Kill List (2011)

Eerste uur van de film is een typische UK-crime flick, met die saaie duffe stijl (grauw, grijs). Weinig enerverend maar op zich wel aardig doordrenkt met een zwart komische saus, afgewisseld met wat stevig geweld -hoewel schaars-. Dan zit ik op een kleine 3* vast, of zelfs wat lager, omdat het gewoon totaal niet doet wat ik wil. Het einde daarentegen..

Richting het einde van de film zijn we vanzelfsprekend bij de laatste op de Kill List aangekomen en daar ontspoort de film op ludieke wijze, compleet over de top en mega sfeervol. De situatie waarin ze zich werken is vervreemdend maar toch geloofwaardig gebracht. Vooral heel erg in your face. Zeker met dat Srpski film-achtige moment (laten we die film er niet verder bij betrekken, heel erg misplaatst namelijk) en de flinke bodycount.

Qua karakterontwikkelingen zit het wel oké en de rollen zijn uitstekend bezet. Heel boeiend is het voor iemand met mijn smaak niet ten alle tijden, maar het einde maakt een hoop goed. Ik vrees alleen dat het voor de meeste mensen andersom zal zijn en het dus in het verkeerde keelgat schiet.

Vreemde film dit. Grotendeels een onderkoeld familiedrama meets hitmen misdaadfilmpje met zulk droge humor, dat als je met je ogen knippert je de grap gemist heb.

Film ziet er visueel erg strak uit, donker en rauw, maar niet zo kaal als veel Britse drama's doen. Iets verzorgder.. Qua Soundtrack moet ik in het begin sterk denken aan iets wat Herzog zou gebruiken met veel klassieke- en pianotonen, maar later word het veel meer ambient

Beetje genre hoppen is de film ook niet vreemd. Je ziet de film harder en harder worden. Heb ook niet het idee dat we deze film geheel serieus moeten nemen. Het laatste half uur zorgt er in ieder geval voor dat ik dat niet doe.

Zeer eigen stijl heeft deze film en vergelijkingen trekken zou te veel weg geven. Al lijkt de film nog te beginnen met een drogere (en vooral hardere) versie van een Ritchie film, maar dat is maar een startpunt.

Aanradertje. Denk dat ik hem ook maar eens mijn top 10 in knal, nu het nog kan.

Bijzonder project dat van een standaard hard misdaadplot ontspoort in een bevreemdend nou ja, zie zelf maar. De ontknoping doet me denken aan The Wicker Man meets inderdaad Srpski Film en ondanks die overgang vormt het een passend geheel. De grootste reden daarvan is de audio die als een rode draad door de film onheil voorspelt en op het eind een flinke dosis sfeer overbrengt. Sterke tunnel-scenes btw waar menig horror een voorbeeld aan kan nemen.

Ook strooit de film met hints naar wat zich afspeelt en dacht zelf dat Jay de duivel zou zijn maar dat pakte anders uit, gelukkig. En hoewel het 'hooggeplaatste-personen-going-mental-in-sektes'
wat afgeknauwd is zie ik een metafoor voor hoe soldaten een speelbal zijn van regeringen in oorlogen en daardoor in de vernieling raken (en het gezin erin meetrekken, symbolisch eigenhandig afgeslacht).

Sowieso beter en meer dan de zielloze middenmeuk en zal daardoor niet snel in het rijtje 'vergeten' terechtkomen.

Fascinerende, onheilspellende misdaadfilm die langzaam overgaat van huiselijk drama naar surrealistische nachtmerrie. Qua verhaal is de film niet erg origineel, maar het zijn de goed uitgewerkte personages en de bizarre plotdetails die dit ver doen uitsteken boven de middelmaat. Daarnaast zijn camerawerk, montage en soundtrack van bijzonder hoog niveau. De sfeer is continu knap getroffen en de film wordt vakkundig opgebouwd. Jammer dat het einde een beetje doorslaat naar het bizarre, hierdoor neemt de impact van de film als geheel wat af, maar het kan de voorgaande uitstekende 80 minuten niet verpesten.

Uitmuntende film! Een aantal dagen geleden gezien en nog steeds spookt het door mijn hoofd.

Er wordt een uitstekende sfeer gecreeerd. Grauw en wrang. De depressie kan je haast proeven als kijker en dit alles wordt ondersteund door een geweldig sound design. Precies waar ik van hou. Elk moment denk je dat er iets kan gebeuren waarvan je dit niet zou hebben verwacht, maar dit moment blijft uit tot aan het einde van de film.

De laatste tien minuten vaart de film duidelijk een andere koers en dat is wat ik heel erg kan waarderen. Geloofwaardig? Nee zeker niet, maar dat hoeft imo ook helemaal niet.

Binnenkort zeker een keer herzien! Voor nu dikke 4.0*

Jammer dat de PR rondom deze film juist ook kijkers trekt die de gemiddelde beoordeling omlaag zullen trekken.Voor kijkers die aleen gelikte en voorgekauwde koek slikken is dit geen aanrader.

Een memorabel meesterwerkje van een regisseur die zich in het rijtje Mike Leigh, Ken Loach en Shane Meadows mag scharen. Rauw realistisch drama dat zich gaandeweg ontpopt in een occult en bizar plot met brute horrortrekjes.

0,5*

Dit is niet te geloven, wat een slechte film zeg. Begint zeer traag, na een half uur denk je en nu komt het, daarna een paar harde momenten en dat is het. Het einde is opzich wel appart,maar kan de film niet reden.

Ik heb slechte films gezien, maar omdat de acteurs het goed deden, konden ze de film redden.

In deze film is dit ook niet het geval.

Niets viel te redden.

Bespaar je de moeite en kijk niet.

Hou je van Engelse films, kijk dan Eden Lake, Snach, Blitz...

Zeer kille en beklemmende thriller met een paar echt vreselijk harde scenes de film ademt een duistere sfeer, het einde is vervelend en komt als een mokerslag binnen. Een absolute cult film voor de liefhebber en niet voor brave borsten.

Had me graag laten verrassen door deze film, maar dat is niet gelukt. De film komt te traag op gang, een opbouw naar het einde is nauwelijks van toepassing en komt daarom te onverwachts.

Camerawerk was goed en geluid was zelfs subliem. Ook acteerwerk was niet slecht, heb erg kunnen lachen om de vechtpartijen tussen de twee.

3*, voor het acteerwerk en het audiowerk, welke sfeer in de film brengt.

ik vond de film heel traag hele tijd zit je op iets te wachten maar het komt maar niet

paar brute scene´s dat was wel oke in beeld gebracht maar het verhaal is zo simpel

de film begint pas na ongeveer een uur op gang te komen het einde van de film is verassend had veel meer in kunnen zitten als het begin totaal anders was gegaan ik kan niet hoger geven 3*

Onheilspellende puzzel.

Wat zich presenteert als een uiterst onheilspellend familiedrama, ontvouwt zich al snel in een nog grimmiger misdaadfilm. De surrealistische kant van dit misdaaddrama is een prettig extraatje, waar uiteindelijk te weinig mee wordt gedaan.

Wanneer het verhaal na afloop van het nogal misplaatste einde een onoplosbare puzzel blijkt te zijn, riekt een en ander echter naar kijkersbedrog. Toch biedt de film naast de uitstekende acteerprestaties genoeg onderhuidse spanning en mystiek om tevreden uit te kunnen zitten.

Goed.

Sterk.

Al vond ik de aanloop te lang duren. Op zich begrijp ik Wheatley's trucje wel, doet wat denken aan Audition maar dan met meer genrehopping, maar het eerste half uur is toch net iets te saai. Acteerwerk wel goed, visueel valt er alleen dan nog niet veel te beleven.

Het middenstuk is boeiender maar de vraag blijft waar de horror stempel bij deze film vandaan komt. Die wordt nogal wonderlijk geöpenbaard is het laatste deel, waar Wheatley volledig los gaat. Een geweldig stukje film, érg sterk qua soundtrack (meende ook één nummer te herkennen, als iemand een soundtrack listing heeft?) en geweldig sfeervol.

Daarmee is mij het hele lange begin wel duidelijk, maar steekt het te sterk af tegen het einde, waardoor het toch wat als een gemiste kans aanvoelt. Wheatley komt vooral sterk uit de hoek met het horrorgedeelte, de rest is goed maar niet opvallend genoeg.

Maar een filmpje dat wel even blijft hangen, mede door het creepy en mysterieuze einde.

3.5*

Een film dat zeker blijft hangen. Toen ik Kill List ondekte, van titel en uiteindelijk de trailer en ook de intense recensiekoppen, wekte het mij al meteen intresse. Dus wie ben ik om deze niet gewoon uit Engeland te halen voordat het hier in Nederland waarschijnlijk een oerlelijke uitgave krijgt en gewoon helemaal de "thuis hangend op de bank"-hoek word getrapt. Gisteren gezien, en ik ben nog steeds met me kop helemaal in de film. Allemachtig, wat was dit een intense, beangstigende en ook kei en keiharde meedogenloze film. Een ding is wel weer tergend pijnlijk en iets om op je kop te slaan: de plotgaten!!! Maar daar kom ik later wel op terug.

Brothers meets Hitman meets Drive meets The Last Exorcism meets A Serbian Film

Kill List begint inderdaad nog best wel gewoon. We maken kennis met Jay, die schitterend werd neergezet door Maskell waarvan ik nu erachter kom dat ie ook partij was in The Football Factory. Hij is mentaal ernstig beschadigt door zijn verleden als huurling en ondervind nu een brakkige, chaotische relatie met zijn vrouw en zoontje, wat al gelijk doet linken naar Brothers. Ook heeft hij financiele problemen. Dan staat zijn mede huurlingspartner op de stoep die hem een paar "simpele" opdrachten aanbied. En vanaf dat moment slaan we over naar het crime gedeelde. Nouja crime, echt alles word hierin gewoon alvast op een doodenge, donkere manier gemonteerd en neergezet, met hele enge soundtracks. Om over de Kills te zwijgen: we kennen de (hier en daar Irreversible achtige) Kills uit Drive ondertussen, maar in Kill List word dat nog even dunnetjes overgedaan en intens en pijnlijk in beeld gebracht, met name die klauwhamer-scene op die kinderverkrachter En dan komen we bij het laatste gedeelte. Ik moet zeggen dat ik eerst in de film wel maar zat te denken van: "komt er nou wat van" Van alleen maar donkere shots met creepy muziek en verder niks koop ik weinig voor. Maar tegen het einde slaat die gedachte wel even 180 graden om. Waneer Jay en Gal klaar zijn voor hun laatste opdracht, komt er wel een heel onverwachte thema uit de hoek springen: Namelijk waneer het satanische sekte blijkt te zijn. Ik moest wel meteen denken aan The Last Exorcism. De heren zijn getuige van een eigenaardig ritueel, een vrouw die zich lachend ophangt en het verder publiek applaudiseerd. Dan merken ze de 2 heren op en dan komen we bij die vluchtscene door die nauwe riool, dat is weer een van de momenten waarbij ik echt, maar dan ook echt doodsbang naar een film zat te kijken en gewoon de angst, gekte, en claustrophie, kon meevoelen. Daarnaast is het pikdonkere sfeer en de intense enge muziek een harde hulp. En dan het einde waneer Jay en zijn gezin in de val is gelokt door die sekte en Jay, zonder dat ie het weet zijn vrouw en kind vermoord. De manier waarop dat is neergezet is wel erg afgekeken van A Serbian Film, maar dan niet met seks. Het bovenstaande plot lijkt er overgens ook verdacht veel op. Het verdere climax zorgt er gewoon voor dat je met open bek nog de aftiteling voorbij laat gaan.

De gedachtes van "Komt er nou wat van?" zijn inmiddels allang veranderd in: "dit is nog maar het begin van alles!"

Maar wat ik wel een pijnlijke misser vind is, zoals ik al heb vermeld, de plotgaten. Die de film misschien nog veel beter hadden kunnen maken. En duidelijker. Zo had ik nog echt dol en dol graag willen zien wat er nou in Kiev gebeurde, waarom die zus na het etentje die teken achter op die schilderij tekende (wat opzich al erg verontrustend is, maar het was beter als er ook een antwoord op was), ook de beloofde hallucinaties ontbraken, de link met die satanische sektes snapte ik dan nog weer wel.

Maar ondanks die teleurstelling laat ik de pret zeker niet drukken. Dit is gewoon een film die ik niet meer zal vergeten.

4,5*

H.P. Lovecraft stuff meets Get Carter Dat is misschien nog het meeste van toepassing op Kill List.

Fijn filmpje, vooral ook omdat Wheatley geen pasklare antwoorden geeft in de film. Freaky gefilmd, soms dik op de huid. Begint als een sociaal realistich portret van een disfunctioneel huwelijk dat langzaam plaatsmaakt voor een gruwelijke onderdompeling in de krochten van de geest. Knap is dat wheatley dat heel geleidelijk doet zonder dat het geforceerd aanvoelt. Knap gedaan. Verder goed en realistisch spel van de spelers en mooie soundtrack dat het beeld versterkt. Wheatley mag van mij nog wel even doorgaan als hij zo eigenzinnig blijft.

Gure thriller met een gewelddadige sfeer die geleidelijk escaleert. Verstandig van de regisseur om de nodige aandacht te besteden aan opbouw en een gezinnetje te schetsen waarin reeds de zaden van het geweld geplant zijn (heel goede tafelscène met die twee koppels). Ook de vriendschap tussen twee huurmoordenaars wordt op de proef gesteld.

Het geweld is ruw maar over de gehele film gezien schaars en het einde komt eerder vreemd over dan echt shockerend. . Ik vond dat einde niet bij de rest van het verhaal passen al waren er natuurlijk al voortekenen met die Fiona dat er iets zou gebeuren. Ook voor die genoemde escalatie van geweld is er op het eerste zich geen duidelijke aanzet behalve dan misschien de extreme gespannenheid bij Jay door zijn gezinsproblemen. Maar zelfs dan kan ik me niet inbeelden dat je als een beest tekeer gaat. Niet slecht en volledig conform met de Britse filmstijl maar ik had een beter afgewerkte finale verwacht.

Best de moeite waard.

Grimmig allergaartje van stromingen, waar op het einde de remmen flink los gaan. Op een gegeven moment overheerst het 'waar de fuck kijk ik in godsnaam naar', en dan doet de film iets goed. Het begin is wel wat traag en moeilijk te volgen (mede ook door het accent en gebrek aan subtitles), maar gaandeweg wordt eea steeds meer duidelijk.

Sterkste punt vond ik toch wel het sounddesign, wat de hele film door als een huis staat. Visueel was het ook al aangenaam. Acteurs waren ook erg sterk, en de film was soms zelfs best humoristisch. Vooral tegen het einde zitten er een paar geweldige scenes in. Absoluut een leuk warrig filmpje.

3.5*

My cup of tea.

Ik zit met mijn hoofd nog steeds bij het einde wat in eerste instantie een erg sfeervolle intense sinistere afsluiter is maar voornamelijk een onduidelijke chaos waar de meeste mensen ontevreden mee zullen zijn.

Ik vind het persoonlijk een grote verrassing en een van de beste afsluiters die ik ooit heb mogen aanschouwen.

De film begint als een rauw Brits drama waarbij je kennis maakt met een familie waar de spanningen hoog oplopen met betrekking tot financiële problemen. Jay die samen met zijn vroegere oorlogsmaat een klus aanneemt om een aantal mensen om te leggen.

Op dit moment denk je: is het nou een sociaal drama, een misdaad of een post -oorlog film en uiteindelijk is het een stevige harde horror.

Het acteren is goed, de dialogen zijn scherp en er zit hier en daar humor in. De personages zijn allemaal moreel twijfelachtig en de sounddesign die is van hoog kwaliteit die je toch wel telkens de film intrekt en waarbij je iets gruwelijks verwacht. En zitten aardig wat gruwelijk harde scenes die in youre face getoond worden

Ik zie het toch wel als een horror-oorlog film waarbij de hoofdfiguren min of meer zichzelf schuldig voelen door wat ze op hun missies gedaan hebben. Jay zegt op een gegeven moment zoiets dat hij veel liever Nazi's had gedood waarbij je zeker weet dat je aan de goede kant staat. Irak is eigenlijk een grote zooi net zoals het einde van deze film.

Misschien kan je het zo zien of misschien kan je het zien als Jay die zichzelf niet meer onder controle heeft en zichzelf verliest en daar het einde aankoppelen.

Eerlijk gezegd zou ik het niet weten en Wheatley geeft geen antwoord en laat ons zitten met genoeg vragen.

In ieder geval een sinistere, mysterieuze, harde, gruwelijke film die je nog wel even bijblijft.
En dat einde.

4.5

Mooi sfeervol heidens filmpje. Kan m'n vinger nog niet op het einde leggen maar 't was bruut en bizar. Angstaanjagende sounddesign trouwens. 3,5*/4*

Bijzondere film met een heerlijk beklemmend einde. Zonder ondertiteling vond ik de dialogen en het verhaal wat moeilijk te volgen, maar ik vraag me sterk af of de gebeurtenissen in het laatste half uur zich anders wél hadden aangekondigd. Omdat de film voor een groot deel op sfeer leunt, stond het een spannende ervaring niet in de weg. Een film om nog eens te herzien, tot die tijd een voorzichtige score. 3*

God, wat was dit voor iets? Begon traag, weinigzeggend en totaal niet boeiend, en voor het eerst heb ik me ontzettend gestoord aan het accent. De personages deden me werkelijk niks, geen van allen wist ook maar iets van 'gevoel' bij me los te maken, en ik hoopte na een half uur al dat iedereen een pijnlijke dood zou sterven, en toen wist ik nog niet eens hoe de vork in de steel zat. Toen ik dat wél begon door te hebben zakte ik nog wat verder in mijn stoel met een 'Oh god wat nu weer' gevoel.

Vreemd, ik had verwacht (mede door de hoge beoordelingen) dat ik dit wel zou kunnen waarderen, maar het was -in negatieve zin- totaal anders dan ik verwacht had. Dit was (voor mij) echt een van de slechtste films die ik de afgelopen weken gezien heb.

The horror, inderdaad. Maar dan net iets anders.

Ik ga niet zeggen dat ik de film 100% snap, maar ik denk dat velen hier wel eens op het goede spoor zouden kunnen zitten. En verdomd als de film niet heeft gewerkt. De opbouw naar iets groots, het mysterie eromheen, het claustrofobische gedeelte in de tunnels waar om elke hoek gevaar loert, het des-oriënterende, abrupte einde en de bijna stille aftiteling; het werkte van begin tot eind.

De film is een fascinerende kijk in het leven van een hitman, zowel privé als tijdens het werk. Het houdt zich niet in, elke detail wordt in beeld gebracht, en het mysterie wordt dieper en dieper. De personages balanseren constant op de lijn tussen sympathiek en medogenloos, wat het constant spannend hield. De luchtige dialogen die plots veranderen in explosieve meningsverschillen voelen volledig realistisch aan, ook dankzij het feit dat de dialogen mede geschreven zijn door de cast.

Het einde heeft wat weg van een kruising tuissen the Wicker Man en inderdaad Midnight Meat Train, en nogmaals, ik denk dat velen op deze site dicht bij de waarheid zitten qua verhaalverloop.

Ik mag dit soort eindes waarin niet alles 100% duidelijk wordt eigenlijk wel. Zo blijf ik met een lekker verward gevoel achter. Sterk staaltje film maken uit Groot Brittannië.

Zeer effectieve occulte horrorfilm die nochtans aarzelend begint. De opening is langzaam en focust zich op karakteruitdieping en empathie losweken bij de kijker, wat slechts gedeeltelijk lukt omdat de personages zich aanvankelijk irritant gedragen. Dit betert gaandeweg en naarmate de twee huurmoordenaars steeds dieper wegzinken in hun nieuwe taak, neemt het mysterie toe. Een duistere noise-soundtrack dikt dit mysterie op de juiste momenten aan en de film ontploft naar het einde toe in een diabolische climax. Het laatste kwartier is één van de engste stukjes film die ik ooit gezien heb (vergelijkbaar met Seventh Moon). Erg beklijvend, zowel thematisch als op audiovisueel vlak. Het gebrek aan narratief is gedurfd, maar misschien wel een goede keuze aangezien een teveel aan motief vaak nefast is voor dit soort films.

Doet een beetje denken aan The Devil's Business, eveneens occulte Britse horror, vrij recent en met een beperkt budget en ook over huurmoordenaars, maar Kill List is qua verhaal en uitvoering beslist de meerdere.

in mijn ogen heeft het werkelijk niets maar dan ook niets met horror te maken.

komt heel traag op gang, vermoorde een paar mensen dan een einde wat bijna lachwekkend is.

maar wel goed geacteerd, en de muziek maakt weer duidelijk de sfeer in dit filmpie.

Beklemmend.

Eigenlijk een film met twee gezichten, het eerste uur had ik het gevoel alsof ik naar een typische Britse misdaadfilm met wat familiedrama aan het begin zat te kijken. Dan wordt het tegen het einde aan wel erg grimmig en bizar, wat me een beetje aan The Last Exorcism en Srpski Film deed denken.

Al krijg je gedurende de film wel enkele hints dat er toch iets niet helemaal klopt, zoals: Fiona die een teken achterop de spiegel achterlaat, zijn hand die wordt open gesneden, de slachtoffers die Jay bedanken omdat hij hun doodt enz.

Al met al een zeer intrigerende film waarbij de deprimerende sfeer ervan af druipt, een film waar je na afloop zeker over nog zult nadenken.

Dikke 3,5 sterren.

Onder de drie sterren gemiddeld. Onbegrijpelijk . Ontzettend sterke film. Die regelmatig van het ene genre naar het andere lijkt te vliegen en het toch allemaal keurig bij elkaarhoud en juist mede daardoor zo boeiend is. Wheatley heeft duidelijk een flink aantal seventies-cultfilms gezien, maar vertaald het helemaal naar nu en speelt met de kijker om de film te laten beginnen als een drama over de familiezorgen van een huurmoordenaar. Maar zelfs daar bouwt hij al spanning op. Als de film verdergaat gaat ook het tempo van de spanningsopbouw haast ongemerkt steeds een treetje hoger om tegen het einde in een regelrechte nachtmerrieachtige sfeer uit te komen. Legt godzijdank niet teveel uit en weet knap kleine beetjes humor in het verhaal te smokkelen zonder dat het de film verder in de weg gaat zitten.

Erg van genoten.

4.0*

Herzien en wat is dot toch een machtige film. Erg kil en typisch Brits in het begin om uiteindelijk te ontaarden in een angstaanjagende nachtmerrie. Bijzonder knappe film van talent Ben Wheatley.

Dikke 4*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Kill List (2011, Ben Wheatley) - blu-ray recensie - cultmoviesreviewed.com

Na een nachtje bezinnen ben ik tot de conclusie gekomen dat het een goede film is. Ik had de plotselinge genretwist totaal niet verwacht en had geen enkel vermoeden dat het uiteindelijk als een naargeestige horror zou eindigen. In het eerste uur gebeurt er ook het nodige, maar door er af en toe een vleugje humor doorheen te gooien werd het allemaal niet te zwaar of luguber. Ik zag hier ook wel herkenningspunten met die andere hele fijne film van Weatley, Sighseers, hoewel daar veel meer absurde humor in zat dan hier.

Vanaf het moment dat er schijnbaar walgelijke filmpjes worden gevonden, die de geharde Jay zelfs emotioneel maken, en hij met zijn "mate" de hoofdrolspeler van het filmpje met een bezoekje gaan vereren wordt de film steeds weerzinwekkender. Wanneer ze achterna worden gezeten in het riool is curieus maar behoorlijk eng. De allerlaatste scéne was akelig.

Het verhaal is ingewikkeld, en er blijft een hoop onverklaarbaar. Dat zorgt ervoor dat je over de film blijft nadenken en dat maakt de film goed.

In eerste aanleg een realistische film over een huurmoordenaar en zijn dagelijkse beslommeringen waarbij de hoofdpersoon steeds verder afglijdt in hallucinaties en extreme geweldsuitbarstingen. Dit culmineert in het laatste half uur in een achtervolging door een riool door naar wat lijkt een satanische sekte.
Interessante kijkervaring met sterk acteerwerk en mooie plaatjes.

Redelijke film over een ex-soldaat met een gezin die klussen aanneemt als huurmoordenaar. De film begint rustig, maar krijgt steeds meer een nachtmerrie-achtige sfeer en heeft een luguber einde dat me deed denken aan Srpski Film. Het verloop laat zich zeker niet gemakkelijk voorspellen, maar dit is ook vooral omdat lang niet alles wordt uitgelegd.

Jezus wat een bizarre maar wel goede film was dit. Het verhaal zit goed in elkaar en is eveneens boeiend en zelfs spannend (zeker in de laatste 20 minuten). De film komt wat traag opgang maar opeens wordt het kei en keihard. Zo wordt op een gegeven moment de Cannibal Corpse klassieker "Hammer Smashed Face", letterlijk en figuurlijk op iemand uitgevoerd (het was pijnlijk om naar te kijken)

De climax moet dan nog komen want het laatste gedeelte van de film is eigenlijk horror met die maffe creepy sekte (veel bloot overigens). Dat gedeelte is wel ijzersterk en vooral zeer spannend (ook lekker hard trouwens). Dan denk je "nu zullen we het wel gehad hebben" en dan komt opeens het bizarre einde met de gebochelde Wat een geweldig einde was dat, toen had ik echt zoiets van WTF.

Hoewel ik nog nooit van de cast gehoord had deden ze het wel goed en dan met name natuurlijk de twee ex-soldaten gespeeld door Neil Maskell en Michael Smiley. Ook de fraaie dames MyAnna Buring en Emma Fryer deden het goed. Al met al is dit best een verrassende goede film en had ik het geweldige slotstuk helemaal niet zien aankomen.