menu

Il Bidone (1955)

Alternatieve titels: The Swindle | The Swindlers

mijn stem
3,57 (68)
68 stemmen

Italië / Frankrijk
Drama
109 minuten

geregisseerd door Federico Fellini
met Broderick Crawford, Giulietta Masina en Richard Baseheart

De al oudere oplichter Augusto, werkt samen met twee jongere mannen, met allebei een nogal uiteenlopende levensstijl. Augusto vermijdt zich met hun problematische leventjes te bemoeien en leeft het goede leven. Wanneer hij plotseling zijn eigen dochter weer ziet en het blijkt dat zij geld nodig heeft, heeft hij een dilemma. Zijn jongere partners zijn weg en hij besluit een klusje uit te voeren met onbekenden. Deze blijken niet zo goedaardig te zijn als hij had gehoopt.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=VPbwn_p-_X4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
gimli f
Aardige, ontroerende film van Fellini.

Il Bidone is de tweede film uit de zogenaamde ”Trilogie van de Eenzaamheid”, die La Strada (1954), Il Bidone (1955) en Le Notti di Cabiria (1957) omvat.
Il Bidone is een van de minst bekende films van Fellini- en volgens sommige liefhebbers een “vergeten klassieker”. Het is ook een van de meest (neo-)realistische films van Fellini. Simpel van opzet, hoewel het zware diepgaande thema’s als eenzaamheid, medeleven en het begrijpen van menselijk gedrag behandeld.

Het is vooral een rauw en schrijnend portret van een eenzame ziel en zijn twee compagnons, die in het na-oorlogse Italië door het land trekt en arme boeren besteelt. De drie zijn diep-tragische tot eenzaamheid gedoemde zielen zonder hoop op een beter bestaan. In de eindscène’s wordt de kijker geprikkeld zijn eindoordeel te vellen: voelen we medeleven met een man die, tijdens zijn tragische einde, nog in staat is zijn laatste verovering, een ring, te tonen aan zijn metgezellen? Hij verlaat het leven, liggend als een gekruisigde…

Volgens de kenners is deze film een bewijs van Fellini’s onmetelijke medeleven met en liefde voor alles wat menselijk is, in welke gedaante ook. Diezelfde liefhebbers geven aan dat Il Bidone zo mogelijk nog ontroerender is dan La Strada en Le Notti di Cabiria.

Interessante thematiek, verpakt in een neo-realistisch, rechtlijnig verhaal. Omdat de kijkervaring niet optimaal was (nasynchronisatie, slechte band), geef ik echter, voorlopig, drie sterren. Wel interessant dat de ARD met I Vitelloni en Il Bidone twee van zijn minst bekende films uitzonden (er staan er nog acht op het programma!).
La Strada en Le Notti di Cabiria wil ik zeker ook kijken- al zal ik die zeker huren. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld Roma, Satyricon en Amarcord. Voor I Vitelloni en Il Bidone lag was die mogelijkheid er niet…

Ik ben nog niet klaar met Fellini.

avatar van maxcomthrilla
3,0
Interessante film.

Deze film is zeker niet alleen maar neo - realistisch van aard. Qua verhaal vrij simpel maar qua uitwerking neigt Fellini al wat voorzichtig naar het surrealisme. Vooral de bijpersonages zijn soms clownesk in hun gedragingen. Veel scènes ondersteunen niet alleen het verhaal maar dienen vooral voor de sfeer. Veel gekissebis, chaotische taferelen, vrouwen die zich achtergesteld voelen en veel humor. geweldig toen die vrouw in haar stoel naar voren werd gedrukt Onder het mom van: maak eens plaats! De film is eigenlijk een voorloper van La Dolce Vita. Ook hier veel feestjes. Alleen dan tegen een andere achtergrond geplaatst. Deze film handelt vooral over 1 man die een bepaalde levensstijl koste wat het kost wil handhaven, temidden van een vrij nuchtere naaste omgeving. Zeker vergeleken bij La Dolce Vita, waar een heel gezelschap in een zelf gecreëerde illusie lijkt te leven.

Deze film is net zoals La Strada en Nights of Cabiria wel een film die je ziel probeert te raken. Sommige situaties worden extra schrijnend neergezet. Daar waar Augusto extravagant wordt neergezet en daar van geniet komt daar plots verandering in als blijkt dat zijn eigen dochter zo `n nietig persoon is . Zal hij zijn leven beteren? Prachtig moment ook in de bioscoop! En dan het einde, eerst de conversatie met de dochter in de rolstoel en vervolgens de afsluiting nabij de prachtige bergpassen met diepe ravijnen. De muziek past er perfect bij, betoverend mooi. Het geeft zo `n autoritje net dat Italiaanse vrijbuiterssfeertje. Leuk, dat Fellini met het element geluid lijkt te spelen. Na de ontmoeting met het meisje dat aan een rolstoel gekluisterd was blijft de muziek weg. Een teken aan de wand, zo blijkt. Geen film dus die je onberoerd laat en die op je eigen waarden en normen inspeelt. En de mensen die de ethiekleer volgen nog wel eens voor een raadsel zou doen staan.

Il Bidone is gewoon een goede film, maar eigenlijk had ik ook niet anders verwacht. Tussen 2 meesterwerken ingeklemd. 4*

2,5
Hoofdpersoon is de al wat oudere (48 jaar) oplichter Augusto (Broderick Crawford), die zich regelmatig als afgevaardigde van het Vaticaan voordoet, als het er weer eens op aankomt simpele boeren hun spaarcentjes af te troggelen. Doordat hij toevallig zijn tienerdochter weer ontmoet, die geld nodig heeft om te gaan studeren, lijkt hij op een keerpunt te komen. Hij heeft ondertussen weer een tijd in de gevangenis gezeten en gaat aan de slag met nieuwe partners (van zijn vroegere partners, Roberto en ‘Picasso’, horen we niets meer). Ze komen terecht bij een boerenfamilie met een gehandicapte dochter, en achteraf beweert Augusto het afgetroggelde geld niét te hebben aangenomen, uit medelijden met het gezin. De anderen geloven hem (terecht) niet, ontdekken het verstopte geld en slaan Augusto halfdood ergens op een afgelegen plek in de bergen, waar hij (vermoedelijk) sterft. Men kan veronderstellen dat hij het geld achterhield, om de studies van zijn dochter te betalen.

De ene keer wordt alles traag, uitvoerig en niet altijd even functioneel weergegeven, op andere momenten gaat het dan weer razendsnel en blijft het verhaal aan de oppervlakkige kant. Aardig om deze vroege Fellini nog eens terug bekeken te hebben, maar een onverbiddelijke aanrader is dit zeer zeker niet.

2,5*

avatar van Humphrey
3,5
Eerder emotionele film, die ondanks zijn datering uit 1955, nog best te genieten valt anno 2012. Vrij vlot verloop van het verhaal met goede karakterweergaves van de personages. Realistisch beeld van het Italië vlak na de Tweede Wereldoorlog, een land dat opnieuw vecht om zijn identiteit en waardigheid. 3,5*.

4,0
Waardevolle prent, knap geacteerd (vooral Crawford, maar ook de anderen!), knappe karaktertekening en psychologie, diepmenselijke thematiek, maar toch ook vlot verloop. Rechtlijniger en realistischer dan de meeste latere Fellini's.

4,5
Een rauwe, realistische Fellini, deze "Il Bidone" met uitstekende karaktertekeningen van het oplichtersvolkje dat zonder scrupules profiteert van het vertrouwen van de arme bevolking tov de Kerk.
Broderick Crawford is schitterend als centrale figuur en Giglietta Masina speelt nogmaals het eenvoudig vrouwtje, fel contrasterend met de eerder decadente ingesteldheid van de "gegoeden" wat Fellini ook hier maar al te graag onderstreept.
De oplichtingsscenes zijn goed gebracht, zekerlijk de "bijna-medelijden"-scene naar het einde toe en de eerder surrealistische landschapbeelden - met de wit bestoven auto - zijn heel bijzonder en sfeerscheppend.
Naar mijn gevoel een van de beste Fellini-films.

avatar van kos
3,5
kos
Mooi sfeervol met fijne muziek.

Einde is me iets te moralistisch, maar niettemin fijne vroege Fellini weer.
En wat is Franco Fabrizi toch underrated.

3,0
Het begin kent een typische Italiaanse sfeer voor die tijd, met schelmenstreken en de nodige humor. Deze culmineert in de scène op het oudjaarsfeestje, waarin Fellini's latere hang naar extravagantie al wat duidelijker zichtbaar wordt. Helaas neemt de film daarna wat vaart terug, met o.a. wat mager uitgewerkte dramatische scènes. Naar het einde toe herpakt de film zich weer wat meer, maar het wordt nooit meer een echt mooi geheel.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:28 uur

geplaatst: vandaag om 06:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.