Black Swan (2010)

Heb je daar een bron van?

Heb hem vorige week gezien en hij blijft me nog steeds bij en dat had ik van tevoren nooit gedacht. Het laat heel goed de trieste, maar ook de mooie kant van ballet zien. Pas wanneer ze zich helemaal overgeeft aan het leven kan ze zich ook helemaal overgeven aan het balletstuk. Het is vooral die diepere betekenis die me bij blijft en die ik mooi vind.
daarom doe ik hem voorlopig van 4 naar 4.5

Natalie Portman... grandioos, ik kan niet anders zeggen! 5*

Bedankt voor het interview.

Aronofsky noemt De dubbelganger dus een 'interesting starting point'. Veel meer gelijkenis is er denk ik ook niet.

Als het startingpoint de ruggengraat is lijkt me dat juist wel.

(en wat een fijne interviewer... Een stuk beter dan het gros)

Nu al 1000 stemmen

Wat een film! Ik had al hoge verwachtingen, en die zijn helemaal waargemaakt. Heerlijk die onderhuidse spanning, het prachtige camerawerk, sterk acteerwerk, de duistere schrikmomenten en stuk voor stuk intrigerende karakters. Met een drietal films in mijn persoonlijke top 100 (incl. Black Swan) bewijst Aronofsky nu echt dat hij de man is waar we als filmliefhebbers afhankelijk van zijn bij het afleveren van hoogstaande kwaliteit uit Hollywood.

Hoewel Aronosky hier een klassiek verhaal vertelt, en de film best vergelijkbaar is met bijvoorbeeld het werk van Cronenberg of Polanski, kan niet ontkend worden dat Aronofsky op dit moment alles haalt uit de middelen die anno 2010 beschikbaar zijn. Visueel is deze film dan ook een parel. Vooral in de tweede helft van de film gebruikt hij deze middelen om sommige scènes nog een extra lading van verwarring en psychologische horror te geven.

Op verschillende filmsites heb ik nu al verschillende interpretaties van de film gelezen. Hoewel de meeste punten mij al na een eerste kijkbeurt duidelijk waren, is het altijd fijn om vermoedens bevestigd te zien worden. Hierbij gaat het er vooral om dat Nina in het verleden en wellicht ook in het heden misbruikt werd door haar moeder. Aronosky verwijst hier verschillende keren naar in de film. Extra knap is het dat Aronofsky hier niet direct de nadruk op legt, terwijl het wel belangrijk is bij het interpreteren van het verhaal. Eigenlijk maakt dit de film alleen maar donkerder.

Ik heb al verschillende keren gelezen dat Aronosky de softe kant opgaat, maar voor mij is Black Swan net zo'n stomp in mijn maag als Requiem for a Dream is geweest. Wellicht minder expliciet, maar die onderhuidse gevoelens zijn bijna ondraaglijk zwaar en zwart. Het leven zoals Nina leidt, gun je helemaal niemand. Zo geïsoleerd van de buitenwereld, waarbij zij zowel gevangen zit in haar eigen lichaam, als ook in bepaalde mate blijvend gevangen wordt gehouden door haar moeder.

Een kleine teleurstelling. Had hoge verwachtingen, mede door de hoge scores (hier en IMDb) en mede door aanbevelingen door vrienden. Maar voor mij zijn die verwachtingen niet ingelost.

Film komt heel traag op gang. Vrijwel continue beelden van dansende ballerina's, afgewisseld met scènes over de relatie tussen de hoofdrolspeelster en haar moeder en wat 'enge' beelden over enig lichamelijk verval. Zowel de ballet-beelden als de gehele relatie tussen Nina en haar moeder konden mij totaal niet boeien.
En dit gaat het eerste uur op eenzelfde tempo door: repeteren voor de uitvoering, gedoe tussen haar en haar moeder en wat zogenaamd enge scènes over bloedende vingers, een opengekraste rug en loszittende nagels.

De film wordt gered door het de laatste half uur/laatste 40 minuten. Eindelijk komt er wat spanning in de film, vooral door de interactie tussen Nina en Lily (voor mij veruit de beste prestatie).

3,0*

Denk ook aan: Double Bind. Haar verhouding met haar moeder is duidelijk: dubbel. Ze heeft haar danscarriere opgegeven voor Nina. En dat laat ze Nina fijntjes weten. Bijna al Nina's relaties bevat dat dubbele. En wat de choreograaf tegen haar zegt is een standaard voorbeeld van een dubbele boodschap, wat dus een onmogelijke opdracht bevat, die Nina tot het uiterste drijft:

"The only person that's standing in your way is you" ...

Killing.

De ruggengraat lijkt mij eerder Het zwanenmeer.

Dat zal. Maar gezien het verschil in uitwerking tussen Dostojewski en Aronofsky is het toch serieus moeilijk om meer overeenkomsten te bedenken met het boek dan dit 'uitgangspunt'.

Een interessant interview, maar toch ook wel wat oppervlakkig. Ik had het liefst wat meer gehoord over de psychologische achtergrond van het verhaal. Maar wellicht gaat Aronofsky daar niet op in, zodat de kijker vrij wordt gelaten om zijn eigen interpretatie van het verhaal te vormen.

Wat een goede film zeg. Heel apart en indrukwekkend. Natalie Portman speelt heel sterk, hoewel het een rol is waarin je kunt schitteren.

Maar een van de beste films die ik de laatste jaren heb gezien. Zeer sterke regie, camerawerk en editing.

Wil er toch 5 sterren van maken...

I spend most of my time in the Netherlands, therefore I thought it would be fun to be on a Dutch moviesite (blame me? this site is wonderful!). So yes, I prefer English above Dutch since I barely speak, write or read Dutch haha.

A little off-topic but to keep it on-topic; I really have to see Black Swan again, since I'm still doubting if it deserves that 0,5 extra or not. I think, like most Aronofsky movies, that you have to see his movies at least twice before you fully understand everything, 'till you've seen every little detail in the movie..

"Perfection is not just about control..."
Mijn interpretatie. Perfectie is geen perfectie zonder realisme. Nina moet zich boven zichzelf verheffen (transendentie), om te leren dat perfectie niet reëel is, omdat het altijd meer dan- is. Perfectionisme is iets abstracts, iets wat zich in het denken bevindt, het uit zich op lichamelijk niveau. Het streven naar perfectie, die ze nooit echt kan bereiken omdat echte perfectie altijd meer dan- is, manifesteert zich in lichamelijke klachten: pijn in haar middenrif, eczeem krabben. Nina pijnigt zichzelf onbewust met haar perfectie.
De zwarte zwaan geeft haar de rust die ze altijd al wilde. De zwarte zwaan geeft Nina toegang tot het transcendente, en leert haar zichzelf op een redelijke/reëele manier manier tot haar kunnen te verhouden. Ze heeft zich boven zichzelf verheve op geestelijk niveau, om de dwangmatige controle die het perfectionisme haar geeft los te kunnen laten. De rol van Nina als zwarte zwaan geeft haar inzicht, een manier om los te laten. Dit inzicht is visueel prachtig weergegeven in haar transformatie naar een letterlijk zwart gevleugelde danseres.
"....it's about letting go!"

That would be ridiculous.

90% of the movies we watch are in English, so we should be developed enough to not be bothered by an English post every once in a while.

Net als bij de eerdere werken van Aronofsky laat hij de kijker weer heel dicht op de huid van de karakters plaatsnemen. Het maakt van zijn nieuwste werk, Black Swan, wederom een indrukwekkend en intrigerend stukje film. Visueel is de film zeker interessant, maar de grote poeha bleef gelukkig uit, alles werd in mijn ogen mooi en integer gebracht, zonder teveel poespas om de poespas. Black Swan is dan ook het perfecte toneel voor de hoofdrolspelers om te schitteren. En onder de regie van Aronofsky komt dat meestal helemaal in orde.

Zo ook hier. Natalie Portman speelt een onvoorstelbaar sterke rol. Het is een alles behalve makkelijke rol, maar vol overgave draagt Portman, ogenschijnlijk met zichtbaar gemak, de film op haar fragiele schouders. Haar tegenspeelster Kunis weet overigens ook wel enigszins te verrassen. Cassel vond ik daarentegen dan weer zo zo, niet echt bijzonder. Ditzelfde geldt een klein beetje voor de plot, het is nergens echt uitzonderlijk of verrassend. Was blij dat er geen uitleggerig slot kwam, waarin zou blijken hoe de vork in de steel zat, maar verder was het vrij rechttoe rechtaan qua vertelwijze. De ijzersterke vertolking(en) en het vakmanschap van Aronofsky en zijn hele crew maken Black Swan echter tot meer. Behoorlijk veel meer.

4 sterren.

Ja absoluut. Dus geen zorgen, je bent je geloofwaardigheid niet verloren.

Film komt wat traag op gang en lijkt wat saai, maar op de een of andere manier houdt het wel je aandacht vast.

Sublieme rol van Natalie Portman. Heel sterk gespeeld. Vond de emotie nergens ongeloofwaardig of overgeacteerd.

Wow. Prachtig. Net afgekeken dus weet nog niet precies hoe ik mijn mening moet omschrijven, maar de film trok me mee, ik voelde hem echt. Echt goed.

Ik ben nu een uur aan het kijken en ik vind er nog steeds geen ene bal aan. Het spijt me echt, maar ik ga denk ik maar 1 ster stemmen, want ik zit deze film alleen maar zo lang te kijken omdat hij zo hoog wordt gewaardeerd. En ik snap echt niet waarom. Het enige wat ik wel interessant vind is dat er blijkbaar iets geks aan de hand is, maar voor de rest.

Oh ik snap het ineens, nou weet ik waarom deze film zo hoog wordt gewaardeerd.... HAHAHA. 1:08.

Nou vooruit, het laatste kwartier was wel aardig. 2 sterren dan.

Je kunt je posts editen? Je hebt nu 3 posts achter elkaar.