Xiao Quan Guai Zh (1979)

Totdat Chan serieus gaat strijden, is hij ontzettend irritant met zijn dwaze gedaante, net als die drie andere malloten. De humor zie ik liever vanuit een gevecht zelf komen, of eventueel even kort met die overduidelijk knipoog. Dit was echter een hel met een clown die pijnlijk ongrappig was. Tel daarbij op ook nog eens een Brits ingesproken stem van hem, erg ergelijk allemaal. Al vaker werd in een van zijn films bestaande filmmuziek gebruikt in de vorm van een hommage. Ditmaal Henri Mancini's The Pink Panther thema. 1.5 sterren

Een goede Martial Arts film. Het tweede deel is beter. Maar toch is dit een goede Martial Arts film met mooie Kung Fu gevechten. 3,5.

Jackie Chan en de Pink Panther

Normaal gezien was het gisteravond het plan om Drunken Master te zien maar vanwege technische problemen konden we die titel niet kijken. Op naar Snake in the Eagle's Shadow maar ook daar ondervonden we een aantal problemen waardoor we naar de volgende titel gingen. Dat was deze The Fearless Hyena maar ik had toch liever één van de twee andere titels gezien want dit is redelijk teleurstellend.

Dat is vooral te wijten aan enorm vervelende personages in het eerste deel van de film. The Fearless Hyena heeft een redelijk chaotisch verhaal, iets wat op de koop toe met de soms onverstaanbare dub nog onduidelijker werd, en het wordt er met types zoals Stoney Egg, the Great Bear en Iron Head echt niet leuker op. Verre van zelfs, want het irriteert enorm. Ook heel de opzet van Chan die allerlei jobkes gaat uitvoeren om geld te verdwijnen, werkt langs geen kanten. Gelukkig verdwijnt deze idioterie halverwege de film en krijgen we een vermakelijke film rondom een klassiek Jackie Chan thema. Alleen blijkt daar ook wel wat mis te lopen want persoonlijk vond ik de vechtstijl van Chan op het einde van de film (de zogenaamde emotionele kung fu) maar vrij belachelijk en één van de slechtste climaxen die ik al ben tegen gekomen in dit oudere werk van Jackie Chan. Waarom dan toch nog die 2.5*? Wel, voornamelijk omdat er tussen alle Three Stooges-achtige humor (die ik anders wel kan waarderen maar hier werkt het niet) nog wel een aantal leuke scènes zitten. Chan die zich als vrouw verkleed en dan een pak rammel uitdeelt is leuk en het hoogtepunt is het chopstick gevecht tussen Chan en zijn meester.

Na een aantal successen kreeg Chan de gelegenheid om zelf het script te schrijven en te regisseren. Lei Wo kwam er bij het regisseren sinds lang eens niet aan te pas, ik vraag me dan ook af vanwaar MovieMeter dit haalt (misschien een verwarring met deel 2) maar het is ergens wel eens een verademing om een andere regisseur zich eens te laten vastbijten in het kung fu genre. Met Chan heb je dan logischerwijs ook een goede keus en hij weet het in het algemeen wel mooi in beeld te brengen. De gevechten variëren van redelijk (al komt dat door de vechtstijl) tot heerlijk uitgevoerd. Chan blijft op zich geen geniale acteur maar als kung fu dude is hij in ieder geval wel erg vermakelijk om naar te kijken. Erg blij ook dat James Tien hier wederom in meespeelt. Moet zowat de meest gebruikte bijrol acteur zijn in de Chan films, al bestonden de eerste films praktisch altijd uit dezelfde cast, maar wel één die altijd een indruk nalaat. Dean Shek, hier nog gecrediteerd onder Shih Tien, heeft ook nog een vermakelijk klein rolletje als begrafenisondernemer. Wel leuk trouwens om nog een aantal bekende muziekstukken te horen. Dit gebeurt wel meermaals in de Jackie Chan films (Snake & Crane Arts of Shaolin gebruikte de muziek uit Monty Python) maar de muziek uit de Pink Panther past hier wonderwel.

Op Imdb zijn ze zot van The Fearless Hyena maar ik kan me gelukkig meer vinden in de smaak van de mede MovieMeter gebruiker. Chan haalt zijn slapstick wederom boven maar doet dit op een vrij vervelende manier. Het zijn echter de irritante bijrollen (en verschrikkelijke dubbing want de dialoog van The Great Bear is werkelijk niet te verstaan) en het gebrek aan geslaagde climax die de film compleet onderuit halen. Gelukkig zijn er nog een aantal pluspunten te vinden in een aantal geslaagde choreografieën.

2.5*

Toffe verrassing.

Deed me wat denken aan de eerste Drunken Master. Shaw Bros-achige taferelen, wat wil zeggen geen al te groot budget, goedkope kostuums en een verhaaltje dat al 10 keer herschreven is als "nieuwe film", maar met waardige martial arts kunstjes.

En Chan laat zich hier toch écht van z'n beste kant zien. Speelse choreografieën die bijna eindeloos doorgaan, vaak ook in indrukwekkend lange takes opgenomen. In het begin is het nog een beetje zoekend (zoals vaak het geval bij dit soort films, de hoofdpersoon is dan volgens het verhaal nog niet bekwaam genoeg), maar de gevechten tijdens het laatste half uur zijn grandioos, zo ook tijdens de trainingen halverwege.

Echt genoten van de vreemde stances en het constante gedodge van Chan, hij mag de mosterd dan wel bij Yuen gehaald worden, het is duidelijk dat hij in deze film voortbouwt op hun aanzet. Buiten de martial arts en de humor om valt er niet zoveel te beleven, maar dat wordt dan ook kundig tot een minimum beperkt.

3.5*

Edit: en kijk toch geen dubs van deze films, begrijp dat ze anders misschien wat lastig te vinden zijn maar het is onmogelijk ze zo degelijk op waarde te schatten.

Hey! Who are you!?? I’m your master’s master!

Herzien op bluray van 88Films. Hier staan zowel de Chinese als English Dub op, welke laatstgenoemde nostalgische gevoelens voor mij heeft, omdat ik die vroeger zo vaak op vhs heb gezien. Daarbij hadden ze in Nederland deel 1&2 omgewisseld door een fout van de distributer Prime Time. In Japan werd de film uitgebracht onder de titel Crazy Monkey.

Jackie Chan had net zijn populariteit in Hongkong gevestigd met Seasonal Pictures' Snake in Eagles Shadow en de sublieme Drunken Master. Dankzij het succes van die films gaf Lo Wei, die hem aan Seasonal had uitgeleend, Jackie volledige controle over zijn volgende film. Dit is zijn regiedebuut en tevens laatste film die hij deed onder contract van Lo Wei.

Nadat Chan een spoor achterlaat, wat leidt tot de dood van zijn grootvader (gespeeld door James Tien) begint de film pas echt. Hij gaat in de leer bij de laatst overgebleven clan member genaamd ‘’The Unicorn’’. Omdat de stijl van de clan machteloos is tegenover de Eagle Claw techniek van de medogenloze Yen Shi-kwan, leert hij hem een wat onorthodoxe stijl die inspeelt op de emoties van de tegenstander. De andere trainingsscènes zijn ook geweldig, waar Chan zware zandzakken trekt en sit-ups hangend ondersteboven laat zien. Het gevecht tegen de drie henchman met de sword-spear hybrid is een geweldig stukje vecht choreografie, evenals het laatste gevecht tegen Yen Shi-kwan. Verder zien we Dean Shek in een kleine maar hilarische rol als doodkist verkoper, waar Jackie een baantje hoopt te krijgen.