Code Blue (2011)

Ik vond deze film niet zo goed. Ik sta best open voor art-house of filmhuis films, maar dit was gewoon niet mijn ding. Ik hoef er volgens mij niet meer over te vertellen.

En wederom (je wordt er haast moedeloos van....) een film zonder dialoog!

Waarom zijn de Nederlandse films alleen maar gebaseerd op schaamhaar en ranzigheid?

Je verwoord het in mijn ogen precies goed... ook voor mij een *3,5

Op enkele momenten na een heel sterke film. Maar niet eenvoudig om hem uit te kijken

Van Antoniak heb ik Nothing Personal nog niet eens gezien (nog wel liggen hier). Ik was al wel vrij snel benieuwd naar Code Blue, omdat de trailer lekker duister was en me shots en een Lynchy soundtrack voorschotelde waar ik altijd gek op ben.

En inderdaad, het begin van de film en het feit dat het ook erg bijzonder in het donker is geschoten bezorgd je kippenvel. Maar helaas doet Antoniak maar weinig met die montage in deze film. Er word amper in gesproken en we volgen een vrouw die verloskundige is in een ziekenhuis en een erg uitzichtloos leven bestaat en het is ongetwijfeld ook de bedoeling van de regisseur geweest om die leegde te voelen. In plaats van dat de film spannend word of fascinerend is het vaak gewoon een zware depressieve meuk waar je gewoon dagenlang erna een nagevoel van hebt. Vooral die scene met die oude man met dat geamputeerde been was toch echt iets om helemaal neerslachtig van te worden.

De hoofdpersonage Marian lijdt, zoals gezegd, ook maar een uitzichtloos leven en heeft vaak ook erg nympho-achtige trekjes. Op een dag is ze getuige van een verkrachting, en ze vind het volgespoten condoompje van de verkrachter (die laat je ook echt liggen op plaats delict), ze haalt het sperma eruit en ze wringt dat in haar kut. Nou...... een bizar wijf is het zeker. De andere dag word ze weer gestalkt door de buurman en op het laatst ontmoet ze een sadomasochistische buitenlander op een bedrijfsfeest. Ja... zie maar wat je ermee doet.

Ik mag dit soort films opzich wel. Zo was Crepuscule ook behoorlijk goed, ook al gebeurde er bijna geen moer. In Code Blue gebeurd er helaas weer iets te veel en komt het me allemaal wat geforceerd over (Oheen verkrachting, oh...en nu weer een buurman die naar me kijkt, en oh...nu weer een gestoorde seksmaniak op een feest. Misschien was de film nog wel boeiender geweest als Antoniak veel meer had gedaan met die duistere montage in het begin of bepaalde onderwerpen wat minder geforceerd neerzette.

2,5*

Vreselijk. Ik was geestelijk al afgehaakt tijdens die pompeuze scene in Marqt - wat dáár de bedoeling van was? - maar heb het volgehouden tot het einde. Heb een interview met de regisseuse gelezen wat hier eerder wordt gelinkt en die heeft er heel veel mooie woorden voor, maar zo'n scene als in Marqt vind ik gewoon pure aanstellerij, evenals dat overgewaardeerde einde.

1,5*

die blote ... had wel buiten beeld mogen blijven hoor!!!!

opvallend provocerend allemaal voor een vrouwelijke regisseur

Best wel een wanproduct eigenlijk...

Film over verknipte verpleegster op terminale afdeling van een ziekenhuis vol met tegenstrijdigheden. Nihilistisch, ongemakkelijk en wreed, en soms ronduit shockerend. Maar ook liefde en mededogen onder de oppervlakte. Stilistisch fraai vormgegeven shots van duistere schoonheid en uitzichtloosheid worden afgewisseld met ronduit lelijke en obscene beelden. Dit alles ondersteund door passende soudtrack.

Zelfs het feestje is deprimerend. Nee, dit is geen crowd-pleaser. Maar wel bij vlagen interessante en gedurfde cinema.

Prachtige film maar ook enorm deprimerend. Met een steen in mn maag zitten kijken naar sommige scenes.

Marian [Bien de Moor] is verpleegster op een ziekenhuisafdeling voor terminale patiënten. Haar dagelijkse confrontatie met de dood heeft een groot invloed op haar gevoelsleven, zo ontdekken we in dit confronterende, gelaagde psychologische drama. Elk shot is tot in de perfectie uitgewerkt en vertelt ons iets meer over de gevoelens van de zwijgzame Marian. Antoniak sleurt je als kijker mee in diepste, meest duistere plaatsen van de menselijke ziel en dat maakt dit tot zware kost, maar dit is technisch verbluffend en briljante geacteerd.

Dat dit niet in iedets straatje ligt spreekt voor zich , ik vond het een bijzonder en best wel unieke film beleving die je zelden tegen komt . het weg houden van bijna alle film muziek , en tevens zeer weinig dialogen en toch gebiologeerd kunnen blijven kijken naar deze vreemde vrouw , voelt soms net zo vervreemdend . Ik vond dat je ondanks het weg blijven van tekst je de vrouw erg goed leerde kennen en de rol Bien de Moor was daar door erg sterk .

soms was het was duister en er zitten wat heftige scene's tussen die het wel erg ongemakkelijk maken , maar als je daar niet tegen kunt heb je weinig ervaring in de wat duistere werkjes .

het einde was niet leuk , net als het hele leven van de hoofpersoon !

3,5 * redelijk uniek !

Inkijk in het macabere leven van Marian, alle filmscenes zijn ongemakkelijk, zo dus ook het leven van Marian.

Film die tot de verbeelding spreekt en blijft boeien.