My Babysitter's a Vampire (2010)

Toch gevonden.McDonald is een regisseur die zich in veel genres thuisvoelt: roadmovie, komedie, coming of age, thriller, muziekfilms en nu dus ook.......Youth Adult Fantasy.

How can you not like Dusk. The Second book changed my life!.

De boek- en filmserie in kwestie die 2 meiden in de film bespreken is een (verzonnen) Twilight-achtige film, waarvan zeer binnenkort de nieuwe film Dusk III: Unbitten gaat verschijnen en de dames zijn druk bezig met het organiseren van een pre-screening van de film. Nietsvermoedend van het feit dat er ook ECHT vampiers in hun dorp bestaan. Het is ook de serie die erg vaak op tv komt, in de film. een soort satire naar zowel Twilight als het eigenlijke plot in de film: namelijk dat de babysitter een vampier is en gedate heeft met iemand die er precies zo uitziet als iemand uit Dusk. En zo zitten er wel meer onsubtiele, maar ook subtielere grappen in de film verwerkt.

Hoe de film valt bij de kijker zal grotendeels liggen aan je tolerantie voor 90's georienteerde YA fantasy series zoals bijvoorbeeld Goosebumps of iets dergelijks uit die tijd. Vooral audiovisueel is dit echt throwback vol overduidelijke collegerock en gedateerde SFX, maar dat lijkt ook wel de bedoeling.De humor is soms wat flauw en het verhaalverloop voorspelbaar, maar het is vooral een film met het hart op de juiste, weirde, campy plaats. Een komedie die binnen 85 minuten toch wel zijn eigen wereld neerzet, vol meta-humor en liefde voor het horrorgenre. Voor een jeugdfilm is de film trouwens behoorlijk hard. Binnen een half uur heeft de 1e vampier al een bloederige vork in zijn voorhoofd. Bravo, het hoeft allemaal niet zo braaf. Ook zit er ene behoorlijke seksuele lading in.

Eerder een lange pilot, de serie schijnt na deze film naadloos verder te gaan. Valt dus ergens tussen Goosebumps en laten we zeggen The World Of Alex Mack. Het is iets wat ik zeker ook vroeger erg leuk had gevonden. Mooi om te zien dat dit soort slimme jeugdhorror/komedie nog gemaakt wordt.

Heb toch liever dat McDonald zich bezighoudt met wat meer eigenzinnige genrewerkjes a la Hellions (en natuurlijk Pontypool). Vind hem met zulke scenario's pas echt opvallen als regisseur, hier vind ik z'n stempel moeilijk terug te vinden. Misschien (of waarschijnlijk) omdat ik weinig heb met dit soort films. Vooral een beroerde cast, waarvan vooral Mitchell en Knight pijnlijk ongrappig zijn. Met vlagen zelfs erg cringy..