Sucker Punch (2011)

Thorak schreef:

(quote)

Dat hoeft helemaal geen minpunt te zijn hoor, mits er maar wel een logische reden is vor de aktie, maar dat mist hier totaal. De aktie past totaal niet bij het magere verhaaltje.

(quote)

En kijken naar iemand die aan het gamen is is ook totaal niet leuk, net als deze film dus.

Je loopt deze film nu anders wel onterecht naar beneden te bashen?!

En je doet voorkomen dat deze film een b productie is en het kijken niet waard, jammer als je mensen wegjaagd die hier een hele mooie film aan kunnen beleven.

Met andere woorden, hou op met het bashen, nou weten we het wel dat jij dit geen leuke film vond.

Je kunt het ook anders zien. Ik behoed mensen voor de flop die jij ze aan het aanpraten bent.

Maar ik heb het niet over camerabeweging maar over de compositie van de beweging voor de camera. Ik denk niet dat daar veel mensen op letten.

Ok. Natuurlijk leent oud Japan en samoerai zich daar wat beter voor. Zombie's in loopgraven vraagt misschien een andere benadering. Ik ga er bij de volgende kijkbeurt wat op letten.

Ja, vooral op de gelijkenis tussen de loopgraaf -en high speed trainscène. Een van deze twee actiescènes is overbodig. Voor de rest kan het wel kloppen dat 'schieten' zich minder goed leent voor interessante choreografie maar toch ... In The Matrix kon het wel.

Je bent niet wijs!:P

Vond deze film echt masterlijk, nu al dik 5 keer gezien en verveeld me nog niet!

Denk dat er te weinig mensen zijn met een goede fantasie en de film ook totaal niet snappen. Vind'm nog niet eens zo ver gezocht, maar ik ben dan ook meer een open minded persoon.

Wat valt er niet te snappen aan deze film? Het verhaal is nou niet bepaald diepgaand. De 'droomscènes' houden in ieder geval totaal geen verband met de dingen die zich in de inrichting plaatsvinden. Dat zijn niet meer dan random aktiescènes. Daarnaast heb ik me mateloos geirriteerd aan dingen die ik al eerder heb genoemd.

Tim Burton kwam Quentin Tarantino en Guillermo del Toro tegen, en tijdens een avondje stevig doorzakken met de gamedevelopers van Bioshock werd tijdens het snuiven een script samengesteld die Alice in Wonderland een lobotomie geeft dat ze nooit zal vergeten.

Wat een geflipt goeie film zeg.

In werkelijkheid komt het allemaal uit het nuchtere brein van Steve Shibuya en Zack Snyder, die de essentie van El labirinto Del Fauno (klein meisje vlucht door de keiharde realiteit in een weelderige fantasiewereld) combineren met de girlpower uit Kill Bill en dat allemaal met de fantasie van een Burton en Del Toro tesamen waardoor mecha scienceficton ontstaat die bij momenten de Big Daddy’s uit Bioshock ver achter zich laten. Een bijzonder charismatische Emily Browning speelt namelijk Baby Doll (de naam alleen al!) die onterecht naar een gesticht vliegt waar ze een lobotomie-behandeling zal krijgen en zodoende niet alleen in een fantasiewereld vlucht maar ook nog eens een subrealiteit creërt.

Klinkt een beetje Inception zegt u? Ja, maar dan dan zonder al die verwarrende interessantdoenerij en vervelende uitleggerigheid van een zekere Nolan. Cinema is beeldtaal en dat heeft Snyder goed begrepen. Geen halve boek uitleg over hoe en waarom, Baby Doll sluit gewoon haar ogen en op een stilistische manier wordt de kijker naar het volgende imaginaire slagveld geloodsd.

Reuzenrobots met miniguns, gemechaniseerde zombienazi’s en tal van ander waanzinnig tuig, en een 5-tal babes (want haar vriendinnen uit de instelling doen ook mee) in sexy uniformpjes die daar met behulp van katana’s en boezemomhoog-trillende machinegeweren korte metten mee proberen maken. Wat wil een mens nog meer? Een immer charismatische Scott Glenn als oude wijze man die er steeds even bij adviseerd? Done. Oscar Isaac op dreef in een gemene rol die hem op het lijf geschreven lijkt? Done. Rebellerende muziek die de alweer verbluffende visuals van Snyder perfect ondersteund? Done. Een donker sprookjes-achtig mooie intro vol slowmotion en beelden die voor zich spreken? Done. Jamie Chung? Vanessa Hudgens? Done! Done! Done!

En tegelijk is Sucker Punch allesbehalve alleen maar eye candy waar menig critici zich aan mispakken. De prachtige manier alleen al waarop er een verhaal verteld wordt omtrent escapisme ontneemt eigenlijk al het recht om dit een lege huls te noemen. Er is kritiek op bureaucratie en technocratie, zonder de rommellige chaos van een Brazil(1985) erbij te moeten nemen -de film waar Snyder naar eigen zeggen zijn inspiratie uit haalde. De barbaarse behandelingstechnieken en het dubieuze bewind van een jaren ’50 instelling in het algemeen worden nog eens onderuitgehaald, en er is een relaas over vrijheid en individuele zelfwaarde die zo abstract doch origineel gebracht wordt dat het One Flew over a Cuckoo's Nest ver voorbijsteekt met al zijn clichées en mijmerende Indianen.

Maar boven dit alles verteld het vooral een verhaal die je door kan trekken. Het is iedereen zijn verhaal. Het brengt een boodschap aan iedereen die op welke manier dan ook zich gevangen voelt in de soms wel erg rotte, corrupte en controlerende maatschappij -en zijn monsters- waarin we leven. Vecht ertegen! 'You have all the weapons you need'. En niet alleen via sfeervolle voice overs tracht men dit over te brengen, maar ook bijvoorbeeld het feit dat er nog een subwereld gecreërd wordt in de fantasie van Baby Doll staat symbool voor het universele aspect van deze vertelling.

Natuurlijk slaat entertainment hier duidelijk de boventoon, en zelfs al was het effectief puur vermaak zonder enige vorm van inhoud was hij nog meer dan glansrijk geslaagd. In welk opzicht dan ook, Sucker Punch is wellicht de meest onderschatte en ondergewaardeerde juweel van een film van het afgelopen decennium.

Oh, en nog 1 ding: ga voor de Extended Cut. Uitgebreidere actiescenes en geweld zorgen voor een iets logischer geheel, en laten het simpelweg veel beter tot zijn recht komen.

Dikke 5*****

Ben ik dus totaal niet mee eens. White Rabbit bijvoorbeeld, vond ik fantastisch samengaan met het overweldigende panorma in de lucht bij naziland (One Pill makes you larger, One makes you small) die stilaan overgaat naar de briefing met Baby Doll (Go ask Alice, when she's ten feet tall). Mooiste voorbeeld is waarschijnlijk nog de introscene met de versie van Sweet Dreams, waarbij muziek en beeld perfect communiceren (Some of them want to abuse you..).

Inderdaad, vind juist de muziek in combinatie met de actiescènes het meest indrukwekkende van de film.

Daar zijn de meningen over verdeeld.

Toch wel grappig hoe meningen over het gebruik van muziek bij deze film zo hard kunnen verschillen.

De een vind het rampzalig en de ander geniaal.

Dat is wel vaker bij Snyder. Het gebruik van muziek is wat onorthodox, velen vinden dat niks.

Het zegt wel redelijk veel over de fans van de film, als ze de muziek al goed vinden werken omdat een overbekend nummer met de tekst "Some of them want to abuse you.." wordt gebruikt bij een scene waarin "some of them want to abuse her". Je moet er maar opkomen.

Ik zat te denken om in mijn volgende film over een persoon die geen vrienden heeft het nummer, "Ik voel me zo verdomd alleen..." te gebruiken.

Is dat zo ? Wat zegt dat dan over mij als fan ?

Djelle geeft gewoon een voorbeeld. Het is vast niet de enige reden waarom hij de muziek vind passen.

Ik vind de muziek ook juist goed overkomen in combinatie met de beelden. De onheilspellende sfeer in de openingsscene komt mede tot stand door de muziek.

Een halve ster eraf, Naomi?! Waarom?

Inderdaad, de muziek werkt niet altijd voor mij. Het nummer van Bjork deed het dan weer wel. Maar meestal vond ik het gewoon te druk en ja, te repetitief. In Watchmen had ik ook moeite met 99 Luftballons. Dat nummer heb ik altijd al gehaat. Het voegde ook niets toe, dacht ik.

Djelle, ook Verhoeven's Showgirls moet een invloed zijn geweest. Volgens mij heeft Snyder het verhaal bedacht of geschreven rond die periode.

Moeilijk te zeggen wat nu eigenlijk fouter is. En als de vriendloze persoon nog probeert om vrienden te worden met iemand maar het lukt niet, het nummer Why can't we be friends eronder zetten. Dat zou echt perfect erbij passen.

Mooie top 10 trouwens!

Ter verdediging van Snyder, de associatie met de muziek en wat er zich afspeelt op het scherm mag soms 'obvious' zijn want het is de leefwereld van een tienermeisje. Niet?

Daar valt geen zinnige reden voor te bedenken. Is vast en zeker een foutje

Misschien dat als er ooit een directors cut komt, dat ik die dan weer zal kijken en misschien op een hogere score kom..

Echt een totaal andere film verwacht, had 't volledig verkeerd ingeschat als jeugdfantasy. Godzijdank was dat 't helemaal niet, want wat werd ik positief verrast door Sucker Punch. Het is een vrij aparte film (qua verhaal, qua stijl, qua muziek) en zo te zien aan de totaal uiteenlopende meningen hierboven (van 1* tot 5*) is het een film die absoluut niet in een hokje te stoppen valt. En dat valt te prijzen want Sucker Punch stijgt hierdoor ruimschoots boven de middelmaat van tegenwoordig uit.

Ik moest er even in komen in het begin, begreep het niet helemaal maar toen het kwartje eenmaal viel werd ik volledig opgenomen in het verhaal. Vind het een vrij 'logisch' gevolg van een opname in een gekkenhuis. De hoofdrolspeelster creeert een fantasiewereld voor haarzelf waarin ze kan ontsnappen voor de buitenwereld. En juist die fantasiewereld is adembenemend en de soundtrack van de verschillende scenes is gewoon perfect gekozen.

Al met al heb ik echt genoten van deze film, eindelijk weer iets speciaals!

Wat in de eerste 5 min allemaal van achtergrondhistorie verteld wordt via die muziek en beeld zouden de meeste regisseurs veel narratiever en met de typische dramatonen ineenflansen. Dan liever iets dat misschien een beetje voordehandliggend is, maar het wel net iets anders doet en toch prima communiceert met hetgeen wordt uitgebeeldt. De fraaiste filmervaringen zijn soms de eenvoudigste. Het gebruik van de Für Elise in Elephant is nu ook niet het meest originele noch brilantste vergezochte idee, maar het geeft niettemin een prachtig resultaat.

Zoals Nakada ook zegt zijn er bovendien nog wel redenen waarom ik de muziek zo goed vind rijmen dan enkel de teksten. De eigenzinnige bewerking van Sweet Dreams klopt (voor mij) volledig met het ritme en de toon van de beginscene's. Geeft het haast iets spookachtigs.

Wat het allemaal zou zeggen over de fans van deze film moet je zelf maar weten, jou eenzijdige minimalisering betreffende muziekgebruik zegt voor mij veel meer.

(Daarbij, ik reageerde trouwens enkel op iemand die stelde dat de muziek geen zak te maken had met wat er op het scherm gebeurde, wat dus simpelweg niet waar is.)

Ligt niet aan de film zelf maar heb een totaal ander gewicht aan mijn sterren gehangen. Als je ooit eens door mijn stemmenlijst gebladerd hebt kan je zien dat mijn vijf sterren lijst aanzienlijk kleiner is. De 5* categorie is heel exclusief geworden.

Watchmen is een goed voorbeeld. 99 luftballons is gewoon een rotnummer inderdaad, maar ook aan Cohen kan ik nog niet wennen tijdens het onderonsje van Silk en Owl.

Hmm, nutteloze actie*, "**slechte muziek"

Ik wil gewoon Spetterende aktie onder opzwepende muziek (dat is althans wat ik ervan verwacht)

Kijken?

(* als de aktie zich in een droom afspeelt is meestal nutteloos, iemand ooit al eens een nuttige droom gehad die steel hield? Ik droom de raarste en meest absurde dromen, nooit houden die ook maar enige steek.

** Some of them want to abuse you. Wel als het een lekkere chick is zing ik met plezier mee : some of them want to be abused..)

Oordeel zelf en gaat kijken.

Wel de extended cut indien mogelijk

Mee eens, ik vond de muziek perfect passen bij wat zich op het scherm afspeelde, dat Snyder daar oor voor heeft bewees hij voor mij ook al in Watchmen. Ik geloof dat Onderhond het al niet teveel op popmuziek/gitaren had, misschien dat het daar aan ligt

Overigens wel erg benieuwd hoe de uncut editie is, de bioscoopversie vond ik erg gaaf, maar in vergelijking met 300 en Watchmen vond ik het nog een beetje tam qua gore.

In de gore moet je het niet gaan zoeken gezien het uiteindelijk om gemechaniseerde vijanden gaat, maar dat er een pak meer actie (combat) te beleven valt en het allemaal wat bruter is wordt snel duidelijk. Er komt gewoon geen bloed bij kijken (in de fantasiescenes toch niet).

En dat komt ook gewoon omdat dat buiten de bedoelingen ligt volgens mij. Mocht Baby Doll in haar imaginaire avonturen er een splatterfest van maken had je een heel ander soort effect en ik twijfel of dat dan nog zo goed zou passen in het plaatje als nu. Sucker Punch combineerd een rauw grimmig sprookje met een vluchtwereld die het verbeeldingsvermogen van de kleine jongen in elk van ons wakkermaakt. Als je dat ook ruw en bloederig maakt a la 300 klopt het niet helemaal meer denk ik. Maar meer actie en gewelddadiger is het dus in elk geval. Daarnaast komt The Extended Cut als geheel gewoon beter en logischer over, alles valt beter in zijn plooi. Persoonlijk vind ik dat het de film toch echt wel omhoogtilt, ik zou het je zeker aanraden.

Die Extended cut is trouwens gewoon uit op blu ray.