La Rafle (2010)

Nogal oppervlakkige film die zeker zijn momenten heeft maar teveel scoort met goedkoop sentiment. Groot pluspunt is echter het acteerwerk van Reno en Laurent. Deze twee geven de film enige meerwaarde.

Redelijk

Niet echt overtuigende film over een zeer delicate kwestie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hitler en de nazibonzen komen nogal clownesk over. Jean Reno kon en verdiende een betere rol in deze productie. 2,5*.

Redelijk drama met overbodige scene's. Ik vind oorlogsfilms altijd meeslepend omdat ze goed over brengen hoe het in die tijd ging. Wel wat dramatische muziek en naar het einde toe speelt de maker enorm in op het sentiment. Dat is jammer want een film over een oorlog heeft al genoeg kracht an sich.

Zoals Aapje 81 toetste: "Nogal oppervlakkige film die zeker zijn momenten heeft

maar teveel scoort met goedkoop sentiment". Enne... zelfs Reno en Laurent

wisten mij NIET te overtuigen.

Wauw... Ik heb het niet droog gehouden. WAT een film!

Zaten inderdaad veel mannen in

Snik.. Ongelooflijk triest, maar waar..

Bravo voor de acteerprestaties van de kinderen!

(Niet dat de volwassenen slecht waren, maar die sprongen er voor mij minder uit..)

Het is een goede film, maar ook niet meer dan dat. De dwarsstraat over Hitler bij het Kehlsteinhaus was niet alleen slecht uitgewerkt, maar ook volkomen overbodig.

Het viel me erg op dat het begin van de film erg werkte aan het opbouwen van een band met de verschillende karakters, wat deels ook wel goed werkt, maar veel van die karakters verdwenen plotseling. Zoals dat meisje met haar baby die onderdak vind bij die priester, of de Joodse familie nadat ze op transport zijn gezet.

In die zin ontbreekt een stukje drama. De eigenlijke verschrikkingen worden eigenlijk nauwelijks in beeld gebracht, ook niet de gevoelens van bijvoorbeeld de kinderen en de ouders nadat ze van elkaar zijn gescheiden.

Heftig Film!

En dat het op waarheid gebaseerd is maakt het alleen maar erger!

Ben een liefhebber van 2-w.oorlog films en deze komt in de rijtje van mij Favorieten.

`k Probeer nog steeds achter te kommen hoe kan een mens zo zulke haat ontwikkelen dat je dan letterlijk over de lijken ga lopen !?

Geschiedenis herhaald zich vaak !

Maar dit... aub NOOIT!

Niet slecht maar ik vond hem nu ook niet fantastisch. Op een andere website heb ik gelezen dat er zo'n 100 mensen zelfs zelfmoord hebben gepleegd in het sportstadion tijdens die 5 dagen maar in de film zie ik er niets van terug. De feiten waren dus nog erger dan in de film.
Het is een schokkende film maar zo zijn alle films over WOII met de joden omdat de meeste mensen zich niet kunnen inbeelden welke beesten die nazi's waren. Het was leuk op Jean Reno te zien als Jood in deze film, een acteur die ik graag zie.

Er zijn veel minder mensen die wisten dat de Fransen zo'n kwalijke rol hebben gespeeld in WOII. En om daar dan als Franse productie een film van te maken noem ik dat heel bijzonder en moedig.

Heel wat anders dan al die talloze Nederlandse verzet films, je zou haast gaan denken dat heel Nederland in het verzet heeft gezeten en Joden op zolder hebben gehad. Terwijl er in Amsterdam ook systematisch de Joden eruit werden gepikt, met volle medewerking van de Nederlanders.

Je geeft de film 4 sterren en noemt m niet slecht, maar ook niet fantastisch. 4 sterren geef je toch aan films die je als goed hebt ervaren?

Redelijk oorlogsdrama over het Vichy regime en de deportatie van de Franse joden. Acteerwerk was sterk, maar er heerste constant een gevoel alsof je naar een rtl 8 of rtl 4 film zat te gluren. Dit deed de film voor mij geen goed in ieder geval. Zoals al menigmaal aangegeven hadden de scenes met Hitler er beter uitgeknipt kunnen worden, ik schoot in de lach bij de eerste speech van Hitler en dacht "er stond toch geen komedie bij het genre". 3*

Bij wijlen een behoorlijk indrukwekkende film en behoorlijk emotioneel, dat vond ik wel.

Alleen duurt het wel even voordat het opgang komt.

Maar dan krijg je ook een mokerslag bij uitstek.

De beelden zijn vaak prachtig en dat is best raar bij zo'n zwaar onderwerp.

Het camerawerk is echt ronduit supermooi.

Ik kreeg er een beetje een misplaatst koninginnedag gevoel bij, maar dat zal wel aan mij liggen.

Het einde van de film is helemaal geweldig, en geeft je een heerlijk voldaan gevoel.

Een keer wat anders dan die wrange einde's wat je vaker in zulke oorlog-films ziet.

Een heerlijke film, alleen jammer van dat kabbelende begin.

Wat ik mij afvraag hoe is het in werkelijkheid verder gegaan met het vriendje van Jo, waarmee hij ontsnapte?

Jammer dat ze dit niet nog even laten zien.

Goed.

Klassiek uitgevoerd oorlogsdrama dat nergens echt weet uit te blinken en vooral op veilig speelt. Maar mede dankzij prachtige decors en uitstekende acteerprestaties van Laurent én van de kinderen is dit een erg mooie film geworden.

Zoals gezegd, dit hebben we allemaal al eens eerder gezien, maar de uitvoering is prima. Minpuntje wat al vaker is aangehaald hier is de karikaturale Hitler. Overbodig.

Prima oorlog drama, indrukwekkend en best wel vaak emotioneel, Hitler was inderdaad een lachertje, kinderen speelde hun rol top, maar nogmaals dit is een prima film over een zeer triest waargebeurd verhaal: 4,5

Zeer realistische oorlogsfilm. Je merkt dat de regisseur niet uit is om een hoop sensatie te showen, maar gewoon de feiten te vangen in beeld.

En ik moet zeggen dat het hem prima gelukt is. Heb me na het zien van de film 'Haar naam was Sarah' een beetje verdiept in deze gebeurtenis en naar wat ik gelezen heb is de regisseur zeer dicht bij de waarheid gebleven.

Wat hem ook goed heeft gedaan is het verwerken van de namen Jean Reno en Melanie Laurent in de film. Ik denk dat bij het ontbreken van deze twee namen de film totaal in de vergetelheid was geraakt.

Gelukkig viel mijn oog wel op deze film en ik moet zeggen dat elke liefhebber die zich interesseert voor WOII-gebeurtenissen deze film zeker niet aan zich voorbij moet laten gaan.

Wat je te zien krijgt raakt je en is vooral een enorme schandvlek op de geschiedenis van het Franse volk.

Aanrader!

Wat een ongelofelijk matige film. Hier had ik echt veel meer van verwacht, maar het verhaal kibbelt maar een beetje door en er gebeurd weinig schokkends. Mag niet in de kinderschoenen staan bij 'haar naam was Sarah'.

Erg sterk oorlogsdrama.

De mensonterende gebeurtenissen die je in de film ziet maakt het zeer emotioneel.

Goede acteerprestaties van voornamelijk de kinderen en mooi camera werk.

De muziek voert je helemaal mee.

Minpunt, de nazi elite in de film was nogal matig/ slecht neergezet.

Laat deze periode zich nooit meer herhalen!

Mooie plaatjes van een iets te romantisch geschetst Parijs (voor de oorlog uitbrak). Dat vast om het contrast met de oorlog weer te geven. Maar Bosch slaat de kijker niet hard genoeg met de verschrikkingen van de oorlog; zelfs in het kamp leek er soms weinig aan de hand en voeren de goedkopere sentimenten de bovenhand.

Voor de rest niets nieuws onder de Franse zon. Dit hebben we allemaal al 100 maal gezien; de honger, het uit elkaar rukken van gezinnen, de transporten en ga zo maar door. Maar zowat alles is verzorgd en geslaagd in beeld gebracht. Het acteerwerk kakt nergens in, maar bereikt ook geen hoogtes.

Doorsnee oorlogsfilm dus, maar wel een stuk sterker dan het vergelijkbare Haar Naam Was Sarah. Meer gevoel, soepeler verhaal en beter acteerwerk.

3,5*

Daarnet gekeken op de belgische zender. Direct na de film kwam de reclame (echt luttele seconden daarna): Opel. Wir leben autos. Dat deed mijn wenkbrouwen even fronsen, maar goed.

Redelijke film, viel niet tegen, soms wat langdradig.

3.5/5

Het lijkt mij zeker geen eenvoudige klus geweest om deze film te maken, maar toch ben ik er niet echt enthousiast over. De stukjes met Hitler en zijn aanhang vond ik ronduit slecht.. Alsof dat er gewoon tussengeschoven is. Dat het een beetje sentimenteel gemaakt wordt door de onverzettelijke zuster, geeft veel kijkers nog het gevoel van menselijkheid.

De werkelijkheid van het drama dat zich heeft afgespeeld in het Vélodrome d’Hiver sportstadion in Parijs gaat in ieder geval al mijn voorstellingsvermogen te boven, De geschiedenis over deze gebeurtenis is zo aangrijpend dat het mij bijna niet haalbaar lijkt om dit in een film te vatten, vandaar toch de sentimenten en de, in mijn ogen, te mooie beelden in het verhaal, anders is het wellicht niet te verwerken door de kijker....

Net zoals heel veel van deze jodenvervolgingsfilms is ook deze voor mij als mens onbegrijpbaar. Al weet ik dat bijna alles op waarheid is gestoeld toch kan ik niet geloven dat er een dergelijke xenonisme bestaat of heeft bestaan . Daardoor kan ik (als mens van deze tijd) niet kijken zonder dat ik alternatieve in het verhaal wil realiseren. Deze tekortkoming ligt louter aan mij en zeker niet aan de film. Mijn diepste respect voor hen die ons dit in herinnering brengen ' keep on the good work

Een prachtige film, ik zou bijna zeggen uiteraard.

Het onderwerp blijft me aanspreken en schokken.

Toch ben ik niet zonder kritiek over de uitvoering van deze film.

Ik vond zowel Jean Reno als Hugo Leverdez een absolute miscast.

Reno vind ik een geweldige acteur, maar vanwege zijn rollen in andere grote films van een totaal andere genre maakt zijn rol hier toch echt misplaats. Leverdez heeft een veel te populaire uitstraling met bijbehorend kapsel. Beide acteurs zorgen voor een vervelende afleiding van het onderwerp. Zonde. Desondanks: *3,5

Ik heb deze film gisterenavond gekeken en was zeer onder de indruk. In het boek haar naam was Sara wordt daar ook over gesproken. Ik vond het een zeer aangrijpende film en voor iedereen die wat meer over die periode wil weten een aanrader.

Heel sterk, heel aangrijpend.

Een wat trage intro, maar wanneer die nacht daar is, de razzia, de manier waarop mensen daar bekeken en behandeld worden... Heel pakkend.

Een bijzonder confronterende film, waar gruwel centraal staat - niet de fysieke misdaden en pijnen, maar de geestelijke gruwel: wat mensen andere mensen kunnen aandoen.

Er wordt zeker op het sentiment ingespeeld, maar de film gaat daar nergens te ver in, al bij al is het een heel realistische weergave van... van de realiteit.

De beelden zijn op alle vlakken sterk, de kledij, de gebouwen, de treinen...; en met een aantal sterke jonge acteurs.

En met wat ik hier zo vaak lees: een Hitler die uit een slapstickfilm leek te komen wandelen; en dat terwijl die scenes totaal overbodig aan het verhaal waren.

Bijzonder goed gemaakte film met hier en daar wel wat minpuntjes, maar overall vond ik deze film zeer geslaagd. Okay Hitler en zijn omgeving was compleet overbodig en hij werd nogal vreemd neergezet. Het beginstukje met oude beelden was voldoende geweest. Daarnaast was het nog maar de vraag wat Hitler wist van Vélodrome d’Hiver. Waarschijnlijk helemaal niets. Vélodrome d’Hiver heeft trouwens dezelfde "sfeer" als in de film "Haar naam was Sarah". In La Rafle blijven we gelukkig in de tijd, wat hem absoluut sterk maakt.

Okay het begin zeg maar hoofdstuk I was wat te luchtig omgeven, het keek hoe dan ook prettig. En het Frans bekt lekker natuurlijk met die boefjes.

Het "tweede" hoofdstuk is de transport naar Vélodrome d’Hiver. Dit is net als in Haar naam was Sarah indrukwekkend. Vond dat de karakters goed werden overgebracht.

Het laatste stuk met opnieuw een transport weet opnieuw de kijker te boeien. Het laatste eindje wordt misschien iets te ver doorgevoerd, maar zoals gezegd overall is dit een goed vertolkte film over de joden in met name Parijs. Daarbij wordt ook pijnlijk duidelijk hoe nationalistisch Frankrijk was en wellicht nog steeds is.

“Tous les événements, même les plus extrêmes, ont eu lieu cet été 1942.”

Samenwerking tussen de Franse politie en de Duitse bezetters leidde op 16 juli 1942 tot de beruchte razzia, die bekend geworden is onder de naam “"La Rafle du Vel d’Hiv”". Dit docudrama toont op schokkende wijze hoe autoriteiten en slachtoffers deze gruwelijke misdaad tegen de menselijkheid met zijn onvoorstelbare gevolgen, ervaren hebben. De tegenstelling tussen het menselijk leed aan de ene kant en het berekenende gedrag aan de andere kant, kan haast niet duidelijker in beeld worden gebracht.

Zoals nagenoeg bij alle films over de Holocaust, zijn de beelden hartverscheurend, maar de film bereikt niet het niveau van Elle S'Appelait Sarah, dat dezelfde gebeurtenis als uitgangspunt heeft. Klein, maar opvallend bijrolletje van Adèle Exarchopoulos (La Vie d’Adèle).

Erg goede film. De echte beelden waarmee de film begint, een soort privé vakantievideo van Hitler die de toeristische trekpleisters bezoekt, zijn al behoorlijk eng. Helemaal als je in Parijs op diezelfde plekken bent geweest.

Het verhaal van La Rafle kende ik al van Elle S'appelait Sarah (2010), toch wist deze film mij te verrassen. Beide films zijn behoorlijk aanvullend op elkaar, waarbij Sarah wat breder is als speelfilm, terwijl La Rafle heel gedetailleerd op de gebeurtenissen ingaat.

Het blijft beangstigend hoe onmenselijk de mens onder bepaalde omstandigheden zich kan gedragen. La Rafle is een noodzakelijke film. Ook interessant is de 180º draai van Frankrijk na de oorlog, toen het opvanghuizen opende voor joodse weeskinderen uit heel Europa, een verhaal dat wordt verteld in de film La Maison de Nina (2005), al blijft dat maar een pleister op de wonden.

Redelijke film waarin de Franse politie duizenden Joden oppakt tijdens het begin van de tweede wereldoorlog. Een verschrikkelijk stukje geschiedenis schrijnend in beeld gebracht, maar niet geheel zonder melodrama. De film mist vooral in het begin wat focus en de scenes met Hitler zijn bijna karikaturaal.