The Bang Bang Club (2010)

Aardig filmpje. Waargebeurde verhalen hebben meestal streepje voor bij mij en dit is gewoon ook een interessant verhaal. Acteerwerk is redelijk, al blijft de film beetje kil en afstandelijk. Emoties worden niet echt goed neergezet. In dit soort genre vindt een film als The Hunting Party veel beter uitgewerkt.

Wat een waargebeurd verhaal...

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Ryan Phillippe speelt zeer goed...

Bang bang, alleen maar moorden, wat een drama...

Mooi HD kwaliteit...

Het is wel moeite waard...

Op zich is het verhaal heel dramatisch en heb ik bewondering voor wat deze mannen hebben gedaan. Ook de hele discussie over in hoeverre een journalist of fotograaf moet helpen in een crisissituatie of alleen het gebeuren documenteren is heel sterk. Kortom: qua verhaal zit het helemaal goed. De foto van het meisje met die aasgier achter haar kwam heel hard binnen bij mij. Echt afschuwlijk.

Helaas vond ik het acteerwerk erg matig. Ik ben sowieso al niet zó onder de indruk van Ryan Phillipe maar ook de rest van de cast had voor mij wat meer diepgang mogen brengen. Ook had ik wel wat meer beelden van Zuid Afrika verwacht om het contrast wat meer weer te geven en om te laten zien hoe tragisch het is dat er zoveel ellende heerst in zo'n schitterend land.

De heftige confrontaties kwamen wel heel heftig op me over maar ik had toch wat meer willen ingaan in de verschillende partijen. Nu kwamen ze als een stel leeghoofdige maniakken op me over die alleen maar aan het moorden waren. Dit gebeurde ook wel maar ieder partij heeft wel zijn eigen verhaal. Ik begrijp dat dit misschien niet gedaan is omdat de fotografen hier ook niet verder op in gingen en onpartijdig wilden zijn. Maar het had toch wat meer zicht gegeven op het conflict waarin ze zich bevonden.

Was nog best een goede docu film over de nadagen van de apartheid. Met vele op beeld vast gelegde traumatische gebeurtenissen (voor de cameramannen dan), hier en daar wat actie, maar helaas ook een overtollige reeks aan drama. Moet ook eerlijk zeggen dat ik wel op bepaalde momenten een dubbel gevoel kreeg. De ene keer leek er vaart in te komen en gebeuren er bijzondere momenten (bv met die stam) en de andere keer heb je wel eens zoiets van: nu weet ik het wel en blijft de film erg hangen. Ryan Phillipe is nog best goed in deze film. De achtergronden van het toch nog wel sfeervolle Zuid Afrika werkt goed mee, maar helaas is The Bang Bang Club niet echt meer dan een doordeweekse film.

3,0*

Ondanks dat de film echt gebeurt is heb ik me rot zitten te ergeren aan de vier fotografen. Ik had tijdens het kijken van de film totaal geen respect voor ze en ik vond ze maar zeer arrogant, gevoelloos en ze dachten ook onaantastbaar te zijn. Dat laatste was zeker het geval toen de eikel op het einde tijdens een belegering gewoon effen twee cola's ergens ging kopen. Ik moet zeggen dat de gebeurtenis erna niet meer dan het verdiende loon was. Die eikel die op het einde zelfmoord pleegde vond ik trouwens een grote losser en ook een lafaard. De kritiek die op hem geuit werd na de bewuste foto van de gier en het meisje was niet meer dan terecht. Dat hij daar niet mee kon leven en dat hij ook steeds spookbeelden zag in zijn dromen en daarom besloot uit het leven te stappen was echt zwak. Ga dan i.p.v. foto's maken de mensen helpen in de oorlogsgebieden i.p.v. op een zielige manier zelfmoord te plegen.

De film begon overigens best goed maar toen Greg gelijk daarna werd opgenomen in de Bang Bang Club vond ik het maar een trieste bedoeling worden. Sommige gebeurtenissen waarvan men foto's heeft gemaakt waren best dramatisch en soms ook wel aangrijpend. Maar dat was dan ook het enige goede aan deze film. De cast stond me in deze film niet echt aan omdat ik me eigenlijk continue aan ze geërgerd heb. Geen enkele persoonlijkheid kon mijn sympathie winnen.

Mja.

Beetje vis noch vlees. Zeker geen slechte film, en absoluut vakkundig gemaakt, maar ik vroeg me tijdens het kijken af of het nu over de problematiek in Zuid-Afrika ging of over het groepje fotografen? En wie van de fotografen dan. Fout is er niet echt wordt ingezoemd op geen van bovenstaande zaken. Noch op de Apartheid, noch op één van de fotografen. Ja, okee, je zou kunnen zeggen dat Greg Marinovich centraal staat, maar waarom dan toch die zijsprong naar Kevin Carter en Soedan maken? Uiteraard wilden de makers niet onvermeld laten dat Carter ook zijn Pulitzerfoto maakte (een verschrikkelijke foto trouwens) en enkele maanden later zelfmoord pleegde. Kon dit alleen niet goed in dit verhaal plaatsen. Verder springt het verhaal soms van de hak op de tak en is de samenhang ver te zoeken.

In ieder geval, wat wel duidelijk naar voren komt is dat oorlogsfotografen een verschrikkelijke job hebben. Alle ellende en miserie op de gevoelige plaat vastleggen, vaak met gevaar voor lijf en leden, en vaak in de onmogelijkheid om hulp te bieden. Moet aan een mens vreten.

En Zuid-Afrika is een prachtig land natuurlijk, dus het helpt wel om de film een mooie look te geven. Sommige massa-scènes zijn ook best indrukwekkend te noemen. Maar overall te afstandelijk om echt te beklijven.

Film slaagt er aanvankelijk niet in de emoties bij het oorlogsleed te doen overslaan.

Pas wanneer de actie zich verplaatst naar Soedan grijpt de film aan wanneer de vraag rijst wat de menselijke meerwaarde is van dergelijke oorlogsfotografen. Het antwoord zit niet in de film, alleen dat dergelijke gevarenberoepen onvermijdelijk op termijn psychische, mogelijks physische, littekens nalaten.

Zeker geen slechte film maar ver van een sterke indruk nalatende prent.