Biutiful (2010)

Ik denk door Javier Bardem. Echter zal ik de volgende mogelijkheid die zich voordoet een film van deze regisseur te zien, deze grijpen. Aangezien ze goed scoren, onder andere hier op moviemeter.

Verder vind ik de conculsie die je trekt wat voorbarig, waarom zou er te veel diepgang voor mij in de films van Iñárritu zitten?

Omdat uit je stemgedrag blijkt dat je oppervlakkigheid en gemakkelijke moraal waardeert, twee zaken die Iñárritu volkomen vreemd zijn.

Je hebt in mijn ogen sowieso geen enkele film gezien waar echt diepgang in zit dus mijn conclusie was inderdaad enigszins voorbarig. Ik hoop oprecht dat je Iñárritu zult waarderen want het zijn films die je denkwereld kunnen veranderen. Ik raad je aan om te beginnen met zijn eerste lange film: Amores Perros.

Waarom zit er zoveel tijdsverschil tussen Amerika en Europa dan? Op IMDB wordt deze film al uitgebreid gereviewd.

Javier Bardem noemt zijn hoofdrol in deze film zijn beste tot nu toe dus ben wel benieuwd.

Wat een ontzettende mooie film!

De casting is echt fenomenaal en het verhaal zit zo puur, subliem en slim in elkaar.

Ze zullen geheid Oscar nominatie(s) ontvangen voor dit prachtige werk.

5 hele dikke *

Ik heb 'm btw gezien in Santa Monica, AMC Theatres.

Vooral een droevige film die nog lang blijft nazinderen.

Acteurs zijn de natuurlijkheid zelve. Je ziet ze niet acteren.

KNAP!

kan niet wachten om deze te zien in de bios !

heb enorm genoten van amores perros, 21 grams en babel

Mooie film die mij toch amper wist te raken. Vrijwel alles aan de film is goed. Sterk spel, prachtige fotografie, fijne soundtrack en een paar dramatische gebeurtenissen. Maar hetvwerd me toch te afstandelijk gebracht en daarbij neemt de fikm te veel hooi op de vork. Ongeveer elk modern grote stadsprobleem komt aan de orde: uitbuiting, drugsgebruik, armoede prostitutie, illegaliteit en alsof dat nog niet genoeg was wordt er ook nog af en toe een rokende schorsteen tussendoor getoond.

Hierdoor schakkelde de film eigenlijk van probleem naar probleem, maar werd er niets uitgedirpt, het kabbelde, waar af en toe het best had mogen stormen. De discoscene was de enige die er uitsprong.

3,5*

Toch maar verhoogt naar 4. Film blijft achteraf lekker rondspoken door mijn hoofd. Hoop dat ik er ooit de volle 5 voor zal geven, want het is een ontzettend knappe film.

Uitstekende constante film waar bijna alles aan klopt maar die er echter nooit voor zorgde dat ik echt werd meegesleept op meeleefde. Wel een geweldige Javier Bardem.

Sterke film met sterke acteurs maar bijna 2,5 uur voor zo'n type film is niet uit te houden. Het ging maar door. Een traag begin maar daarna wordt het wel interessanter. Verhaal is niet heel bijzonder, ik heb meerdere films gezien over het straatleven. Het heeft mij niet echt kunnen raken, ze proberen het wel zo zielig mogelijk te maken. Al met al een sterke film maar veel te lang.

- Biutiful Trailer

Deze trailer bezorgt mij al de kriebels. Ook die scene rond 1:41 in de sneeuw met die krampachtige glimlach, brrrr.....

Ook de films '21 grams' & 'Babel' van deze regisseur vond ik steengoed.

Die heb ik respectievelijk 4,5* & 4,0* gegeven en hebben een vaste plaats in mijn dvd-collectie.

Deze moet ik geheid in de bioscoop bekijken op een doordeweekse dag, als het chipsvretende en cola zuipende grut in bed ligt. Zelden zo gepakt door een trailer van nog geen 2 minuten

Ik zie dat dit een goede film is, erg goed zelfs. Het enige dat ik erop aan te merken zou hebben is de onrustige cameravoering in combinatie met de snelle montage, de stijl van Inarritu ligt me niet zo.

Maar het probleem van Biutiful is dat het bij mij geen enkele emotie losmaakte. Domweg geen. Dan is 2,5 uur een lange zit, ondanks de fantastische Bardem, het goede script en de sterke soundtrack.

Beoordeling? Lastig. Een voldoende geven aan een film waarin ik uitkeek naar het einde zou niet kloppen, 2,5* dan maar.

Bardem is fantastisch, de film helaas wat lang. Na een tijdje heb je genoeg ellende gezien...

Wat een prachtige maar ook diep trieste film was dit zeg... Het leek wel of de ellende zich alleen maar opstapelde naar mate de film naar zijn einde verliep. Moest dan ook echt even bij komen toen de aftiteling liep. Nee, het is geen film waar je met een vrolijk gevoel de bios verlaat maar wel een die het kijken ervan meer dan de moeite waard was.

Ondanks de overdreven maniertjes van de schijnbaar uit de eerste de beste Almodóvar weggelopen Maricel Álvarez ('Maramba'), een film die je meeneemt en niet meer loslaat in een rauw-realistisch universum waar nobele gevoelens per definitie baatzuchtig zijn. Wat dat betreft doet het denken aan Mammoth hoewel de moraal hier beter te pruimen is doordat de kritiek in de film al letterlijk word verwoord - namelijk wanneer een Chinese mensenhandelaar tegen Uxbal zegt dat hij maar niet net moet doen alsof hij van niets wist, dat hij evengoed schuldig is aan het drama rond de gestikte Chinezen.
Mooi thema ook van het geld: zodra je met geld een persoon aan je wil binden, is de kans groot dat je verlaten wordt (een thema dat ook in het Uruguayaanse Whisky zit) hoewel het op het eind net lijkt alsof de Senegalese Ige van gedachten verandert en toch teruggaat...

Meest indrukwekkende scènes: Uxbal die een dode jongen kan horen mompelen; de 'ontmoeting' met de dode vader; het elke ochtend opnieuw ruw wekken van de illegale Chinezen en de dag waarop dat niet meer nodig is...

...en alsof dat nog niet genoeg is: de film barst van de magnifieke beelden en van de geweldige acteurs (vooral Bardem natuurlijk).

Dikke 4*

Ik heb deze film net gezien ,maar heb toch wel wat kritiek.

Ik vond deze film minder pakkend dan de andere films van Iñárritu. Hij maakt de fout door te veel in een leven te stoppen en te veel proberen te belichten. Je blijft tijdens en aan het eind van de film met vele vragen zitten...Bardem heeft mij ook niet echt kunnen overtuigen, al speelt hij zijn rol wel goed... Hij kon zijn karakter niet die gelaagdheid geven die wel nodig was met alle emotionele ontwikkelingen. Andy garcia zou geknipt zijn vol deze rol..... Toch een redelijk goede film

Behoorlijke heftige film inderdaad, vooral omdat de onschuld (Biutiful) en de harde strijd om (dmv uitbuiting en corruptie) te overleven zo parallel lopen. Knap acteerwerk, grauw gefilmd en niet weer dat trucje met die verschillende verhalen die bij elkaar komen. 4*

Ik heb de film nu even laten bezinken en ook de trailer nog eens gekeken, maar ik kom tot de conclusie dat Bardem gewoon een heel saai personage neerzet. Dat is ook de reden is dat de film, ondanks alle dramatiek, mij zo weinig doet. Het is gewoon een goedzak, zonder grijntje slecht in 'm en dat maakt 'm eigenlijk een soort karkatuur. Alles zit tegen, maar hij gaat door. zelfs als er door zijn schuld 30 chinezen omkomen, weet hij zich na een huilbui alweer te herpakken en gaat hij weer door met goed doen. Op het moment dat zoveel tegenslag geen invloed heeft, kan het mij als kijker ook niet veel meer schelen wat 'm nog meer overkomt. Het doet toch vrijwel niets met hem. En met mij als kijker dan evemin. En dat is erg jammer, want het is verder erg goed gemaakt.

Wat een geweldige film! De hele zaal was er stil van!

Net terug uit de bios, en wat een goeie film was dit zeg! regiseur flikt het gewoon weer. na Babel, 21 grams en amores perros is dit zijn 4de meesterwerk.

Een aangrijpend ,m aar rustig in beeld gebachte film. Geen moment zakt de film in, en dat maakt de 2 uur en 20 minuten niet zo lang lijken. Eigenlijk was hij afgelopen voordat je het wist.

Javier Bardem was de perfecte casting voor deze rol, en eigenlijk was iedereen goed. De sfeer was rauw en mooi in beeld gebracht. Het verhaal (met de verhaaltjes er omheen) waren mooi en goed.

Al met al een 4.5

Kan niet wachten op nummer 5 Alejandro González Iñárritu....

Een prachtig, menselijk en ontroerend drama. Ik kon in tegenstelling tot anderen blijkbaar erg goed met de getergde Bardem meeleven. Iñáritu brengt alles zeer oprecht, zonder geveinsd drama. Daardoor des te schrijnender. Alles in de film is bijzaak aan het lijden van de hoofdpersoon; het persoonlijk drama en de dualiteit van zijn leven staan voorop. Verder is het spel van Bardem subliem tot in de puntjes, veel geloofwaardiger dan dit worden rollen niet. Ik vind hem overigens helemaal geen goedzak spelen en dat gevoel werd op het einde nog eens benadrukt door zijn Chinese zakenpartner.

Er zijn overigens maar weinig mensen echt slecht in de film. Zelfs zijn vrouw niet ondanks dat ze maar weinig goed deed. Het is donmogelijk om haar te haten door de bipolaire toestand die ze niet onder controle heeft maar wel erkent. Een uitmuntende rol van deze debuterende Maricel Álvarez. Visueel ten slotte meer dan prima. Barcelona was nog nooit zo grauw. Muzikaal ook dik in orde. Er wordt weliswaar weinig gebruik gemaakt van muziek, maar als het dan toegepast wordt dan is de rest van de film even stil. De plot an sich is niet origineel natuurlijk, maar het drama is hier wel uiterst invoelbaar gemaakt. Gelukkig heeft de regisseur zijn verhalentrucje laten varen, want dat was ik na Babel wel zat. Ik ben zéér onder de indruk van Biutiful.

Het is inderdaad verfrissend dat Inarritu de mozaiekfilm hier losgelaten, ook al hebben zijn films me altijd geboeid. Vrolijk zijn die werken nooit geweest, maar Biutiful schiet qua zwartgalligheid behoorlijk door richting het gebied van Requiem for a Dream of Lilja 4 Ever. Vooral de situatie rondom die kinderen, met ook nog een zielig kijkend jochie is 'stomach turning'

De enorme opstapeling van ellende werkt voor mij helaas wat contraproductief (zo'n 'ja nu weten we het wel'-gevoel). Mede omdat het niet echt geloofwaardig is dat zoveel ongeluk zich kan concentreren. Wellicht moet ik de film nog eens zien om een verborgen reden of symboliek te zien.

Over blijft wel een zeer intense, goed geregisseerde film met uitstekend acteerwerk.

Van mij mag er best wel weer een mozaiekje komen hoor van deze man. Ik was ze niet zat. Zeker omdat ze gewoon goed zijn!

En wat die ellende betreft... Ik denk dat er een hoop mensen zijn die zo elke dag opstaan en naar bed gaan. Voor ons is het gewoon moeilijker voor te stellen.

Kan me ook niet voorstellen dat het te letterlijk opgevat moet worden, maar met wat uitzonderingen daargelaten vind ik het drama prima behapbaar. In de basis gaat het 'enkel' om een slechte gezondheid, een slechte gezinssituatie en een slechte financiële situatie. Genoeg mensen die in een soortgelijke setting verkeren, misschien wat minder Jezusachtig of zelfbewust. Niettemin is Bardem ook geen heilige. Het onheil op zijn pad is voor een groot deel zijn eigen schuld of in ieder geval het gevolg van zijn daden. Door fouten zitten anderen in de penarie en de onmacht om dat recht te zetten is schrijnend. Dat van de Chinezen gaat wat ver inderdaad, maar het mea culpa gebeuren is diep ontroerend.

Kijken naar ellende en dan 2½ uur lang. Maar goed, als filmliefhebber moet je er iets voor over hebben. Het thema, Uxbal die nog maar enkele maanden te leven heeft omdat hij kanker heeft, komt mij zeer bekend voor. Dit heb ik in mijn eigen familie kort geleden ook meegemaakt. Dat maakt deze film voor mij daarom ook wel enigszins interessant. Alleen kregen wij in deze film alléén maar ellende voorgeschoteld. Let wel, het camerawerk was uitstekend, het acteren van Javier bardem was prima maar het duurde allemaal vééél te lang. Twee uur is voor mij absoluut het maximum voor zo'n portie misère. Of ik de film nu slecht vond, dat wil wil ik natuurlijk ook niet zeggen. Gewoon redelijk, laat ik het daar maar verder op houden maar ik wil deze film echt nóóit meer zien. Eén keer is meer dan genoeg voor deze zwaar depressieve film.

Oh ja, de beelden van Barcelona waren aanzienlijk minder mooi dan de beelden die ik van Barcelona gezien heb tijdens mijn verblijf aldaar begin oktober vorig jaar. Maar ja, dit moest ook een film zijn over de onderkant van de samenleving en daar passen mooie plaatjes uiteraard niet bij. Wel een plaatje van een vuilverwerkingsfabriek met drie inmens grote schoorstenen. Niet te missen als je Barcelona van de noordzijde binnenkomt.

3,0*