• 15.761 nieuwsartikelen
  • 178.104 films
  • 12.215 series
  • 33.986 seizoenen
  • 647.148 acteurs
  • 199.025 gebruikers
  • 9.373.095 stemmen
Avatar
 
banner banner

Pál Adrienn (2010)

Drama | 136 minuten
3,11 40 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 136 minuten

Alternatieve titel: Adrienn Pál

Oorsprong: Hongarije / Frankrijk / Oostenrijk / Nederland

Geregisseerd door: Ágnes Kocsis

Met onder meer: Éva Gábor, István Znamenák en Ákos Horváth

IMDb beoordeling: 6,7 (557)

Gesproken taal: Hongaars

Releasedatum: 2 juni 2011

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Pál Adrienn

Piroska is een wereldvreemde verpleegster met overgewicht die de roomtaartjes maar niet kan weerstaan. Ze werkt in een ziekenhuis op de afdeling voor terminale patiënten waar ze omringd wordt door de dood. Op een dag besluit ze op zoek te gaan naar haar oude jeugdvriend. Terwijl ze graaft in haar herinneringen, begint ze aan een paradoxale reis in haar eigen geheugen en in dat van de mensen die ze daar ontmoet.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van herman78

herman78

  • 3176 berichten
  • 1281 stemmen

Als je overweegt naar Hongarije op vakantie te gaan, kun je deze film beter overslaan. Het is bepaald geen visitekaartje voor dit land waar ik zelf eens een mooie week doorbracht. De filmposter spreekt wat dat betreft al boekdelen: zo steriel en ongezellig als het ziekenhuis is, zo grauw en deprimerend is de rest van de setting. Piroska woont met haar vriend in een appartement dat behalve het hoogst noodzakelijke geen enkele decoratie kent. Behalve dan het plateau met miniatuurtreinen, iets waar vriendlief (vriend-nietzolief) meer aandacht voor over heeft dan zijn vriendin. Het is dan ook geen verrassing dat hun moeizame relatie plotseling ten einde komt als hij zijn biezen pakt. Intussen is Piroska vooral bezig met de zoektocht naar haar oude jeugdvriendin. Het is hierbij mooi om te zien hoe persoonlijkheid de herinneringen aan iemand inkleuren: een oude lerares wordt jaren na dato nog steeds witheet als ze terugdenkt aan het kattekwaad dat het meisje blijkbaar uithaalde, terwijl sommige oudklasgenoten zich haar nauwelijks kunnen herinneren. Aan het eind van de film is er dan toch nog een sprankje hoop: Voor het eerst in de film wordt er iemand succesvol gereanimeerd (waar in het begin de doden nog bij bosjes moeten worden afgevoerd naar het mortuarium en Piroska beseft dan eindelijk dat ze aan de slag moet in het nu in plaats van in het verleden te blijven graven.


avatar van isadora

isadora

  • 6 berichten
  • 18 stemmen

Fraaie plaatjes ondersteund door treffende audio. Nergens hysterisch of over the top; geen woord of dingetje te veel. Alles klopt en is pijnlijk zorgvuldig, zonder vals sentiment, strak en afgemeten. Schitterend gekozen leidmotieven. Moddervette eetverslaafde verpleegster temidden van broodmagere onthutsend terminale patienten, ultra slanke andere acteurs, maar nergens wordt het hilarisch of lachwekkend. Beklemmende huiskamers en andere interieurs, over twintig dertig jaar waarschijnlijk een klassieker.


avatar van scorsese

scorsese

  • 13165 berichten
  • 11077 stemmen

Redelijke film waarin een dikke verpleegster van een afdeling terminale patienten op zoek gaat naar haar vroegere schoolvriendin. Ondanks dat de film traag en lang is, blijft het vanwege de zoektocht onderhoudend. Treurige personages in een troosteloze omgeving met weinig kleur.


avatar van Decec

Decec

  • 6743 berichten
  • 8585 stemmen

Een redelijk dramafilm...

Prima verhaal, maar toch een langdradig verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Ze blijft maar eten, dat is niets...

Goed kwaliteit breedbeeld (geen HD aanwezig)...

Redelijk achtergrond muziek/geluid (geen Dolby Digital aanwezig)...


avatar van Movsin

Movsin

  • 8264 berichten
  • 8427 stemmen

Films uit de voormalige oostbloklanden kenmerken zich heel dikwijls door scènes waarin in feite niets gebeurt (door een gang lopen bvb) lang aan te houden waardoor een zekere sfeer wordt geschapen en de kijker ruimschoots de tijd krijgt toestanden, personen en omgeving in te schatten en er bedenkingen over te maken.

Ook in deze "Pál Adrienn", meerdere van die scènes (De schermen met toestand patiënt zijn het meest intrigerend) die het trieste van de werkomgeving en de gemoedsgesteltenis van het hoofdpersonage sterk onderstrepen.

Een knap vertolkt hoofdpersonage trouwens, medelijden opwekkend in haar zoektocht om toch wat kleur in haar leven te krijgen.

Een bijzondere en sterke film.


avatar van Movie-Addicted

Movie-Addicted

  • 2221 berichten
  • 3435 stemmen

Oef wat een langdradige saaie hap was dit zeg...

*2.5 voor het acteerwerk.


avatar van tbouwh

tbouwh

  • 5809 berichten
  • 5400 stemmen

Hoewel Kocsis hier dramatisch geïnteresseerd is in de dynamiek tussen monotonie/eenzaamheid en zelfbeeld, had ik veel sterker dan bij haar debuut het gevoel dat ze welbewust naar de erfenis van de Hongaarse twintigste eeuw verwijst. Zeker in een zekere scène in haar oude school, die zich ontwikkelt rond het archief aldaar. Herinnering is in Adrienn Pál zowel een kwetsbaar, pijnlijk subjectief goed als een reddingsmiddel dat Piroska aangrijpt om zichzelf terug (of opnieuw) te vinden.
Film als mentaal en fysiek archief dus, met het lijkenhuis als een perfect middelpunt.