The Caller (2011)

Onopvallend tussendoortje.

Weinig bijzonder filmpje. Niet zo spannend, laat staan angstaanjagend... Wel redelijk geacteerd en al met al goed te doen voor één kijkbeurt. 5/10*

Niet verkeerd.

Toch is het jammer dat de film niet iets beter uitgewerkt is. Het voelt vaak aan als een B-Film die poogt om meer te zijn, maar daar nooit helemaal in slaagt.

Wel erg leuk is het concept van de film. Zitten sterke ideetjes in, zeker het basisverhaal rond de telefoongesprekken is best sterk. De randzaken met de lastige ex zijn stukken minder, gelukkig nemen die niet al te veel tijd in beslag. Acteerwerk is niet denderend, wel leuk om Guzmán weer een keer aan het werk te zien. De rest is niet slecht, uitgezonderd Stephen Moyer dan. Die kan dit soort werk de volgende keer beter links laten liggen.

Visueel wel veel pogingen om er iets interessants van te maken, zelfde geldt voor de soundtrack. Jammer genoeg niet echt scherp genoeg waardoor veel van het beoogde effect verloren gaat. Film blijft gelukkig wel boeien tot het einde, sowieso is het laatste uur het beste.

Leuk avondvullertje dus, maar probeert soms iets te stijlvol uit de hoek te komen zonder daarin echt te slagen, waardoor bepaalde stukken iets te melig worden.

3.0*

'' Normally I like talking to crazy people, but I'm kinda tired today. ''

Toen ik deze film tegenkwam dacht ik ; Eindelijk, weer eens een echt 'Eline filmpje'. Ik zag het al voor me, in mijn bed, donker, warm, alleen, knus.. en dan een spannende film als deze kijken waar ik me zo op verheugde.

Het werd natuurlijk al helemaal leuk toen ik zag dat 'Bill' uit de serie True Blood meespeelde. Verrassing! Alleen jammer dat hij hier helemaal als een houten klaas acteerde. Het vrouwke in de hoofdrol acteerde daarentegen wel aardig. Mooie vrouw om te zien ook, goeie bos haar.

Het verhaal an sich is erg.. vaag. Het lijkt alsof je geen stap verder komt in de 'zoektocht' naar wat er speelt. Het is duister, grimmig en met vlagen bijna claustrofobisch wanneer ze weer in haar kille appartementje zit. Die scènes zijn ook veruit het beste. Echt voelbare sfeer op die momenten.

Maar helaas, het schommelt teveel. Nergens blijft het lekker sfeervol of spannend. Jammer dat er niet wat meer mee gedaan is, want het was verfrissend om een film te zien waarbij de voorspelbaarheid er niet kilometers dik bovenop lag.

De vijand in het verleden

Eerlijk is eerlijk, dit is een verrassende film. De eerste helft ging erg traag voorbij en ik vroeg me dan ook af waarom de regisseur toen al de toon niet zette. Het is pas in de tweede helft dat deze film geniaal wordt tot het einde. In deze categorie mag dit best origineel genoemd worden. De spanning wil er door het amateurisme van de makers nergens helemaal inkomen en ook de setting en het camerawerk zijn lelijk maar hier hadden ze een scenario om van te dromen en waar ze iets goeds mee doen. Materiaal voor een remake?

Gedane zaken nemen geen keer..of toch wel?

The caller is een vermakelijke film waarbij het verhaal behoorlijk knap gevonden is. Helaas weten de makers van de film ook niet altijd even goed raad met hun originele insteek van de film, waardoor je als kijker te maken krijgt met veel dingen die niet lijken te kloppen of ineens wel erg ongeloofwaardig over komen. Er zullen genoeg critici zijn die de film op deze punten af zullen branden maar de mensen die weer eens een originele thriller willen zien en bereid zijn om water bij de wijn te doen zijn bij deze film zeker aan het juiste adres.

3,5*

Een intrigerend idee voor een film, maar helaas laat de uitwerking te wensen over. Het is ook allemaal iets teveel van het goede, deze mengeling van thriller, horror en alternatieve realiteiten. De akteurs zijn redelijk, maar het lage budget van de film kan de ambities niet echt waarmaken. Visueel is het slechts bij vlagen interessant en de film is, hoewel sporadisch best spannend en creepy, te saai en onwaarschijnlijk om de volle lengte te blijven boeien.

Voldoende vermakelijk.

Een griezelfilm die zich aan het begin als een doorsnee thriller ontwikkelt, maar al snel ontaardt in een ‘Twilight Zone’-achtig werkje. En dat gebeurt niet op een onaardige manier. Het hoofdthema leunt behoorlijk op de film ‘Frequency’ maar kent hier een iets meer directe en voorspelbare opbouw. Dit komt het gegriezel niet altijd ten goede. Toch is ‘The Caller’ onderhoudend. Het anderhalf uurtje vliegt vlot voorbij als een extra lange aflevering van de eerder genoemde TV-serie: niet tot in den detail uitgewerkt, doch voldoende vermakelijk.

Goed.

Nogal magere thriller die vergelijkingen toont met The Butterfly Effect, maar niet echt effectief is. De film is langdradig, er zit nogal weinig spanning in en het acteerwerk is matig.

"Hello?"

Dit doet me enigszins denken aan een Frequency (2000).

Het gegeven is op zich leuk, maar het komt niet helemaal uit de verf. Desondanks vormen de vele telefoongesprekken een aardige basis, vooral omdat ze omringd worden door een hoop mysterie. Hierdoor wil je als kijker wel weten hoe de vork in de steel steekt. Dat het visueel vrij donker is, draagt alleen maar bij aan de claustrofobische sfeer die men probeert te creëren; lekker dicht op de huid.

Jammer genoeg is te merken dat naargelang 'The Caller' vordert het te maken heeft met de nodige continuïteitsfouten en wat plotgaten. Daarvoor maken de personages een aantal rare keuzes die eigenlijk maar een miniem effect hebben op de loop van het verhaal. Tevens is de spanning op momenten ver te zoeken.

Al met al middelmatig, toch is het over het geheel gezien onderhoudend te noemen.

2,5 Sterren.

Ik vind het een hele goede film, met een goede opbouw van spanning.

En wat nu ineens het probleem voor iedereen is, die telefoon met draaischijf, dat begrijp ik dus niet.

Mogen telefoons met draaischijven niet bestaan? Ik vind dat juist nog een heerlijke sfeer creeëren, van een verleden.. Een beetje een nostalgisch gevoel.... Volgens mij worden die telly's tegenwoordig weer gemaakt zelfs.

Maar zo'n telefoon mag überhaupt niks afdoen aan het verhaal. En dat vind ik gewoon hartstikke goed.

Niks mis met dit flimpie en ik zou hem wel in mijn collectie willen hebben.

Ik vind hem veel weg hebben van Frequency...Ook zo'n topper.... Ik ben gek op die "tijdlijn" films... Zijn er meer van dit soort films? Ik weet nog wel de Butterfly effect.... Maar zijn er nog meer van dit soort??? Hier ben ik gek op.

De net gescheiden Mary Kee verhuist naar een nieuw appartement om aan haar mishandelende ex-man te ontsnappen, maar krijgt al snel vreemde telefoontjes van een vrouw genaamd Rose die beweert uit 1979 te bellen. Rose bewijst haar tijdsreizen met angstaanjagende gebeurtenissen in het appartement, waaronder plotseling opduikende bakstenen muren en sprekende bewijzen uit het verleden. Wanneer Mary ontdekt dat Rose zichzelf ophing in het appartement decennia eerder en dat haar acties in het verleden direct haar heden beïnvloeden, moet ze een gevaarlijk spelletje spelen om te overleven.

Matthew Parkills "The Caller" is een beklemmende bovennatuurlijke thriller die met weinig middelen veel spanning creëert. Rachelle Lefevre overtuigt als Mary, een kwetsbare maar sterke vrouw gevangen tussen misbruik uit het verleden en een meedogenloze vijand die via een oud rotortelefoon uit 1979 terroriseert. Het concept van tijdsgebonden wraak is vernieuwend: Rose kan Mary's heden beïnvloeden door mensen in het verleden aan te vallen. De film bouwt gestaag op tot een claustrofobisch hoogtepunt, hoewel het verhaal nogal ingewikkeld overkomt. Ik vond hem beter bij de tweede kijkbeurt. 3/5