The Spider Woman (1943)

Het was The Woman in Green die op tv was. Deze was een paar weken terug al geweest

6 november 2010

04:00 - 04:55

ZDF

Nooit van het vervolg gehoord: Spider Woman Strikes Back, The (1946)

Onsympathieke Holmes.

Het misschien wel beste deel uit de serie met het beroemde speurdersduo Rathbone en Bruce is deze film, die zelfs een spin-off kreeg met de gehaaide Spiderwoman. Het is leuk om te zien dat Holmes eindelijk eens zijn gelijke ontmoet en dan ook nog eens in de vorm van een vrouw. Het verhaaltje is leuk en de film kent een zeer vreemd begin waarin Holmes een uiterst onsympathieke streek uithaalt met zijn collega Watson, maar herpakt zich al snel naar het betere werk.

Goed.

Sterke sfeervolle film die af en toe nog wel eens op de BBC te zien is.

Aardige en sfeervolle film met de dubbelzinnige dialogen tussen Holmes en het titelpersonage als hoogtepunt : Gale Sondergaard is hier net zo onheilspellend als in bijvoorbeeld The cat and the canary (1939). Mooi ook dat Watson eindelijk eens de gelegenheid krijgt om Holmes –ook al is het maar een kléín beetje– op z'n nummer te zetten, wanneer hij hem verbetert bij het zien van een skelet van (naar Holmes denkt) een kind: Holmes: "Watson, if you ever see me getting too cocksure again, fancying myself more clever than Adrea Spedding, just whisper one word to me!" Watson: "What word, Holmes?" Holmes: "Pygmy!" En dat vliegenvangende "neefje" is nog steeds gewoon creepy.

Zevende en erg spannende Sherlock Holmes-films met Basil Rathbone als Holmes en Nigel Bruce als Dr. Watson. Voor het eerst ontbreekt ook de naam "Sherlock Holmes" in de titel. Voor het verhaal zijn ditmaal niet één maar een combinatie van vier verhalen van Arthur Conan Doyle gebruikt. De film bezit daarnaast een paar positieve elementen. Zo zijn er paar horrorachtige -scenes in de vorm van een griezelig kruipend moordwapen en een eng jochie dat vliegjes vangt. (die had wel meer uitgewerkt mogen worden) Ook blijkt in deze film dat Holmes niet altijd feilbaar is en twee keer in de val te loopt om uiteindelijk gered te worden door Watson en inspecteur Lestrade (Dennis Hoey) Er is een komische noot als Rathbone in vermomming, de goedgelovige Watson beetneemt omdat die moeite heeft om het te doorzien. Echter is er ook moment dat Watson, Holmes te slim af is! En dan is er nog Gale Sondergaard die "een vrouwelijke Moriarty" blijkt te zijn. Ze deed dit zo goed dat er ook nog een spin-off van werd gemaakt! Eén van de leukere van de Sherlock Holmes-serie. Er is nog een kleine verwijzing naar de oorlog als ze op de kermis mogen schieten op karikaturen van Hitler, Mussolini en Hirohito.

Zeer geslaagde Rathbone-Holmes. De film begint al lekker luguber als Holmes zijn maatje Watson ertussen neemt met een nep-ongeluk: één en ander is nodig om een mysterieuze zelfmoordgolf vanuit een anonieme positie op te kunnen lossen. Het olijke duo krijgt hoe dan ook stevig tegenstand van wat wel de vrouwelijke Moriarty wordt genoemd. Samen met haar bende én een uit de kluiten gewassen spin maakt ze Londen onveilig, en haar één-tweetjes met Holmes zijn om van te smullen. Zeker als ze haar stomme, vliegenvangende neefje meeneemt... creepy!

Daarnaast en bovenop kent deze film een werkelijk fenomenale finale, grote klasse!

Weer een leuke en bij vlagen spannende holmes aflevering waarin de kermis scene het hoogtepunt vormt

en ook nog eens eens als setting niet alledaags maar verfrissend is .

Ehm... wat was dit voor slappe hap? Finaal door de tijd ingehaald en slaapverwekkend. Snel wissen dit.