The Road (2009)

Ik zal nog eens luisteren naar zijn 'papa'.
Maar inderdaad een prachtige film, uniek in zijn soort.

Dit een film die erg "zwaar" en aangrijpend zou moeten zijn. Ik heb em wel uitgekeken, maar al snel was me duidelijk dat een grote amerikaanse poppenkast is.

Van dit bericht begrijp ik helemaal niets. Mij lijkt het redelijk afwijkend van de 'normale' Amerikaanse apocalyptische films.

Gewoon negeren, wij weten wel beter :3

omdat je er "helemaal niets van begrijpt" hier een korte toelichting.

was ie redelijk afwijkend, niet meer dan dat. ik vond em namelijk niet aangrijpend, terwijl de film waarschijnlijk wel zo bedoeld is. de emoties kwamen mij wat "nep" over (geen grote acteerprestaties). het verhaal vond ik wat saai; ondertussen kijk je naar prachtige beelden en uitgestrekte landschappen. juist die (vermoedelijk dure) achtergrond in combinatie met matige acteerprestaties doen me denken het amerikaanse "met geld smijten". verder is het uiteraard een kwestie van smaak.

Uiteraard een kwestie van smaak. Waar ik verder niks mee kan zijn kwalificaties als "grote amerikaanse poppenkast" en "het amerikaanse met geld smijten". Het komt juist helemaal niet over als de typische Amerikaanse film. Hij heeft het in Amerika dan ook helemaal niet zo goed gedaan. Qua acteerprestaties ben ik het ook niet met je eens. Mortenson zet een prima rol neer en ondanks hun korte screentijd vond ik ook Theron en Duvall overtuigend.
Het verhaal is niet spectaculair maar laat aan het einde zelfs nog ruimte voor interpretatieverschillen.
Ik werd toch redelijk aangegrepen door de hopeloze taak van een vader om zijn zoon voor te bereiden op een waarschijnlijk niet bestaande toekomst. Maar dat kan ook liggen aan het feit dat ik zelf vader ben.

Nogal verrassende mening. Ik vind deze film juist zeer sterk geacteerd en de landschappen juist weer regelmatig te opzichtig CGI en het grootste minpunt aan deze film. Het budget was overigens voor Amerikaanse begrippen niet hoog (20 miljoen).

... Het budget was overigens voor Amerikaanse begrippen niet hoog (20 miljoen)....

goed zoekwerk over die 20 mln!

ookal geef ik direct toe dat het soms appels met peren vergelijken is met dit soort bedragen/ andersoortige films...ik blijf erbij dat er voor zulke bedragen betere films zijn gemaakt...ik vond bv Zwartboek (om dicht bij huis te blijven) alleen al beter voor 17.8 mln.

Inderdaad niet echt boeiend om te weten met hoeveel centjes er gesmeten is. Een goede film = een goede film. En deze film vergelijken met zwartboek over appens en peren gesproken.

N23, je hebt mijn commentaar niet goed gelezen.

Ik gaf in mijn commentaar zelf al aan dat het appels en peren vergelijken is nu het volstrekt andere films zijn. Mijn eerdere commentaar ging overigens niet uitsluitend over geld smijten maar ook over een mager verhaal en saai acteerwerk. Voorzover het budget N23 niet interesseert: natuurlijk kan een dure film ook boeiend zijn.

Het is duidelijk dat er vele (ook andersoortige) films zijn gemaakt met een minder groot budget die 10 keer beter zijn. Ik heb expres Zwartboek genoemd: geen super film idd, maar wat mij betreft boeiender dan The Road.

Andere Nl-talige films als Bv. Simon of Ben x zijn -meen ik- wel duidelijk stukken beter dan The Road of Zwartboek. Daarom zou ik zeggen: support eerder (ook) europese films ipv dit soortige matige dramafilms.

Ps. ik begrijp trouwens niet waarom N23 eerder in termen als "negeer...wij weten beter" wil spreken. Als je in discussie gaat is N23 blijkbaar plots van gedachte veranderd.

@Mr Thee, Lieve schat, ik vind het totaal niet boeiend om te weten hoeveel geld er aan een film besteed is. Een goede film vind ik goed door het totaal en niet door de centjes. En daarmee gaf ik je dus gelijk.

Kusjes.

@Mr Thee
Wat N23 volgens mij vooral wil zeggen is dat The Road gaan vergelijken met willekeurige andere films die toevallig minder gekost hebben totaal zinloos is. Zwartboek heeft verder niets met The Road te maken.

De andere argumenten die je geeft snijden wat mij betreft weinig hout, hoewel dat ook een kwestie van smaak kan zijn.
Opnieuw proef ik uit je bericht een bepaalde aversie tegen Amerikaanse films. Dat kan toch geen goede basis zijn voor een objectieve beoordeling. Net zo min als ik een film eerder zou moeten supporteren omdat ie Europees is. Als een film mij kan vermaken dan zal ik hem hoog waarderen. Of hij nu uit Amerika komt of uit Nepal, of hij nu 100 euro of 100 miljoen euro gekost heeft.

@nakada, Dat is precies wat ik bedoelde, en ik deel je mening voor de 100% c:

haha ja laten we er vooral niet te serieus over doen.hollywood, nepal of nederland; het motief van de maker(*en ook bv stichtelijke namen als "de weg"), de herkomst, het bugdet etc: het interesseert mij wel, jullie niet/ wat minder! Uit mijn andere beoordelingen kan je overigens opmaken dat ik niet per definitie een aversie heb tegen de amerikaanse film in het algemeen.

"(As)grauw", letterlijk en figuurlijk. Eigenlijk een zeer emotionele film, zonder overdreven geweld en onnodige actie. Goed acteerwerk. Een film die op geen enkel ogenblik verveelt. Voldoende spanning. Ondanks een slot dat er vlug-vlug bijgesleurd werd, is het een produktie die je zeker moet gezien hebben. 3,5*.

Beschouw het einde eens als volgt.
De vader zegt op een gegeven moment in de film : wanneer je slecht droomt is alles in orde, je leeft nog. Maar wanneer je prettig gaat dromen moet je oppassen. Stel dat het einde niet meer is dan de laatste droom van de vader en hij zijn zoontje zonder hoop achterlaat. Of dat het een droom van de jongen zelf is, om aan te geven dat het ook met hem slecht afloopt.
Heb ik ergens tussen de berichten gelezen en vond ik mooie alternatieven.

Voor films met post-apocalyptische verhalen kun je me altijd wakker maken. Dat juist de film waar ik hoge verwachtingen van had, tegenvalt, is maar even op z’n zachtst gezegd een domper. The Road is prachtig gemaakt. De landschappen en het weer zijn uiterst neerslachtig en indrukwekkend, maar dat is het enige waar de film op steunt. Het plot is namelijk retesaai. Op een handvol spannende momenten na valt er simpelweg niks te beleven. De flashbacks hadden rustig weggelaten mogen worden. Zeker de stukjes waarin je de moeder des huizes ziet, laten meer vragen achter, dan het echt iets toevoegt. Dat ze willekeurig in het duister verdwijnt, is zo’n voorbeeld. Ik kon er helemaal niks mee. Mooie plaatjes heb je in wel meer films. Na een uur voelde ik wel aan dat hier verder niets te halen viel. Zodoende verbaasde het me niets dat het einde wel heel willekeurig aanvoelde. Conclusie: visueel prachtig, inhoudelijk zeer slap.

Wat voor vragen laten die bij je achter dan? Die scenes maken juist een beetje duidelijk wat de reden is dat pa & zoon door de apocalyptische wereld trekken. En dat ze in het duister verdwijnt, is juist een mooie, alleszeggende scene. Ik denk niet dat ze de deur uit ging om slagroomijs te halen

Tegenvaller.

Keek aardig weg maar ik kreeg hier regelmatig een bekaaid gevoel bij.
Verhaal is interessant, de uitwerking nogal oppervlakkig met een christelijke zweem er doorheen. Beetje zwaar ook, al vind ik dat als het me echt raakt juist geen probleem. Ik miste vooral werkelijke diepgang met liefst nog een scheut humor.
Visueel vond ik het wél behoorlijk sterk. Soms wat kunstmatig en protserig, maar in ieder geval boeiend genoeg om toch nog enigszins te hebben genoten. 5.5/10*

fascinerend verhaal verpakt in een sobere doorleefde overjas in een wereld zonder verwarming....schitterend

The Road is een goed gemaakte en getrouwe verfilming van het boek van Cormac McCarthy dat ik een aantal jaar geleden heb gelezen. Ik denk nauwelijks dat iemand het beter had kunnen doen. En toch lukt het me niet om onder de indruk te zijn. Waarom weet ik eigenlijk niet precies.

Het boek vond ik indrukwekkend. De nadruk ligt daar op bijna iedere stap die gezet wordt door de twee hoofdpersonen en iedere boon die gegeten wordt is een sensatie en iedere mogelijke ontmoeting met een persoon een mogelijke ramp. De ingetogen, ruwe schrijfstijl is ook bijzonder en het verhaal gaat daar in een slakkengangetje, wat in het voordeel werkt. Zoals gezegd is de verfilming vrij getrouw, met hoogstens hier en daar wat nadrukkelijkere dialogen en een wat hoger tempo. Gewoonlijk kan ik het boek wel ver genoeg uit mijn hoofd zetten om de film te zien zoals hij is, zeker als er jaren tussen het lezen en het kijken zitten. Toch vraag ik mij af of mijn probleem met deze film (onbewust) ligt in de vergelijking met het boek. Mijn ideale versie was denk ik een film geweest met eindeloos durende shots waarin de man en de jongen door de verwoeste omgevingen lopen (ja, ik denk dat Bela Tarr stiekem de meest geschikte regisseur was), maar ik kan me er ook wel bij neerleggen dat dit het niet geworden is. Het grootste directe probleem dat ik kan aanwijzen is dat de film me emotioneel niet zo meesleepte, in ieder geval niet de gehele speelduur maar slechts op specifieke momenten. Zo deed de dood van de vader mij hier gek genoeg niets. Misschien zat ik er teveel op te wachten? Ik zie ook drie andere minpunten. Als eerste gaat het begin te snel. Veel korte shots waarin vlug wat situaties te zien zijn terwijl Viggo Mortensens overbodige voice-over (die gelukkig snel verdwijnt) het een en ander toelicht. Dit zorgt ervoor dat The Road geen ritme te pakken krijgt voor een lange tijd en het moeilijk is om in te komen. Ten tweede vond ik Smit-McPhee te nadrukkelijk spelen. Ten derde is het gebruik van CGI soms wat te opzichtig.

Toch wil ik niet te zuur zijn, want het is best een knappe film. Viggo Mortensen heeft de rol van zijn leven. De grauwe sfeer had niet beter getroffen kunnen worden en de landschapsfotografie is dan ook uitmuntend. Het verhaal is sterk (al ligt het moraal er door de nadrukkelijkere dialogen nou wat dikker bovenop) en uiteindelijk meeslepend. Momenten zoals die waarin de kamer met eten gevonden wordt zijn toepasselijk magisch, terwijl andere stukken zoals de ontdekking van de opslagplaats voor mensen die als voer moeten dienen zo schokkend zijn als zou moeten. Een kort stuk schoot er voor mij uit: Robert Duvalls antwoord op de vraag of hij zou willen sterven: "No. In these times, we can't afford such luxuries", is zijn antwoord. Prachtig vond ik dat en ik moest even opzoeken of het uit het boek kwam. Dat bleek niet het geval te zijn.

Dus het is geen slechte film en mijn problemen ermee zijn klein. Toch deed het me niet zo veel als zou moeten.
3,5*

Same here, ik kan ook niet echt onder de indruk zijn van deze film, hoewel het inderdaad enorm 'waarheidsgetrouw is'. Daar bedoel ik mee, dat mocht er zo'n gebeurtenis de aarde treffen het er waarschijnlijk zo uit gaat zien. Ik heb eigenlijk geen details gezien die niet klopten.

Wel heb ik het vermoeden waarom we niet onder de indruk zijn, dat komt misschien door het af en toe lome voortgang in de film. Weinig risico's worden genomen door de hoofdpersonen, dus wordt je minder meegenomen in het verhaal. Ook vond ik de moeder niet echt sympathiek wat ook niet echt helpt om respect te geven aan papa en zoon.

Wel wil ik er nog aan toevoegen dat het donkergrijze filmkleuren hebben geholpen een mistroostig sfeertje te creeeren, en had je weinig hoop in een goede afloop. Het einde is ook best verassend, maar geeft me te weinig voldoening. Misschien een vervolg erop maken?

Een hele boel tips gekregen om deze vooral maar niet te gaan zien. Maar ik ben een koppig mens en heb het toch maar even gedaan. Nu snap ik echt geen bal van die tips. Vind het een uiterst sfeervolle mooie film. Beelden zijn prachtig en het verhaal is erg mooi. Mooi einde ook, hou er wel van dat het een beetje vaag is of die nu goed of slecht is.

Ik vond het een goeie film... ik vond alleen dat sommige aspecten te snel of niet goed uitgewerkt werden... er miste wat in de afronding.

verder een goeie film!

3.5*