2 Days in New York (2012)

Ik heb wel iets van een zwak voor Julie Delpy. Dat maakt het een stuk makkelijker om deze film leuk te vinden. En ik moet zeggen dat Chris Rock het ook leuk doet. De vergelijking met Woody Allen - inderdaad zonder de pretenties, en gelukkig ook zonder zelfingenomenheid - is niet echt verrassend.

Het zal op zich wel een heel stuk leuker zijn als je je ook in de situatie herkent - bijvoorbeeld als je in New York woont, en je familie uit Europa op bezoek krijgt. Mij doen de situaties eigenlijk niet zoveel. Iets grappig, dat wel, maar ik lig er nou niet echt blauw van.

Wat een verschrikking. Ik heb sowieso al een grote hekel aan Frankrijk en alles wat er bij komt kijken, maar dit was écht niet leuk. Grappen van een oude grijze vent in een te kort handdoekje zodat je zijn blote kont ziet, moet grappig zijn? Nee, vind ik niet. Is het grappig wanneer een vrouw met smerige woorden haar naam spelt? Nee. Ook niet.

De enige die nog enigszins af en toe een lach op mijn gezicht toverde was Chris Rock. Het idee was leuk, met samengestelde gezinnen kun je veel kanten op, en met gênante familieleden al helemaal. Echter waren de personages in deze film zo vreselijk vervelend dat het niet leuk was om naar te kijken, met name de 'Franstalige' personen. Julie Delpy vond ik ook maar een vervelende uitstraling hebben. Ergerlijk.

Nee, deze 'komedie' is duidelijk niet aan mij besteed.

Ik ben enorm teleurgesteld over het feit dat Julie Delpy en Alexei Landeau bij het schrijven van een vervolg op hun heerlijke film 2 Days in Paris zijn doorgeschoten naar een bedenkelijk niveau (zo'n beetje in de buurt van John Lanting's Theater van de Lach).

Toegegeven, er valt af en toe best wel wat te lachen, maar deze sequel blijft qua echte humor ver achter bij het origineel. Ook het acteerwerk is een stuk minder. En Chris Rock is bepaald geen Adam Goldberg.

Na 2 Days In Paris moest ik deze sequel uiteraard ook zien.

De film werd wederom geregisseerd door Julie Delpy die eveneens verantwoordelijk was voor het scenario en de hoofdrol.

In dit vervolg wordt ze bijgestaan door Chris Rock.

Het verhaal is eigenlijk meer een herhaling van het 1e deel.

Marion's familie uit Frankrijk komen naar New York.

Het thema " Cultuursverschil " komt weer uitgebreid aan bod, en dit zorgt zo nu en dan voor wat komische fragmenten.

In principe hoeft het niet altijd een verkeerde zet te zijn om het originele verhaal in z'n waarde te laten.

Wel zullen de grappen anders moeten zijn om de aandacht van de kijker vast te houden.

Ik vind dat Delpy hierin is geslaagd, want ook dit vervolg kijkt lekker weg.

3,0 *

Beetje een flauwe en misschien ook wel dertien in een dozijn komedie. De film is eigenlijk nergens echt grappig (de opmerking over Ted Bundy was misschien nog wel het grappigste) maar de uitvoering was nog best leuk. De laatste kwam mede door de cast die het wel redelijk deed en dan met name Chris Rock, Julie Delpy (vond ik vroeger altijd een leuke verschijning) en de fraaie Alexia Landeau (haar tepel scene was wel geinig). Degene die ik wel zeer irritant vond, was Albert Delpy (de vader van Julie Delpy). Hij moest zogenaamd grappig voorstellen maar het was meer het tegenovergestelde daarvan. De film duurt niet echt lang waardoor hij zich goed wegkijkt.

Aardige film waarin de vader en zus van een Franse vrouw op bezoek komen bij haar en haar Amerikaanse vriend. Een vervolg op 2 Days in Paris. Iets minder dialoog-gedreven dan de voorganger en ook een stuk minder scherp. De film gaat voor de wat flauwere humor. Wel weer een vlot tempo waardoor het nergens echt inzakt. Een krappe 3.0 sterren.

2 Days in Paris werd na een uur al behoorlijk irritant, en die lijn wordt in deze film doorgezet. Zoveel drukte en hectiek, in het echte leven kan ik daar al slecht tegen, en in deze film dus ook niet.

Het naturelle acteren is eigenlijk het enige wat te bewonderen valt, voor de rest is het eigenlijk alleen heel ergerlijk. Met moeite uitgekeken. Het eindigt nog best leuk, maar dat is echt niet genoeg voor een voldoende. Jammer dat zo'n leuke (volgens mij) en getalenteerde vrouw zichzelf en haar film zo irritant neerzet.

2*

Deze eens meegebracht zonder grote verwachtingen en gelukkig maar, want eigenlijk vond ' k het maar een matige komedie. De film speelt vooral op de verschillen tussen Amerikanen en Fransen, maar het werd nooit echt grappig.

De cast deed het zeker niet slecht, maar was nu ook niet echt zo memorabel.

Tja, 'k heb de film uitgekeken, maar het zal toch bij een kijkbeurt blijven.