The Day of the Locust (1975)

Na herziening (ooit ergens in de jaren tachtig voor het laatst gezien)nu defenitief verhoogd naar meesterwerkstatus.

Pikzwart beeld van Hollywood in de jaren dertig.

Schitterendste rol van mijn favo-actrice Karen Black als de dame die geld laat prevaleren boven liefde.

Cold hard cash, de nooit uitkomende "American Dream" en het vluchten in de klaterromantiek van Hollywood, dat zelf een grote vergaarbak is van schurken en machtsmisbruikers.

Matige film waarin een productie ontwerper komt te werken voor een grote filmstudio. De film speelt zich af in het Hollywood van de jaren '30 en geeft een mooi tijdsbeeld. Mooi aangekleed en prachtig camerawerk. Echter wisten de personages en hun onderlinge verhoudingen me niet echt te boeien. Wel een aantal mooie scenes (zoals de momenten op de set en de premiere).

Verontrustende film over de meeste donkere kanten van “Tinseltown” in de jaren dertig. De film als geheel en ook de vooral zonderlinge personages zijn allemaal over de top. Het is mij niet duidelijk wat het afschuwelijke hanengevecht, de uiteindelijke massahysterie en de daaropvolgende rellen feitelijk met de rest van de film te maken heeft. Karen Black en Donald Sunderland zetten memorabele rollen neer, maar dat is lang niet voldoende om dit tot een onderhoudende film te maken.

Fascinerende film over het leven achter de schermen in het Hollywood van de jaren dertig. Aan elk personage zit iets tragisch dat doorheen de hele film voelbaar is en naar het einde toe (jammer genoeg buitenproportioneel) meer op de voorgrond komt. Hulde aan een geniale Karen Black.

Goed.

Had deze specifieke titel al voor enige tijd op het oog. Ik had er destijds zoveel vertrouwen in dat ik gewoon de DVD had aangeschaft. Vervolgens bleef het voor enige tijd in mijn kast stof vangen, totdat ik de 144 minuten op een dag eens besloot te kijken. Een meesterwerk was het niet, wel een goede film.

Schlesinger ken ik als regisseur niet bijzonder goed, maar met deze film maakt hij duidelijk dat zijn regievisie toch net wat anders lag dan bij de gemiddelde Amerikaanse regisseur werkzaam in de jaren '70. Ondanks dat de film voor een lange tijd vooral satire blijft, neemt het richting de finale ook een fantasierijke wending. Een wending die het als geheel ook flink vooruit weet te helpen.

Al bij al is de film opvallend gestileerd. Vaak kan er nog wel een extra versnelling in, maar de schaal van de film evenals de excentrieke figuren zorgen ervoor dat het nooit een vermoeiende zit wordt. Bovendien zijn de decoraties erg knap en mag de rol van Sutherland zelfs een dragende factor vormen voor de film. Atherton en Black leunen iets te veel op typeringen, maar doen het ook goed.

De finale is wat de film tekent, waarbij we een hele andere film krijgen die de brug tussen fantasie en realiteit doet decoreren. Het weet erg goed te werken, want het is een mooie balans van confronterende en overweldigende beelden gecombineerd met een donker en onheilspellend randje. De complete draai evenals de schaal van dit gebeuren zorgt ervoor dat de film zichzelf afsluit met een klap.

Al bij al wellicht als volledig geheel niet consistent genoeg om altijd te blijven overtuigen. Zeker de opbouw mist wat peper en zout, maar eenmaal de film echt losbreekt komt het goed van de grond. Het duurde even voordat ik de film zag, maar het was het wachten best waard. Geen spijt van de aankoop, al had Schlesinger nog verder all the way kunnen gaan om echt dat visuele avontuur te creëren.