Dinoshark (2010)

Zonder twijfel het hoogtepunt van de film.

Na Dinocroc moest er gewoon een Dinoshark komen, dat stond als een paal boven water. Ze flikken het weer. Monsterfilm nummer zoveel, met oneindig veel anderen in zijn kielzog.

De eerste tien minuten vallen tegen alle verwachtingen in echt mee. Uiteraard kent de film een minimale verhaalopbouw met betrekking tot het uitbreken van de dino. Door een wegzakkende ijsrots komt een bizarre ijssplinter los, waaruit ogenblikkelijk verscheidene visjes wegzwemmen. Nog geen halve seconde later springen we al drie jaar vooruit in de tijd, om tot de vaststelling te komen dat één van die visjes nu groot en sterk geworden is.

De zogenaamde Dinoshark ziet er voor de gelegenheid eens niet zo verschrikkelijk uit als de naam Syfy laat uitschijnen. Het kan natuurlijk beter, maar ook véél slechter. En ook hoofdacteur Balfour steekt niet tegen. Hij speelt erg gedreven en probeert in tegenstelling tot het grootste deel van de cast een zekere naturel te steken in de anders zoutloze en clichématige dialogen. Helaas wordt zelfs hij na verloop van tijd plat, eentonig en grijs.

Enfin, het ontaardt al vlug in een parodie op klassieker Jaws, waarin zowel muziek als bekende quotes lichtjes worden gewijzigd, op een weinig subtiele manier. De rivaliteit tussen Trace en de haai grenst aan het ongeloofwaardige, daar eerstgenoemde hiervoor niet echt een motief lijkt te hebben. Akkoord, de helft van zijn vriendenkring is opgegeten, maar toch lijkt hij hier weinig mee in te zitten. De traantjes blijven alleszins goed verborgen. De schrijvers van het..tja..script hebben klaarblijkelijk vooral gefocust op een onderling duel tussen haai en mens. Dat er hier en daar weleens iemand levend verorbert wordt heeft louter een intensiverende functie, en dient in geen geval als iets waar het hoofdpersonage zich zorgen om moet maken. Die haai moet dood, punt aan de lijn.

Ik ben blij dat de zever werd gemeden. De zijplotjes met die uitbater van een of ander vakantiedomein en die malle professor Reeves zijn nochtans een kleine doorn in het oog. Hun rol blijft gelukkig beperkt, maar dan nog stel je jezelf de vraag wat ze te zoeken hebben in deze film. Opvulsel?

De kuren die het volstrekt verwilderde beest uithaalt zijn absoluut fraai te noemen. Bovenstaande quote impliceert al een en ander, maar oordeelt u vooral zelf. Mij stoorde het enigszins dat de veelvraat nooit voldaan was. Het schepsel blijft op zoek gaan naar prooien, en schijnt zich van begrippen als indigestie geen fluit aan te trekken. Jandorie, volgens mij kan zijn maag makkelijk dienen als luchtballon. Verder houdt het zich gedeisd, en blijft het gedurende een vol anderhalf uur constant rondzwemmen. Vakantiegangers kunnen geen teen in het water steken, of hij komt al op de proppen.

Daarnaast staat het Syfy meesterwerk bol van de clichés. Werkelijk alles geschiedt volgens het boekje. Bovenal voorspelbaarheid heeft een groot aandeel. Niet alleen het einde, maar op vrijwel elk moment kan je zeggen wat zal gebeuren.

Tot slot kan je stellen dat Dinoshark niet bijzonder geslaagd is, mede dankzij het uitgangspunt dat in alle opzichten identiek lijkt aan een Dinocroc vs. Supergator, om maar een titel te noemen. Na een uur speeltijd klaart het weer even op, dankzij het korte witte broekje van de hoofdactrice, om niet veel later weer in heftig onweer te vervallen. Lachmomenten zijn beperkt, en eigenlijk is enkel het helikopter moment de moeite waard. Voor de fans van het 'genre' is het desalniettemin een aanrader.

2,00 (1,75)

Vermakelijke film. Zeker als je het afzet tegen Dinocroc vs Supergator.

Acteerwerk is uiteraard reteslecht, maar wel op een leuke manier. Niet zo stijf als in die film.

De Dinoshark vond ik er best aardig uitzien en zijn aanvallen waren niet onaardig. De beste scene is hierboven al beschreven. Toen lach ik iig ook in een deuk.

De soundtrack is ook best aardig buiten die Jaws deuntjes om.

Als nu eens een keer de effecten inorde waren zou je nog best een aardige film kunnen hebben. Maar helaas zoals zo vaak de laatste tijd zijn de special effects bedroevend.

Met verwondering heb ik deze film uitgekeken. Ik kan eigenlijk niet geloven dat dit een film uit 2010 is. Het leek eerder een mislukt experiment uit de jaren 70.

Vreselijk, amateuristisch,lachwekkend, abominabel slecht acteerwerk. De doorsnee homevideo ziet er beter uit dan dit vreselijk gepruts.

Onvoorstelbaar belachelijke verhaallijn en verloop. Alleen het begin waar in 2 minuten het duidelijk wordt gemaakt hoe de "DinoShark" ontstaat is om je stuipen te lachen.

Ongelofelijk slechte trucages. Het bordkartonnen wezen ziet er vreselijk uit. De sequenties op afstand met de rugvin lijken wel uit het C-64 tijdperk en soms kloppen de ruimtelijke dimensies helemaal niet. De SE'n zijn zoals een bussel ajuinen .. je begint er spontaan van te huilen.

Schaamteloze rip-off van Jaws op momenten. Zelfs de soundtrack heeft er iets van weg. Met open mond keek ik er naar.

Simpel besluit: zelfs als je het gratis kan bekijken ... niet doen. Als je een DVD-exemplaar ergens ter hand hebt ... niet bedenken ... smijt dit gedrocht zo ver als je kan weg.

Aaaaaaaaargggh ... dacht niet dat ik het ooit zou zeggen. Maar dit was dus echt verspilde tijd die ik niet kan terugkrijgen.

-5*

PS. Waarom toch uitgekeken ? Omdat ik dan eigenlijk niet de mogelijkheid zou mogen benutten om te stemmen op MM