L'Ordre et la Morale (2011)

Rommelig en vertekenend. Hier had ik wel enige verwachtingen van, maar die zijn niet bepaald ingelost, daarvoor kent de film veel te veel tekortkomingen. Zoveel dat ik niet eens snap wat de relatief hoge score verklaart (scoort 95% op Rotten Tomatoes). Al snel kreeg ik de indruk dat ik naar een schooltoneelstukje zat te kijken, de vermoedelijk onervaren acteurs lijken hun tekst op te lezen, als ze inderdaad onervaren zijn kun je ze dat haast niet kwalijk nemen, maar dat geldt natuurlijk niet voor de wel ervaren regisseur. Ook qua verlichting e.d. lijkt het haast in een studio te zijn opgenomen, het lijkt altijd op hetzelfde tijdstip te zijn opgenomen en voelt daardoor niet natuurlijk aan. Soms deed het me denken aan die ene Nigeriaanse soapachtige film waar ik ooit aan begon en die ik binnen twee minuten uitzette.

Het verloop van de film is niet veel beter, in een razend tempo komen allerlei gebeurtenissen voorbij. Tijd om de personages te leren kennen, of om empathie met hen te ontwikkelen, is er niet. Daarbij helpen de slechte acteerprestaties ook niet, maar ook de personages zelf zijn niet te bevatten, zo zit je te kijken naar moordende rebellen die eigenlijk pacifisten zijn, en naar cliché soldaten (spieren met pistolen) die alleen maar zich uit willen leven op 'de vijand' en zich alleen schreeuwend en op de tafel slaand kunnen uitdrukken, ook wanneer de situatie daar helemaal niet om vraagt. Het snelle tempo wat vaak van de hak op de tak springt en de schreeuwerige of haast bipolaire personages leveren een behoorlijk gestresste kijkervaring op, terwijl ik juist ter ontspanning een film opzet. Na ruim een uur lijkt de film beter te worden wanneer de politiek een grotere rol gaat spelen, helaas duurt dat niet lang en gaat het daarna over op slecht geschoten oorlogsscènes.

Om het feestje compleet te maken blijkt dat de film de waarheid vertekent. Niet zozeer qua oorlogsmisdaden die worden aangekaart, maar wel wat betreft de rol van de onderhandelaar, de leider van de special forces van de Franse politie. Als we wikipedia mogen geloven pakte hij snel de koffers nadat een deel van zijn mannen (door zijn toedoen) werden gevangen genomen, dat hebben ze hem nooit vergeven. Na dit voorval zegden alle agenten het vertrouwen in hem op en kon hij niet dus niet meer leiding geven aan de anti-terreur eenheden. De film toont hem echter als een heldhaftige en dappere onderhandelaar en slachtoffer van de situatie, een heel ander verhaal.

De film was voor mij wel interessant omdat ik dit voorval niet kende, verder heeft het weinig te bieden. 1,5*