Airline Disaster (2010)

Poster geeft verkeert beeld aan van de film, dat brand gebeuren is niet en komt niet.

De film is heel saai en ongeloofwaardig.

Actie is af en toe leuk en acteurs zijn matig.

Effecten zijn ook gewoon nep.

1,5 ster

Airline Disaster, een ogenschijnlijk sensationele rampenfilm van The Asylum. Helaas geldt dit enkel voor de mensen die tijdig op de remmen zijn gaan staan en dus louter de titel en poster hebben om een oordeel te vellen. Deze twee factoren vormen steeds de belangrijkste lokkers van het onderhand beruchte productiehuis. Als je daarentegen zoals ik op zoek gaat naar diepere lagen, zul je al gauw tot de vaststelling komen dat hiermee niet meer dan prulwerk nummer zoveel van de fabrieksbanden is gerold.

Aanvankelijk valt er weinig te melden. Het heeft er alles van weg om een standaard en zeer matig filmpje te worden waarin voor de zoveelste keer in de filmgeschiedenis een vliegtuig gekaapt wordt. Het eerste kwartier beperkt zich gelukkig tot middelmatig acteerwerk, twijfelachtige regie en weinig noemenswaardige gebeurtenissen. Pas later breekt de draak volledig los en begint aan sneltempo een ravage aan te richten.

Met name de gekke fratsen die onder andere het vliegtuig en de Amerikaanse president uithalen zijn enorm ongeloofwaardig. Het is niet te bevatten hoe het vliegtuig zich boven de wetten der kinetische energie plaatst. Zo vliegt het aan zo'n duizend kilometer per uur in een hoek van 45 graden op het aardoppervlak af, maar kan het, met nog een twintigtal meters voor de boeg, nog optrekken en terug het luchtruim inschieten. Het leek wel alsof het aan een touwtje hing en als een soort jojo op en neer ging.

Ook wordt er plots een soort zendmast geramd, die wellicht niet hoger was dan pakweg 30 meter. Doch, luttele seconden later vliegen ze al weer terug op honderden meters hoogte! Alsof de kijkers blind zijn. En over de scène waarin het vliegtuig zijwaarts vliegt, om zo tussen een paar gebouwen door te vliegen, spreek ik niet eens.

De president is om het zacht uit te drukken een dwaze koe. Ze is klaarblijkelijk bereid om honderden mensenlevens op het spel te zetten. Dit doet ze door ofwel toe te geven aan compleet van de pot gerukte methodes, waarvan ze nog nooit gehoord had, ofwel door simpelweg verkeerde beslissingen te nemen. Over het algemeen kwam ze ook gewoon niet geloofwaardig over. Het enige dat ze werkelijk klaarspeelt is iedereen en alles aangapen alsof het spoken zijn. Hopelijk had ze die draaidag haar tanden gepoetst, want als figurant de hele dag in haar adem te staan, je moet er wat voor over hebben.

Enfin, tussendoor misschien een woordje uitleg over die dubieuze back-up plannetjes die de Amerikaanse regering uit zijn mouw schudt. Allereerst werd beroep gedaan op een systeem waarmee het vliegtuig door middel van een satelliet kon overgenomen worden en aldus 'gehackt' werd. Hiervan was de president duidelijk niet op de hoogte en wist dus niets van de eventuele gevaren die dit met zich mee kon brengen. Wat volgde was een bijna botsing met een reeks gebouwen, te wijten aan een fout in het systeem. Overigens erg bizar dat slechts één persoon in een donker kamertje de satelliet kon 'activeren' en daarna het vliegtuig bestuurde met een soort Atari joystick.

De tweede maatregel was nog wel de gekste. Vanuit de ruimte werd een soort laser in werking gesteld die alles op zijn weg verpulverde. Wederom wist de president van toeten noch blazen, en alweer liet ze zich ompraten. Serieus, welke president zou zich hiermee inlaten? Is de enige oplossing om een gekaapt vliegtuig veilig aan de grond te krijgen ZONDER gewonden, het te laten opblazen door een laser die rond de aarde cirkelt? Laat me niet lachen. Gelachen heb ik wel even gedaan toen er werd gezegd dat de laser in 90% van de gevallen doel treft.

Als laatste wil ik nog zeggen dat het duo dat voor piloot mocht spelen ook erg verdacht overkwam. Ze dragen allereerst geen headset, hetgeen ik toch meteen link aan het beroep, maar daarnaast houden ze de passagiers nooit op de hoogte van de huidige situatie. Iedereen bibbert bijna dood van de schrik, maar niemand krijgt een hoopgevend woordje. Zelfs toen er werd beslist om in een rivier te landen (Goh, waar zouden dat idee van hebben?) hadden de reizigers geen flauw benul van wat gaande was.

Andere aspecten ga ik kort aanhalen. De personages waren weinig boeiend. Er werd niets van achtergrond bijgehaald, zodat niemand echt een karakter kon ontwikkelen. Over het algemeen straalden de acteurs ook weinig charisma uit. Regie was eveneens karig. Beelden van het vliegtuig van buitenaf en van binnen waren rommelig en eentonig. Ze hadden bijvoorbeeld veel meer kunnen halen uit de situatie van de vrouwelijke 'Air Marshal', maar deze mocht de hele tijd in een ruimte met drie bagagekisten doorbrengen.

Daarmee is alles wel gezegd lijkt me. Meer dan nodig in ieder geval.

Uiteindelijk werd er afgesloten met een zeer toepasselijk zinnetje. "Congratulations Mrs. President!" En zo is het maar net. Proficiat.

1,00

Draak van een film. Niets origineels in het script, zelfs voor een B-film ziet het er allemaal goedkoop uit (een vliegtuigfilm zonder echt vliegtuig, de buitenkant is CGI) en ergerniswekkend acteren van Mevrouw de President. Het enige opbeurende vond ik de vrouwelijke verschijningen Lindsey McKeon en Sarah Lieving.