Dom Zly (2009)

Na 'Seksmisja' de tweede film die ik uit Polen zie. Dit keer geen SF, maar een aardig uitgewerkte reflectie op de Poolse samenleving tussen '78 en '82 (en de jaren erna).

Dom Zly bestaat uit twee verhaallijnen die kriskras door elkaar heen lopen. De ene speelt zich af in de herfst van 1978. Srodon en meneer Dziabas drinken samen aardig wat wodka weg en sluiten na een tijdje -dronken- een 'geniale' deal. In de winter van 1982 staat de boerderij opnieuw centraal, dit keer om een moordzaak op te lossen.

Naast de uitzichtloze misère worden ook de geneugten van het leven getoond, veelal ingeleid door een flink shot wodka. De film bloeit daardoor na het saaie begin wat op. Interessante gebeurtenissen en leuke dronkemansgedachten volgen. Ook in 1982 genoeg vermakelijk materiaal, althans, wij lachen erom. Een spiegel die aan een politieauto bungelt, een andere auto met ingeslagen voorruit -lekker bij temperaturen van -10°C-, schandalen en corruptie.

Hoewel er soms een zuur glimlachje afgaat, wordt de film naar het einde almaar meer deprimerend, met een sterk einde als gevolg.

3.5*

Zelfde locatie gefilmd in 1978 en in 1982.

Onze hoofdpersoon is op weg naar zijn nieuwe baan op een staatsboerderij als hij voor het onweer schuilt op een kleine boerderij waar de boer woont met zijn veel jongere vrouw.

In 1982 keert hij er terug met een hele politie-macht, op het moment dat in Polen de staat van beleg is afgekondigd.

Aangezien al die Polen toch al naar Nederland komen, misschien kunnen ze een beetje helpen in onze film-industrie!! Wat echt waar, het zijn ware meesters der cinema daar.

Ook deze vrij recente film verdient ook weer een hele mooie score.

Doet wel wat denken aan de Roemeense jaargenoot "Police, Adjective" en er echoot ook nog wat "Rashomon" door.

Donkere film over een politieonderzoek op een afgelegen boerderij, waar begin jaren 80 drie lijken worden gevonden. De hoofdrol lijkt weggelegd voor het mateloos consumeren van wodka. Ik houd zelf ook wel van een borreltje op zijn tijd, maar dit wansmakelijke gedrag staat mij enorm tegen. Zozeer dat ik het achteraf een waardeloze film vind. De latere films van regisseur Wojciech Smarzowski spreken mij meer aan.