She's All That (1999)

Ik vond deze film ondanks het ontzettende cliche verhaal (orgineel geloof ik van Dangerous Liasons) en de niet echt spetterende cast, toch best nog wel geinig. Het verhaal wordt leuk verteld, cast speelt niet heel goed, maar ook niet onaardig. Had laatst al Not Another Teen Movie gekeken, en nu zie ik dat ze gewoon bijna de hele film hiervandaan hebben. (geinige film trouwens) 3*

Uitstekend te pruimen - zelfs zozeer dat ik wel even wil vertellen waarom. Ja natuurlijk, de film zit vol clichés maar de dialogen zijn gewoon heel leuk, en ik snap veel meer dan anders in dit soort films dat die twee verliefd worden op elkaar. De film maakt een aantal keuzes die je juist niet standaard zou kunnen noemen. Bijvoorbeeld het gegeven dat Zach niet weet naar welk college hij moet gaan, wordt gelijk heel consequent ingezet en het klasse-verschil (Leigh Cook als dochter van de zwembadman) was geloofwaardig en niet te clichématig uitgewerkt.

Er zijn tegenstellingen tussen de jongen en het meisje die het spannend maken en houden (goeie keuze van de makers om haar dus bijvoorbeeld geen prom-queen te laten worden) maar hun verschillen worden niet zodanig aangezet dat je niet meer gelooft dat ze zich tot elkaar aangetrokken voelen. Hij is populair, maar lijkt die populariteit wel min of meer verdiend te hebben omdat het gewoon een leuk joch is, en zij is een aparte maar op een manier dat je snapt waarom ze daarvoor kiest. De enige rol die werkelijk cliché is en blijft, is die van Zachs exvriendinnetje en het goeie is dan weer dat dat meisje het erg grappig speelt (zoals haar eindtoespraakje als prom-queen waarin ze nog even die 46% schoffeert die niet op haar gestemd hebben). Ik vond het erg leuk (en herkenbaar) dat die Laney zich zo onafhankelijk opstelt. Ik snap wel dat hij verliefd op haar wordt.

Nog wat dingen: heel veel van dit soort tienerfilms maken zich er nogal gemakkelijk vanaf. Op de Prom wordt bijv. slap gedanst - in She's All That is gelijk een choreografietje in elkaar geflanst. Niet de minste acteurs spelen de respectievelijke vaders, en niet te vergeten Laney's broertje. De onverwachte rap waarin de titel verscholen zit. Dit soort dingetjes tillen deze film naar een hoger niveau dan je zou verwachten.

Tja, weer zo’n standaard Highschool filmpje! Na het kijken van dit soort films ben ik altijd weer blij dat ik gewoon in Nederland naar school heb kunnen gaan! Geen wonder dat die Yankees niet sporen! Erg afgezaagd deze film, maar kijkt toch wel lekker weg.

Voor de mooie ogen van Rachel Leigh Cook nog: 2,5*

Tjongejonge zet een bril op d'r neus en ze is meteen een nerd en lelijk. Zo kon je natuurlijk ook niet zien dat ze stiekem al best knap is... Als ze nou echt een ugly troela hadden ingezet.

Pfoe, hier hoeven weinig woorden aan vuil gemaakt te worden..

Echt tenenkrommend slecht en het ene cliché na het andere komt voorbij waaien..

Acteerwerk slecht, verhaal dus zo voorspelbaar als wat..

Nee, ver onder de maat en dan ook een dikke onvoldoende.

Op zich is het verhaal wel geinig maar ik vind dat er veel te weinig chemie heerst tussen de twee hoofdrolspelers. Dat komt waarschijnlijk omdat ik het acteerwerk niet echt denderend vond. Daarnaast vind ik Laney nou niet echt heel sympatiek overkomen. De scène met al die lichtjes in de tuin is op zich wel leuk gedaan maar voor de rest springt er niets voor mij echt uit. De film is op zich wel te doen maar totaal niet bijzonder.

Onschuldig tussendoortje dat je niet al te serieus moet nemen. Deze film heeft op vergelijkbare high school films voor dat ie niet verpest wordt door de gebruikelijke platvloerse onderbroekenlol. Een van de weinige bioscoopfilms van Rachael Leigh Cook, die toch vooral televisiewerk doet.

“I feel just like Julia Roberts in Pretty Woman. You know, except for the whole hooker thing.”

Clichématige tienerfilm. She’s All That heeft best een geinig uitgangspunt, maar doet daar niet veel mee. De film mist scherpte en de broodnodige humor. Leigh Cook heeft een leuke rol, maar voor de rest bestaat de cast uit bekende koppen die niet bekend staan om hun acteertalent.

De muziek is aardig en bestaat uit de bekende 90's pop. En de film eindigt redelijk, maar op dat moment is het al te laat. She's All That was in de jaren 90 één van de populairste tienerfilms, maar voelt anno 2016 hopeloos gedateerd en oubollig aan.

Aardig niemendalletje die best wel leuk is en nergens zwaarder wordt dan het begeleidende nummer van Sixpence none the richer.

Rachel Leigh Cook en Freddie Prinze jr. slagen er aardig om behoorlijke stereotype rollen zonder diepgang de nodige sympathie te geven. En vooral Freddie Prinze komt toch niet echt over als de afstandelijke en arrogante 'president' die je zou verwachten. De film die verder niet echt heel bijzonder is qua opbouw of ontwikkeling moet het wat mij betreft vooral hebben van de rustige en timide Rachel Leigh Cook die toch een interessante transformatie doormaakt. Verder zijn babyface Paul Walker en een hele jonge Anna Paquin erg grappig om voorbij te zien komen. En een heerlijke en bijzonder vervelende rol van Matthew Lillard. Wat een flapdrol, moet je ook maar zo kunnen spelen.

Zo nu en dan leuk op een verloren moment, maar vooral omdat Rachel Leigh Cook toch wel erg leuk is.

Matig.

Ik smul vaak van de high-schoolfilms. Maar ook in dit genre zitten er mindere titels bij. She's All That is helaas zo'n mindere titel. Regisseurs denken waarschijnlijk dat het makkelijk scoren is als je de setting in een high-school plant, maar denken daarmee ook duidelijk te makkelijk over het verhaal.

De setting is wel geslaagd, het gevoel van high-school is voortdurend aanwezig. Het verhaal is net als bij een hoop andere genregenoten slecht. Maar het verschil is voornamelijk dat het inhoudelijk nog iets zwakker en leger is allemaal. De film lijkt soms zelfs stukken over te slaan. Structureel is het allemaal een rommeltje.

Visueel is het altijd zonnig en fris, maar niet fris genoeg helaas. De aanpak van de film had kunnen werken, maar regisseur Iscove laat de boel een beetje in de steek. Het had allemaal nog een stuk frisser kunnen zijn. De cinematografie laat de film vaak in de steek door niet altijd op de juiste momenten aanwezig te zijn, en het camerawerk is te klassiek.

Montage is regelmatig ook te langzaam waardoor de film weleens wil inkakken. Het verhaal is alles behalve vernieuwend of origineel, dus dan hoop je dat het op een aantal andere vlakken wel iets krachtiger kan zijn. Daarvoor moet ik de kijkers die deze verwachtingen koesteren helaas teleurstellen. En een frisse stoot die veel genregenoten weleens geven is hier helaas ook niet aanwezig.

Acteerwerk is ok. Je ziet een hoop jonge acteurs en actrices die later vaak te zien waren. Alleen zijn de rollen regelmatig te hoog gegrepen. De acteurs en actrices zijn vaak gewoon niet kundig genoeg om bepaalde emoties te beheersen waardoor het gevoel nooit echt overkomt bij de kijker.

De film denkt regelmatig wat te makkelijk na over het verhaal en de structuur. Hierdoor overstijgt de film nooit echt de middelmaat. Het leek alsof Iscalvo gewoon zo snel mogelijk door wilde gaan naar de volgende film. Gezien het tempo waarmee hij films maakte lijkt dat me geen vreemde assumptie.

Het schoolbal bevatte de beste scenes op het visuele vlak, maar voor de rest is het een erg simpel gebeuren waar niet te lang aan gewerkt is. Alles is ontzettend sterk aangezet, alle types zijn erg herkenbaar en de subtiele momenten vallen vaak plat. Wat er dan overblijft is niet zo bijzonder, een film die je zo vergeten bent. Net als bij veel genregenoten eigenlijk.