Tenshi no Harawata: Akai Inga (1981)

Pinku Eiga. Een genre dat alleen in Japan wordt beoefend. Mag volgens de regelen der kunst maar een uur en tien minuten duren. Deze voldoet dus keurig aan de regels. Bij Pinku gaat het om seks. Softporno dus. Vooral geen hardcore. Trouwens, geslachtsdelen zijn streng verboden in Japanse films, die worden dan ook allemaal gecensureerd, geblurd. Bij Pinku is dat niet nodig, want dat hoort ook niet bij het genre. Er is veel pinku, maar er zijn ook grote verschillen. Films die niet om aan te zien zijn en juweeltjes van filmkunst. Deze Angel Guts: Red Porno is een van de betere. Veel seks, een vleugje SM, een snufje geweld, behoorlijk wat suspense, en hier en daar zeker erotisch, en dat laatste ontbreekt nogal eens.

Ook bepaald niet saai en met een toch wel verrassend slot. Het aardigste is dat je kunt meeleven met de hoofdpersoon, gespeeld door Jun Izumi, een plaatje waarmee je graag een uurtje optrekt. Nami (Jun Izumi) wordt nadat haar foto's gepubliceerd zijn lastig gevallen door een stalker, die in de ban geraakt is van haar foto's. Maar in plaats van deze man af te schilderen als een griezel is deze film opvallend genuanceerd en laat zien hoe iemand behalve dader ook slachtoffer kan zijn. Genieten van deze pinku dus.

Ik dacht ik kijk even een kort filmpje van de prestigieuze Kinema Junpo lijst met de 100 beste Japanse films.

Nooit gedacht dat er dit soort films tussen stonden. Pinku had ik ook nooit van gehoord moet ik zeggen.

Dan staat deze op de 2009 versie zeker? Op de 1999 versie van de KJ lijst staat deze Tenshi no Harawata: Akai Kyôshitsu (1979) - die was goed. Nu is Sone natuurlijk een gevestigde naam in de 'pinku'. Deze Ikeda ken ik niet.

Ningyo Densetsu (1984) is laatst op blu-ray (in Japan) verschenen en daar verwacht ik toch wel wat van! Is dus van dezelfde regisseur en overigens ook Art Theatre Guild.

Het was echt deze. ik vond het niet beduidend beter dan normale softcore porno, moet ik zeggen. Misschien iets, maar dat zegt niet zo heel verschrikkelijk veel

Ik kan me voorstellen dat John Milton hier even van opkeek. Lijkt me niet de ideale instapper: Vele malen explicieter dan alle andere pinku die ik zag, zowel de andere delen uit de Angel Guts reeks als alles wat bijvoorbeeld Tatsumi Kumashiro maakte. Naast dat het veel explicieter is, vooral ook veel meer seksscènes dan ik gewend was. In die zin is deze Akai Inga Gaspar Noé's Love gewoon 35 jaar vooruit.

Volgens mij werd vanaf begin jaren 80 de pinku al explicieter (die staan al niet meer op de site) en verschuift het hier langzaam van softcore naar hardcore - al is hier nog steeds weinig/niet expliciet. Keurig geplaatste lampjes en zo (en zelfs de censurerende balken die Kumashiro ook vaak gebruikte zijn weer terug). Maar dus toch wel veel explicieter dan de voorgangers. Somai's Love Hotel die ik pas zag was toch duidelijk helemaal op drama gericht en bewoog zich al duidelijk weg van de pinku.

Het kasptokverhaaltje van een warenhuis medewerkster krijgt minder tijd en lijkt wat minder belangrijk, maar het thema over eenzaamheid en verlangen zit er toch ook wel weer in - dit komt met name door het gebruik van bepaalde muziek. Zoals Fransman aangeeft wordt tussen "de bedrijven" door nog wel gepoogd enige diepgang te geven aan beide protagonisten. Het was trouwens wel even slikken om een masturbatiescene onmiddellijk op te volgen door een shot van winkelende bejaarde vrouwen in het warenhuis.

Verder is de stijl een beetje rommelig. Ikeda kiest niet echt voor een stabiele lijn, omdat ik vermoed dat hij toch andere interesse had. Dus (een beetje) verbaasd dat juist deze - en niet het veel betere Red Classroom - in de uiteindelijke KJ terecht gekomen is ben ik wel.edit: ik zie nu dat deze Ikeda achter Evil Dead Trap zit - en ook McSavah pas toch nog een interessante film van 'm zag. Dus is 't toch wel echt een "filmer". Oh ja en in welke film zat ook zo'n scène met een klimrek??

Is dat ook meteen de reden dat films als Sono's Teachers of Sexual Play en Tampon Tango niet in deze site's database zijn opgenomen? Wegens hun te 'hardcore' karakter?

Dat heeft denk ik meer te maken met het feit dat MovieMeter vroeger minder strenge eisen stelde ten aanzien van erotisch getinte films. Het lukte mij bijvoorbeeld laatst ook niet om een film van Masaru Konuma uit de jaren 80 toe te voegen (waarvan een rits soortgelijke films wel al op de site staan). Ze dienen nu in de Grindhouse Cinema Database te staan om te kunnen worden toegevoegd.

Toch jammer al dat kortzichtige regelgedoe. Ik droom van een moviemeter vol kortfilms, video-art, videoclips en zo af en toe wat lekkere porno. Te veel interessant experimenteel werk gaat er door verloren en wat met zowat bijna de hele cinema voor 1920?

Maar ja, enkel voer voor zinloze discussies. Gelukkig is moviemeter niet de enigste filmsite!

Misschien geef ik het nog wel een kans, omdat ik Red Classroom erg intrigerend vond... Maar dit was net wat te gortig.

Hoewel Jon Izumi een bijzonder knappe en aantrekkelijke vrouw is, vind ik van de vier Angel Guts-films die ik tot nu toe gezien heb, dit veruit de minste. Een flinterdun verhaaltje, een boel stereotiep gekreun en veel gutsende regen. Dat is het wel zo’n beetje. Ik denk dat ik het wat deze pinku serie betreft maar voor bekeken houd, want ik vermoed dat ik met Red Classroom de beste aflevering al gezien heb.