Pursuit to Algiers (1945)

Een wat mindere Holmes film, al zal ik deze ook niet lager als 3 sterren geven. Twee opmerkelijke scenes; Watson die Loch Lomond, een Schots volksliedje, zingt (door Nigel Bruce zelf gezongen) en de afsluiter. In enkele films had Holmes een serieus moraal ter afsluiting van de film. Deze brak daarmee, maar er blijft de knipoog aangezien Holmes nu Watson aanraadt om nooit een acteur te worden. 3 sterren

3,5* van mij voor weer een vermakelijk Holmes avontuur.

Watson mag dan geen goed acteur zijn, hij kan altijd nog een zangcarriere beginnen

Zanger Watson.

Ondanks dat het zijplotje met een gestolen halsketting ietwat misplaatst aanvoelt, is ook deze aflevering uit de detectivereeks leuk in elkaar gestoken. Holmes zet de kijker op het verkeerde been en de setting van een schip vol potentiële misdadigers werkt. Dr. Watson zingt zowaar onverwacht een aardige noot wanneer hij begeleid wordt op de piano.

Goed.

Ik blijk wel wat te hebben met dit soort films: lekker alle verdachten bij elkaar in een "romantische" setting (schip, trein, spookhuis) en puzzelen maar. Deze Holmes-aflevering valt daarbij niet tegen dankzij kleurige personages en een aardig plot. Briljante openingsscène ook (Holmes die allerlei aanwijzingen krijgt voor de plek van de vergadering met de bobo's van "Rovenia") die echt totaal nergens op slaat maar onze helden wel in een fish & chips-établissement plaatst – the Soho Oyster House, je moet er maar op komen (en als ik het ga googlen blijkt het nog ècht te bestaan ook!). Martin Kosleck als Mirko is een mooie engerd.

Deze twaalfde Sherlock Holmes-film is de laatste die ik nog moest kijken maar was helaas voor mij een beetje een teleurstelling. Daartegen begon de film wel met een erg sterke opening, dit was een heel slim opgezet plan met een serie van ingenieuze aanwijzingen die Holmes en Watson via een fish & chips naar het rendez-vous leiden, waar ze de details van de zaak leren om de erfgenaam van het koninkrijk Rovinia ergens in het oosten te begeleiden. Dat verhaal is ook niet gebaseerd op een van de Holmes-verhalen door Doyle. En het verdere scenario is niet erg geïnspireerd. De identiteit van de slechteriken wordt veel te vroeg onthuld en ze zijn te voor de hand liggend. En er is een volledig irrelevant zij-plot over gestolen juwelen. Wel zijn er een paar referenties naar gebeurtenissen uit verhalen van Doyle. Het schip is de 'SS Friesland' genaamd, die werd genoemd in het verhaal "The Adventure of the Norwood Builder". Verder zijn er wat personages en verwijzingen naar "The Adventure of the Red Circle" en het verhaal wat Watson aan het vertellen is komt uit het verhaal "The Adventure of the Sussex Vampire". Om aan nog een iets meer speeltijd te komen lieten ze zowel Marjorie Riordan als ook Nigel Bruce een liedjes zingen. Alhoewel Bruce dit verdienstelijk deed, redt dit de film niet. Het maakt e alleen maar meer duidelijk dat dit absoluut een van de mindere films in deze serie was.

De start is vrijwat bizar: je kunt ook gewoon vrágen of Holmes even langskomt om een opdracht te accepteren, maar afijn! De hofhouding van een wat onduidelijk Oost-Europees land vraagt het olijke duo Rathbone en Bruce om de kroonprins van A naar B te vervoeren, met allerlei plottwists van dien. Het leukste zijn ongetwijfeld de scenes tussen Holmes / Watson aan de ene kant en de bad guys aan de andere, waarbij Kosleck als 'Mirko' de show steelt. Geweldige filmografie trouwens van deze acteur, als er iemand een nazi moest spelen, was hij erbij.

Sommige verwikkelingen zijn wat sullig, het subplotje rond de ketting idd overbodig, maar het einde kon me wel smaken. Een uurtje vermaak dat niet al te veel voorstelt, maar het heeft wel wat.