The Four Musketeers (1974)

Het grappig is dat regisseur Lester de opnames van deze en The Three Musketeers samen opnam. Dat wist de cast niet, die dacht te maken te hebben met 1 film. Later werd de regisseur daarvoor aangeklaagd door allemaal. The Return of the Musketeers, ja die is toch echt later gefilmd. En de hele cast was toen gewoon weer present, maar zullen vast wel wantrouwig tegenover de opnames hebben gestaan.

De film zelf dan. Ik mis wat dingen vermoed ik doordat ik The Three niet heb gezien. Maar echt noodzakelijk lijkt het mij nou ook weer niet helemaal. Degelijke actie en cast, maar niet altijd even vlot en leuk over het geheel. 2.5 sterren

Deze laatst weer eens gezien.

Weer veel degengevechten (in de trend van: ik doorklief u!) en wat meer spanning door dat de rol van de doortrapte MyLady groter wordt.

Ook het slotdegengevecht tussen Lee en York mag er zijn.

Deze en de eerste film volgen het boek van Alexander Dumas zeer getrouw, misschien wel iets te.., want soms lijkt de vaart wat afwezig en er zitten alles bijelkaar in beide films wel heel veel dezelfde soort van degengevechten in, een paar minder had ook wel gekund.

Reed steelt toch wel weer de show met zijn intense vertolking, zeker in de meer dramatische scene's.

Chamberlain komt wat minder uit de verf dan de andere drie Musketeers.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

En dan waren ze officieel met vier...

Vlotte avonturenfilm met zowat dezelfde spetterende sterrencast als de even daarvoor uitgebrachte "The Three Musketeers" en even knap wat costumering, camerawerk en opbouw betreft.

Actie met veel gevechtscènes, met heel dikwijls een grappig allure, wat best kon. Merkwaardig geslaagd spectaculair duel in het slot.

Alleen de cast is de moeite om de film nog eens te zien.

Barbarians! Have they no manners?

Aha, het fameuze 'vervolg' op The Three Musketeers uit 1973. Het woord vervolg staat tussen quotes omdat dit oorspronkelijk gewoon deel uitmaakte van The Three Musketeers maar dat de producers besloten om de film in 2 te knippen zonder dat aan de acteurs te melden. Dat had een rechtszaak en een speciale clausule voor toekomstige films ten gevolge, maar het was vooral de vraag of na al die vijven en zessen dit nog een goede film ging worden.

Want tel de speelduur van beide films bij elkaar op en je zit toch aan een film van 3.5 uur. Kort antwoord: ja. Het lange antwoord moet echter wat uitvoeriger besproken worden, zoals het een lang antwoord betaamt, want The Four Musketeers is vreemd genoeg een iets andere film geworden dan zijn voorganger. Vooral omdat dit meer aanvoelt als een klassieke avonturenfilm en niet dezelfde slapstick hanteert als de andere film. Regisseur Richard Lester lijkt hier meer zijn richting te hebben gevonden en de uitbreiding in de relatie tussen Milady en Athos doet de film veel goeds. Het wordt ook allemaal wat bruter (die onthoofding van Milady! Het vermoorden van Constance!) en de kolderieke personages zoals de vroegere man van Constance zijn eruit gehaald. Goede zet in ieder geval, maar toch geraakt de film wel wat zijn vaart kwijt. Heb in een ver verleden wel eens het bronmateriaal van Alexandre Dumas gelezen - dit voelt wel aan als een getrouwe verfilming - maar misschien had niet elke plotlijn gevolgd moeten worden.

Wat kun je nog zeggen over de cast aangezien die bijna volledig uit dezelfde groep bestaat? De performance van onder andere Michael York, Oliver Reed, Richard Chamberlain en Frank Finlay (de musketiers) is en blijft degelijk en hoewel Raquel Welch wat meer op de achtergrond wordt geschoven, heeft ze nog wel een aantal fijne momentjes. Het interessante is echter dat kleine rollen uit de vorige film opeens heel wat belangrijker worden. Faye Dunaway zet haar tanden in de rol van Milady en Charlton Heston blijft erg tof als Cardinal Richelieu. Tel daar dan nog eens Christopher Lee bij die wat meer met zijn degen mag rondzwieren (het gevecht op het ijs is misschien iets te kolderig op den duur naar mijn gevoel, maar het is wel een toffe scène) en dan kan ik me niet voorstellen dat je hier iets op aan te merken hebt. Zou in ieder geval niet weten waarom je überhaupt aan dit deel zou beginnen indien je de vorige film slecht vond.

Jammer dat ze The Return of the Musketeers niet uitzenden als finaal deel in de Musketeers reeks. Ook van de hand van Richard Lester en ook met een groot deel van dezelfde cast. Die lijkt algemeen wel wat slechter beoordeeld te worden, maar dat zien we dan wel weer. Hopelijk kan ik hem binnenkort zelf eens bezien, lijkt me echter niet meteen de meest makkelijk te vinden film te zijn..

3.5*

Lekker ouderwetse kwaliteit, met nog alle effecten en massataferelen gewoon op de set en niet uit de machine. Dat ziet er toch allemaal stukken echter uit. Gelukkig giet de regisseur daar samen met de acteurs een forse geut flair en humor over, waardoor het niet te zwaar en te saai wordt. Dat kan niet verhinderen dat de film op de duur toch een beetje spankracht verliest en perfect is het zeker niet. Daarom een (strenge) 3.

Zondagavond klassiekeravond bracht deze The Four Musketeers hoewel dat wel even moest doordringen want ik had niet gezien dat dit Four was in plaats van Three, maar dat geheel ter zijde. Ergens kan ik me wel herinneren ooit Michael York in een dergelijke rol gezien te hebben maar dat is dus waarschijnlijk Three geweest.

Maar fijn, de vier musketiers andermaal los, een dame in gevaar en wat wat voor dame, en met Richelieu en Rochefort andermaal op het vinkentouw bijgestaan door Milady en an passant zitten we ook nog met één of ander belegering. Maar wat er ook gebeurt het is de humor die centraal staat zoals we kunnen zien in de ontvoering van Constance en de pogingen haar te bevrijden, net als het gevecht tegen de rebellen waar men elkaar te lijf gaat met brood en de champagne nogal blijkt tegen te vallen temidden van het gevecht.

Is het heel goed? Nee eigenlijk niet, maar vermakelijk is het wel waar de behoorlijke cast toch genoeg charme aan de dag legt om dit binnen de grenzen van vermaakt te laten slagen. Buiten dat is het groots opgezet vooral met de overview van het kampement en het fort of kasteel in de verte en hoeft Oliver Reed alleen maar zichzelf te zijn als zware drinker waar Athos wel van een borrel houdt en mag Nicole Calfan er ook zeker zijn als maid Kitty. Eindoordeel is dan ook dat The Four Musketeers meer dan prima vermaak is zonder dat het goed wordt.