Sudor Frío (2010)

En terecht dat ik er zin in had zeg! Geweldige style over substance horror uit Argentinië. Erg fijn regisseurtje dit, met No Morire Sola bewees hij al een erg smerige sfeer te kunnen scheppen en hier doet hij dat nog eens over...plus heel wat extra.

Extreem groezelig, visueel érg opvallend (die slow-mo scene aan het einde !!!!) en enkele geweldige close-up shots. De sfeer druipt er letterlijk vanaf. Met een zeer overdadige opzet en meerdere dingen die er gewoon zijn ingegooid voor de 'fun of it' (zoals dat stukje van Twitch ook al aangaf) weet het wel erg in het oog te springen. Het biedt zich aan als een film waarvan je mag denken ''alles kan, zo lang het maar cool is''.

Sterk benutte gore (geen overdaad, goed gedoseerd). Sowieso een geweldige idee om de 'nitro' uit dynamiet te gebruiken. Dit is allemaal opgezet door twee gekke graftakken die meisjes naar hun huis lokken met een wel erg vreemde methode (gast zonder ledematen voor de cam, creepy ). Het heeft niets van doen met geloofwaardigheid, noch met logica, maar het is allemaal extreem spannend en griezelig.

De soundtrack is overigens bizar goed. Terwijl ik dit typ moet ik toch echt m'n score van 4* naar een 4.5 gooien, dit was héérlijk!

Te (?) lange review .

Leuk.

Maar de film verslikt zich wel in z'n eigen begin. Een wat warrige bedoening, matig acteerwerk en niet al te boeiende ontwikkelingen. Na een half uur wordt het echter wat beter, wat rustiger ook. De humor komt iets beter tot z'n recht.

Opvallende soundtrack, die geregeld érg goed werkt, maar soms ook aardig storend is. Vooral de vocale rock kon me niet echt overtuigen. De harde ruis-edits daarentegen kan ik alleen maar toejuichen. Visueel ook wat onstabiel. Sommige scenes zijn inderdaad knap in elkaar gezet, maar het huisje had best wat smeriger gemogen, ook de "figthers" hadden beter in beeld mogen komen.

De tweede oude mannetjes zijn best lollig, verder wat leuke details en een bij momenten geslaagde vormgeving. Wat jammer van het eerste half uur, het had iets goorder gemogen en de afwerking is uiteindelijk wat wisselvallig, maar best een tof filmpje.

3.5*

Is dit geen komedie dan? Ik vond het nochtans hilarisch om te zien hoe serieus deze film zichzelf neemt terwijl nagenoeg elk onderdeel ervan op de lachspieren werkt. De verscholen maatschappijkritiek, de overdaad aan slow motion en twee gehandicapte bejaarden die er moeiteloos in slagen om een resem jonge, viriele mensen in bedwang te houden met enkele glazen flesjes. Het idee alleen al is krankzinnig. Daarnaast mist Sudor Frio elke vorm van plot, geloofwaardige personages en spanning. Het is een kunst om anderhalf uur vol te krijgen met twee mensen die uit een huis proberen te ontsnappen zonder betrapt te worden, wetende dat die ouwe knarren na één duwtje van de trap alle botten in hun broze lichaam breken. Maar dat zou iets te gemakkelijk geweest zijn natuurlijk. Nog maar eens een bewijs dat een film zoveel meer is dan wat gepruts in de montagekamer.

Argentinië. Ik kan me zo snel geen film voor de geest halen die ik gezien heb uit dat land. Nou, tijd voor iets nieuws dan toch?

Wederom gezien bij Jeroentjuhhhh, volgens mij heeft hij me deze film ook al eens als tip gegeven, en vanavond (hoewel ik eigenlijk echt op tijd naar bed moest) toch gekeken.

Al snel zat ik met een gevoel van; 'WTF is dit, waar zit ik naar te kijken?!'. Ik kon er in het begin geen touw aan vastknopen. Nog steeds niet eigenlijk, want het wat meer dan eens een warboel. Liet me inderdaad aan een soort 'Benidorm Bastards goes Hostel' denken. En de soundtrack, de meeste mensen zijn er lovend over zo te zien, ik vond het storende pokkeherrie.

De manier van filmen is inderdaad wel een grote plus en wist mijn aandacht ook de hele tijd vast te houden. Op een gegeven moment ben ik maar gestopt met nadenken en keek ik gewoon. Style over substance was het toch? Geen andere verwachtingen hebben dan dat. En dan is het eigenlijk best een verdomd lekker filmpje. Nouja, ziek eigenlijk, ik heb toch weer een paar zorgwekkende scènes gezien en 'lekker' is dan weer zo'n raar woord om te gebruiken voor deze film.

Ach, soms is raar best leuk.

haha tof filmpje, dunne scheidslijn tussen horror, humor en seks (waarom anders zouden ze een scene hebben waarin een bejaarde vent alleen nog kan spuiten op een vrouw met een injectiespuit...
en telkens nog mis spuit ook

Lekkere zwartkomische laag ligt erop, erg leuk/flauw hoe die meid in een scene angstig een klein stukje wegkruipt voor de rollator-man, die wat naderbij schuifelt, en dat een paar keer achter elkaar. Ook flink genoten van de close ups van mooie ogen en gezichten, het druppelende zweet op vrouwenlichamen (zoals enkele oude giallo's, niets nieuws onder de zon). Eén meid die zelfs helemaal is ondergesmeerd met wit-achtige nitro, waar zou dat nou toch op lijken

Onconventioneel horrortje dus met een geweldige score die op de zenuwen werkt en mooie vrouwen. Alleen de rock/metal-achtige muziek trek ik niet, en de spanning zakt onnodig in
met die kelder-meiden en punk-buren. Maar dat zijn schoonheidsfoutjes, voor de rest steken de filmstijl en dubbelgelaagdheid ver uit boven het slappe en ongeïnspireerde gemiddelde dat je als horrorliefhebber voorgeschoteld krijgt.

Op zich wel een vermakelijke horror, alleen ietwat rommelig soms.
De harde soundtrack die soms vanuit het niets bij enge scènes naar boven komt werkt erg sfeerversterkend.

De capriolen die de mooie jongedames moeten uithalen om te ontsnappen juich ik van harte toe. Met name Jackie die zich moet ontdoen van haar kleding om maar niet te ontploffen.
De spanning zit er ook goed in door de close ups van het druppelende zweet, dat gaf de film een beklemmend sfeertje.

De opa's vond ik maar vaag en niet al te grappig en het erbij betrekken van de buren haalde spanning er maar uit.
Gelukkig helpt de korte speelduur van circa 80 mee, waardoor de film niet al te langdradig werd.

Al met al een interessante onconventionele horror die het waard is om een keer gezien te hebben.

3,0 Sterren.

Herzien....supersterke horror die origineel uit de hoek komt kwa verhaal maar vooral kwa uitvoering.Prima acteerwerk en visueel een prima film,heerlijke gore gecombineerd met total gekte.....I LIKE IT

Aanrader ....voor de liefhebbers

Paar plusjes, maar verder vond ik er niet zoveel aan.

Zag achteraf pas dat Bogliano verantwoordelijk is voor deze creatie. Toch was ik niet echt verbaasd; mijn eerste kennismaking met de man was immers ook al verre van spectaculair. Dit is wel al wat beter gelukkig.

Het enige wat echt opvalt aan de film, is de soundtrack. Lekkere omineuze klanken en potsierlijke tyfusherrie wisselen elkaar in sneltempo af. Klaarblijkelijk heeft Bogliano zich lekker uit mogen leven, welhaast secondegewijs wordt er van soundtrack gewisseld. Nochtans is het wel één van de betere elementen aan de film.

De rest vond ik om eerlijk te zijn niet zo opzienbarend. Visueel is er sporadisch wat leuks gezien, zoals tijdens de slow-mo's, hetzelfde geldt voor de editing. Maar écht opvallend manifesteren deze elementen zich geenszins. Tevens wat ridicule zaken: acteerwerk dat amper door de beugel kan, en een script waar zelfs Uwe Boll nee tegen zou zeggen. Maar dat is allicht ook niet hetgeen waar dit soort films in de eerste instantie om draaien, dus nam ik dat nog maar voor lief.

Niet slecht dus, maar had meer verwacht. Eigenlijk ook jammer dat er niet wat meer voor een komische of tongue in cheek aanpak gekozen is. De idioterie die de film rijk is leent zich er een stuk beter voor. Kwam op deze wijze wat halfslachtig over. 2,5*.

Ietwat tegenvallende, maar desondanks zeer vermakelijke horrorfilm van Argentijnse makelij.

Het concept is zeer origineel. De killers maken hier geen gebruik van huis, tuin en keukengerei (lees: messen, bijlen of kettingzagen), maar van allerlei chemische, explosieve goedjes. Een sterke zet aangezien het dan non-stop spannend blijft. Een verkeerde beweging namelijk en je vliegt de lucht in. De killers zelf zijn iets minder interessant (sowieso is het acteerwerk niet geweldig), maar zoals gezegd maakt hun moordwapen dus alles goed.

Visueel is de film zeer aantrekkelijk. Toffe belichting en sterke close ups maken het een mooie ervaring. Iets minder ben ik te spreken over de matige soundtrack, die vaak ook nog veel te hard lijkt te spelen. Enkele scenes zijn verassend creepy. Heb het dan voornamelijk om de scene in de donkere kelder met die kannibalistische figuren (beetje The Road (2009) achtig), maar natuurlijk ook de scene met die ''webcam jongen'', wiens ledematen zijn verwijdert. Lekker fucked up...

Het laatste half uur maakt de sterke spanning helaas plaats voor clownesk achtige praktijken. Die buren die in plaats van de voordeur in te rammen met een pickaxe hun eigen muur inslaan om zo via de fundering naar de buren te komen, het overmatige gebruik van slow-motion, de matige CGI en als toppunt een 80 jarige vent die met looprek bewapent met een injectiespuit vol chemische meuk achter een meid aan strompelt. Het haalt alle spanning uit de film en lijkt een bewuste, maar gefaalde, zet te zijn van de regisseur om het wat ''grappiger'' te maken.

Al met al toch een zeer vermakelijk filmpje. Niet in de laatste plaats omdat het slechts 75 minuten betreft. Concept is origineel en zorgt voor de nodige spanning. Het camerawerk overtuigt en werkt in het voordeel van de vaak moordende spanningsopbouw. Helaas schiet de film het laatste half uur uit de bocht en gaat het compleet over de top.

Triple A of AAA, (Argentijnse Anticommunistische Alliantie) was een extreemrechts doodseskader dat actief was in Argentinië gedurende de jaren 70. Wat als aanhangers van het dictatoriale schrikbewind ondanks hun bejaarde leeftijd gewoon door zijn gegaan met martelen? Wat als deze oudjes niet zo blij zijn met de moderne tijd van internet en mobiele telefoons en deze middelen gebruiken om vrouwelijke slachtoffers te lokken?

De film begint als een jonge man en een vriendin in de zoektocht naar zijn ex-vriendin, een huis binnen gaan. Een gezond portie nitroglycerine doet de rest...om je 80 minuten lang ter verblijde met spanning en verrassing. Ondertussen ook nog een vette knipoog in de vorm van een T-shirt naar een inspiratiebron;

Sorcerer (Film, 1977) Logica moet je hier trouwens niet zoeken! Die is er zo goed als niet, het zit vol met onwaarschijnlijkheden, om de amusementswaarde te verhogen. Maar "who cares"? Ja, meisje als je niet wil ontploffen moet je, je kleren uittrekken! Heerlijk! Ook audiovisueel werd er volop geëxperimenteerd. Met zoveel explosieve is het natuurlijk een must om eruit te gaan met een knaller; Dit doen ze dan ook met een gave slow motion-explosie! Fijne grimmige, kleine Argentijnse horror, stijlvol geschoten en met een bizarre fetisjistische obsessie voor zweet …