A Dry White Season (1989)

A Dry White Season is de verfilming van André Brinks' toen in Zuid-Afrika verboden roman. Cinéaste Euhzan Palcy uit Martinique debuteerde begin de jaren '80 met het realistische Rue Cases Nègres over haar geboorteland. Aan A Dry White Season werkte ze meerdere jaren en ze slaagde erin prima acteurs tegen een minimumloon voor haar kar te spannen. Donald Sutherland brengt een innemende vertolking als du Toit, Susan Sarandon als zijn echtgenote. A Dry White Season introduceerde ook uitstekend Afrikaans talent als Zakes Mokae, maar deze film betekende vooral de comeback van Marlon Brando die na tien jaar afwezigheid weer voor de camera verscheen in de rol van advocaat McKenzie. Als betaling nam hij genoegen met een Afrikaans beeldje. A Dry White Season is een historisch pamflet dat politieke wantoestanden en mensonterend beleid aan het licht brengt, en daardoor de onwetende kijker bewust maakt en aan het denken zet. Een nuttige film dus. Door tal van critici werd A Dry White Season gezien als de beste film over apartheid ooit gemaakt...

Redelijke, doch onderhoudende film over apartheid in Zuid-Afrika. De film concentreerd zich voornamelijk op één geval, waardoor het eigenlijke onderwerp van de rassendiscriminatie soms wat wordt ondergesneeuwd. Dit is vooral duidelijk op het einde, dat te veel weg heeft van een standaard thriller. Het acteerwerk is goed, en de kleine rol van Marlon Brando is een uiterst welkome aanvulling.

Imponerende film over de rassendiscriminatie in Zuid-Afrika net voor de vrijlating van Nelson Mandela.

Spijtig genoeg krijgt de film naar het einde het allure van een actie-thriller en geraakt hetgeen vooraf duidelijk werd uiteengezet en driest aangeklaagd zo een beetje op de achtergrond.

Verwonderlijk blijft voor mij de eerder lage IMDB-score. Het is geen alleenstaand geval. Kan het dat sommigen dergelijke film niet zo best verteren, of sluiten ze zich aan bij wat Mevrouw du Toit tegen haar echtgenoor zegt : " Ge zijt nu eenmaal een blanke, dus blijf er bij. Geef de "kaffers" dezelfde voorrechten als wij en ze doen juist hetzelfde als wij nu met hen, nog veel slechter zelfs..."

Marlon Brando is weer outstanding en al is Sutherland geen Michael Caine, hij zet toch een goede prestatie neer als de in het geluk badende bourgeois, onwetend over wat er in "zijn" land gebeurt en die overgaat naar een verbeten strijd om rechtvaardigheid.

Eén van de betere anti-apartheidsfilms (samen met Skin en het bekendere Goodbye Bafana) . Ik heb deze in één adem uitgekeken. Een blanke leraar komt op voor gerechtigheid wanneer de zoon van zijn tuinier, en daarna de tuinier zelf, de dood vinden in de martelkamers van de geheime politie na een betoging voor meer rechten die in zwaar geweld eindigt. Maar deze steun wordt hem niet in dank afgenomen door zijn eigen "soortgenoten". De repressie treft niet enkel de zwarten maar stigmatiseert ook de blanke families die hen willen helpen. De film vindt met gemak een juiste toon tussen drama en thriller. Niet alleen Sutherland zet een meer dan correcte rol neer, ook Prochnow in zijn zoveelste bad guy rol waar je een gloeiende hekel aan krijgt en de veel te weinig gekende Mokae dragen toe aan deze lekker solide film. Ook met Marlon Brando en Susan Sarandon in kleinere rollen.

Film over de dramatische nasleep van de ongeregeldheden in Soweto in 1976. Een van de betere films over het barbaarse apartheidsregiem. Donald Sutherland zet een uitmuntende hoofdrol neer en Marlon Brando is weer ouderwets in “Brando”-vorm in een belangrijke bijrol.