Play Dirty (1969)

Middelmatige oorlogsfilm. Aan de cast met enkele van de meest klinkende Britse namen ligt het niet. Het probleem ligt in vele scenes die te lang duren en waaronder een boel onnodig zijn. Nergens spannend, op een enkele scene na.

Het wordt zo gebracht dat je enkel meer gaat verlangen naar het uiteindelijk doel van de missie. Er worden pogingen gedaan om karakters uit te diepen, maar dat gebeurt eigenlijk maar op een standaard manier. Soms wat sleperig, maar uiteindelijk nog wel een beetje genietbaar. 2.5 sterren

Niet echt een bijzondere oorlogsfilm. Verhaal is best aardig, wel traag, en de film weet ook wel te boeien maar de karakters buiten Michael Caine en Nigel Davenport zijn totaal niet boeiend waardoor je niet echt in de ban raakt van de film. Het einde was wel crue maar het commentaar direct daarna "doe het niet nog eens" was gewoon hilarisch

Geen hoogvlieger.

Eerder van de week - ik heb kennelijk een oorlogsfilmweekje - schoot me al het fenomeen 'oorlogsboekie' te binnen. Van die dunne boekjes op pocketformaat, van 50 of 60 bladzijden maximaal. Met een heel dun (ahem) oorlogsverhaal er in, door een verder volstrekt onbekende schrijver - ik betwijfel of er wel een naam op de kaft stond. Maar wel netjes een verhaal met een held en een slechterik, en een wat onzekere afloop. Tot en met de wrede commandant aan toe - zo heette een van die boekjes, geloof ik. Erg populair toen ik op school zat, eind jaren-70 of zo.

Maargoed, zo'n verhaaltje heeft deze film dus. Erg dun. Waar de film echt nog wel wat sterke punten heeft in de afgeleefde, zweterige smoelen van de soldaten en meelopers, in de desolate schoonheid van de woestijn, net zo makkelijk gaat het fout met het lelijke camerawerk en het slappe verhaal. En da's eigenlijk best jammer van het talent van Michael Caine - ik dacht overigens nog dat dit een van zijn eerste rollen zou zijn, maar hij was voor deze film al zeker 10 of 15 jaar bezig.

Geen hoogtepunt in zijn carriere, dat is wel zeker. Alleen de moeite waard voor de beelden van de woestijn. En het einde, dat is ook de moeite waard. Maar om voor die twintig seconden de hele film te zien? Tsja.

Eerder oppervlakkige oorlogsfilm die graag absurd choqueert en elke vorm van karakterschets aan zijn laars lapt.

Captain Douglas [Michael Caine] is in feite geen militair, maar een ambtenaar van British Petroleum die zijn rang als Captain feitelijk cadeau heeft gekregen. Wanneer hij leiding moet geven aan groepje huurlingen tijdens hun missie om de brandstofvoorziening van het Duitse Noord-Afrikaanse leger onder Generaal Rommel te saboteren, hebben zijn ondergeschikten weinig vertrouwen in zijn leidinggevende kwaliteiten. Dat maakt de toch al levensgevaarlijke missie er niet gemakkelijker op.

Veel vergeleken met The Dirty Dozen (1967), maar de benadering is heel anders. "Play Dirty" moet het veel meer hebben van suspense dan van actie en veteraan André de Toth weet die suspense vaak met succes flink op te voeren, onder anderen in de scène waarin de manschappen drie jeeps over een ogenschijnlijk onbegaanbare heuvel moeten zien te krijgen - een scène die overigens weer doet denken aan Fitzcarraldo. De onderkoelde benadering werkt de spanning zo nu en dan wat tegen en op andere momenten ligt het tempo wat laag, maar dit is een goed geacteerde en onderhoudende oorlogsthriller.

Bij deze film hoor ik bij de groep die hem waardeerde, Caine is vrijwel altijd een prima acteur zelfs nu hij op leeftijd is en vandaag zijn opwachting in de bioscopen van Nederland maakte met de nieuwste film waarin hij speelt: Tenet (2020)

Altijd van jongs af aan al een gewaardeerd acteur en ik mag hem graag zijn werk zien doen, hij is gewoon een van de weinige echte sterren in het acteursveld.

Ook in Play Dirty verricht hij zijn werk prima maar dat geldt eigenlijk voor de gehele cast. Deze oorlogsfilm is gewoon goed voor de echte liefhebber en als waardering bombardeer ik hem met 3,5 ster, een 7!