overheerst. Voor een concept als deze wordt er gewoon niet oprecht genoeg gehandeld, waardoor het uit mij geen greintje sympathie kan trekken. En dat is uiteraard jammer, maar het is niet anders.

Voor de tweede keer gekeken en vond ‘m mooier dan ik me herinnerde van de eerste keer. Ik herinnerde me een zoetsappige film à la Nicholas Sparks. dat zoetsappige heeft ie wel, en soms ligt de romantiek er vind ik iets te dik bovenop. Maar aan de andere kant is de film ook realistisch, geeft het inzichten in hoe je omgaat met (mensen met) verlies v/h geheugen en grijpt het aan omdat het verhaal goed in elkaar dit zoals de verklaring waarom ze gebroken was met haar familie en ze zo’n verandering heeft doorgemaakt. Rachel McAdams speelt goed.

Wat een vreselijke flauwe film, drama en romantiek. Ik vond het vooral een drama van een film, zeker het acteren van Channing Tatum. Is totaal niet geloofwaardig in zijn rol en sorry maar ik vind hem echt geen goed acteur. Heeft niet het nodige charisma voor deze rol!

En het zogezegde waargebeurde verhaal gaat van het ene cliche naar het andere en dan blijft het nog zo lang duren ook....

Door een ernstig auto-ongeluk belandt Paige [Rachel McAdams] in een coma. Wanneer ze ontwaakt kan ze zich niets meer herinneren van de vier voorafgaande jaren waarin ze samen was met Leo [Channing Tatum], maar wel haar ouders [Sam Neill, Jessica Lange] en haar ex-vriend [Scott Speedman]. Toch keert ze terug bij Leo en het leven dat ze had in de hoop dat haar geheugen terugkeert. Een proces dat zowel voor haar als voor Leo verwarrend, frustrerend en soms pijnlijk is. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal en uitstekend gecast, maar het heeft toch veel weg van de romantische nonsens uit een boeketreeksromannetje.