Des Hommes et des Dieux (2010)

Vanaf vandaag in de Belgische zalen.

mooi verhaal maar iets te traag voor mij

Buitengewoon knappe film. Een aanrader voor iederéén !

'Des Hommes et Des Dieux' is traag, sober maar gaat nooit vervelen. Het eerste uur van de film leert men de personages kennen, in het tweede deel voelt men de twijfel die hen langzaam maar zeker bekruipt. Hoogtepunt van de film is de scène (het laatste avondmaal) op de tonen van het Zwanenmeer, die explosief is door zijn eenvoud, emoties en menselijkheid.

Een pareltje

Sinds de uitbreng op 9 september hebben bijna 2 miljoen Fransen de film gezien. Volgens de Franse pers is het drama een 'maatschappelijk fenomeen'. Ook in België worden goede zaken gedaan. Sinds 9 september staat Des Hommes stevig in de Top 5 en zal deze week de 100.000ste bezoeker verwelkomen.

Monniken-drama is hit in Frankrijk - Preview Filmmagazine

prachtige, stille film. Geeft een indrukwekkend kijkje in het kloosterleven. Ik was onder de indruk van deze film, en eerlijk gezegd had ik best een pakje zakdoekjes kunnen gebruiken. Erg lang geleden dat een film me zo geraakt heeft.

Klinkt zeer interessant. Is niet vaak meer dat je door een plot beschrijving van een film al meteen interesse hebt.

Ik ben benieuwd of deze film in Nederland ook zo goed gaat doen als in Frankrijk / België. Ik kan het me haast niet voorstellen. Ik ga hem in ieder geval snel zien.

Aaaargh.. symfonie nummer 7 van Beethoven in de trailer. Dan ben ik dus al om.

Snel op zoek gaan maar.

Ik kijk bewust geen trailers meer ( alleen bij Somewhere en Black Swan kon ik me niet inhouden ) want de laatste generatie trailers verklappen vaak nog net niet de credits.

Indrukwekkend ! 'Aimabele' monniken prachtig geportretteerd en perfect tegen de achtergrond van het opkomend geweld van de algerjjnse burgeroorlog. Niet overdreven veel geweld maar wel de beklemming van deze achtergrond ! Waar gebeurd en er loopt zelfs nog onderzoek ....aanrader !

Ontroerend en verontrustend. 4*

had even gebeld dan was ik mee gegaan.

Fijn dat de tijd wordt genomen om de levensfilosofie van de kloosterlingen uit te beelden, maar soms begonnen de traagheid van het verhaal en de herhalende kloosterrituelen voor mij ietwat slaapverwekkend te worden.

Over blijft wel een mooi relaas over religie, tolerantie en menselijke waarden. Met af en toe prachtige plaatjes en dito camerawerk.

Beethoven is in de film overigens ingeruild voor een andere bekende componist.

Er is veel tijd en ruimte in de film om zelf het een en ander te overdenken, welke keuze zou ik maken? Zou ik ook in mijn lot berusten? Of zou ik de benen nemen? Zeer oprechte film, dat je zou denken met echte monniken van doen te hebben, een documentaire film.

Prachtig.

Op een mooie manier invoelbaar gemaakt dat het niet alleen gaat om het geloof, maar met name de strijd voor de dingen waar je in gelooft, wat dat ook moge zijn.

De scène op muziek van het zwanenmeer is een instant classic.

Enige smet op de film is het einde; ietwat vreemd verteld, waardoor het geheel minder heftig aankomt dan zou moeten én kunnen.

4*

en wat vond ik het gigantisch teleurstellend dat de regisseur na zoveel perfecte keuzes, een voor mij zo misplaatste keuze maakte bij het einde....volgens mij hadden we allemaal door wat er ging gebeuren na ''het laatste avondmaal'' dus om het mooi symbolisch af te sluiten had de film ook daar moeten stoppen, maar nee dat kon natuurlijk niet, we moesten nog wel even zien hoe de monniken uit bed werden getrokken en tot mijn grootste verbazing zo'n verschrikkelijk kitscherig einde waarin de hele stoet ''in de mist wegloopt'' jammer! ik denk dat juist het uitmelken van het einde de schok wegnam. verder nagenoeg een perfecte film. voor mensen die wat af weten van kunstgeschiedenis was er een heerlijke visuele toevoeging waarin de regisseur vele filmshots, decor en acteur zo had neergezet dat het de compositie had van een aantal religieuze schilderijen uit de kunstgeschiedenis van de grote meesters als bijv. Mantegna, Davinci, Caravaggio en Botticini...jammer van het einde want anders had de film wel een puntje er boven op gekregen van mij.

Het einde weglaten zou ook niet bepaald respectvol zijn geweest naar de monniken die zich hebben geofferd voor hun geloof. Daar is niks kitscherigs aan.

wat een onzin....de hele film staat op het respect naar deze monniken, persoonlijk vond ik het niet nodig, ik denk dat het juist een toevoeging was geweest wanneer het laatste avondmaal de laatste scene was, deze scene had genoeg kracht EN respect om het einde te zijn.

Een mooie film, die op een simpele en interessante wijze het tegenovergestelde bewijst, van wat een paar mislukte lieden in dit land proberen te beweren. Tolerantie, saamhorigheid, liefde voor ieder anders geloof, that's the spirit!

Prachtig verhaal en goed geacteerd. Met name de medicijnmonnik en de oude pezige monnik met de dunne kromme borstkas. De screenplay werd op een gegeven moment voorspelbaar. Alle kloosterscenes worden steeds langzamer en stiller om vervolgens een nieuwe scene te starten met een kort stukje lawaai. Om een gegeven moment verlang ik na een beetje variatie. Die komt er ook gelukkig uiteindelijk met de closeups van de gezichten. De film had van mij moeten stoppen bij dat hoogtepunt. De laatste 10 min. deed afbreuk en kost een halve ster. Overall vond ik de film vrij stil. Dat ene mooie stuk uit het zwanenmeer deed de film in 1 keer veel mooier maken. Ik had graag nog wat stukjes klassiek gehoord inplaats van alleen de zang. Ook is het begin een moeilijk stukje voor de neutrale bioscoopbezoeker om doorheen te komen. Had van mij iets korter gemogen.

Deze op feiten gebaseerde film wist mij maar niet te boeien. Ik vond het allemaal veel te traag. Ik veerde pas op bij de laatste avondmaal scène op de schitterende muziek uit het Zwanenmeer van Tsjaikovski. Van mij had toen de film mogen eindigen.

Deze uitspraak van Pascal vond ik trouwens wel om over na te denken;

"Les hommes ne font jamais le mal si gaiement et si bien que quand ils le font par conviction religieuse".

3,0*

Kun je dit ook vertalen? Ik vond de uitspraak over de vogels op de tak het mooist. Volgens mij zat daarin de reden voor de keuze om te lijven.

Zo juist gezien in het filmhuis en het enigste wat nu in me op komt is wat een prachtige en indrukwekkende film was dit zeg!!

De mensen begaan het kwaad nooit zo opgewekt en goed als wanneer zij dit doen uit religieuze overtuiging.

Blaise Pascal, een beroemd Frans wis- en natuurkundige die leefde van 1623 tot 1662 kwam tot zijn uitspraak vanwege de toen dertigjarige oorlog (1618-1648) waarbij de mensen om het geloof - katholieke tegenover protestanten - elkaar de hersens insloegen. Daar is nu in de 21e eeuw geen verandering in gekomen. Alleen zijn het nu niet de katholieken tegenover de protestanten, maar zoals deze film liet zien de moslims tegenover de christenen.

btw Deze film blijft toch wel door mijn hoofd spoken ondanks dat deze film mij niet altijd wist te boeien. Ik doe er een ½ ster bij want 3,0* is toch echt te laag.

Mooie, intieme, sobere film..... Naar het einde toe vond ik hem soms wat te lang.... maar het eerste deel en de innerlijke strijd van de monniken...; is verbluffend.

Wanneer ik de voorgaande meningen en berichten lees dan ben ik tegendraads. Het zal allemaal wel bijzonder authentiek zijn, maar zonder enige spanning, drama of actie is deze film bijzonder saai en de twee uur verlopen tergend langzaam. En voor mij de belangrijkste vraag is niet beantwoord: waarom was er een klooster voor roomskatholieke monniken in het islamitische Tunesië? Zij hadden daar toch eigenlijk niets te zoeken?

Boeiende film om te kijken die door de lange opbouw de karakters leuk weet uit te werken.

Des Hommes et des Dieux is zeker geen film voor iedereen en het gaat ook meer om menselijke emoties dan echt om de spanning.
Het einde was misschien voorspelbaar, toch vond ik de aanleiding er naar toe, de scene van het laatste maal erg mooi en ontroerend door de combinatie met de muziek

En toch vond ik de film niet heel erg speciaal, de lange opbouw en de manier hoe de film eindigde waren typisch Frans maar had vooral in het begin moeite in de film te komen.

Kortom: zeker een film om eens mee te pakken, vol emotie en mooie beelden van het klooster en omgeving.
Hier en daar misschien net iets te lang, en het daadwerkelijke einde was een beetje simpel.
Aan de andere kant bevat deze film wel 1 van de mooie scenes die ik de laatste tijd zag, het laatste maal dus

Twijfel tussen 3,5 en 4, en ga voorlopig voor de 3,5.

Het was in Algerije.