• 152.012 films
  • 8.732 series
  • 26.289 seizoenen
  • 581.737 acteurs
  • 330.812 gebruikers
  • 8.614.027 stemmen
Avatar
 
banner banner

Sameblod (2016)

Drama | 110 minuten
3,41 164 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 110 minuten

Alternatieve titel: Sami Blood

Oorsprong: Noorwegen / Denemarken / Zweden

Geregisseerd door: Amanda Kernell

Met onder meer: Hanna Alström

IMDb beoordeling: 7,3 (7.791)

Oorspronkelijke taal: Zweeds

Releasedatum: 11 mei 2017

  • Claim tot 100 euro bonus bij Jacks.nl

    Heb je nog geen account bij Jacks.nl? Dan wordt in samenwerking met MovieMeter je eerste storting verdubbeld tot 100 euro! Jacks Claim je welkomstbonus van €100,- bij Jacks.nl
  • Wat kost gokken jou? Stop op tijd, 18+

Plot Sameblod

Elle Marja is een veertienjarig Sami-meisje dat rendieren fokt. Terwijl ze in de jaren dertig wordt blootgesteld aan de rassendiscriminatie en rassenonderzoek op haar kostschool, begint ze te dromen over een ander leven. Om dat te bereiken moet ze een andere identiteit aannemen en breken met haar cultuur en familie.

imageimageimage

Externe links

Social Media

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 67279 berichten
  • 5392 stemmen

Vanaf 25 mei in de bioscoop (Cinemien)


avatar van doncorleone

doncorleone

  • 278 berichten
  • 109 stemmen

O.b.v. de trailer zie ik hier zeker naar uit. Origineel onderwerp (de Samen), wat bekendere maar minstens zo aansprekende thema's en een volgens mij veel belovende jonge actrice.


avatar van Richardus

Richardus

  • 1563 berichten
  • 735 stemmen

Sterk! Evenzo een coming-of-age als een film over beschavingsconflict traditie-modern waarin discrepanties in de omgang/kijk op traditionele minderheden scherp en schrijnend worden neergezet. Acteerwerk is heel sterk (de moed van die meis!), mooi gefilmd (vooral vanaf dat zij teruggaat/moet naar haar familie, wonderschone scènes en goed script. Heel goede film, toppertje.


avatar van wibro

wibro

  • 11590 berichten
  • 4098 stemmen

Deze film heeft ook mij aangenaam verrast mede ook door het voortreffelijke acteerwerk van Anne Alström (Elle Marja), de schitterende natuuropnamen en niet te vergeten het bijzonder mooie verhaal. Geen zieligheid gedoe van een meisje omdat ze als minderwaardig wordt beschouwd omdat ze maar een "Lap" is. Neen integendeel, meer een meisje van "ondanks dat jullie mij minderwaardig vinden zal ik jullie wel eens laten zien wat ik zo allemaal in mijn mars heb". Kijk, daar houd ik van. Mensen die vanuit een kansloze positie toch hun doel weten te bereiken wat ook de prijs daarvoor moge zijn.

Mooie film dus dit Sameblod. Van dit soort films mogen er voor mij meer gemaakt worden.

4.0*


avatar van tbouwh

tbouwh

  • 5347 berichten
  • 4412 stemmen

Paradoxaal genoeg is de cirkel aan het begin van de film al rond. In retrospectief wordt snel duidelijk dat de oude vrouw uit de openingssequentie (Maj-Doris Rimpi) vroeger Elle Marja was. Net als in die bekende Zweedse arthouse-hit (As It Is in Heaven, 2005) keert een zelfverkozen verloren zoon (hier dochter) terug naar de omgeving waar hij opgroeide. Bedrukt door gevoelens van weerzin en ongemak verneemt Christina dat de rendierhouders inmiddels quads gebruiken. Terwijl ze uitkijkt over wat eens haar natuur was, wordt het geluid van een helikopter één met het industriële sound design. Dat moment tekent Sami Blood: op termijn winnen moderniteit en individualisme het van natuur, gemeenschapszin en traditie.

Gehele recensie Sami Blood (2016) - FilmVandaag.nl


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 1719 berichten
  • 1232 stemmen

Origineel onderwerp waar ik niet veel van af wist (de vroegere discriminatie van de minderheid der Lappen in Zweden) dat tegelijkertijd uiteraard ook erg actueel is waarvoor je de Lappen alleen maar hoeft te vervangen door 'Finnen' als je begrijpt wat ik bedoel (Lappen die als een achterlijk nomadenvolk werden beschouwd en een Lappenmeisje dat uit het gesloten, domme Lappenwereldje wil zien te komen en zich dan tussen twee werelden terugvindt waarbij enerzijds de Zweden haar niet geheel accepteren omdat ze van Lapse afkomst is maar anderzijds de Lappen haar ook niet meer accepteren omdat ze haar eigen gemeenschap heeft verraden). Het verhaal is ook prima op zich. Alleen is het zo'n typische filmhuisfilm die tergend traag is en die niet echt een spanningsboog heeft zodat het gewoon nooit echt boeiend wordt...


avatar van Drulko Vlaschjan

Drulko Vlaschjan

  • 349 berichten
  • 324 stemmen

Mooi geschoten film over een boeiend onderwerp waarvan ik slechts zijdelings gehoord had. Anno 2017 zijn racisme en pesten nog steeds aan de orde van de dag, en hoewel je met zo'n arthousefilm vooral de eigen parochie bereikt die toch al vindt wat je aantoont, lijkt het me een goede zaak dat hier films over blijven worden gemaakt.

De uitvoering vond ik kiele-kiele. Waar het precies aan lag weet ik niet, maar de pijn van Elle Marja werd voor mij nergens invoelbaar (behalve misschien de fysieke pijn bij die gruwelijke oor-scène).

De film wordt verteld in de vorm van een terugblik. Wat daar precies de toegevoegde waarde van was, is mij onduidelijk. Hij duurde op die manier een minuut of dertig langer en dat was er net te veel aan.


avatar van mrklm

mrklm

  • 5898 berichten
  • 7100 stemmen

Ik ken geen film die zo inzichtelijk maakt wat de impact institutioneel racisme op kinderen is. Daarbij speelt zeker mee mijn persoonlijke gebrek aan voorkennis over dit specifieke onderwerp, maar het is de effectieve regie, het uitstekende scenario, de perfecte vertolkingen vooral de indrukwekkende, geniale vertolking van de debuterende Lene Cecilia Sparrok in de hoofdrol die dit - ondanks dat het in de tweede helft een paar keer dreigt in te zakken - tot een bescheiden meesterwerk maken.

De bejaarde Elle Marja [Maj-Doris Rimpi] brengt een plichtmatig bezoek aan de begrafenis van haar jongere zus, die haar hele leven heeft doorgebracht in de Sami-gemeenschap waarin ze is geboren. Wanneer haar zoon weigert diezelfde avond naar huis te rijden, is ze gedwongen om in een hotel te overnachten. Haar verblijf op haar geboortegrond brengt herinneringen terug aan haar relatie met haar jongere zusje [Mia Erika Sparrok, ook zus in real life], de discriminatie van de omwonenden, de vernederende antropologische onderzoeken waaraan ze door Zweedse wetenschappers werd onderworpen en de vrijheid die ze genoot wanneer ze haar familie en haar Lapse achtergrond verborg in de poging aangenomen te worden bij een lerarenopleiding waarvoor antropologen en zelfs haar eigen lerares zeiden dat ze niet intelligent genoeg zou zijn vanwege haar afkomst.

Lene Cecilia Sparrok is een natuurtalent en zet één van de beste vertolkingen van het jaar neer. In haar rol als Elle-Marja komt vrijwel het volledige spectrum aan emoties op overtuigende wijze tot uiting. Haar liefde voor haar zusje, haar woede wanneer ze voor de zoveelste keer wordt beschimpt om haar afkomst, haar vernedering wanneer ze moet uitkleden voor onderzoek terwijl de pestkoppen door het raam staan mee te gluren, haar onzekerheid wanneer ze voor het eerst naar een feest gaat waar niemand weet dat ze een Lap is, de vastberadenheid wanneer ze besluit haar geboortegrond te verlaten, haar kinderlijke verwondering wanneer ze voor het eerst in de stad komt.

Het is volkomen terecht dat de 30-jarige regisseur Amanda Kernell meerdere prijzen in de wacht sleepte, want onervaren acteurs kunnen alleen uitblinken door een regisseur die ze op de juiste manier motivatie en zelfvertrouwen weet te geven. Bovendien gebruikt Kernell de camera om ons mee te voeren in de emoties van haar hoofdpersoon. Zeker één van de beste films van het jaar!


avatar van ohkino

ohkino

  • 192 berichten
  • 484 stemmen

Ik vond het een meesterlijke film die me van het begin tot het einde wist te boeien.


avatar van JJ_D

JJ_D

  • 3713 berichten
  • 1269 stemmen

“Je droomt van een berg die niet bestaat, want je bent te moe om de schoonheid te zien van hetgeen jou omringt.” Aldus de lerares – in ongeveer die bewoordingen. De zin is bedoeld voor Elle-Marja, en…misschien is dit haar diagnose? Blind voor het wonder van een cultuur die ze ten allen koste wil verlaten?

Zoals elk kind wil Elle-Marja de wereld verkennen. Weten wat dat is, de horizon. En weten waar daar achter komt, achter die lijn. En ja hoor, ze ontdekt het. Weer een lijn, weer een einder, weer een ontgoocheling. Ze blijft botsen op haar afkomst, op roots die ze probeert achter te laten. Dat lukt natuurlijk niet. Vroeg of laat – en in dit geval: erg laat – komen ze terug spoken. De oude Elle-Marja ziet, op een dansvloer die metaforisch is voor een oppervlakkige cultuur waarin ze misschien nooit goed heeft kunnen aarden, dat ze haar wortels niet kan verloochenen. Haar terugkeer is niet zomaar een bezoek aan het verleden, maar een herontdekking van het heden. We weten niet of ze zal blijven. We voelen: ze zal blijven.

Elk detail is van betekenis in deze perfect uitgekiende film. Elk woord. Elke geste. Elk shot. Regisseuse Amanda Kernell kiest voor een enorme nabijheid in haar cameravoering. Uit haar blik blijkt dat de essentie niet schuilgaat in het totaalplaatje, maar in het kleinste gebaar. Een hand op een borstkas. Een hoofd op een kussen. Een oormerking tegen de achtergrond van fluisterend gras. Elle-Marja mag dan weglopen van de natuur, diezelfde natuur is overal met haar. Ze staat dichter dan wie ook bij de dingen, de elementen, de mensen die haar pad kruisen. Ze toont zich bij uitstek een Sami door te zijn zoals ze is, zelfs in de grote stad. Zelf wil ze dat echter niet onder ogen zien. De gruwelijkste scène is diegenen waarin Kernell laat zien dat ze de haat van de buitenwereld zelf heeft geïncorporeerd. Ze ruikt een stank die er niet is. Ze probeert gezuiverd te geraken van haar verleden – een handeling die gedoemd is om catastrofale gevolgen te hebben.

Verbijsterend is overigens het portret van het afgrijzen van de Zweedse bevolking. Wetenschappers die op mensonterende wijze een objectieve grond proberen vinden voor hun subjectieve onzin. Antropologiestudentes die een mens benaderen als een museumstuk. Kwajongens die een meisje verminken voor het leven. Een lerares die zwelgt in haar zogenaamde menslievendheid, maar eigenlijk geen haar beter is dan de rest. Een elitaire laag van de bevolking die het huis liever gevrijwaard houdt voor een meisje van ‘vreemde’ origine. Nou, euhm…moet ik nog doorgaan?

Toch gaat Elle-Marja weg. Op allegorische wijze: door de natuur zelf dodelijk te verwonden. Door een onschuldig rendier de prijs te laten betalen voor haar eigen dwaling. Tegelijk toont Kernell dat ook de Samicultuur niet vrijuit gaat. Uiteraard is hun stilstand in de tijd niet te verzoenen met een snel evoluerende Westerse samenleving met andere normen, waarden en idealen, maar toch: het feit dat ze geen dialoog opzoeken, pleit tegen hen. Ella-Marja rukt de deur open, en hoort die meteen achter zich in het slot vallen. Geen wonder dat ze pas vele decennia later terugkeert – eenmaal de echo van het spreekwoordelijke slot niet meer op haar trommelvliezen rust.

Waar wou ik heen, met dit alles? Naar mijn ervaring van ‘Sameblod’ als een bijzonder indringende, cinematografische schitterende en inhoudelijk ongewoon kernachtige film. Misschien geen intellectuele openbaring, wel een les in geschiedenis waarvan de mond wagenwijd open valt. En, vooral, een les in humaniteit – want o ja, als ‘Sami Blood’ iets toont, dan is het de gesteldheid van de mens, op het kruispunt van de kindertijd naar de volwassenheid.

3,5*


avatar van Pecore

Pecore

  • 690 berichten
  • 1486 stemmen

Prachtige en ingetogen film over ontheemding en racisme. De hoofdpersoon zet op sublieme wijze een genuanceerd beeld neer van een meisje dat tussen wal en schip belandt.


avatar van breedbeeld

breedbeeld

  • 411 berichten
  • 484 stemmen

De film kon mij niet boeien zoals het gedaan is. Wat het wel opleverde is dat ik erna over ben gaan lezen.

De discriminatie was tamelijk heftig. Zo bestond het sterilisatieprogramma voor Samen vrouwen tot 1975.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 11471 berichten
  • 7065 stemmen

Ik heb aan het uitstekende commentaar van mrklm weinig toe te voegen. Ergerniswekkend hoe mensen, die zichzelf superieur achten, in hun arrogantie op gevoel- en schaamteloze wijze omgaan met mensen die anders zijn en/of er anders uitzien. Het is vrees ik van alle tijden, maar daarom niet minder triest en verwerpelijk.


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 2806 berichten
  • 7164 stemmen

't Zijn Lappen! Of beter gezegd: 't zijn Saami. Dit is een interessante visie op racisme in de jaren '30. Pseudo-wetenschappers verrichten schedelmetingen in een reservaat voor de Saami, wat getuigt van een achterhaalde antropologische visie. Elle-Marja wil haar identiteit verloochenen en deel worden van de superieur gewaande Zweedse cultuur. Pijnlijk is de manier waarop haar de deur gewezen wordt door mensen die het niet eens slecht bedoelen. In het omkaderende verhaal zien we haar als bejaarde terug na de dood van haar jongere zus. Dan beseft ze dat je je afkomst nooit definitief van je af kunt schudden. De stijl is onverbloemd; de jonge, onbekende actrice vertolkt de drang om ergens bij te willen horen.


avatar van Noodless

Noodless

  • 8246 berichten
  • 5474 stemmen

Tja....ik vond het maar een mager beestje qua inhoud. Je krijgt weinig of geen antwoorden op het grootste gedeelte van haar leven. Vond dat echt een minpunt, zeker gezien het abrupt einde waar je zoiets hebt van waar heb ik nu eigenlijk naar gekeken. Positief is wel het acteerwerk van het meisje en de afstandelijke kille sfeer die gecreëerd wordt. 4/10


avatar van Baboesjka

Baboesjka

  • 891 berichten
  • 1525 stemmen

Ik was al zo lang benieuwd naar deze film. Helaas heb ik hem niet gezien toen hij in het filmhuis draaide. Ik twijfelde te erg. Zou het wel mijn ding zijn? Nu heb ik de DVD gekocht en daar heb ik geen spijt van, want wat een mooie film! Ik vind de omgeving waarin het zich afspeelt prachtig, overtuigend acteerwerk en een boeiend onderwerp en verhaal. Ik was niet bekend met de Sami. Ik vind het leuk dat de film een kijkje in die cultuur geeft. Indrukwekkende dieren, de rendieren, en ik vind Lene Cecilia Sparrok goed gecast voor de hoofdrol. Mooi dat zij werkelijk een Sami en rendierenhoudster is, en dat haar zusje in de film in het echte leven ook haar zusje is. Sterk debuut! 4*


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7580 berichten
  • 3381 stemmen

'Sameblod' (2016) zet twee jonge vrouwen op de kaart: debuterend regisseuse Amanda Kernell en de jonge actrice Lene Cecilia Sparrok. Het is een coming of age-verhaal over een jonge vrouw uit de Sami-gemeenschap (rendierhoudende Lappen) voor wie een leven op een afgesloten reservaat in het vooruitzicht ligt. Ze wil meer uit het leven, maar zowel haar vrouw-zijn als haar etnische achtergrond geven een slechte startpositie om haar leven vorm te geven zoals ze zelf wenst. Lene Cecilia Sparrok is perfect gecast als de veertienjarige Elle Marja, die met haar getormenteerde oogopslag en een verbitterde trek om haar lippen naar onbereikbare horizonten staart. Te vroeg ervan doordrongen dat geïnstitutionaliseerde vormen van racisme, seksisme en discriminatie haar ambities dwarsbomen. Ze haat de onmogelijkheden die anderen opwerpen, ze haat zichzelf en haar Sami-identiteit. Alleen in de nabijheid van haar jongere zusje weet Elle Marja genegenheid op te brengen voor de smartelijk melodieuze zangklanken en culturele gebruiken waar ze mee opgroeide. In dit intieme en gelaagde vrouwenportret blijft het innerlijke conflict van de hoofdpersoon schrijnend onopgelost. Elle Marja kan alleen gewelddadig breken met haar eigen achtergrond, maar verliest in dat integratieproces iets wezenlijks wat nooit meer hersteld kan worden.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7580 berichten
  • 3381 stemmen

Ik moest bij het lezen van dit artikel terugdenken aan deze film. Over discriminatie naar leden uit een inheemse groep in Japan: Japan's Ainu bill finally recognizes its first inhabitants as "indigenous" - CNN - amp.cnn.com


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 5659 berichten
  • 3628 stemmen

Sami blood geeft een mooi relaas van de Saami ergens in het hoge noorden van Europa in Lapland. Ik ken niet zo heel veel van de gebruiken van het rendierenvolk. Wellicht zoals andere inheemse volkeren als de Indianen, Aboriginals of Inuit werden ook zij verdrongen door de blanken vaak uit expansiedrang, maar evenzeer uit onwetendheid. Hun gebruiken die vaak erg dicht staan met de natuur wordt misbegrepen en wordt bespot.

Zo ook bij Elle Marja die haar afkomst in twijfel trekt en zelfs verloochent om er toch maar bij te horen. Ze is het beu zich minderwaardig te voelen en in plaats van de andere haat ze zichzelf en haar afkomst. Erg mooie ingetogen vertolking van Lene Cecilia Sparrok die het meisje Elle Marja speelt. Ik moest geregeld fysisch denken aan Greta Thunberg, de gelijkenis is bij momenten treffend.

Mooi om het verhaal te starten en te eindigen met de oude Elle Marja, om haar motieven en beweegredenen te ontdekken en te begrijpen. Sami blood geeft een mooi portret weer van de innerlijke strijd van een klein meisje met haar omgeving en identiteit. Mooi!


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 6731 berichten
  • 4479 stemmen

Scandinavië!

Toch 1 van de weinige continenten die me echt weet te charmeren op het gebied van arthouse. Ik weet niet hoe dat komt, maar op 1 of andere wijze komt dit soort manier van filmen een stuk overtuigender op me over dan ander soort Arthouse uit andere landen.

Sameblod scoort vooral op de beelden van de natuur. Erg grauw, erg deprimerend en zwaar, maar het werkt wel. En vooral de stukken in het grauwe boslandschap komen knap van de grond. Ook het stuk waar het camerawerk het mooist tot zijn recht komt. Vlot en overtuigend door de modder heen gestuurd in ieder geval.

Dit soort cinema komt altijd met een vorm van traagheid, en dus moeten de beelden aan veel verwachtingen voldoen. Dat doen ze, voornamelijk dan. Niet altijd ziet alles er even goed uit. De wat irritante en onnodige zoom-ins in het begin zorgen voor onnodige traagheid en in Zweden merkte ik weinig jaren 30 sfeer.

Acteerwerk is goed. Vooral van Sparrok is het goed. Jonge leeftijd, maar verstaat haar vak loud and clear. Bijzonder dat ze eigenlijk niet meer heeft geacteerd na deze film. Wellicht dat de film nog niet veel publiciteit heeft gekregen in de internationale landen. Ze verdient het wel in ieder geval.

Film is mooi indrigend gefilmd, en ondanks het trage tempo spreken de beelden die je te zien krijgt boekdelen. Goede regie zorgen voor extra impact en extra spanning in de beelden. Dat heeft een absorberende kracht. Film doet dan ook weinig fout. Dialogen verliezen zichzelf nooit, film wordt nooit arrogant.

Keurige cinema dus. Eerste 15 minuten en laatste 10 zijn wat zwakker. Einde is ook niet bepaald sterk, vond het een tikkie aanstellerig. Maar voor de rest keurige cinema, arthouse zoals ik hem graag zie.


avatar van JoeCabot

JoeCabot

  • 2682 berichten
  • 1785 stemmen

Mooie, ingetogen film. Het verhaal is tegelijk heel specifiek en heel universeel. Je leert de Samen wat beter kennen, maar deze film gaat m.i. over veel meer dan het lot van één volk in het hoge noorden. Sameblod lijkt zich te richten tot álle underdogs, ook degenen ver buiten Lapland.

Amanda Kernell gaat in haar debuutfilm helaas te veel volgens het boekje te werk, zonder risico’s te nemen. Vooral de opdeling in goed en kwaad, in dader en slachtoffer, voelt aan als makkelijk scoren. De Samen zijn ongetwijfeld sympathieke mensen, maar het zou me verwonderen als ze allemaal engeltjes zijn.

Gelukkig is er nog Lene Cecilia Sparrok die erg knap acteert. Ze geeft de film extra cachet en dat is geen overbodige luxe. Voor de rest viel me hetzelfde op als Fisico: ze zou zo de zus van Greta Thunberg kunnen zijn.

3*


avatar van Movsin

Movsin

  • 6814 berichten
  • 7724 stemmen

Onderhoudende film. Hij brengt ons niet alleen de Sami-cultuur in beeld, maar tevens het verhaal van een jong meisje dat ondanks de vele vernederingen die ze ondergaat een onverzettelijke keuze maakt. Eigenlijk zoudt ge eerder een ander verhaal verwachten namelijk van het meisje dat in die nieuwe kwetsende omgeving lijdt en bovenal streeft naar terugkeer naar haar eigen volk.

Elle Marja of is het Christina is echter een doorbijtertje dat een nieuw leven wenst en regisseuse Amanda Kernell vond in Lene Cecilia Sparrok een schitterende artieste voor deze rol.

De film kent trouwens een zeer goede opbouw. We hoeven ons niet af te vragen hoe Elle Marja het in haar nieuw thuisland heeft gesteld, na het moeilijke begin. Het begin van de film maakt dit al overduidelijk. Het slot houdt wel de emoties in, als nostalgische herinneringen bij haar toch gaan doorwegen.

Knappe film, ook cinematografisch te waarderen en natuurlijk, niet te vergeten, weeral met de wrange nasmaak van idiote discriminatie die toch al te veel opduikt.


avatar van stefan dias

stefan dias

  • 2175 berichten
  • 1223 stemmen

Tragisch verhaal van een meisje dat zich nergens thuisvoelt.

Toch vond vond ik een hoop details wat wazig en zelfs ronduit ongeloofwaardig… Dat ze tijdens haar eerste 'uittreden' heel fel op haar ongemak toch nog de mooiste jongen eruit weet te vissen deed me al de wenkbrauwen fronsen. Maar oké… het zou zomaar kunnen natuurlijk…

Dat ze dan nadien onaangekondigd bij hem thuis komt aanzetten zou bij doorsneesterveling toch wel de kast opjagen, maar nee… zelfs nadien als ze nog eens geld komt vragen en stukje komt joiken blijft hij zijn geduld bewaren… hoewel ik nu niet echt het gevoel had dat hij echt smoorverliefd was op dit kaboutermeisje.

Ook wordt nergens duidelijk waar ze nu slaapt, hoe ze opeens in die school terecht komt en de manier hoe ze daar voor de leeuwen gegooid wordt is ook allemaal maar… raar.

Het enige waardoor ik het allemaal nog een beetje wil geloven is die blik van Elle-Marja… die blijft één enigma en zegt tegelijkertijd alles.

Keurig, braafjes…


avatar van Robi

Robi

  • 2223 berichten
  • 2381 stemmen

Vrouw van in de zeventig en van Sami afkomst gaat met haar zoon en kleindochter naar lapland om haar zus te begraven. Ze moet niets van de Sami (Lappen) hebben en kijkt terug hoe dat in haar jeugd tot stand gekomen is. Mooie film en uitstekend geacteerd. Overigens ook een openbaring voor me. Voor mij waren de Sami altijd een gerespecteerd volk met een mooie eigen levensstijl. Maar daar dachten veel mensen vroeger (en misschien nu ook nog?) heel anders over. Wel een puntje in de film dat me niet duidelijk wordt is waarom de vrouw er zo lang over gedaan heeft om weer contact met haar familie te zoeken.


avatar van TornadoEF5

TornadoEF5

  • 5420 berichten
  • 1157 stemmen

Op zich een film met een interessant thema, maar het stelt me toch teleur. Het is echt wel diepe arthouse en nergens heb ik het gevoel dat het het genre overstijgt. Vaak ontbreekt het in deze film aan durf, lef en schwung om zich boven de grijze arthousemassa te heffen. Het kleurt gewoon veel te veel netjes binnen de lijntjes, en filmtechnisch is het dus best een zeer conservatieve film.

Film moet het dus van het thema hebben, en hoewel het de hele speelduur ondanks het trage verloop kan boeien, heb ik niet het idee dat ik naar iets bijzonders heb gekeken, ondanks dat het een heikel en soms zelfs actueel debat naar voorbrengt, gezien identiteit en tradities meer dan ooit zijn weg vinden naar het politieke debat vandaag de dag. Maar het doet er uiteindelijk gewoon iets te weinig mee. Film is eigenlijk ondanks het thema veel te lief en te braafjes.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 8159 berichten
  • 3747 stemmen

Vond het een erg sterke film. Het meisje Elle-Marja zal nog wel even in mijn hoofd rondspoken. Je ziet haar eerst als oude vrouw, met een afkeer voor de Sami. Het is in een flashback dat ze zich haar jeugd herinnert in de Sami gemeenschap in de jaren '30. Je ontdekt dat de etnische groep als minderwaardig beschouwd wordt en de kinderen gedwongen worden om Zweeds te leren spreken. Elle-Marja wil niet langer gekleineerd worden en droomt ervan om te studeren in Uppsala en een leven als Zweedse te leiden. Ze dreigt hierdoor in een soort niemandsland terecht te komen waar ze verstoten dreigt te worden door haar volk, maar ook nooit echt deel zal uitmaken van de natie door haar herkomst . Ik kon de schaamte en het gewicht van de etnische identiteit letterlijk voelen (mede door haar kleine gestalte waardoor ze zich al fysiek onderscheidt van de boomlange Zweden) en dat maakte de film voor mij enorm geslaagd. De actrice Sparrok viel terecht in de prijzen voor deze bijzondere rol waarin ze erin slaagt om de hele film te dragen. Dit is een klein meesterwerk waarvan ik sterk onder de indruk was.