Sucker Punch (2011)

Snyders vorige film was 3d. Had deze ook graag in 3D gezien.

Bladerunner een popcorn film? No way, dat is juist dure arthouse.

Is langer beter dan? Ik zie eigenlijk liever een film van onder de 100 min dan boven de 2 uur. Zeker het afgelopen decenium duurde actiefilms vaak veel te lang. Een Spider-man, Harry Potter, piraten of Batman verhaaltje moet toch makkelijk binnen 2 uur verteld kunnen worden.

Wat? Dan ben je nog niet veel buiten geweest, jongen. Maar goed, ik had het eigenlijk helemaal niet over de moeilijkheidsgraad. Trouwens, je maakt al een fout door te zeggen dat elke film dat gemaakt is voor een groot publiek een popcornfilm is. Blade Runner en Watchmen behoren tot de 'mainstream cinema' maar zijn geen popcornfilms waar je met vrienden kunt overheen lullen met bier en chips. Doe je dat wel, dat zal al het mooie van deze films je ontgaan. Met een popcornfilm kun je dat wel en mis je niks omdat er niets te missen valt. Als je al niet het verschil ziet tussen een Blade Runner (waar niets wordt uitgelegd of opgedrongen) of een I, Robot (waar de kijker wordt 'gespoonfeed') dan vrees ik het ergste.

Zo wordt het vaak omschreven* ... als een film die een combinatie is van mainstream en arthouse. En dat vind ik ook van Watchmen of The Assassination Of Jesse James By The Coward Robert Ford. Zij maken deel uit van de betere mainstream cinema. Als je er niets van jezelf aan toevoegt dan zul je ook heel weinig terugkrijgen. Deze films vragen, in tegenstelling tot de popcornfilm, een investering van de kijker. Er moet een wisselwerking ontstaan, hetzij mentaal of emotioneel. Zonder deze wisselwerking wordt het een saaie en lege bedoening. Dat verklaart meteen waarom zo veel mensen deze films maar niks vinden.

* Een mooie uitspraak vond ik bijvoorbeeld: "Blade Runner is an arthouse film disguised as a mainstream movie."

....

Idd mainstream is nog geen popcorn. Watchmen is dan ook niet net zo min als Platoon, the King's Speech of dances with Qolves. Popcorn is hersenloos vermaak waarbij je je verstand op nu zet en de actie en het spektakel over je heen laat komen. Daarbij was Bladerunner een grote flop en vond het helemaal geen main stream publiek bij zijn release.

Dances with Qolves

q zit naast de w op de iphone.

Ik neem popcorn films wel iets breder dan perse hersenloos vermaak waar je met een kippenbout in je hand doorheen kan lullen. Blade Runner kwam wel uit in 1982 toen Harisson Ford de man was met daarvoor in Stars Wars en Indiana Jones gespeeld te hebben . Dus een gigantische fanbase, veel mensen gaan hem kijken. Nu vind ik het ook een gigantische arthouse productie. Maar ik kan hier gewoon bij eten en tussendoor een beetje lullen net als bij Watchmen waar je imo ook heel wat gesprekken had kunnen missen. Ik kan niet inzien waarom dit geen popcornfilm zijn waarbij je bij wijze van spreke soms je bakje even moet neerzetten.

Maar goed ik snap jullie wel maar hetzelfde dat ik Inception een popcornfilm vind wat jullie hoogstwaarschijnlijk ook vinden maar waar andere weer een hersenkraker in zien.

Dit lijkt me dan wel weer een typische popcorn film. Popcorn staat voor mij vaak ook gelijk aan een lekkere hersenloze blockbuster die je ook gewoon vermaakt. Blade Runner is niet toegankelijk genoeg om er lekker hersenloos vermaakt door te worden. Daarvoor is de stijl van de film gewoon te apart. Inception is volgens sommigen een hersenkraker, maar dat vind ik altijd zo raar. Je kan gewoon met een bak popcorn jezelf laten vermaken door die film. Veel stelt het niet echt voor.

Blade Runner is inderdaad verre van een mainstream popcornfilm. Best een lastige film waar je van moet houden. Ik vond er niks aan, maar wie weet veranderd dat ooit.

Sucker Punch wordt wel een typisch popcornfilm. Niet teveel bij nadenken en lekker genieten van de mooie beelden en dikke actie.

Opzich wel. Er zit wel een gigantisch verschil tussen een 2012 en Blade Runner, dat moet gezegd worden. Onderscheid zich wel. Maar toch vind ik Blade Runner wel een film waarbij ik gewoon languit op de bank ga liggen met een wat eten en drinken erbij en puur ter ontspanning.

Ik denk dat het te artistiek voor een "typische" popcornfilm. Er zal wel een popcornlaag omheen zitten, net zoals dat bij 300 het geval is. De ene zal genieten van de actie en geweld, de andere zal klaarkomen puur van de emotie en expressie die ervan afstraalt.

Beiden kunnen popcornvermaak heten he

Het zal een simpel plotje zijn dat gericht is op het 100% vermaken van de kijker, zonder diepzinnige boodschap. 300 was ook typisch zo'n film. Blade Runner gaat veel dieper om een voorbeeld van eerder uit dit topic te noemen.

Is dat zo?

Popcorn? Mwha, jawel. Typisch? Never..

LOTR is typisch popcornvermaak.

Dit is ook typisch popcornvermaak voor mij hoor, alleen hoogstwaarschijnlijk wel 1 met creativiteit. Al zit dat niet echt in het plot. Meer in de droomwereld.

LOTR kan je ook bij zeggen dat je daarbij kan klaarkomen van puur de emotie en expressie die ervan afstraalt.

LOL sowieso beetje fout om dit te zeggen.

Daar is het te gewoontjes voor.

Tja, als jij je eigen definitie er op na houdt is het lastig discussiëren. Dus volgens jou is The American popcorn vermaak omdat Clooney er in zit en The Thin Red Line, met al zijn sterren ook?

Vrees dat als jij Bladerunner ziet als een film die je bij het eten tussendoor kunt zien de film waarschijnlijk niet begrepen hebt.

Heb je de film wel gezien? BR is een een existentialistische film noir. Geen actiefilm of zo.

Het leuke aan Blade Runner is dat je hem op beide manieren kunt bekijken. Aan de oppervlakte is het een futuristische misdaadfilm over een bounty hunter die op 'robots' jaagt. Onder de oppervlakte (en de reden waarom het één van de beste SF-films aller tijden wordt genoemd) ontdekt men existentiële sciencefictionfilm met vele lagen. Natuurlijk, als je de film op een hersendode manier bekijkt zal er niet veel gebeuren. Het is zoals met kunst, het meeste moet worden ingevuld door de toeschouwer zelf.

Inderdaad. Ik dacht ook dat BR spectakel zou opleveren, maar het is vooral het verhaal dat de film een eigen smoel geeft. Zit bijna geen actie in.

Ik heb Blade Runner wel gezien anders zou ik dit niet neer kalken alleen om mijn punt te bewijzen over een film die ik niet heb gezien. Maar ik zie BR zeker wel als een ontspanningsfilm ja.

Als je alleen naar het verhaal kijkt van Ford als detective om robots op te zoeken en Hauer als de bad ass robot die het recht in eigen handen neemt. Ik geniet meer van de visuele pracht van BR dan dat ik er filosofisch over na ga denken. Het is ook meer een fanta toekomstbeeld dan een realistisch toekomst beeld. Ik heb er niet veel existentialistische gedachten aan overgehouden, maar wil niet zeggen dat, dat niet kan.

Ben sowieso altijd in voor filosofische films en dergelijke maar kan BR daar niet helemaal serieus in nemen. Vind het dan ook totaal een ander kaliber film dan Solaris of 2001 bijvoorbeeld.

Ik lees dan liever 1984, animal farm, a brave new world om echt geprikkeld te worden.

Maar zoals ik zei is het zeker geen typische popcorn film maar ik vind het wel een ontspanningsfilm.

Nou, dan moet je BR nog maar eens kijken. Heeft toch wel heel wat meer te beiden dan een eenvoudig detective verhaaltje. want wat je nu doet is stellen dat 2001 een popcorn film is, omdat je lekker onderuitgezakt met een biertje naar wat vechtende apen en een paar draaiende ruimteschepen hebt zitten kijken.

Ik heb die term nooit begrepen, ik kan dus niet van deze film genieten als ik geen popcorn eet? Noem het dan inhoudloos met een reden erbij. Want termen als "popcorn film" en "verstand op null" maken het veel te makkelijk om uiteenlopende films in het zelfde netje te plaatsen.

Dat houd je nou eenmaal met grote/blockbuster releases in de bios.

LOL.

Nee, ik zeg juist het tegenovergestelde dat 2001 van een andere kaliber is.

Ik vind het visuele in BR juist het grootste pluspunt in de film niet dat je tot nadenken word gezet.

Kan aan mij liggen hoor maar ik nam het kitscherige toekomstperspectief niet helemaal serieus.

Of misschien moet ik door de typetjes heen gaan kijken in die film.

Ze zijn van hetzelfde kaliber. Het is 'immersive cinema' dat tevens tot nadenken stemt. En de thema's die men in Blade Runner kan ontdekken moeten heus niet onderdoen voor die van 2001. Het grote verschil is dat Blade Runner de kijker niet verplicht om ook eens onder de motorkap te kijken. 2001 doet dat wel door bijvoorbeeld de kijker rechtstreeks vragen te stellen. Met Blade Runner moet je zelf het initiatief nemen.