Peacock (2010)

Ik had wel graag de eerste stem willen plaatsen, maar oké; de 2e is ook prima. Aardig filmpje, al had ik wel wat meer verwacht. Best wel een bizar verhaal, met een érg sterke rol van Cillian Murphy, maar de uitwerking vond ik niet altijd even goed.

Visueel redelijk, maar nogal saai, de muziek is wel prima en de film kijkt aardig weg. In het begin moest ik even over het punt heen stappen dat niemand vreemd zag toen ze naar John of Emma keken, van; hmm, jij komt me bekend voor. Voor de rest vond ik de dood en het gedoe met de begravenis van John nogal dubieus. Bij zo'n gebeurtenis en officiële gelegenheid komt het één en ander natuurlijk gewoon boven water.

Bijrollen waren niet zo bijzonder. Ben niet zo'n fan van Ellen Page en Josh Lucas en Susan Sarandon krijgen bijv. ook niet de kans om uit te blinken. Cillian Murphy is dé dragende kracht in deze Peacock, die schommelt tussen 2,5 en 3,0 sterren.

Ten eerste! dit is geen Thriller voor een doorsnee publiek. dit is meer een Drama. dus als je wil gaan kijken, verwacht geen allround spanning.

aan het begin van de film moest ik erg wennen, maar naarmate de film de helft was gepasseerd werd hij aanzienlijk beter. het is een vreemd verhaal in een vreemde sfeer. en aan het einde waardeerde ik het pas echt. de sfeer was een beetje Hitchcock achtig, maar ik moet erbij zeggen dat ik niet veel hitchcock heb gezien, dus als ik het fout heb... verbeter me dan met een betere vergelijking.

het waren een vreemde 90 minuten, maar aan het einde had ik een goed gevoel, en had ik het idee dat ik een aparte en goede film had gezien.

deze film is een vreemde eend in de bijt, dus wees gewaarschuwd!

4 voor deze aangename verrassing

Origineel, subtiel uitgewerkt bizar verhaal, opgebouwd rond een magistrale rol van Cillian Murphy. De film mist wel het één en ander aan dramatische kracht en is niet overal even geloofwaardig, maar het fraaie camerawerk, de aparte soundtrack en de mooi getroffen sfeer zorgen toch voor een geslaagd geheel. Apart overigens dat Murphy hier als man amper te herkennen is, maar als vrouw wel!

Intiem portret van een jongen met een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. Film speelt zich af in de vijftiger/zestiger jaren, om, ik neem aan, zo enkele problemen die de kop opsteken te tackelen. Grootste probleem zit 'm in het gegeven dat de rest van het stadje niet doorheeft wie Emma is. Wie dat simpelweg accepteert (de enige andere keuze is stoppen met kijken), krijgt een in vele opzichten serene maar ook wat sobere film voorgeschoteld.

Film draait om John en zijn innerlijke strijd en angsten. Wat dat betreft heeft Lander het heel zorgvuldig in elkaar gezet. Meer en meer wordt John in een hoek gedreven door zijn alter ego, die steeds nadrukkelijker het heft in handen neemt, en Maggie, die de trigger vormt van wat komen gaat. Samen met een prima acterende Murphy best aannemelijk gemaakt. De uiteindelijke finale, waarin de vijanden in hetzelfde lichaam huizen, had wel wat freakier gemogen. Daar lag toch een mooie basis om eens flink uit te halen, maar het blijft nogal braafjes.

Het ontbreekt een beetje aan zo'n duister, onheilsspellend sfeertje. Dat krijgt Lander niet echt voor elkaar. Zo is het moment waarop John zijn tas openmaakt in het motel net even iets te gekunsteld om effect te hebben. Neemt niet weg dat de rest van zijn film prima in elkaar steekt en bovendien een interessante noot heeft.

De spanning wordt in de film opgevoerd, maar komt nooit tot uiting. Vaag verhaal, omdat het nergens toe leidt. Veel losse eindjes, niet goed uitgewerkt. Slot is afgeraffeld en laat je in het ongewisse, dus anti climax.

Toch nog een 2,5 voor het acteerwerk van Murphy.

Aparte film, vreemd verhaal, maar had na het zien van de film geen slecht gevoel. Het verhaal is voor mij nog steeds niet helemaal duidelijk, waarom besluit john nou zijn echte persoonlijkheid 'weg te gooien' en verder te gaan als emma?

Ik had er iets meer van verwacht, maar toch ben ik niet geheel ontevreden.

Erg moeilijk te beoordelen film

Goede film. Goed acteerwerk. Sterk begin.
Voor iedereen die het ongeloofwaardig vond dat niemand in het dorpje het doorhad dat Emma John is; had je het zelf door in het begin? Ik iig niet, hierdoor geloof je ook dat men het niet door heeft. Het is vanaf de bank met voorkennis natuurlijk makkelijk oordelen. Zeker voor iemand die een zeer teruggetrokken leven leidt, is het niet zo vreemd dat niemand het doorheeft. Vooral omdat hij het zelf blijkbaar niet echt doorheeft, en als een moderne Dr. Jekyl en Mr. Hyde twee levens leidt. Het is door het waanzinnige wagon-ongeluk dat Emma plotseling ook voor de buitenwereld bestaat, wat tot noodlottige consequenties leidt

De film laat in het midden wat nu precies de oorzaak is van zijn gespletenheid.

Ik vond een redelijk dramafilm...

Geen spannend en toch een saai...

Redelijk acteerwerk...

Dezelfde persoon als man en vrouw, dat is niets...

Redelijk verhaal...

Geen aanrader...

Pfff wat een film. Beginnen bij het begin: Ik kijk in de prime en zie Peacock staan met als genre actie/thriller. Ik denk leuk, een kort actiefilmpje, daar heb ik wel zin in. En dan krijg je dit voor de kiezen, help! Verhaal ging absoluut niet vooruit en er zat ook 0,0 suspense in. De enige reden waarom ik deze film niet grandioos de grond in duw met een vernietigende score is omdat de hoofdrolspeler zijn rol wel degelijk goed invulde. 2 sterren

@ Zeriel hoe kan je dat nu niet doorhebben feitelijk? De film begint met het wisselen van kleren van Emma naar John.............

Apart werkje.

Cillian Murphy... hij heeft me erg verrast. Vrij onherkenbaar als schizofreen en toen ik zijn naam in de aftiteling zag vond ik dat verassend. Ook Ellen Page speelt overtuigend.
Er hangt op vreemde wijze een spannende sfeer in de lucht. Misschien omdat ik continu aan het wachten was tot Emma betrapt werd op een baard of okselhaar, ik weet het niet. In ieder geval is het interessant om twee personen te volgen die allebei andere wensen hebben met de gevolgen van dien (bijeenkomst in de tuin bijvoorbeeld).
Het is allemaal rustig in beeld gebracht zonder teveel poespas en dat is welkom bij een drama als dit.

Leuk.

Aardige cast en een leuk idee maar een inwisselbare uitwerking. Ik heb deze film een aantal weken geleden gezien maar kon me nauwelijks nog herinneren waar hij over ging en dat is nooit een goed teken.

De hoofdrolspeler verdiend beter dan dit.

Matig.

Ik heb ooit een vlaag van de film gezien @ Film1, en toen ik Emma zag, dacht ik werkelijk dat Cher in deze film meespeelde. Dus ik besloot Peacock maar eens vanaf het begin een kans te geven.

Nou, geen Cher dus, maar nog gekker dan dat.

De film kabbelt (misschien een beetje té) rustig voort, het acteerwerk is prima maar toch ontbreekt er iets. Een bepaald gevoel dat de film niet over weet te brengen. Het nieuwsgierige, het verlangen naar méér, de behoefte om te zien wat er verder gebeurt. Je gelooft het allemaal wel. Het hele meervoudige persoonlijkheidsstoornis gebeuren is interessant, al had er iets meer vaart in het verhaal mogen zitten, of wat meer uitdieping van zijn gespleten persoonlijkheid.

Sarandon, Murphy en Page weten de film toch naar een hoger niveau te brengen, vandaar een voldoende.

2e film waarin Cillian Murphy een vrouwelijke rol speelt na Breakfast on Pluto. Volg hem sinds Batman Begins en vind hem zo mogelijk een van de beste acteurs van zijn generatie (ook in Inception onwaarschijnlijk sterk). Ellen Page (ook Inception) steelt ook keer op keer mijn hart. Erg fijne actrice die altijd heel naturel haar rollen invult.

Dit zeggende maakt duidelijk dat ik eigenlijk meer naar de acteerprestaties heb zitten kijken dan naar de film. Zeker geen slechte film, maar ging een beetje als een nachtkaars uit.

2* voor de film, 1* voor CM en EP.

Het is een behoorlijk kleurloos filmpje geworden zonder enige vorm van charme of design. Visueel is het enorm kaal en behoorlijk inspiratie-loos ( Het past mischien in de sfeer,maar mij deed het niks).De Editing vindt ik hier ook niet allemaal even lekker-over-vloeien, vooral in het begin werkte het de film behoorlijk tegen : Nee op technisch gebied is het alles behalve geslaagd te noemen.Ik weet ook niet wat de film nu eigenlijk wilt vertellen. Ik bedoel wat is het punt ?

Hoe ik het nu zie : Is John Skillpa toen hij nog jong was is hij misbruikt en mishandelt door zijn moeder. Jaren later heeft hij niet kunnen verwerken is zij op mentaal gebied te binnen geslopen in John Skillpa En dat wil hij verbergen, dat had hij onder controlle tot dat de trein in zijn achtertuin terecht komt. Zo zie ik het,of heeft een andere user een andere interpretatie ? Ik vind het een lekker creepy concept en de sfeer is vrij beklemmend aleen de uitwerking is helaas nogal zwak en onbevreedigend. De regiseur weet niet echt wat hij wil en het scipt is ook bepaald niet lekker en aan de nogal onrealistische kant. De burgemeester die een akkoord sluit met een vrouw die hij niet eens kent En dan nog vreemd opkijken dat Jhon Skillpa een vrouw heeft ! Dan niet gaan controleren op illegaal wonen ofzo Aan zulke dingen kan ik gewoon nogal storen. Omdat het ten-eerste slordig is en een beetje als een rode-draad door de film loopt...

De film heeft ook een ontzettend ongebalanceerd tempo : Het begin wordt in een een moord-tempo afgespeeld, zonder enige introductie of-iets... In het midden weet de film niet hoe het voor-uit moet komen, dan lijkt het verhaal zich te her- vinden en dan is het ineens afgelopen. Zeer onbevredigend kan ik je vertellen. Daarom weet ik zelf ook niet wat de film nu eigenlijk wilt... Voor een psychologische-thriller mist het duidelijk een doordacht script wat essentieel is en voor een drama duidelijk ook een fetsoenlijk script en charme. Nu is het duidelijk helemaal niks. ''Ja een grijze muis,,

Uitstekende film waarbij het donkerste geheim van een bankmedewerker bijna uitkomt na een treinongeluk. Een bijzonder verhaal dat op een rustige manier wordt verteld en waarbij het verloop zich tot op het einde laat gissen. En aangezien de film zich tijdens de jaren '50 afspeelt, maakt een-en-ander geloofwaardiger. Cillian Murphy is overtuigend in een boeiende dubbelrol. Waar de film wel wat te kort schiet is de uitwerking, het had best wat langer mogen duren.

Wel erg veel mensen die niets van deze film begrijpen, vreemd genoeg. En met name het einde.
Zo vaag is het toch niet dat John zijn zoon wil beschermen tegen Emma (omdat hij bang is dat zij steeds meer op zijn moeder begint te lijken), terwijl Emma denkt het juiste voor te hebben met de zoon, maar pas op het laatste moment - wanneer ze de camera uit haar handen laat vallen - beseft dat ze de op het punt staat om Jake op hetzelfde pad als zijn vader te brengen.

Wat hadden jullie dan verwacht? Messteken door het douchegordijn? Explosies?

Geweldige film met een wereldrol van Cillian Murphy, die hiervoor bakken met prijzen had moeten ontvangen.

De synposis nodigt eigenlijk uit tot een komische film, maar dat is het allesbehalve.

Ik zoek adjectieven om de film te beschrijven, maar ik kom steeds weer uit bij bizar. Op zijn zachts gezegd is het een intrigerende film die me een dag later toch niet helemaal loslaat. Zeker niet voor iedereen, wellicht vandaar ook het lage cijfer.

Verhaal gaat over de zonderling John: een wat teruggetrokken doch beleefde jongeman die overduidelijk het één en ander heeft meegemaakt tijdens zijn jeugd. We komen voornamelijk te weten dat zijn moeder zo wat de baarlijke duivel moet geweest zijn, en dat ze onlangs (een jaar geleden of zo) overleden is. Sindsdien (?) heeft John een alter ego ontwikkeld dat telkens netjes het ontbijt voor John klaarzet en zich kennelijk ook met de was en de plas bezighoudt. Luisterend naar de naam Emma.

Wanneer dit geheimpje aan het licht komt door een treincrash (stel je er vooral niet te veel bij voor) komt John/Emma in een lastig parket en ontspint het thrillergedeelte van de film zich. Alhoewel thriller met een korrel zout moet genomen worden. Het is voornamelijk toch een erg tragisch drama.

Iedereen heeft zo zijn theorietje over Johns persoonlijkheidsstoornis, en ik ook Ik ga ervan uit dat John zwaar gedomineerd werd door zijn moeder. Toen deze stierf is hij dit mentaal nooit te boven gekomen en heeft hij het alter ego Emma gecreëerd die de leemte van zijn afwezige moeder moest invullen. Dat werd op het einde ook duidelijk toen Emma John 'vermoordde' en tot het besef kwam dat ze net zoals Johns moeder werd. Daarom ook dat Maggie en het kind uit Peacock weg moesten.

Mensen die de film kijken voor Ellen Page (ik beken) en Susan Sarandon kunnen zich de moeite besparen: hun aandeel is behoorlijk klein. Daartegenover staat wel een sublieme Cillian Murphy die met verve een dubbelrol speelt.

Nu ik m'n review zo nalees toch maar even met een halfje verhogen. Aparte film die je wel even bezighoudt.

Vreemd dat deze film gemiddeld niet hoger scoort. Een prima film met een fantastisch spelende Cillian Murphy, die zowel Emma als John vertolkt en zo levensecht, mijn vriendin meende eerst dat Emma een echte vrouw was die dus door een vrouw gespeeld werd! En het lijkt mij echt ondoenlijk als Emma afspraken maakt die John niet na wil komen. Het is dus een zwaar leven om met een gespleten persoonlijkheid door het leven te moeten.

En dan die ramp met de trein, al helemaal niet iets waar John en Emma op zaten te wachten.

Een heftig onderwerp wat op een zeer stijlvolle manier verfilmd is. Zoals gezegd, een mooie film voor de liefhebber. Een ruime 7!