See No Evil, Hear No Evil (1989)

Ach op zich wel een aardige comedy om de tijd mee te doden, maar meer niet. De chemie tussen Wilder en Pryor is goed, de humor is ook goed, alleen het verhaal is nogal vaag.

Ik geef 'm 3, 0 sterren.

Als kleine Vino wel eens gezien. Ik vond hem toen wel grappig door de wisselwerking tussen blinde en dove, maar waarschijnlijk zal de film nu vooral flauw op me overkomen.

Stof van de video.

En hup in de sleuf. Altijd lekker gevoel aan de vingers. Pryor en Wilder, dat komt wel goed. Ahum, dacht even iets als het grappige Stir Crazy of het leuke Silver Streak te gaan terugzien. Maar dit is toch wel een beetje andere koek.

Het verhaal is best vermakelijk, maar sommige grapjes zijn te flauw voor woorden. Kan niet tippen aan eerder genoemde titels, maar is desondanks misschien wel de meest beroemde van het duo.

Murphy's grootste voorbeeld (eveneens in coke-gebruik) redt e.e.a. van de ondergang, maar Wilder vond ik soms zelfs een beetje irritant. En dat overkomt me niet vaak.

Deux.

Van alle films, die het duo Richard Pryor en Gene Wilder samen heeft gemaakt is dit toch wel de leukste.

Natuurlijk zit er een hoop flauwigheid in, maar gelukkig zijn er genoeg momenten die werken en daardoor kijkt See no Evil, Hear no Evil toch wel lekker weg. De heren zijn ook goed op elkaar ingespeeld en vooral Pryor is heerlijk op dreef als de blinde, die eigenlijk niet wil toegeven dat hij daadwerkelijk blind is. Redelijk wat leuke situaties en veel afwisseling in locaties zorgen ervoor dat het onderhoudend blijft. Wel moet erbij gezegd worden dat de eerste helft wel duidelijk wat beter en leuker is dan de tweede helft.

Grappig trouwens ook dat Kevin Spacey hier nog een bijrolletje in heeft. Toendertijd nog vrij onbekend. Leuke film dus met een zeer goed op elkaar ingespeeld duo.

3,0*

Leuke komedie! Ook al is het op sommige momenten flauw, de film zorgt voor meer dan voldoende lachmomenten. See No Evil, Hear No evil weet op een fijne manier slapstick af te wisselen met degelijke komedie. Richard Pryor en Gene Wilder zijn heel goed op elkaar afgestemd en dit zorgt ervoor dat er een aantal hele effectieve scènes voorbij komen. Het idee van de film is eigenlijk wel heel erg origineel: een blinde en een dove man die elkaar moeten helpen om uit de handen van de wet te blijven.

Zoals ik al eerder zei zijn Pryor en Wilder een leuk stel . Vooral de mimiek van Pryor is simpelweg hilarisch, zeker als hij iets schunnig zegt met die "duizend meter blik" van hem. Het personage van Wilder aan de andere kant is iets meer gecalculeerd dan die van Pryor en dit zorgt ook voor prachtige situaties. Het is heel interessant om te zien hoe twee mannen met hun handicap omgaan en hoe ze elkaar aanvullen. Prima acteerprestaties dus. Kevin Spacey heeft een leuke bijrol als charismatische slechterik.

Ik heb me uitstekend vermaakt met met deze film. De komedie is goed en voelt zelden geforceerd aan. Het originele script en de chemie van Wilder en Pryor is effectief en dit zorgt voor amusante cinema. Gewoon een grappige film.

3,5*

erg grappig. of het de tands des tijds heeft doorstaan betwijfel ik.

maar toen ik hem zag uitstekend mee vermaakt.

wat een top duo was het toch.

remake?

Aardige film over een blinde en een dove die beiden getuigen zijn van dezelfde moord. Een uiterst mager en dertien-in-een-dozijn plot, maar we met een leuke opzet en vooral een geslaagde invulling van het komische duo Gene Wilder/Richard Pryor. De humor is wellicht wat belegen, maar toch wel leuk. Deze valt voor mij in de categorie jeugdsentiment.

Ook deze film heb ik herzien (is inmiddels een echt Gene Wilder weekend geworden, door het bekijken van vier van zijn films) na het overlijden van de Amerikaanse film acteur en komiek Gene Wilder en deze vermakelijke Komedie film is de tweede filmproductie (de eerste was "Silver Streak (1976)") van regisseur Arthur Hiller (ook afgelopen maand overleden) met het komische duo Gene Wilder en Richard Pryor en dit keer hebben ze beiden een hoofdrol (was in "Silver Streak (1976)" vooral weggelegd voor Gene Wilder). In dit verhaal waren beide heren inmiddels wel aardig op leeftijd en dit is dan ook één van een laatste films geworden.

Ik heb deze film destijds gehuurd in een videotheek en wat me er vooral van bij is gebleven, was dat deze film enigszins flauw was (terwijl ik er toen best hoge verwachtingen van had) en dat de mooie Joan Severance (die ook een paar keer bloot is te bewonderen, namelijk de eerste keer via een zwart doorschijnend topje en de tweede keer tijdens een douche scene) behoorlijk veel indruk op mij maakte met haar schoonheid als slechterik Eve. Nu ik deze film herzien heb, blijf ik daar ook eigenlijk achterstaan.

In dit verhaal draait het om een man met de naam Gatlin (gespeeld door Louis Giambalvo) die vermoord wordt in een kiosk (die gerund wordt door de dove Dave Lyons en waarbij de blinde Wallace 'Wally' Karue hem helpt) vanwege een kostbare munt die hij bij zich heeft in een koffer en waarbij Dave en Wallace min of meer getuigen zijn. Echter heeft door toeval Dave alleen de mooie benen gezien van de moordenares als zij wegloopt van haar daad (de moord) en Wallace heeft alleen haar lekkere parfum "Shalimar" geroken als zij hem voorbijloopt bij de uitgang. Doordat Dave het moordwapen oppakt en het daarbij per ongeluk nog eens afgaat, denkt de politie dat zij de daders zijn. Dave en Wallace moeten nu zien te ontsnappen en opzoek gaan naar de moordenaars om die te ontmaskeren.

Het leuk gevonden verhaal is in het eerste uur geregeld wel grappig met veel flauwe humor omtrent de dove Dave Lyons (gespeeld door Gene Wilder) en de blinde Wallace 'Wally' Karue (gespeeld door Richard Pryor) en bevat ook een aantal leuke scenes zoals de introductie van de dove Dave Lyons en de blinde Wallace 'Wally' Karue, hun kennismaking, het gevecht in de bar, de moord in de kiosk, het gedeelte op het politiebureau (o.a. foto maken) waar Dave en Wallace naartoe worden gebracht i.v.m. verdenking van moord en de scene waarbij Dave en Wallace samen in een gestolen politieauto gaan rijden (als ze ontsnappen) met de blinde Wallace achter het stuur.

Maar na circa een uur is het leuke er wel een beetje vanaf en wordt het allemaal wat saai en flauw, met uitzondering van twee scenes namelijk de scene waarbij Dave naar de hotelkamer gaat van Eve om daar de kostbare munt te stelen en waarbij Eve dan onder de douche (waarbij Joan Severance dus bloot is te bewonderen) staat en de scene waarbij men denkt dat Wallace de bekende Zweedse gynaecoloog dokter Conrad Johannson is en hij een toespraak moet gaan houden. De ontknoping van het verhaal is aan de flauwe kant (mede omdat een andere slechterik met de naam Sutherland, gespeeld door Anthony Zerbe, ook blind is) en is eigenlijk ook niet grappig. Ook vond ik de film iets te langdradig en dat ondanks de duur van nog net geen 100 minuten.

De cast voor deze film is best indrukwekkend, want buiten de hoofdrolspelers Gene Wilde en Richard Pryor, speelt in deze film ook de bekende acteur Kevin Spacey (in de rol van slechterik Kirgo, die de handlanger is van Eve) mee in één van zijn eerste rollen. Helaas speelt de cast niet geweldig en merk je ook dat Gene Wilder en Richard Pryor al op leeftijd waren en minder leuk waren als vroeger (en dan doel ik op hun samenwerking in de komische films "Silver Streak (1976)" en "Stir Crazy (1980)"), maar desondanks dragen ze wel nog deze film en deden ze het zeker nog verdienstelijk. Hoewel Joan Severance niet sterk acteert compenseert ze dat wel ruimschoots met haar schoonheid. Het wast tevens haar eerste rol in een film.

Al met al niet meer dan een vermakelijke Komedie film om eens gezien te hebben en dan vooral vanwege het leuke eerste uur en het meespelen van de mooie Joan Severance.

Effectief gebruik van het idee, goede prestaties van de acteurs. Knap bij elkaar gehouden door een verhaal dat er vooral is om de scènes te dienen. Ik hou er van!

Binnen vijf minuten met de scene waarin Richard Pryor in de metro schreeuwt: OMG I'M NOT WHITE? Does dad know? was ik al verkocht, wat is het concept van 'een blinde en een dove' fantastisch uitgewerkt. Het plot stelt weinig voor maar dat maakt voor een film als deze weinig uit. Ik vind Pryor en Wilder vooral sterk in scenes met anderen, met zijn tweeën hebben ze minder komische scenes. Een leuk bijrolletje voor Spacey maakt de film af. Deze zal zeker nog eens kijken

Ik werd hier nou niet bepaald warm of koud van, en aangezien ik in een nogal spannende tijd leef wouden we graag een leuke en goeie komedie film opzetten. Echter is me het helaas soms een beetje tegen gevallen en vond ik ‘See No Evil, Hear No Evil’ vaak niet zo héél speciaal. Ik heb zeker gelachen om sommige stukken en en ik heb ook wel genoten van de hele film, echter kon ik niet wennen aan het hele doof en blind concept, en dat kwam er soms best irritant uit.

Ik houd deze mening wat korter vandaag omdat ik vermoeid ben door het werk en nog wat andere dingen te doen heb.

De cast is leuk, Gene Wilder is niet mijn favoriete acteur maar toch met Richard Pryor was hij een prima duo en beiden zijn helaas al overleden. Hoewel (zoals ik al zei) ik het concept ‘Doof en blind’ niet echt fijn vond. Voor de rest was Kevin Spacey een leuke personage in de film maar, die gigantische puist op zijn wang was best hinderend om naar te kijken. En natuurlijk de mooie Joan Severance die haar deccolate nog eens liet zien mocht niet missen.

Het verhaal was best simpel. We volgen een doof persoon en een blind persoon die elkaar ontmoeten omdat Wally werk zoekt bij Dave. Op een dag word er een man doodgeschoten bij Dave’s kraampje waarvan de twee worden veracht, en wat leid tot een paar hilarische scénes. De twee ontsnappen vervolgens om de echte daders op te sporen en er voor te zorgen dat ze achter slot en grendel worden geplaatst.

Al om al geen bijzondere film, die de zondag avond redelijk gevuld heeft maar nergens echt héél goed wist te worden.

2.5*

"Was there or wasn't there a woman?"
"Are you serious?"
"Yes, I'm goddamn serious!"
"Fuzzy Wuzzy was a woman?"
"What the hell is he talking about?"
"He reads lips, you're talking too fast."

Een typisch jaren '80 film vol onnozele humor met het duo Wilder/Pryor, die erg goed op elkaar inspelen. En Kevin Spacey met zijn snorretje en fake Britse accent is ook erg grappig. Ook na al die jaren blijf ik deze film grappig vinden. Naast Stir Crazy (1980) is dit hun beste film samen.

Eerlijk is eerlijk, het verhaal slaat nergens op en er zitten fouten in van hiet tot en met Tokyo. Maar het duo Pryor & Wilder blijft voor mij gewoon iconisch grappig! Het begin vind ik al geniaal. Na jaren heb ik me opnieuw heerlijk vermaakt met deze film. En daar gaat het vooral om.

De reden dat ik de film vandaag herkijk? Omdat het vanavond flink mistig wordt en het vuurwerk waarschijnlijk toch amper te zien is. Daar bovenop zit ik met twee verstopte en ontstoken oren. See no fireworks, hear no fireworks.

See no Evil, Hear no Evil is een heerlijke foute jaren 80 film met Wilder en Pryor die enorm in vorm zijn en een goede chemie met elkaar hebben. De film is bij vlagen te idioot voor woorden. Iets dat je wel moet kunnen waarderen, aangezien er genoeg op de film aan te merken valt als je voor realisme gaat. De film kent in het middengedeelte wel een dipje en voelt af en toe wat traag aan, maar op het einde wordt het allemaal weer goed gemaakt.

3,0*

Een van de beste komedie classic films in de rij.

Onvergetelijk zo ontzettend leuk, met het legendarische duo.

Genieten !