In Country (1989)

Film die toch vooral de Amerikaan als doelpubliek heeft.

Deze nauwelijks bekende, doch weinig indrukwekkende film met Willis gaat over de trauma's die de Vietnam oorlog achterliet bij de veteranen en hun families. Trauma's die een generatielang blijven nazinderen. Zoals Emmett (Willis), die er zowel psychologische en fysieke letsels (Agent Orange) aan overgehouden heeft. Hij heeft geen doel meer in het leven en vadertje staat is zijn opofferingen voor het vaderland intussen vergeten. Het enige wat overblijft zijn leed en bittere herinneringen.

Ook de jonge Sam, de dochter van Emmetts zuster, die haar vader nooit heeft gekend en obsessief wil weten wie hij was via foto's en dagboeken, is onrechtstreeks een slachtoffer, daar ze niet in een normaal gezin opgroeide. Haar one-night stand met een impotente veteraan schetst hoe diep de wonden van de oorlog wel gingen. Het is vooral haar verhaal die centraal staat, want zij zorgt er ook voor dat het rouwproces stilaan tot een einde komt.

Als Europeaan was het voor mij moeilijk om geraakt te worden of me betrokken te voelen bij de gevolgen van Vietnam. Dit is een situatie die beter begrepen is door Amerikanen dan door onszelf, die nooit echt oorlog aan den lijve hebben ondervonden. Daarom raakte het mij ook nauwelijks. Lloyd speelt heel goed, echt een prachtmeid die veel sympathie oproept met haar zuiders accentje. Zou nog wel graag wat films met haar zien. Willis speelt een andere rol dan we van hem gewoon zijn, één van zijn weinige dramatische rollen, maar niet één die indruk wekt. Voor de rest is de film ook een tikkeltje saai en probeert er soms een overdreven sentimentele show van te maken. Toch even loslaten, vooral aan de Vietnamoorlogsfilm-fans, dat de film zich volledig afspeelt in het Amerikaanse dorpje Hopewell. Verwacht dus geen "Apocalypse Now".